LOGINPeachee
"Mag-a-apply ho ako sa iba, Nay... wag niyo lang ho akong ipasok sa beer house o kahit saang club, pero sige payag ho ako kung pwede sana waitress na lang—" "Ay hindi!" Pinanlakihan niya pa ako ng mata kaya napaatras ako. "Mas malaki ang kita sa pag-GRO, mas doble, o mas triple pa kapag nakatiyempo ka ng galanteng mapera!" Magkadaop ang dalawang kamay ko na nilalamukos ko sa labis na pagkatarantang nararamdaman ko. Matapos ng naging pag-uusap namin ni Austin, pag-uwi ko ng dapit hapon na sinabi ni Nanay na papunta na rito ang kaibigan na manager sa beer house na namamahala ng mga babae para sunduin ako tamang-tama raw dahil kailangan nila ng mga bagong pasok... Kaya alumpihit ako sa pagmamakaawang wag, baka pwede ibang trabaho na lang katulad ng waitress pero hindi talaga ito pumayag. "Kaya wag ka nang mag-inarte pa, Peachee at masasanay ka rin, papunta na si Mareng Windy dito at napag-usapan na nga namin na personal ka niya susunduin, at dadalhin sa club niya para ipakilala sa mga bagong customers niya, kaya galingan mo," may pagalit pa niyang sinabi kaya biglang napaluhod na ako na ikinabigla niya. Hinawakan ko ang kamay niya at nakikiusap na tiningala siya. "Nay... wag niyo naman ito gawin sa akin... anak niyo ho ako..." umiiyak kong pagmamakaawa kaya sandali siyang natigilan habang nakababa ang tingin sa akin. "Wag niyo ako pilitin gawin ang hindi ko kayang gawin, parang awa niyo na ho!" Yumuko ako at nagiiyak. Pero wala, baliwala. "Tumayo ka diyan, hindi mo ako madadaan sa ganyan," matigas niyang sinabi sabay hila niya sa akin sa braso at itinayo ako buhat ng nanlalambot kong mga balikat at mga binti. "Magtatrabaho ka sa paraang gusto namin, pinagbigyan ka na namin na pumasok sa pangangatulong, pero ikaw pa naging mapili, kaya doon ka sa beerhouse!" pambubulyaw pa niya. Kaya napatulala na lang ako sa kawalan at nanghihinang napaiyak sa kawalan ko na ng lakas at magagawa. Wala akong mga taong mapag-isuran... Ayaw ko sumama kay Austin dahil wala rin naman ako magiging buhay dito at ayoko iasa ang kinabukasan ko sa kanya. Gustuhin ko man bumalik sa mansion ni Mr. Castellano ngunit mapipilitan din ako gawin ang gusto niya, pagkatapos ng isang linggo at kapag nagsawa na siya sa akin wala na rin ako ulit trabaho, ako pa nawalan. At ngayon naman na sana gusto ko sumubok ulit ng paghahanap ng mas disente, ngunit ayaw naman na ng mga magulang ko at pilit na nga talaga nilang ipinagagawa sa akin ang hindi ko kayang sikmurain. Kaya saan na ba ako nito? Hindi ko na alam... "Ito ang bago niyong makakatrabaho si Peachee," tuwang pakilala sa akin ni Tita Windy sa mga babaev hawak niya nang dalhin na niya ako rito sa club matapos masundo sa bahay namin. Halos mangiyak ko silang pinagmamasdan isa-isa, ang mga babaeng nasa harapan ko ngayon ay mukang sanay na sanay na at mga beterana na sa mga lalaki... Ang iba nakangisi sa akin na halos kapirasong tela na lang ang nagtatakip, meron naman lantaran nagbibihis ng hubo't hubad at meron mga nakaupo at nakaharap sa salamin at kasalukuyang mga nagaayos ng sarili naghahanda sa pagharap sa mga lalaking customers... Karamihan sa nakatingin sa akin sinasabi ng mga mata na hindi ako bagay dito... na alam ko rin naman sa sarili ko at hindi ko rin gustong nandidito ako. Ang kakapal ng kanilang mga lipstick, ganoon din ang mga pundasyon sa mukha pero masasabi kong magaganda naman sila, ganoon din ang mga katawan nilang balingkinitan. Hindi pwedeng hindi quality ang mga babae nila rito at hindi basta-bastang beerhouse ito dahil madalas mayayaman lang ang nandito hindi para sa mga ordinaryong manginginom lang. "Mommy Windy, sure ka ba diyan sa bagong bata mo? Parang may gatas pa sa labi iyan," pabirong tanong ng isa na ikinatawa ng lahat na nandidito sa wardrobe. Ang silid ay napapalibutan ng maraming iba't ibang mga klase ng damit na kapag sinuot mo kakapirasong bahagi lang ng katawan mo ang matatakpan sa iyo. "V*rgin pa, kaya hindi pa sanay! Kaya tulungan niyo siyang makapag-adjust, turuan niyo maging kasing tutuso niyo!" nakatawang sinabi ni Tita Windy kaya nagtawanan ang mga kababaihan. At inulan pa ako ng tukso. "V*rgin pa, Mommy? Ay hala! Ang swerte ng makaka-butas! Mahalan mo presyo niyan, Mi! Paldo!" biro pa ng isa na kaya napahalakhak ang ginang na mukang salapi. Tuwang-tuwa pang nakipag-biruan sa mga alaga niyang siguradong malaki ang angkat ng pera sa kanya pero sa loob-loob ko nahihintakutan ako. Ang isipin na ang makakauna sa akin, isang lasing na matanda parang gusto ko na lang tumalon mula sa pinaka-mataas na building. Pero napansin ko ang isang babaeng hindi nakikitawa sa kanila at nakaupo sa bandang sulok na kanina pa tahimik lang na nagaayos sa harap ng salamin habang naka-ekis ang makikinis at mapuputing hita, ang tangkad niya, mas muka siyang modelo... kaysa prostitute. Masasabi kong siya na ang pinaka-maganda sa lahat ng mga babaeng naririto, ang classy niyang tingnan kaya sa palagay ko... mahal ang halaga niya kumpara sa mga kasama niya rito. Nang bigla rin itong nagsalita matapos maglagay ng pulang lisptick sa hugis puso niyang mga labi na sakto lang din ang kapal. "Wag niyong pagkatuwaan... parang hindi naman kayo minsan naging bago," saway niya sa mga ito na ikinatahimik nila bigla. Pinagmasdan ko siyang naka-ekis ang makikinis at mapuputing hita, hindi siya bagay dito... bagay talaga siyang modelo, hindi kaya sa mga pageantry. "Masyado ka talagang seryoso Reeses," hilaw na sagot nung bumiro sa akin kanina, halata na hindi sila magkaulam. Tumayo ang babaeng nagngangalang Reeses at mukang lalabas na at may customer nang pupuntahan. Pero nagulat ako nang naglakad siya papunta sa akin kaya napaatras ako sabay napasinghap nang hawakan niya ang baba ko at itinaas ang mukha ko kaya nanlaki ang mga mata kong napatitig sa kanya. Nginisihan niya ako. "Maganda ka..." puri niya at pinagmasdan pa ang katawan ko lalo ang dibdib ko. "Pati katawan... kaya ingat ka, mga selosa tao rito ayaw nila ng nasasapawan." Matapos nito iyong sabihin umalis na rin siya sa harapan ko at dire-diretso nang nagtungo sa pinto at lumabas na sabay nagsinghalan ang mga babaeng nandidito na naiwan kasama ko. "Nakaka-irita talaga! Akala mo kung sino! Pare-pareho lang naman tayo p*kpok dito! Baka sarili niya rin ang sinasabihan niyang ayaw masapawan! Ilan babae na ba ang nawawala kapag nakikita niyang mas maganda kaysa sa kanya?" "Katakot talaga iyang babaeng iyan..." bulong pa ng iilan at humarap sa akin ang isang palaban na mukang malaki ang galit kay Reeses. "Kaya ikaw, nene! Mag-iingat ka diyan kay Reeses Zaya, muka lang pala-kaibigan iyan pero nasa loob ang kulo niyan wag mo nang subukan makipag-kaibigan kung ayaw mong maging missing person din kagaya ng ibang nauna sa iyo!" warning nito sa akin na ikinawindang ko. Namuo ang takot sa akin... "Ikaw naman, Rivs! Tinatakot mo, hindi naman tayo sigurado kung siya talaga gumagawa no'n o iyung mga naging customers nila na baka ibinahay na!" Marami pa akong narinig na usap-usapan patungkol doon nang kausapin ako ni Tita Windy. Hinila ako sa bandang dulo ng wardrobe para kami lang dalawa ang magkarinigan. "Wag mo pansinin ang mga usaping tsimis na wala namang kabuluhan, ang alalahanin mo paano ka kikita ng malaki para lang may maiuwi ka sa mga magulang mo," saad niya na nagsilbing paalala sa akin kaya bumalik ang pagkahabag ko... "Kaya mag-bihis ka na, anong oras na! Sakto dumating na ang mga customers na kanina pa namin hinihintay, mga VIP sila, mas bata kumpara sa madadalas na naglalagi rito, tamang-tama ikaw ang ipakikilala ko." Para akong tinakasan ng lakas nang hilahin na nga niya ako patungo sa mga nakasabit na mga damit at ang ipinasuot niya sa akin, isang pulang backless dress na kumikinang pa at sobrang iksi... At nagulat pa ako nang kumuha siya sa drawer ng isang bagong lingerie... hindi basta lingerie kundi isang T-back kaya nalaglag ang panga ko. "Suotin mo na bilisan mo! Diyan ka na magbihis gayahin mo ang iba puro babae naman kayo, kaya wala na dapat hiya-hiya pa!" Ipinagtulakan na niya sa akin ang damit na napilitan ko nang suotin. Grabeng hiya ang sumalakay sa akin nang maghubad ako dahil lahat sila napatingin sa katawan ko na tila ba mga namangha. "Iba talaga ang katawan kapag bata pa lalo na't v*rgin pa," komento ng isa kaya ngumiti si Tita Windy. "Kaya mahal ang magiging presyo mo, Peachee, basta sumunod ka lang sa rules, lalo na sa gusto ng customer na afford ang magiging halaga mo," payo nyang labas sa kaliwang tainga ko. "At wag mo rkn subukan tumakas, maraming haharang sa iyo," babala niya at ginawaran ako ng matalim na tingin kaya napalunok ako at tinulungan niya pa ako ayusin ang pagkakasuot ng damit. Hindi ko alam hanggang saan ako tatagal. Lumabas na kami ng wardrobe suot na ang sobrang iksi at nipis na damit na ito at isang maling galaw ko lang, kita na lahat kaya gusto ko na namang maluha. Ni walang panloob ka pang-itaas, tanging T-back lang. Suot ko rin ang isang pares ng pulang takong na hirap kong ilakad dahil hindi naman ako sanay. "Ayusin mo lakad mo hindi iyang para kang natatae," sita sa akin ng ginang kaya pilit ko namang inayos ang lakad ko sa takot kong paulit-ulit mapagalitan. Nang paglabas namin mula sa may eskinita, sumalubong sa akin ang iba't ibang kulay ng ilaw, hindi naman sobrang ingay, malamyos ang tugtugin pero nanlalaki ang mga mata ko nang makita ang mga babaeng hubo't hubad na nagsasayaw sa kanya-kanyang pole... At nakita ko si Reeses... Nakaupo sa nakapaikot na sofa sa bilog na lamesa at mukang VIP ang kinaroroonan niya at napapalibutan ng mga lalaki... Hindi lang siya ang babae sa table na iyon may mga kasama rin siya at tumatawa sila na tila ba sanay na sanay sa mga atensyon na ibinibigay sa kanya. Ang lalaking katabi niya ay kulang na lang ipasok na ang kamay sa ilalim ng palda niya at mismong doon na nila gawin at mukang baliwala na lang din iyon sa kanya... at sa mga babaeng naririto... Namuo ang luha sa magkabilang sulok ng mga mata ko. Hindi ko kaya... sinubukan ko maghanap ng pwedeng labasan na pinto pero wala, lahat ng daanan palabas may bouncer ng club na haharang sa akin. Hanggang sa narating na namin ang pangalawang palapag kung saan mas tahimik kumpara sa baba, at hindi naman pala lahat ng customers dito ay matatanda na... Meron din mga nasa early at late 30's... Dinala ako ni Tita Windy sa dulong lamesa kung saan daw ang pinaka-VIP, mga lalaki na pihikan ayon sa ginang, kaya ako ang dinala rito kaya ang kabog ng dibdib ko abot-abot. "Good evening gentlemen," tuwang bati ni Tita sa mga ito, may sampu silang lalaki na nakaupo sa itim na couch na nakapalibot din sa isang bilog na lamesa. Lahat sila mga naka-corporate pa... mukang kgagaling lang ng opisina pero wala nang suot na mga coat, tanging polo dress na lamang at naka-tupi ang mga manggas hanggang siko. Halos lahat sila makikisig... Nang dumako ang tingin nila sa amin, sa akin... kaya ganoon na lang ang hiya ko at pagkailang ko, nahigit ko pa ang pag-hinga ko nang hagurin nila ako ng nagugutom na tingin. Pero hindi lang tingin nila ang nagpagulat sa akin, bigla rin akong nanigas at nanlamig sa kinatatayuan ko nang makita ang isang pamilyar na makisig na mukha... A-Anong.... ginagawa niya rito?Third Person's POV May mga kasalanang hindi sadya, at meron sinasadya pero parati kang may pagpipilian. Ang gawin ang tama, o ang magpakalunod sa pagnanais na kahit alam mong mali na. Ano nga bang kaibihan ng mahal mo, pero nakikita mo lang dahil merong pakinabang sa iyo? Malaki. Sobrang laki. Gaano rin ba kahalaga ang pag-pili? Siyempre sobrang halagang aspeto nito. Maraming nagaakala na kapag tumibok ang puson, puson ha hindi puso, sinabayan pa ng tindigang balahibo nang titigan o hawakan ka ng taong kuhang-kuha ang iyong tipo, pagmamahal na ito agad. Pero madalas, dito tayo nagkakamali. Dito karaniwan nagmumula ang mga maling desisyon at maling pag-pili dulot ng biglaang bugso ng damdahin. Pwede rin dahil sa hindi inaasahan sitwasyon dala ng pangangailangan kaya mo nagawa ang mali, pero madalas palagi tayong may options sadyang nagigipit lang tayo ng mahirap na sitwasyon. Wala ka nga namang magagawa kung panahon na ang nagbuklod sa inyong dalawa pero, parating ka may choic
Amity "You really let him watch, huh? What was that, revenge?" Raul asked paglabas namin ng banyo matapos sabay maligo at nag-bihis na rin. "I didn't, hindi ko na kasalanang sumilip siya," tipid kong sagot habang nagsusuklay gamit ang hairbrush. Pagak lang siyang natawa. "You're a bad girl." "Natuto lang." Ibinaba ko na ang hairbrush at binalingan siya. "Kasama na niya si Plum tara na sa baba at baka maisipan pa niya itakas ang anak ko," pabiro kong yakag na kahit imposible sa higpit ng seguradad ng kabuang bahay. "You know he can't do that." He chuckled at hinawakan na ang kamay ko at ginawaran muna ako ng halik sa noo. Ngumiti lang ako at sabay na kaming lumabas ng kwarto at nag-tungo sa hagdanan pababa sa salas. "Sina Mommy?" tanong ko nang papasok na kami ng salas. "Nandiyan kaya kausap na si Stefan?" "Hindi ko lang alam, baka hindi. Ayaw nilang makaharap ang isang Castellano, kaya maid lang ang siguradong sumalubong sa kanya." "I see, sana pinakain na ng Nanny si Plum, an
Third Person's POVHindi kinaya ng dibdib ni Stefan matapos sadyain ni Amity na mas ipakita pa, nang hindi pa ito sila nakuntento kahit pareho nang nilabasan dahil pakitaan pa siya.Hindi niya inaasahan ang ginawa nang pahigain ni Amity si Raul, at pinaulo sa nasa gilid ng kama at nanlaki ang mata niya nang sakyan ni Amity ang mukha nito at nanabik na na ipinalasap kay Raul ang sariling pagkab*babae...She's facing his direction, walang kamalay-malay si Raul sa presensya ni Stefan habang binibigyan ni Amity ng magandang show ang ama ng anak.Kitang-kita niya ang ganda ng hubog ng katawan nito kahit nanganak na kay Plum, ngayon naman nagdadalang tao sa anak ni Raul, wari niyang wala pang tatlong buwan iyong buntis dahil hindi pa halata.Tumingala si Amity at kagat labing ipinalalasap ang sarili kay Raul, hawak pareho ang magkabilang nakabukang hita nito at ang mukha sinsimot ang bawat katas na lumalabas.Napasinghal siya at natawa habang naroon pa rin ang luha. Ano bang ginagawa mo rit
Third Person's POV "Sir, dito po ang daan papunta sa kwarto ni Plum," turan ng kasambahay ng mga Vandiver kay Stefan. Kinabukasan din agad niya pinuntahan ang bahay kung saan naglalagi ang mag-inang Amity at Plum... Na hindi niya matawag na mag-ina niya kaya kay bigat sa dibdib na pumasok siya sa bahay ng mga Vandiver na kumupkop sa mga ito, at tanging mga kasambahay lamang ang sumalubong sa kanya. Nagtataka siya dahil maluwag ata ang pagtanggap sa kanya? Ang may edad na mag-asawa na mga magulang ni Raul hindi siya kinompronta ni hindi sya hinarap... Maybe because he's not that worth it to welcome? What is he thinking, he's not even welcome. May karapatan siya makita si Plum at siya ang tunay nitong ama kaya siya nakakaapak ngayon sa teritoryo nila. Marahil dahil alam na ng mga ito at inaasahan nang darating ang araw na ito, malalaman at malalaman niyang nagbunga ang minsang pagmamahalan nila ni Peachee. He still can't call her Amity. Because for him, she's still Peachee. Kahi
Amity "You okay?" Raul holds my shoulder when he gets back to our table from talking with his business friends here in the charity ball. Ngumiti ako at tumango nang tingalain ko siya mula sa kinauupuan ko. "Yeah, I'm okay." Pero hindi talaga ako ayos dahil parang gusto ko nang umuwi kaso kararating lang namin kasama ng buong pamilya, and Plum is also with us, at nasa mga Lolo't Lola niya tampulan ng atensyon ng mga ka-amiga nila. Naupo siya sa katabi kong upuan. "Mukang masama ang pakiramdam mo. Gusto mo ba umuwi na tayo?" Natawa ako. "Kadarating lang natin, Raul." "Kung hindi naman maganda ang pakiramdam mo let's go home. This is just a party," he insisted but I insisted too, no need. Hinawakan ko ang kamay niya. "Okay nga lang..." malambing kong bulong. "This is Plum's first appearance to the public." "Look at her." Inginuso ko ang anak namin. Natawa siya. "She loves being surrounded." Napahalakhak ako. "Kabaliktaran ko—" "No, ganyan ka rin dati, mas papansin pa." Sinama
Third Person's POV "Talagang aalis ka?!" Habol ni Zaya si Stefan na pababa ng hagdanan and tonight is his flight to Poland. Hindi siya sumagot, diretso lang ang lakad niya patungong pintuan nang hablutin ni Zaya ang braso niya kaya siya natigilan. Iniharap siya nito at nanlalaki ang mga mata. "Stefan, wake up! She's no longer yours! Freed her!" she desperately yelled at him with her angry face and teary eyes. Mariin pumikit si Stefan at tiningnan ito. "I have to see my daughter... don't stop me." Napaawang sa gulat si Zaya sa narinig. "W-What? Daughter?" Parang bigla itong nawalan ng boses hindi mapaniwala. "Yes..." mahinahon niyang sagot. "She was pregnant with my child and she was about to tell me but he caught me... us." He holds a fist. Galit siya hindi kay Peachee kundi sa sarili... nang malaman niya sa investigator na ilang buwan simula noong isama ni Raul ito she delivered a healthy baby girl. And that baby is his. Para siyang tinakasan ng lakas, at pinagsaklub
Peachee Gellatto"Ms. Peachee Gellato?"Narinig ko nang tawag sa pangalan ko kaya napatayo ako agad mula sa hanay ng mga nakaupong mga aplikante para maging personal maid ni Mr. Stefan Castellano. Ubod man ito ng sungit at arogante kilala naman sa pagiging liberal na magpasahod.Kaya kapag ganiton
Peachee Minuwestra ako ni Tita Windy sa kanila na parang inilalako at puno ng pagmamalaki. "Handsomes, this is Peachee Gellato, 19 year old, v*rgin bagong-bago rito sa club kanina lang dumating, presyong maganda tayo, limited edition lang ang batang ito." Na para bang ginawa akong manikang kagag
Peachee "Ano?!" bulalas ni Nanay na napatayo mula sa kahoy naming sofa nang umuwi ako ng bahay at sinabing hindi ko tinanggap ang trabaho kahit pa hired na ako. Sa kadahilanang hindi ko matatagalan ang ganoong klaseng boss, bukod sa arogante na, ay b*stos pa. Ang inaasahan kong trabhaho ay gawain
Peachee"Sir, nandito na ho siya," imporma ni Manang Agda sa lalaking nakatalikod mula sa amin at nakaharap sa labas ng malaking bintana habang nakapamulsa.Likod lang niya ang nakaharap sa banda namin at kapansin-pansin ang maganda niyang pangangatawan... hindi sobrang kalakihan pero matipuno, na







