Masuk"ว่าไง อยากนอนกับฉัน มั่นใจหรือเปล่าว่าเธอไหว"
"วะ ไหว" ซีรีย์รวบรวมความกล้าบอกออกไป อีกฝ่ายยกยิ้มที่มุมปากพลางรวบเอวบางเข้ามาแนบชิดตัวเขาให้มากกว่าเดิม "เธอทำอะไรเป็นบ้างล่ะ ออรัลเซ็กซ์ เคยได้ยินคำนี้ไหม" คำพูดตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำใบหน้าสวยร้อนเห่อ แขนเรียวเกี่ยวลำคอหนาเข้ามาโอบไว้ป้องกันตัวเองไม่ให้ ละลายไปกับคำพูดของอีกฝ่าย แอบกลัวว่ามันจะยากเกินกว่าจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไหว "ถ้าเธอไม่เข้าใจฉันจะอธิบายให้เธอฟัง" "..." "...ก็แค่ใช้ปากของเธอ กับตรงนั้นของฉัน" มุมปากหนากระตุกรอยยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยซีดเผือด ท่อนแขนแกร่งเกี่ยวเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น หน้าอกใหญ่เบียดเข้ากับอกแกร่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ "พร้อมไหม จะให้ฉันถอดกางเกงเอง หรือเธอจะเป็นฝ่ายถอดให้ดีล่ะ" "ยะ หยุดก่อนค่ะ" "ฉันไม่ชอบคำนี้นะ หากได้เริ่ม ฉันจะไม่มีทางยอมสะดุดเพราะคำว่าหยุดของเธอ ถ้าอยากนอนกับฉันก็ทำ แต่ถ้าไม่กล้าก็นอนแบบสงบ เราจะไม่ร่วมเตียงกัน ฉันให้เกียรติเธอแน่นอน" "ซีแค่ต้องการคุยกับพี่ลมก่อน" "เรื่อง?" "เรื่องผู้หญิงคนอื่นๆ ของพี่ลม!" ซีรีย์สูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ เธอตัดสินใจแล้วที่จะพูดเรื่องนี้กับเขาถึงยังไงก็จะคุยให้ได้ ไม่มีทางหรอกที่เธอจะยอมเสียคู่หมั้นที่ยกใจให้เขาตั้งแต่วันแรกที่พบกันให้ไปเป็นของหญิงอื่น ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน "ซีจะนอนกับพี่ลม แต่พี่ลมต้องสัญญาว่าจะไม่ไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นเป็นอันขาด" "กำลังหวงฉันแบบนั้นเหรอ ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่า" "เข้าใจถูกค่ะ และพี่ลมต้องทำความเข้าใจด้วยว่า ซีมีสิทธิ์ที่จะรู้สึกแบบนั้น" "ฉันหมั้นเพราะทำตามคำสั่งแม่ หากฉันพูดตรงๆ แบบนี้มันจะทำให้เธอถอดใจหรือเปล่า" ใบหน้าของหญิงสาวชาวาบ ปากอิ่มเม้มเข้าหากัน เธอไม่ชอบคำพูดทำร้ายความรู้สึกแบบนี้เลย "กับผู้หญิงคนอื่นทำไมพี่ลมถึงเอา กับซีทำไมพี่ลมถึงไม่ทำอะไรเลย" "มันไม่เหมือนกัน" "กำลังยอมรับสินะ ว่าพี่ลมมีผู้หญิงคนอื่นนอกจากซีจริงๆ" "ไม่มี" "ถ้าไม่มี แล้วการที่ซีเปิดทางขนาดนี้แล้วทำไมพี่ลมถึงไม่ทำอะไรเลย" "..." "ซีขอข้อแลกเปลี่ยนแค่ข้อเดียว อย่ามีคนอื่นนอกจากซี นอนแค่กับซี แบบนั้นไม่ได้เหรอคะ" คนพูดน้ำตาคลอ การกระทำของคู่หมั้นหนุ่มดับความมั่นใจของเธอให้หายไป เขาไม่เหมือนกับหนุ่มๆ ร่วมมหา'ลัย ผู้ชายพวกนั้นออกจะสนใจเธอจนออกนอกหน้าในขณะที่เขาซึ่งมีสิทธิ์ใกล้ชิดเธอมากกว่าใครกลับไม่เคยสนใจอะไรเลย คำว่าเกย์คงต้องตัดทิ้ง กลิ่นน้ำหอมที่ติดบนสูทราคาแพงของเขาเมื่อตอนบ่ายยังไม่ได้รับคำตอบ ไม่มีความกระจ่างว่ากลิ่นนั้นเป็นของใคร "นอนกับซีนะ ซียอมเป็นของพี่ลม ขอแค่พี่ลมไม่มีคนอื่นนอกจากซี" "คู่หมั้นตัวจริงของเธอคือพี่ชายของฉัน สักวันหมอนั่นก็คงจะกลับมา" "พี่ลมจะคืนซีให้พี่ชายของพี่ ทั้งที่คนที่ซีรักคือพี่เหรอคะ" "ความจริงก็คือความจริง บางทีสิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้มันอาจจะทำให้เธอเสียใจภายหลัง" "ซีไม่ยอมถอนหมั้นแน่ คนที่หมั้นกับซีและสามีของซีในอนาคต เขาจะต้องเป็นคนคนเดียวกัน" "..." "ซีจะใช้ปากกับตรงนั้นของพี่ลม!" จบคำ ซีรีย์ดันมือกับแผงอกแกร่ง หยัดกายลุกจากหน้าตักของคู่หมั้นหนุ่ม ก่อนจะนั่งทับส้นกลางหว่างขาของอีกคน สายลมเบือนหน้าหนี ไม่รู้หรอกว่าเธอจะกล้าทำแบบที่พูดจริงๆไหม แต่เท่าที่เห็น ความกล้าของเธอมันมีเกินครึ่งอย่างแน่นอน "ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของเธอ ที่อยากจะทำอะไรก็ได้ ...ต้องเสร็จเท่านั้น เธอถึงจะเอาของของฉันออกมาจากปากของเธอได้" คนที่นั่งกลางหว่างขาเงยหน้ามองพร้อมทั้งลอบกลืนน้ำลายคออึกใหญ่ เธอไม่เคยทำ ไม่เคยกับใครเลยสักคน "ถ้าปากของซีครอบครองของของพี่ลม คำสัญญาจะมีผลทันที ซีไม่เลิก" มือบางเลื่อนมาวางตรงขอบกางเกงผ้าขายาวสำหรับใส่นอน ใบหน้าร้อนเห่อ เพียงแค่นึกถึงสิ่งที่อยู่ภายใต้กางเกงผ้าเนื้อดี 'ต้องดึงนะซี เธอต้องถอดกางเกงของพี่ลม และทำแบบที่เขาอยากให้ทำ!' หมับ~ "อื้ออ~" ร่างสมส่วนที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตของผู้ชายถูกกระชากด้วยมือหนา แรงอีกฝ่ายเยอะมากพอที่จะทำให้คนถูกกระชากกลับขึ้นไปบนหน้าตักแกร่งอย่างเก่า "ชักช้า ไม่ได้ดั่งใจ" "ซะ ซีกำลังจะทำ" "โทษที ฉันยังไม่มีอารมณ์เท่าไหร่" "ซีปลุกเร้าอารมณ์ให้พี่ลมได้" "ช่ำชองว่ะ เก่งนักเหรอ" เจ้าของคำพูดชักสีหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ เขาดันลิ้นกับกระพุ้งแก้ม มองสบตากับยัยเด็กนักศึกษาที่ยังเรียนไม่ทันจบแต่ริอ่านจะยัดเยียดคำว่าเมียให้กับผู้ชาย "ลองดูไหมล่ะคะ ถ้าพี่มีอารมณ์ขึ้นมา มันต้องแลกกับคำสัญญาที่ซีต้องการ" "จะยั่วฉัน?" "พี่ลมกลัวแพ้ซีหรือเปล่าล่ะคะ ถ้าไม่กลัวก็อย่าห้าม ถึงยังไงซะ คืนนี้เราก็จะอยู่ด้วยกันทั้งคืน" "หึ จะรอดู!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดที่มุมปากหนา มือเรียวปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำที่ซีรีย์สวมใส่ ใช้สองมือแยกสาบเสื้อเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ถูกห่อหุ้มด้วยบลาลูกไม้สีดำ "อย่าเสร็จก่อนฉันล่ะ เพราะมันจะทำให้เธอเหนื่อยมาก จำไว้ว่าหากฉันไม่เสร็จ เธอไม่มีโอกาสได้ลุกจากเตียง!" "ดะ ดุนักเหรอคะ ดุได้นะ แต่ว่าหลังจากที่เสร็จต้องรักษาสัญญา อ๊าส์!" ริมฝีปากบางเฉียบประกบดูดดุนที่ยอดถันสีชมพูเรื่อจนเจ้าของร่างปลดปล่อยเสียงครวญครางที่บ่งบอกถึงความเสียวซ่าน มือข้างหนึ่งประกบบีบเคล้นอย่างแรง ใช้ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยขยี้ที่ยอดถัน ในขณะที่อีกข้างถูกปลายลิ้นร้อนตวัดเลียหนักๆ น้ำลายใสเปรอะเป็นวงกว้าง ก่อนที่เขาจะครอบครองให้หายให้เข้าไปในโพรงปาก ทั้งดูดหนักๆ ทั้งใช้ปลายลิ้นตวัดจนคนที่รับสัมผัสเป็นครั้งแรกเปล่งเสียงครวญครางออกมา "ยะ อย่าดูดแรง มันเสียวนะ อ๊าส์" แผล็บๆ แผล็บๆ "อ๊ะๆ พี่ลม อ๊า..." ปลายถันถูกลงลิ้นอย่างหนักหน่วงตอบรับการยั่วยวนที่เธอถ่ายทอดมันออกมา ตั้งใจว่าจะไม่แตะต้องเธอเด็ดขาด เพราะซีรีย์คือคนที่จะเข้ามาเป็นเมียของนายอัคนีพี่ชายฝาแฝดของเขา แต่ให้ตายสิ การใช้ก้นนิ่มๆ นั่งทับส่วนนั้น ใช้อกนุ่มๆ เบียดกับอกแกร่งของเขาซ้ำๆ กลัวฉิบหาย กลัวว่าเธอจะทั้งจุกและไม่ได้ลุกจากเตียง๖๙"หอมจังเลยค่ะเฮีย" ร่างบอบบางที่จูงมือบุตรสาวออกมาตามกลิ่นหอมของเนื้อและเนยเมื่อโดนความร้อนจากไฟเตาถ่านที่สาดความร้อนเข้าใส่กระทะ จนเนื้อสัตว์ที่หมักด้วยพริกไทยและเครื่องปรุงรสส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ"มากันแล้วเหรอ ทำไมไม่ยอมใส่เสื้อแขนยาวล่ะน้ำ อากาศเย็นมากเลยนะ" อัคนีรั้งแขนบุตรสาวมานั่งในตำแหน่งที่มั่นใจว่าอบอุ่นที่สุด ก่อนจะโอบบ่าภรรยาให้นั่งลงในที่ที่เตรียมไว้ให้ ร่างสูงโปร่งหมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน กลับออกมาอีกทีพร้อมกับเสื้อขนสัตว์สีชมพูอ่อนแขนยาวนำมาสวมใส่เพื่อสร้างความอบอุ่นให้แก่ภรรยาสาวของตน"หมูกระทะ" นิทานเอ่ยเสียงแจ้ว มองอาหารบนจานสีชมพูอย่างดีที่ล้วนมีแต่เมนูที่เธอโปรดปราน เด็กน้อยไม่ชอบเนื้อสัตว์ แต่ชอบทานเบคอนที่ห่อเห็ดเข็มทองเล็กๆ พอดีคำ ชอบเครื่องเคียงแผ่นสีแดงๆ แบบที่ไม่มีพริก ชอบฮอตดอกสีเหลืองๆ และชอบทานวุ้นเส้นผสมกับผักและข้าวโพดหอมๆ ตามด้วยการซดน้ำซุปร้อนๆ จนโล่งคอ"ฝีมือคุณพ่อเอง น่าทานไหมครับ" "หอมมากและน่าทานมากๆ เลยค่ะ" "แอบมาทำแบบนี้คนเดียวก็ไม่ยอมบอก น้ำกับลูกก็คอยที่ห้องไม่รู้ว่าคุณพ่อหายไปไหน" "ปาร์ตี้มื้อค่ำกันนอกบ้านไงครับ งดข้าว วันนี้เราจะ
๖๘@หนึ่งเดือนต่อมา"คุณพ่อไปไหนเหรอคะคุณแม่ น้องนิตื่นขึ้นมาไม่เห็นคุณพ่อค่ะ วันนี้เราจะไปเก็บดอกดาวเรืองด้วยกันนะคะ" คนตัวเล็กในชุดเอี๊ยมสีชมพู ในส่วนของท่อนล่างเป็นสีฟ้า สวมใส่หมวกบัคเก็ตและสวมใส่รองเท้าบูทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"น้องนิขา วันนี้คุณพ่อไม่อยู่ วันนี้น้องนี้จะเก็บดอกดาวเรืองกับคุณแม่และพี่ปุ้ยนะคะ" "อ้าว..." สีหน้าผิดหวังหลุดออกมาให้เห็น เด็กน้อยชอบเวลาที่ได้เก็บดอกไม้กับผู้เป็นพ่อมากกว่า รายนั้นจะยอมให้เธอเป็นฝ่ายตัด และผู้เป็นพ่อจะเป็นฝ่ายถือตะกร้าและเดินตาม ต่างจากผู้เป็นแม่ที่ใช้ความว่องไว จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายตัดดอกไม้ด้วยตัวเอง"คุณพ่อสัญญากับน้องนิแล้ว คุณพ่อผิดสัญญางั้นเหรอคะ" "อย่าพูดแบบนั้นสิคะลูก วันนี้คุณพ่อจะไปกรุงเทพฯ อาจจะเป็นวันพรุ่งนี้ถึงจะกลับ" "อ้าว ก็สัญญากับน้องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่ไปกรุงเทพฯ จะพาน้องนิไปหาปู่จ๋าและยาย่าด้วย" ความผิดหวังสองครั้งติดกัน ส่งผลให้คนตัวเล็กเริ่มงอแง พี่เลี้ยงสาวแอบอมยิ้มเพราะเข้าแผน ในขณะที่ผู้เป็นแม่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย ไม่หลุดพิรุธใดๆ ออกมาเลย"คุณพ่อมีธุระที่ต้องไปทำ หนูจะให้คุณพ่อทิ้งธุระแล้วมาเก็บดอ
๖๗"อืม... เฮียขอนะน้ำ เฮียอยากกินน้ำ อยากกินทั้งวันทั้งคืน" ไม่รอช้า อัคนีเลื่อนริมฝีปากเข้าไปประกบจูบที่เรียวปากอวบอิ่มของภรรยาสาวที่หันกลับมามองทันทีริมฝีปากบางประกบดูดที่เรียวปากอิ่มทั้งบนและล่าง ทุกสัมผัสที่อ่อนโยนเต็มไปด้วยความโหยหาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงเสมือนวันแรกที่เป็นของกันและกัน เอวสอบที่ขยับเนิบนาบเปลี่ยนเป็นหนักแน่นขึ้นทุกขณะ เสียงคำรามที่แอบแฝงไปด้วยความพอใจดังใกล้ใบหู ฟูกหนาหน้าเตียงกว้างโยกขยับ แม้ไฟภายในห้องนอนที่มืดเพราะมีการปิดสวิตช์เอาไว้ เกรงว่าเสียงของการเคลื่อนไหวของพ่อและแม่จะรบกวนบุตรสาวให้รู้สึกตัวขึ้นมาแต่เหมือนทุกๆ ค่ำคืนทุกอย่างจะเป็นใจ เพราะคนตัวเล็กซึ่งถูกปลูกฝังให้มีการฉี่ก่อนเข้านอนทุกวัน กลับกลายเป็นการทำให้ลูกหลับสนิท เต็มอิ่ม จะลืมตามาส่งเสียงเจื้อยแจ้วก็ตอนที่แดดเริ่มออกในช่วงเจ็ดแปดโมงอากาศที่หนาว ส่งผลให้สองกายที่แนบชิดติดกันถูกปกคลุมไปด้วยความอบอุ่น ลำรักตอกกระแทกเข้าใส่หนักๆ ทำร่างสมส่วนที่แนบใบหน้าเข้ากับหมอนเบ้หน้า ยกบั้นท้ายรับทุกจังหวะที่สามีปรนเปรอเข้ามาให้ ไม่ปฏิเสธว่าการเอาแต่ใจของเขา ในเรื่องที่ไม่รู้จักอิ่มง่ายๆ ในทุกๆ คร
๖๖@โรงพยาบาล"เปลี่ยนใจไหมครับน้ำ เฮียยังยืนยันนะว่าเฮียพร้อมในเรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้" อัคนีคว้ามือภรรยาสาวมากุมเอาไว้หลวมๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ "ไม่เป็นไรค่ะ วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เจ็บ แป๊บเดียวด้วย" "เราจะไปกินไอติมกันไม่ใช่เหรอคะคุณแม่" เหมือนคนตัวเล็กจะเริ่มงอแง นิทานไม่ค่อยชอบโรงพยาบาลเท่าไหร่ เคยมีความรู้สึกกลัวในตอนที่ถูกคุณหมอฉีดยามาก่อน ความกลัวนั้นก็เลยยังฝังใจ มีความรู้สึกทุกครั้งที่มาที่โรงพยาบาล"รอกับลูกตรงนี้นะคะ เดี๋ยวน้ำมา" อัคนีจำเป็นต้องพยักหน้ารับ เขาเคยพยายามหาทางออกด้วยวิธีต่างๆ ซึ่งเขาจะเป็นฝ่ายทำเอง แต่เธอปฏิเสธทุกหนทางดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขายาวรัดรูปที่อวดหุ่นเป๊ะให้ดูโดดเด่น ภายนอกสวมเสื้อคลุมสีเหลืองอ่อน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายเธอห่างหายเมื่อคนตัวเล็กเดินไกลออกไป"คุณพ่อขา คุณแม่ไปไหนเหรอคะ" "มานั่งกับคุณพ่อตรงนี้นะครับ เดี๋ยวคุณพ่อจะเล่าให้ฟัง" มือเล็กจับที่มือบิดาแน่น ก่อนที่คนทั้งคู่จะเดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้สำหรับนั่งคอย"วันนี้ก่อนที่เราจะไปกินไอติมกั
๖๕"...กรี๊ดดดดดด อีนังลูกเฮงซวย!" เสียงกรีดร้องของเฟื่องรัตน์ส่งผลให้เสกสรรค์ที่กำลังนั่งจมอยู่กับกองเอกสารหลายต่อหลายปึกถอนหายใจยาวอย่างเบื่อหน่ายช่วงเวลาให้หลังชีวิตของเขาตกต่ำมาก หน้าที่การงานที่เคยมีตอนนี้ถูกปลดเพราะการทำงานผิดพลาด อายุที่มากแล้วทำให้ไม่มีสิทธิ์เลือกงาน ท้ายที่สุดได้มาเป็นลูกจ้างในแผนกธุรการของมหา'ลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งเพียงแต่รับลูกจ้างชั่วคราว ทั้งที่อายุของเขาเกินแล้ว แต่แปลกดีที่ทางมหาวิทยาลัยยังคงรับเอาไว้ ก็มีเพียงเงินจากส่วนนี้ที่ได้มาจุนเจือครอบครัว"อีลูกเวร เพราะแกมันใช้ชีวิตแบบเฮงซวย สุรุ่ยสุร่าย สุดท้ายวันนี้แกอุ้มท้องกลับมาบอกฉัน โดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็กที่อยู่ในท้องของแก" เสกสรรค์อึ้งไปกับสิ่งที่เล็ดลอดเข้ามาจากภายนอก"อะไรกันล่ะแม่ ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะแม่ไม่ใช่เหรอที่บอกให้ฉันหาผู้ชายดีๆ จับผู้ชายรวยๆ มาเป็นผัว ชีวิตมันจะได้สุขสบาย ฉันก็ทำแบบที่แม่สอนทุกอย่าง สุดท้ายไปได้ผู้ชายที่มีเมียแล้ว สุดท้ายมันก็เลือกเมียเขามัน สุดท้ายมันก็แค่หลอกฟันฉันเท่านั้นเอง" "กรี๊ดดดด อีลูกโง่ แกมันโง่ สู้อีนังน้ำก็ไม่ได้ อีนั่นมันได้ผัวรวย ขนาดผัวตาย ผัว
๖๔"ปะ ไปล้างปากก่อนไหมคะ" ขาสั่นเทาพยายามตวัดลงจากบ่าแกร่ง สิ่งที่มันออกมาจากส่วนนั้น กลัวเหลือเกินว่าเขาจะรังเกียจ ทว่าคนที่กลืนกินทุกอย่างกลับเงยหน้าและยิ้มกว้างมองเธออัคนีดันขาสวยลงพื้นอย่างว่าง่าย เชื่อว่า หากเขาไม่ประคองเธอไว้คนที่ถูกสูบฉีดพลังงานไปเมื่อสักครู่คงล้มทั้งยืนเป็นแน่ ร่างสูงดันร่างเมียรีกเข้ากับผนังเย็นเฉียบ เบียดความยิ่งใหญ่ที่ในส่วนของหัวเห็ดแดงก่ำเปรอะเปื้อนเพราะการหลุดซึมของน้ำคาวรักเข้ากับต้นขาขาว หัวใจดวงน้อยเต้นรัว ใจเต้นแรงตอนที่เขาเลื่อนมือเข้ามาประคองกอบกำที่ประทุมถัน ความขาวผ่องในยามที่ถูกบีบเคล้นโผล่พ้นออกมาตามซอกนิ้วเรียวยาว ดวงตาที่บอกถึงความต้องการ ความแข็งขึงใหญ่ยาวที่ร้อนและแข็งมาก เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาเองก็ต้องการถึงฝั่งฝันเช่นกัน"อืม..." ใบหน้าคมคายโน้มเข้าหา และจูบลงที่เรียวปากอวบอิ่มอยากรวดเร็ว ความต้องการและโหยหาส่งผลให้อัคนีส่งป้อนลิ้นสาก ตวัดเกี่ยวพันควานหาความหวานซ้ำๆ ยิ่งลิ้นร้อนตวัดรับ ยิ่งเธอเอียงคอรับสัมผัส ความปรารถนาก็ยิ่งลุงโชน"อึก อ๊าส์..." ใบหน้าสวยเชิดขึ้น เปิดทางให้ใบหน้าคมคายซุกไซ้เข้ามาที่ซอกคอขาว ปลายจมูกโด่งลากไล้สูดดม







