로그인Third Person's POVHindi na mabilang kung ilang beses nagpakawala ng malalim na pag-hinga si Don Octavio kaharap ang pangalawang asawa na pabalik-balik na naglalakad habang kagat ang hinlalaking daliri.Matapos umalis ni Stefan na nagawa pang magbasag ng gamit sa living room ng bahay sumibat ito ng alis sakay ng matulin na sasakyan.Pinasundan niya sa mga tao niya para masigurado ligtas pa rin itong makauwi.At ipinahatid na rin niya si Rivaly pauwi na nanginginig pa rin sa nangyari at minabuti niyang pauwiin na lang nang pare-pareho lumamig at matapos niya nang makausap kung ano ba ginawa nito bakit ganoon na lamang ang kagalit ang anak niya.Kaya nagpakawala siya ng marahas na pag-hinga at nagpasabi na lang na kaya naman pala...Pumanik silang mag-asawa sa kanilang silid habang si Matilde aligagang kanina pa rito palakad-lakad dahil sa kinahantungan ng kalokohang engagement."Nakita mo na?" sarkastiko niyang untag dito habang namumuta ito. "Ako nga na ama ay hindi nakikialam sa buha
Third Person's POV"What a sight..." he sarcastically whispered and he chuckled darkly and he stood up lazily with his mad face.He put his one hand inside his pocket, and he looked at them again one by one when his father spoke."What brought you here? Ngayon ka na lang bumisita sa amin ganyan ka pa maningin na parang papatayin mo kami?" Hilaw na natawa si Don Octavio.Pero sa loob-loob may kaba dahil sa itsura ng anak na mukang kasalukuyang basag na ang pula.Nang matigilan sila nang mag-angat si Stefan ng kamay sabay itinuro si Rivaly. "Try me... woman," babala niya.Nang bigla naman natawa si Rivaly pero gaya ni Don Octavio mas ramdam din ang kaba dulot ng nakakatakot na presensya ng binata ngayon."Galit ka dahil nadatnan mo lang na nandito ako kausap ang mga magulang mo? Tita just invited me—""Do you think I care about you?"Natigilan si Rivalry hindi inaasahan ang matabang pero nangsisibat na sinabi ng binata at sinundan ng tingin si Stefan nang lumapit ito bigla kung saan na
Third Person's POVNakayukong nakatuon ang isang kamay ni Stefan sa gilid ng inuunanan ni Peachee na kasalukuyang natutulog na dahil sa pagod at tanging kumot lang ang nakabalot sa hubad nitong katawan.Pinagmasdan niya ito sandali at yumuko pa at ginawaran ito ng halik sa noo at mariin pa siyang napapikit.Dumistansya siya ng sapat at muling pinagmasdan ang mukha nito at pinalis niya ang sariwang luha sa gilid ng mga matang naglandas kanina. He really hates seeing her crying.Ayaw na ayaw niya ng pakiramdam kapag nakikita niya umiiyak ito dahil sa kagagawan ng ibang tao and he doesn't remember where and when it all started...Noong una naiirita siya dahil napaka-iyakin nitong babae na tumaaas lang ang boses niya agad itong iiyak sa harapan niya.And maybe... that's why she caught him, he qas caught by her softness, her soft and sweet charm. She's too soft like he wants to squeeze her, that's what he feels every time he is looking at her...And now, she cried because of him after kn
Peachee"May balak ka bang... ilihim ng matagal ito sa akin? Wala ka talaga balak sabihin?" tanong ko habang namumuo ang luha sa magkabilang mata ko.Nag-usap sila ni Manang sa baba nang sila lang dalawa at pinaakyat niya muna ako rito sa kwarto niya at sinabing hinatayin ko siya kaya hinintay ko naman siyang pumaik at ako naman ang kausapin.Nakatayo siya sa harapan ko ganoon din ako sa paanan ng kama. Nakababa ang mga mata niya sa akin nakataas naman ang akin...Punong-puno ng mga katanungan ang tinging ipinupukol ko sa kanya, dahil may kirot na hindi ko maipaliwanag sa puso ko.Ang sabi ko noon, matatanggap ko kapag nag-asawa siya o nagkagusto man sa iba dahil katulong lang naman niya ako na nagkaroon sa kanya ng utang na loob.Pero iba na ang sitwasyon ngayon, may mga pangako na siyang pinaghahawakan ko dahil pinaniwala niya ako.Nakapamaywang siya buhat ng seryoso mukha at sinasalubong ang mga mata ko nang hahawakan niya sana ako pero umatras ako at umiling.Batid kong wag... wag
PeacheePareho kaming nakayuko ni Manang Agda at nakatayo sa gilid ni Sir. Stefan na nakaupo sa solohang sofa habang naka-ekis ang mga binti niyang nakatingin sa damit niyang nawarak.Ang magkabilang siko nasa arm rest habang ang isang kamay sapo ang gilid ng noo, ang mukha ay seryoso kasabay ng pagsagitsit niya."So... what happened?" tanong niya sa amin.Humakbang ako para akuin. "Kasalanan ko po... gusto ko kitang ipaglaba ng damit pero nakita ni Manang na naglalaba na ako pero kamay lang ang gamit, hindi ako gumamit ng washing machine."Umarko ang isang kilay niya sa akin. Alam ko naman na kaya niyang bumili ng maraming ganito pero siyempre damit niya ang nasira namin kaya obligado kami magpaliwanag.At nasabi pa ni Manang isa raw ito sa mga paboritong damit ng binata kaya hindi kami pwedeng hindi aamin at hahanapin niya ito para suotin."Kaya wag niyo pagalitan si Manang—""Hindi ako galit."Kapwa kami natigilan.Nagpakawala siya ng malalim na pag-hinga. "It's just a cloth, but y
Peachee"Oh? Peachee ano't naka-uniform ka?" bungad sa akin ni Manang nang pagbaba ko ng hagdanan kaya napahawak ako sa batok at kiming ngumiti."Eh... hindi ho kasi ako sanay nang nakapambahay o casual, sinubukan ko naman po kaso para kasing Señorita ang pakiramdam ko. At isa pa naiinip din po ako na walang ginagawa maghapon kaya sinabi ko kay Sir. Stefan na ibalik niya na lang ako sa pagiging maid niya.""Ikaw na bata ka talaga..." Napahiniksik na lang siya at natawa sa akin. "Eh pinayagan ka naman ba?""Wala na ho siyang nagawa suot ko na eh." Ngumuso ako at lumawak ang pagkakangiti na ikinatawa niya na lang nakurot na ako sa tagiliran sa kakulitan ko kaya parehong na lang kaming tumawa."Siya eh kumain ka na, kumuha ka na lang sa kusina. Eh ipaghahain sana kita kung hindi ka lang naka-uniporme."Umiling ako ako at iwinagayway pa ang dalawang kamay ko batid na hindi naman na kailangan."Ano ba kayo kay Sir. Stefan niyo lang dapat gawin ang ganoon pag-sisilbi at siya ang nagpapasaho
Peachee "Halika ngang bata ka!" Akmang hihilahin ni Tatay ang braso ko pagkakita pa lang sa akin pero agad siyang hinarang ni Mr. Castellano at hinawakan ang bisig nito at itunulak ng may kalakasan kaya muntik ito tumilapon. Natutop ko ang bibig ko ganoon din si Nanay at si Tatay naman hindi makap
Peachee "Hindi baga't sinabihan na kitang wag kang basta-basta makikialam ng gamit sa loob ng kwarto niya??" sermon ng punong katiwala sa akin matapos niyang kausapin si Sir. Stefan. "Nakailang ulit pa ako sa iyo kanina, hindi mo tinandaan?" dagdag pa niya. Sinundan niya ito kanina nang galit na
Peachee "Manang! Who cleaned my room?" bungad na tanong ni Sir. Stefan nang pag-uwi niya dapit hapon na. Dumiretso siya agad sa kwarto niya ngunit bumaba rin buhat ng iritadong mukha kaya napatingin sa akin si Manang Agda. "My important documents are missing," dagdag pa niya at nagpamaywang sa h
Peachee Matapos nang huling paguusap namin ng masinsinan noong araw din na pumarito ang mga magulang ko himala na binigyan niya na ako ng espasyo... Pero madalas nahuhuli ko pa rin siyang nakatingin ng malagkit sa akin tapos bigla na lang ngingisi na para bang nakakaloko. Hindi ko alam kung anong







