LOGINThird Person's POV"What a sight..." he sarcastically whispered and he chuckled darkly and he stood up lazily with his mad face.He put his one hand inside his pocket, and he looked at them again one by one when his father spoke."What brought you here? Ngayon ka na lang bumisita sa amin ganyan ka pa maningin na parang papatayin mo kami?" Hilaw na natawa si Don Octavio.Pero sa loob-loob may kaba dahil sa itsura ng anak na mukang kasalukuyang basag na ang pula.Nang matigilan sila nang mag-angat si Stefan ng kamay sabay itinuro si Rivaly. "Try me... woman," babala niya.Nang bigla naman natawa si Rivaly pero gaya ni Don Octavio mas ramdam din ang kaba dulot ng nakakatakot na presensya ng binata ngayon."Galit ka dahil nadatnan mo lang na nandito ako kausap ang mga magulang mo? Tita just invited me—""Do you think I care about you?"Natigilan si Rivalry hindi inaasahan ang matabang pero nangsisibat na sinabi ng binata at sinundan ng tingin si Stefan nang lumapit ito bigla kung saan na
Third Person's POVNakayukong nakatuon ang isang kamay ni Stefan sa gilid ng inuunanan ni Peachee na kasalukuyang natutulog na dahil sa pagod at tanging kumot lang ang nakabalot sa hubad nitong katawan.Pinagmasdan niya ito sandali at yumuko pa at ginawaran ito ng halik sa noo at mariin pa siyang napapikit.Dumistansya siya ng sapat at muling pinagmasdan ang mukha nito at pinalis niya ang sariwang luha sa gilid ng mga matang naglandas kanina. He really hates seeing her crying.Ayaw na ayaw niya ng pakiramdam kapag nakikita niya umiiyak ito dahil sa kagagawan ng ibang tao and he doesn't remember where and when it all started...Noong una naiirita siya dahil napaka-iyakin nitong babae na tumaaas lang ang boses niya agad itong iiyak sa harapan niya.And maybe... that's why she caught him, he qas caught by her softness, her soft and sweet charm. She's too soft like he wants to squeeze her, that's what he feels every time he is looking at her...And now, she cried because of him after kn
Peachee"May balak ka bang... ilihim ng matagal ito sa akin? Wala ka talaga balak sabihin?" tanong ko habang namumuo ang luha sa magkabilang mata ko.Nag-usap sila ni Manang sa baba nang sila lang dalawa at pinaakyat niya muna ako rito sa kwarto niya at sinabing hinatayin ko siya kaya hinintay ko naman siyang pumaik at ako naman ang kausapin.Nakatayo siya sa harapan ko ganoon din ako sa paanan ng kama. Nakababa ang mga mata niya sa akin nakataas naman ang akin...Punong-puno ng mga katanungan ang tinging ipinupukol ko sa kanya, dahil may kirot na hindi ko maipaliwanag sa puso ko.Ang sabi ko noon, matatanggap ko kapag nag-asawa siya o nagkagusto man sa iba dahil katulong lang naman niya ako na nagkaroon sa kanya ng utang na loob.Pero iba na ang sitwasyon ngayon, may mga pangako na siyang pinaghahawakan ko dahil pinaniwala niya ako.Nakapamaywang siya buhat ng seryoso mukha at sinasalubong ang mga mata ko nang hahawakan niya sana ako pero umatras ako at umiling.Batid kong wag... wag
PeacheePareho kaming nakayuko ni Manang Agda at nakatayo sa gilid ni Sir. Stefan na nakaupo sa solohang sofa habang naka-ekis ang mga binti niyang nakatingin sa damit niyang nawarak.Ang magkabilang siko nasa arm rest habang ang isang kamay sapo ang gilid ng noo, ang mukha ay seryoso kasabay ng pagsagitsit niya."So... what happened?" tanong niya sa amin.Humakbang ako para akuin. "Kasalanan ko po... gusto ko kitang ipaglaba ng damit pero nakita ni Manang na naglalaba na ako pero kamay lang ang gamit, hindi ako gumamit ng washing machine."Umarko ang isang kilay niya sa akin. Alam ko naman na kaya niyang bumili ng maraming ganito pero siyempre damit niya ang nasira namin kaya obligado kami magpaliwanag.At nasabi pa ni Manang isa raw ito sa mga paboritong damit ng binata kaya hindi kami pwedeng hindi aamin at hahanapin niya ito para suotin."Kaya wag niyo pagalitan si Manang—""Hindi ako galit."Kapwa kami natigilan.Nagpakawala siya ng malalim na pag-hinga. "It's just a cloth, but y
Peachee"Oh? Peachee ano't naka-uniform ka?" bungad sa akin ni Manang nang pagbaba ko ng hagdanan kaya napahawak ako sa batok at kiming ngumiti."Eh... hindi ho kasi ako sanay nang nakapambahay o casual, sinubukan ko naman po kaso para kasing Señorita ang pakiramdam ko. At isa pa naiinip din po ako na walang ginagawa maghapon kaya sinabi ko kay Sir. Stefan na ibalik niya na lang ako sa pagiging maid niya.""Ikaw na bata ka talaga..." Napahiniksik na lang siya at natawa sa akin. "Eh pinayagan ka naman ba?""Wala na ho siyang nagawa suot ko na eh." Ngumuso ako at lumawak ang pagkakangiti na ikinatawa niya na lang nakurot na ako sa tagiliran sa kakulitan ko kaya parehong na lang kaming tumawa."Siya eh kumain ka na, kumuha ka na lang sa kusina. Eh ipaghahain sana kita kung hindi ka lang naka-uniporme."Umiling ako ako at iwinagayway pa ang dalawang kamay ko batid na hindi naman na kailangan."Ano ba kayo kay Sir. Stefan niyo lang dapat gawin ang ganoon pag-sisilbi at siya ang nagpapasaho
Third Person's POV Pinaalis ni Manang ang kasa-kasama niyang driver sa pamamalengke at pinadala na niya ang bayong at ibinilin na ipaluto na lang sa mga naroon sa bahay nang dalhin siya ni Rivaly sa isang mamahaling restaurant. Tahimik lang siyang nakaupo habang nasa harap niya ang babaeng Judge na nakangiti sa kanya at huminga ito ng malalim saka nagsalita. "I apologize for my behavior a while ago, Manang Agda. I didn't mean to harm nor threaten you even your granddaughter at wala naman kayo kinalaman sa sitwasyon ko, pero..." "I had to do that." At kinuha ang juice at sumimsim mula sa silver na straw habang naka-ekis ang makikinis at mapuputing hita. Muling inilapag ang baso at ibinalik ang tingin sa kanya saktong naglapag ng mga masasarap ma pagkain ang waiter para sa dalawang tao lang pero wala rito ang atensyon nila kundi nasa isa't isa. "Hindi ako makapasok sa bahay ni Stefan because he tightened his security... kaya naisip ko... kayo ang kausapin." "Ma'am, wala akong cont
Peachee Ang bilis ng naging pangyayari, nagbayaran sila at ako napilitan sumama sa kanya buhat ng masamang loob ko at napasinghap ako kasabay ng pag-igik nang ipasok niya na lang ako sa isang VIP room kasabay ng pagsalya niya sa akin sa dingding na nagpagulantang sa akin. Napahawak ako sa dibdib n
Peachee Minuwestra ako ni Tita Windy sa kanila na parang inilalako at puno ng pagmamalaki. "Handsomes, this is Peachee Gellato, 19 year old, v*rgin bagong-bago rito sa club kanina lang dumating, presyong maganda tayo, limited edition lang ang batang ito." Na para bang ginawa akong manikang kagag
Peachee "Mag-a-apply ho ako sa iba, Nay... wag niyo lang ho akong ipasok sa beer house o kahit saang club, pero sige payag ho ako kung pwede sana waitress na lang—" "Ay hindi!" Pinanlakihan niya pa ako ng mata kaya napaatras ako. "Mas malaki ang kita sa pag-GRO, mas doble, o mas triple pa kapag na
Peachee "Ano?!" bulalas ni Nanay na napatayo mula sa kahoy naming sofa nang umuwi ako ng bahay at sinabing hindi ko tinanggap ang trabaho kahit pa hired na ako. Sa kadahilanang hindi ko matatagalan ang ganoong klaseng boss, bukod sa arogante na, ay b*stos pa. Ang inaasahan kong trabhaho ay gawain







