LOGIN"SIR, please take care of my daughter. Gusto niya'y may sandalan kapag natutulog. Yakapin mo siya habang mulat pa ang mata. Painumin mo rin ng milk," bilin ng nasa kabilang linya.
Hindi siya makapagsalita. Hindi maiproseso ng utak kung ano ba ang dapat sabihin sa kausap. "Mommy, ikaw po ba yung nakita ko kanina?" "Yes, baby." "Then, why are you hiding, mommy?" Ilang segundong tumahimik ang nasa kabilang linya. Kakaibang pitik ang sumisipa sa kaniyang puso. Hindi alam kung bakit ganito ang nararamdaman. Kahit ilang beses na niyang pinapakinggan ang boses ay hindi talaga niya mahalukay sa kailaliman ng isip kung sino ito. "Mommy, you don't love daddy anymore?" Parang may bumarang malaking bato sa lalamunan niya. Love? Siya? Mahal siya nito? Shit! Sino ba ang kausap nila? "Baby, I have to go. Tinatawag na ako ng tita ninang mo. I love you, baby. Take care of yourself. Huwag kang magpalasaway, ha!" Huli na nang rumihistro sa isipan niya ang sinabi nito. Ni hindi man lang siya nakapagsalita. Hindi natanong ang pangalan. "F*ck!" mura ng isipan niya matapos mag-end ang tawag nito. Agad niyang idi-nial ang number na ginamit nito, ngunit operator na ang sumasagot. Out of coverage na. Nahigit niya ang hininga sa labis na inis sa sarili. Kumulo ang dugo niya sa gigil. "Bullshit!" bulong niya. Muli niyang idi-nial ang number at tulad ng una, hindi na iyon nag-ri-ring. Sinulyapan niya ang katabing bata. Kampante na ito. Ang paa ay sumasayaw habang nakalawit sa upuan. "Baby..." "Yes po, daddy?" Masiglang bumaling ito sa kaniya. "Don't you remember your mommy's name?" Sandali itong napipilan. Waring nag-iisip. "Ang tawag po sa kaniya ni Tita Ninang ay Mariz." "Mariz?" Hinalukay niya sa kailaliman ng kaniyang isipan ang pangalang Mariz, pero tinamaan siya ng sampong sipa, he can't remember her name. Gigil na gigil na siya. Nakararamdam na rin siya ng inis sa ina ng bata. Kung siya ang ama nito, bakit hindi ito nagpapakita sa kaniya? Takot ba ito? O, galit sa kaniya? Pero, kung anak niya ito, hindi ba dapat siya ang dapat magalit? Nag-ring muli ang phone niya, but this time, si Tyron ang tumatawag. "Hurry up, dude! Nagkaroon ka lang ng anak, bumagal ka nang mag-drive," pabirong saad nito. Lalong nadagdagan ang inis niya. Ang kilay niya'y nagbabanggaan na. Tinanong niya kung nasaan ang mga ito, at matapos marinig ang sagot ay agad niyang tinapos ang tawag. Wala siya sa mood para makipagbiruan. Diniinan niya ang engine, brake. Sa isang iglap ay nasa parking lot na siya ng mall. Nakita niyang nakatayo ang lima sa harapan ng kani-kanilang sasakyan. Matapos makapag-park ay binuhat na niya si Avi. "Daddy, galit ka po ba sa akin?" Sinulyapan niya ang bata. Nagpapaawa na naman ang anyo nito. "No. I'm upset with your mom." "Why po?" "Basta!" "Daddy, mahal mo po ba ang mommy ko?" Mahal? Paano niya mamahalin ito? E, hindi nga niya kilala ang ina ng batang ito. Nag-apuhap siya ng maisasagot. Mabuti na lamang, sinalubong sila ni Drake. "Hi, baby!" Pilit nitong kinuha sa bising niya ang bata. Ibinigay niya na rin ito. "Bakit natagalan kayo?" Alam niyang siya ang tinatanong ni Drake, pero dahil sa bata ito nakatingin, si Avi ang sumagot. "I saw my mom po." Awang ang bibig nang lingunin siya ng kaibigan. Nagtatanong ang mata nito. Tango ang isinagot niya. "Nakilala mo na ang mommy niya?" "No!" Umarko ang kilay ni Drake pero hindi ito nagsalita, bagkus ay tumitig sa kaniya. "Hindi siya nagpakita sa akin. Si Avi lang ang nakakakita sa kaniya. She called me. Ibinilin lang ang bata." "You asked her name?" Iling ang isinagot niya. "How did she get your number?" Natigilan siya sa mga tanong nito. Hindi niya naisip iyon kanina, tulad din ng hindi niya naisip na itanong ang pangalan ng ina ng bata. Makailang beses niyang minura sa utak ang sarili, dahil sa katangahang nagawa. "Bakit ang slow ko ngayon?" Inis na inis siya sa sarili. "Hindi ka na nakapagsalita," siniko siya nito. "Huh? Uhm, iniisip ko kung paano niya nalaman ang number ko." "Who?" "Sino?" Panabay na tanong ng iba pa niyang kaibigan. Tsk. Humihina ka na ngang talaga, dude," tinig ni Drake, umiling pa ito. "Tinawagan siya ng ina ni Avi. Ang seste, hindi niya naitanong ang pangalan at hindi niya alam kung paano nalaman ang kaniyang number." Kita niya ang pag-awang ng bibig nang ilan sa kaibigan, si Tyron nama'y ngumisi lang. "Don't worry, dude. Bukas na bukas ay aalamin ko kung sino ang ina ni Avi. Ako na ang bahala," hayag ni Jack. Tinapik pa ang balikat niya. "For the meantime, mag-shopping muna tayo. Excited na akong ipamili ng gamit ang anak mo." Tinulak nito si Drake papasok ng mall. Naiwan siyang umiiling. Walang kapaguran ang magkakaibigan sa pamimili ng gamit ni Avi. Lahat ng maibigan ng mga ito ay kinukuha, kahit ayaw ng bata. Mapa-laruan, damit o sapatos man. Pinagtinginan na sila ng ilang costumer, maging ng mga saleslady. May ilang nagpapa-cute pa. Nang magsawa ay sa supermarket naman sila nagpunta. Siya ang nakararamdam ng pagod para sa mga kaibigan niya. Hindi lang sa mall natapos ang pagsisilbi ng mga kaibigan niya kay Avi. Inihatid din sila nito sa bahay. Ang balak niyang sa condo matulog ay hindi na naman natuloy dahil sa bata. Wala pa roon ang kaniyang ama nang pumasok sila. Napuno ng gamit ni Avi ang silid niya. Habang ipinapasok ay hindi niya napigil ang mapangiti. Iba rin pala kapag may kaibigan kang kalog. Dadamayan ka sa lahat ng oras. Alagang-alaga pa ang kaniyang anak. Nang oras na ng pagtulog ay pinalinisan muna niya ito At dahil lalaki ang mga kaibigan niya, sa isang kasambahay na niya pinagawa. "Kailangan mong mag-hire ng nanny para kay Avi, Aedam." Tumaas ang tingin niya kay Tyron. Abala siya sa cellphone, nagbabaka-sakaling mag-ring ang number ng ina ni Avi. "Yeah! Bukas ay magpapahanap ako." "Don't worry, dude, ako na ang bahala," singit ni Kent, tumabi pa ito ng upo sa kinauupuan niya. Si Zeus ang nagpatulog sa kaniyang anak. Tulad nga ng sinabi ng ina nito, naghanap ang bata ng milk at gusto pa ay may nakayakap. Dumating na rin ang kaniyang ama. Kinumusta nito si Avi. Hatinggabi na nang umalis ang kaniyang mga kaibigan. Matapos niyang ihatid sa labas ng gate ay muli siyang bumalik sa silid. Naabutan niyang himbing na himbing ang bata. Mukhang napagod sa paglilibot sa mall. Pumasok siya sa banyo para maglinis ng katawan. Sa walk-in-closet na siya nagbihis. Boxer at sando ang isinuot niya. Umupo siya sa gilid ng kama't pinakatitigan ang mukha nito. Hindi niya akalaing may makakatabi siyang bata sa pagtulog. Ni sa panaginip niya ay hindi iyon sumagi. Kung mukha lang ang pagbabasihan, masasabi niyang anak niya ito, dahil hawig na hawig sila. Masaya siyang nakilala't nakasama ito. Sa maikling panahon ay napalapit na ang loob niya sa bata. Maingat niyang iniangat ang kumot. Tumabi siya ng higa rito. Pinagsawa ang mata sa pagtitig dito. Itinukod pa ang siko at ginawang patungan ng ulo ang palad. Pinasadahan ng daliri ang malambot nitong pisngi. Nang magsawa ay dinampian ito ng halik sa noo. Tulad ng bilin ng ina, niyakap niya ito. SUMIRAY-SIRAY na pumasok ng condo si Aedam. Nagkayayaan ang magbabarkada at hindi niya napigilang maparami ang inom. Hindi na niya pinagkaabalahang buhayin ang ilaw, kabisado na niya ang bawat sulok ng kaniyang unit. Pumasok siya sa silid. Malamlam ang ilaw na nagmumula sa lampshade na nasa gilid. Sa paghiga niya sa kama ay may narinig siyang ungol. Ungol na nagmumula sa babae. Sumilay ang pilyong ngiti sa kaniyang labi. Inapuhap ng kamay niya ang umungol. "Baby..." Binuklat ang kumot at tumambad sa lasing niyang isipan ang magandang imahe ng babae. Nakapikit ang mata nito. Blue nighties ang suot. Ang dalawang bundok ay parang nilagyan ng malalim na ilog sa ginta. "What a beautiful view! Pero, sino ang babaing ito?" Tuluyan nang nilamon ang kakarampot na katinuan niya ng pagnanasa. Tila isa siyang gutom na hayop. Walang pakundangang sinibasib ang nakahaing pagkain. Nagkamalay ang babae. Sa una ay pumalag ito. Mahigpit niyang hinawakan ang dalawang pulsuhan para hindi ito makagalaw. Nilakumos ito ng halik. Bumaba ang labi niya sa leeg, paulit-ulit iyong pinaraanan ng dila. Ang kaninang pagtanggi ay napalitan ng mumunting ungol. Sin**sip, at marahang kinagat, hindi alintana kung mag-iiwan ng marka ang kaniyang ginagawa. Bumaba pa ang labi niya. Naglunoy sa pagitan ng dalawang bundok, at pinaglaruan iyon gamit ang dila. Para siyang dumi**la sa lollipop. Gamit ang dila ay hinawi niya ang manipis na telang tumatabing sa dibdib nito, at sa isang iglap ay natumbok niya ang nais. Pinagsawa niya ang sarili. Para siyang uhaw na sanggol na tangay ang dibdib ng ina. Tagaktak ang pawis ni Aedam nang magmulat ng mata. Napabalikwas pa siya ng bangon. Sunod-sunod ang pagtahip ng kaniyang dibdib. "Panaginip?" Sinuklay ang buhok gamit ang sariling palad. "O baka'y ibinabalik ako ng aking panaginip sa nakaraan?" Tinapunan niya ang katabing bata. Pilit niyang inalala ang mukha ng babaing napanaginipan, ngunit bigo siya. Hindi rumihistro sa nanlalabong kamalayan ang mukha ng babae. "Sino ka ba?" sambit niya sa sarili. Mariing pikit ng mata ang ginawa niya. Pinayapa ang sarili. "Makikilala rin kita."NAKAHINGA nang maluwag si Aedam. Nawala ang bumukol na kaba sa dibdib. Ang dumating ay ang sinasabi ni Drake na nagligtas sa buhay niya habang wala siyang malay sa hospital. Hindi niya akalaing may taong magliligtas pa sa kaniya sa bingit ng kamatayan. Dininig ang dalangin niya ng Maykapal. Natagpuan din siya ng kaibigan. Buong akala niya'y matutuluyan na siya. Awang ang bibig ng babae habang pumapasok, ang mata'y hindi inaalis sa kaniya. May mga plastik itong dala. Base sa nakikita, ang laman ng isa ay mga damit. Inilapag nito ang dala sa mesa. "G-gising na po pala kayo, Sir," tila gulat niting sabi. Simula nang ipasok siya sa mental hospital, hindi niya alam kung may nakakita sa kung ano ang mukha niya. Nang magkamalay siya, balot na ng benda ang mukha niya. "Dude, ngayong nakaalis ka na sa hospital, what exactly do you want to happen? I mean, what is your plan?" Naunahan siyang magsalita ng babae. "Magkakilala kayo?" gulat nitong tanong at ibinaling ang paningin kay Drake. "
GULONG-GULO ang isipan ni Drake. Paroo't parito siya sa silid na pinagdalhan sa pasyenteng magpahanggang ngayon ay wala pa ring malay. Dinala niya ang lalaki sa isang apartment, ang nurse na kasama niya'y pansamantalang umuwi sa bahay nito para kumuha ng mga gamit. Mabuti na lang talaga, habang itinatakas nila ang lalaki, walang nakapansin sa kanila. At ayon din sa babae, hindi gumagana ang CCTV sa dinaanan nila. "And now, what? Anong mangyayari?" Napahinto siya sa pagmamartsa. Magpahanggang ngayon ay hindi pa rin niya nahahalukay sa kaniyang isipan kung bakit gustong mawala ni Aedam ang lalaking ito. Anong kinalaman nito sa buhay ng kaibigan niya? Naagaw ang atensyon niya nang mag-ring ang phone na nasa bulsa niya. Wala sa loob na sinagot niya ang tumatawag... si Kent. "Dude, where are you?" "I'm hanging somewhere. Why?" Habang kinakausap ang nasa kabilang linya ay muli niyang itinutok ang paningin sa lalaking wala pa ring malay. "Hindi ka ba pupunta sa hospital?" "Hospital?"
PARANG sasabog ang dibdib ni Aedam sa galit, katatawag lamang ng nurse na inutusan niyang iligpit ang tunay na Aedam, ngunit sa kasamaang palad, sinasabi nitong nawawala ang lalaking yun. Hindi siya makaalis-alis sa hospital dahil kasalukuyang nagli-labor si Meadow. Hindi rin kumakawala sa kaniyang bisig ang anak na si Avi. Nakakailang buga na siya ng hangin, pero hindi maibsan ang galit niya. "Daddy, calm down po. Magiging okay lang po si Mommy at si Baby Riley." Malamyos ang tinig ni Avi. Ang mata nitong nakatutok ay ipinapanatag ang kalooban niya. "Sorry, baby. I'm just worried about your mother." Hindi niya masabing hindi si Meadow ang nagpapabagabag ng kalooban niya kundi ang tunay na Aedam. Ngumiti ito at yumakap sa kaniya. May sinasabi ito, pero hindi niya maintindihan o mas tamang sabihing hindi niya iniintindi. Nananaig ang galit niya sa pagkawala ni Aedam, at naniniwala siyang may tumulong para makaalis ito. "Imposibleng makalabas yun ng hospital na mag-isa," angil ng
SALUBONG ang kilay ni Drake habang matiyagang pinagmamasdan ang lalaking walang malay na nakahiga. Nirerebesa ang mukha ng lalaki, pero hindi makilala dahil may balot ang mukha nito. Tanging ang nakalapat na mata lamang ang nasisilayan niya. At habang pinagmamasdan ay kumakabog-kabog ang dibdib niya, hindi mawari kung bakit, magkagayun pa man ay pilit niyang inaalala kung saan ito nakita o nakasalamuha para pag-initeresan ni Aedam. "Who are you?" Wala siyang matandaan na may ibang kapamilya si Aedam, kung merun man, yun ay naninirahan na sa ibang bansa. "Miss, puwedeng mag-stay ako rito hanggang sa magising siya. I-i just wanna know him." "Hindi po puwede, Sir. Mapapagalitan po ako ng management. Isa pa po, delikado po ang pag-stay niyo rito." Bahagyang kumunot ang kaniyang noo. "Papaanong naging delikado?" "Nagwawala po kasi ang pasyente, Sir. Nasa antas pa siya ng hallucination, kung anu-ano ang sinasabi. Baka mapahamak ka lang po 'pag nag-stay ka rito." Igigiit pa
Naihilamos ni Drake ang sariling palad sa mukha. Katatapos lamang nilang mag-usap ni Meadow, sinasabing nagpakita si Brenda kay Avi para lang balaan ang mag-ina. "Hindi kaya si Aedam ang tinutukoy ni Brenda?" tanong niya sa sarili. Noong una pa lang ay may duda na siya nang maoperahan ang kaibigan niya. May kakaiba siyang kutob, pero wala siyang mahanap na butas dito. Napasandig siya sa head rest ng upuan. Nasa loob siya ng sasakyan, patungo sana sa kaibigang si Zeus, pero naantala nang tumawag si Meadow. Humihingi ito ng tulong na makausap si Brenda. "But how? Mainit ito sa mata ng mga pulis." Naipikit niya ang mata, nag-iisip ng magandang gagawin at sa muling pagmulat ay napasulyap siya sa mga dumadaan, hanggang sa napansin niya ang isang sasakyan. "Kay Aedam ang sasakyan na 'yon ah!"Napatuwid siya ng upo at mabilis na sinundan ang sasakyan. Kinumpirma kung ito nga ba ang sasakyan ng kaibigan. Hindi siya dumikit para hindi makahalata. At para makasigurado ay tinawagan niya ito
Ilang beses nang napabuga ng hangin si Meadow, nakadungaw siya sa bintana. Nakatitig sa tanawing nasa ibaba, ngunit wala naman doon ang atensyon. Hindi patahimikin ang isipan niya. Laging nagtatanong kung bakit tumakas si Brenda, anong dahilan?May pumasok sa isipan niya, what if, galit pa rin ito sa kaniya? What if, maghihiganti pa rin ito? "Imposible!" mariin niyang tanggi ag marahas na ipinilig ang ulo. "Hindi na gagawin ni Ate Brenda sa akin 'yon," giit pa niya sa sarili.Alam niyang nagbago na ito. Hind na nito uulitin ang nagawang pagkakamali noon. Alam niyang mabuti itong tao, napuno lang ng galit ang dibdib kaya ito naging masama. Napasulyap siya sa umbok na tiyan. Ilang araw na lang ay nalalapit na ang kaniyang pagsilang sa pangalawang anak. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya. "Mommy..."Napalingon siya nang marinig ang tinig ng kaniyang panganay. Nakasuot pa ito ng school uniform. Parang dati lang ay karga-karga pa niya ito, umiiyak sa bisig niya. Nadadapa sa tuwing
"MAY good news ako, Aedam."Nag-angat ng paningin si Aedam sa sinabi ni Jack. Excited siyang malaman ang maganda nitong ibabalita. "Alam ko na kung saan pumupunta si Rex." "Saan?""Sa hospital.""Hospital?" Tumango ito. "Nasa hospital ang tatay ni Brenda. Ayon sa napagtanungan kong nurse ay atak
NAGMAMADALI ang bawat kilos ni Jack. Pagkarating niya sa office ay para siyang hangin na umalis din agad. Nakatanggap siya ng tawag mula kay Greg, ibinalita nito ang naganap na aksidente. May tama rin ito, pero si Aedam... ang kaibigan niya, kasamang sumabog ng sasakyan. "No!" paulit-ulit na hiyaw
HINDI mapakali si Aedam. Kasalukuyan siyang nasa sariling office sa mansyon. Kanina pa dinadaluhong ng kaba nag dibdib niya. Hindi niya mawari. Ang asawa niya'y pabalik na galing sa check up, si Avi ay nasa school. Pang-ilang beses na niyang tinawagan si Meadow at paulit-ulit nitong sinasabing okay
MAHIGIT isang linggo na ang lumipas nang malaman ni Meadow na nanganganib ang buhay nila lalo na ang asawa, mahigit isang linggo na rin itong nananatili sa mansion. Dumadalaw naman ang kaibigan nito, kung minsan ay may dalang food at mag-iinuman, tulad ng hapon na 'yon. Unang sumulpot si Zeus, may







