อย่าเพิ่งตกหลุมรักกันเลย (Let's not fall in love)

วันปฐมนิเทศ

“น้องปีหนึ่งปีนี้มีใครเข้าตามึงบ้างวะ” บทสนทนาเหมือนปีก่อนเอ่ยขึ้น การนั่งส่องเด็กสาว ๆ ปีหนึ่งนั้นกลายเป็นธรรมเนียมที่ต้องทำทุกปี โดยแกนนำหลักคงเป็นใครไม่ได้นอกจาก ‘มุ่ง’ หนุ่มสถาปัตย์สุดหล่อ ใครบอกว่าคนหล่อไม่จำเป็นต้องส่องสาว แค่นั่งเฉย ๆ สาว ๆ ก็วิ่งเข้ามาหาโดยไม่ต้องออกแรงให้เหนื่อย แต่ขึ้นชื่อว่าผู้ชายการได้มองสาวสวย ๆ คืออาหารบำรุงสายตาดียิ่งกว่าผักบุ้งเสียอีก

“คนนั้น ชื่อน้องนิลลา ฟ้าบอกว่าตัวเต็งดาวคณะปีนี้” เทค หนุ่มหน้าตี๋อินเตอร์ ดีกรีนักบาสมหาวิทยาลัยเป็นคนตอบ

“อ๋า เออสวย แต่ปีนี้คณะเราเด็กสวย ๆ เยอะเลยว่ะ” ปกติเขากับเพื่อนไม่ค่อยมาร่วมงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เพราะความขี้เกียจล้วน ๆ ตอนปีสองยังพอจะหาข้ออ้างไม่เข้าร่วมได้ แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ปีสามกันแล้ว คงปล่อยให้ช่องคะแนนกิจกรรมว่างรกร้างจนใยแมงมุมเกาะอีกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจจะเรียนไม่จบ

“เออ น้องคนนั้นก็น่ารักนะ ได้ข่าวว่าเป็นอินฟลูด้วย ชื่อน้องอลิน”

“ทำไมมึงรู้เยอะวะไอ้เทค ปกติแม่งไม่สนใจห่าไรนอกจากฟ้า”

“วันก่อนฟ้าให้กูช่วยคัดเด็กแข่งประกวดไง”

“อ้อ ดี ๆ แล้วนอกจากสองคนนี้มีคนไหนอีก ว่าแต่ไอ้ไลฟ์มันผลิตน้ำมันอยู่หรือไง ส่งข้อความมาบอกว่าจะออกคอนโดตั้งแต่บ่ายโมง ตอนนี้บ่ายสองแล้ว แม่งไม่เห็นหัวมันเลย” มุ่ง บ่นเพื่อนสนิทอีกคนที่นัดกันเอาไว้ เขาอุตส่าห์ลงชื่อรายงานตัวเข้าร่วมกิจกรรมให้เรียบร้อยแล้ว นั่งส่องสาวรอจนน้ำลายหกได้เป็นกะละมัง แต่ยังไม่เห็นเพื่อนตัวดีโผล่มาที่คณะ

“นั่นสิ เดี๋ยวกูตามแป๊บ” เทคไม่รอช้ารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแชตตามเพื่อนสนิทอีกคน

“มึงไม่ต้องตามแล้ว มันมาละ ดูเพื่อนมึงดิ แค่เดินเฉย ๆ สาวยังมองตามหลังเลยว่ะ”

“ก็มันเป็นคนหล่อ” เทคพูดตามจริง เพื่อนสนิทของเขาหล่อชนิดที่ว่าผู้ชายด้วยกันยังยอมรับ ทั้งหน้าตา รูปร่าง ความฉลาด ความสามารถด้านกีฬา รวมอยู่ที่เขาคนเดียว

“ทำไมมาช้าวะ” มุ่งขยับที่นั่งให้เพื่อนคนหล่อ

“กูไปช่วยเด็กปีสองย้ายรถ ใครไม่รู้จอดรถขวางทางออกไว้ น้องมันเลยขับออกไม่ได้” ไลฟ์มาถึงหน้าตึกคณะได้ครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ตอนที่เขาออกจากรถบังเอิญเจอรุ่นน้องในคณะกำลังเจอปัญหาเรื่องเอารถออกจากลานจอดรถพอดี เขาเลยเข้าไปช่วย โชคดีรถคันเจ้าปัญหาไม่ได้ดึงเบรกมือเอาไว้ เขากับน้องอีกสองคนเลยช่วยกันดันขยับออกจากทางออกได้สำเร็จ

“เหรอวะ เขาไม่เห็นป้ายทางออกหรือไง จอดขวางได้ไง” มุ่งว่า

“น่าจะไม่เห็นมั้ง” ไลฟ์ยิ้มเบา ๆ ขณะสายตามองไปยังกลุ่มเด็กปีหนึ่งตรงลานกว้างอย่างสนใจ “ฟ้าน่าจะยุ่งนะ พวกมึงไม่เข้าไปช่วยหรือไง”

“เข้าไปแล้วแต่โดนไล่ออกมานั่งโง่ ๆ อยู่นี่ไง” ก่อนหน้านี้เขากับเทคเดินเข้าไปช่วยน้ำฟ้าจัดแถวให้น้อง ๆ แต่ยังไม่ทันได้จัดอะไรก็โดนแม่งานอย่างน้ำฟ้าไล่ออกมาพร้อมกับเหตุผลที่ว่าก่อกวนรุ่นน้องสาว ๆ ปีสองจนไม่มีใครมาคุมจัดแถวน้องปีหนึ่ง

“ทำไม” ไลฟ์ถามอย่างแปลกใจ

“หึงกูมั้ง” มุ่งตอบทีเล่นทีจริงพลางเหล่สายตามองเพื่อนข้างกาย ไลฟ์ทำเพียงยกยิ้มอย่างเข้าใจความหมาย ก่อนจะเบนสายตากลับไปมองบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลุ่มคนตรงหน้า

“มึงว่าคนไหนสวย” มุ่งถามอย่างตื่นเต้นเมื่อเพื่อนมารวมตัวกันครบแก๊งแล้ว “คนตัวเล็ก ๆ ผมสีน้ำตาล ไอ้เทคบอกว่าน้องชื่อ อลิน กูว่าน้องน่ารักดีว่ะ”

ไลฟ์มองตามสายตาเพื่อนแล้วเจอกับคนที่มุ่งสนใจ ทว่าสายตาคมเบนจากเป้าหมายเล็กน้อยเพราะมีสิ่งที่ดึงดูดสายตาให้เขามองมากกว่า

“เป็นไง น่ารักไหมวะ” มุ่งยังรอคำตอบ

“อืม น่ารักดี”