LOGINAng mga sumunod na araw sa Hacienda San Lucas ay naging mabilis ngunit punong-puno ng mga alaalang hinding-hindi malilimutan ng pamilya Smith. Matapos ang nakatutuwang insidente ng paglalasing ni Liam, tila mas lalong gumaan ang kapaligiran sa buong hasyenda. Ang mga trabahador at mga katiwala, na dati ay may labis na paggalang sa pormal na presensya ni Liam, ay mas naging bukas na sa kanya. Tuwing dadaan ang ginoo sa mga kuwadra o sa malawak na taniman, sinasalubong siya ng mga nakangiting mukha at magagalang na bati na may kasamang palihim na kindat mula sa mga kalalakihang nakasalo niya sa inuman. "Good morning, Sir Liam! Mukhang maganda ang gising natin ngayon, ah? Wala na po ba ang sakit ng ulo?" nakangiting biro ni Mang Tomas isang umaga habang nagpapakain ng mga kabayo. Bahagya siyang napangiti si Liam, bagamat pilit niyang pinananatili ang kanyang seryosong mukha. "Good morning, Mang Tomas. I am perfectly fine now, thanks to my wife's remedy. But no more local drinks for
Halos maghahatinggabi na nang tuluyang magpaalam si Liam sa mga kalalakihan sa kubo. Pagkaalis na pagkaalis niya sa lilim ng kawayan, doon lang sumipa nang husto ang tapang ng lokal na alak. Mula sa malayo, napansin na agad ni Thalie ang bahagyang pagewang-gewang na lakad ng kanyang asawa. Ang dating matikas at seryosong si Mr. Smith ay tila nawalan ng balanse, at bawat hakbang nito sa damuhan ay may kasamang bahagyang indayog. Napailing na lang si Thalie at natawa nang mahina habang tumatayo upang salubungin ang asawa. "Wife..." malambing na tawag ni Liam. Agad siyang sumubsob sa balikat ni Thalie nang tuluyan itong makalapit. Isiniksik niya ang kanyang mukha sa leeg ng asawa habang ang kanyang malalaking braso ay mahigpit na ipinulupot sa baywang nito. "I told them... just one drink. But they kept pouring... and you are so beautiful from afar." "Amoy alak ka na, Liam. Sabi ko naman sa 'yo huwag magpapakalasing, eh," natatawang wika ni Thalie. Inakay niya ang asawa at dahan-dah
Matapos ang engrandeng boodle fight, unti-unting lumalim ang gabi sa Hacienda San Lucas. Ang malawak na field na kanina lang ay saksi sa putikan at takbuhan ay binalot ngayon ng mas malamlam at madidilim na ilaw, na nagmumula sa mga nakasabit na bombilya sa paligid. Ang busog na busog na mga trabahador at katulong ay prenteng nakaupo sa mga banig at upuang kawayan habang nagpapahinga at nagkukuwentuhan. Nang maibaba ni Donya Smith ang kanyang baso ng juice, tumayo siya nang may hawak na mikropono, may pilyo at masayang ngiti sa kanyang mga labi. "Attention, everyone," panimula ng donya, na agad namang nagpalingon sa lahat. "The games are over, and our stomachs are full. But a traditional Smith celebration is never complete without music. I want everyone to stand up, look for a partner, and let’s clear the center for a dance!" Isang masiglang tugtugin na may katamtamang tempo ang agad na umalingawngaw mula sa malalaking speaker. Mabilis na nag-aya ang mga mag-asawang trabahador, h
Kinabukasan, maagang-maaga pa lamang ay ramdam na ang kakaibang sigla sa buong Hacienda San Lucas. Upang lubos na malibang ang kanyang manugang na si Thalie at ang kanyang nag-iisang mahal na apo na si Maxeen, nag-utos si Donya Smith na magdaos ng isang engrandeng selebrasyon at tradisyunal na salo-salo. Ito ay hindi lamang para sa kanilang pamilya, kundi para sa lahat ng mga katulong, magsasaka, horse trainer, at iba pang mga nagtatrabaho sa hasyenda. Ang malawak na field sa gilid ng mansiyon ay binalot ng mga makukulay na banderitas, mga lamesang gawa sa kawayan na may saping dahon ng saging, at isang malaking sound system na nagpapatugtog ng mga masisiglang musika. Nang bumaba ang pamilya mula sa mansiyon, nanlaki ang mga mata ni Maxeen sa labis na pananabik. Suot pa rin niya ang kanyang tila pirasong trademark na straw hat at denim jacket, habang si Thalie naman ay napakaganda sa kanyang simpleng floral na daster na nagpatingkad sa kanyang balangkinitang katawan. Si Liam nama
Dahan-dahang bumangon si Liam mula sa pagkakahiga, umupo, at sumandal sa headboard ng kanilang dambuhalang narra bed habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig nang may nag-uumapaw na pasasalamat at pagnanasa sa kanyang asawa. Ang liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana ng hasyenda ay perpektong nagbibigay-diin sa balangkinitang katawan ni Thalie na suot ang manipis na silk na pantulog. Nang makitang naka-upo na ang asawa, hindi na nag-atubili si Thalie. Agad siyang pumwesto at sumakay sa kandungan ni Liam, ang kanyang mga hita ay nakayakap sa balakang nito. Ang init ng kanilang mga balat na nagdidikit ay tila nagpadala ng kuryente sa buong katawan ni Liam. Humawak si Thalie sa malalapad na balikat ng asawa, tumingala, at nagsimulang gumiling nang marahan ngunit may pamilyar na indayog. Napakapit nang mahigpit si Liam sa balangkinitang baywang ni Thalie, ang kanyang mga kuko ay tila bumaon sa lambot niyon dahil sa tindi ng nararamdaman. Halos mabaliw siya sa sarap at
Habang pabalik na sila sa mansiyon mula sa plantasyon, nagpasya si Thalie na dumaan muna sa malawak na kuwadra kung saan nakalagay ang mga kabayo ng hasyenda upang tingnan ang kalagayan ng mga ito. Ngunit tila hindi yata talaga kakampi ni Liam ang tadhana sa hapong iyon. Pagkarating na pagkarating nila sa kuwadra, agad na sumalubong ang tatlong makikisig, matatangkad, at magagandang-lalaking mga binata na nakatalaga bilang mga horse trainer at tagapangalaga ng ari-arian. Ang isa ay may hawak na mamahaling leather na gwardiya, habang ang dalawa naman ay prenteng nag-aasikaso sa isang napakagandang puting kabayo. Nang makita nila ang pamilya, mabilis silang nag-alis ng kanilang mga sumbrero at nagbigay ng isang napakagalang na yuko, partikular kay Thalie. "Magandang hapon po, Senyora Thalie," malambing at magalang na bati ng pinakagwapong binata sa kanila, na may pamatay na dimple habang nakangiti. "Kung nais ninyo pong haplusin si 'Blanca,' ang paboritong kabayo ng yumaong Senyor, m







