CHAPTER 2(IKINULONG NI CAPITAN)

CASPIAN POV

“Hahays, anong Oras na ba?”humihikab kong tanong habang nanatili paren akong nakasandal sa swivel chair ko. Madaling araw na pala, hindi ko man lang namalayan. Marami kasi akong case na inasikaso kaya naman nawala na sa aking isip ang uuwi sa condo upang magpahinga. Niligpit ko muna ang mga files na nagkalat sa aking mesa bago tumayo at tiningnan ang labas ng headquarters. Tumaas ang sulok ng aking labi ng maisip ang babaeng nahuli ko ka gabie at ang naging pag-uusap namin ni uncle Benedict.

(FLASHBACK)

Since sobrang na intriga talaga ako sa pasaway na babaeng nahuli ko inalam ko ang background nito. Hindi ko nga alam pero parang familiar talaga siya sa akin lalo na ang bilogan niyang kulay asul na mata. At ayon nga nalaman ko ang pagkakilanlan niya. Kaya pala subrang familiar siya sa akin dahil nagkita na pala kami before ilang taon na ang lumipas. Mga bata pa kami non, since matalik na magkaibigan ang ama namin.

Hindi ko na kasi ito namukhaan dahil noong binatilyo ako dinala na ako ni mom sa province at doon pinag-aral. At kahapon nga kaka lipat ko lang dito, dahil dito na ako na destino. Politician si Dad at ganon narin si mommy. Gusto sana nilang sumunod ako sa yapak nilang dalawa pero ayaw ko. Gusto kong mag silbe sa bayan pero sa ibang paraan naman at ito nga sa pagiging police na tumutulong upang sugpuin ang mga salot sa lipunan.

Naputol ang pagmuni-muni ko ng tumunog ang cellphone kong nakalagay sa gilid. Si uncle ang tumawag kaya mabilis kong sinagot.

“Hello uncle kamuxta po?”kaagad kong tanong sa kabilang linya.

“Okay naman hijo, nandito ka na pala sa syudad? Anyway nong makita ko ang mensahe na ipinadala mo, tumawag kaagad ako upang kamustahin ka,”wika ni uncle sa kabilang linya.

“Nako uncle, walang problema sa akin. Ang anak mo po ang problema,”natatawang sagot ko at bumuntong hininga lamang si uncle sa kabilang linya.

“Nako, mabuti ngang kinulong mo muna dyan ehh. Para mag tanda, hindi na nadala gabing-gabi nasa kalsada pa,”bakas sa boses ni uncle ang galit kaya natahimik ako at lumingon sa babaeng naka baluktot na natutulog sa sulok ng selda.

“Ganon ba uncle. So, anong gagawin ko dito?”kalmado kong tanong.

“Pauwiin mo nalang yan bukas, at hijo. Maraming salamat huh at Ikaw ang nakahuli dyan. Kung iba pa siguro baka ano ng nangyare sa anak ko. Kahit naman pasaway yan minsan, mahal paren yan namin,”wika ni uncle sa kabilang linya.

“Cge uncle, ako napong bahala sa pasaway mong anak dito,”natatawa kong sabi kay uncle at natawa narin ito sa kabilang linya.

“Cge hijo huh, I will entrusted my daughter to you,”seryosong wika ni uncle.

“Don't worry uncle,”panigurado kong sabi at kaagad ng binaba ang tawag.

(End of flashback)

Napailing-iling kong ipinasok ang cellphone ko sa aking bulsa at nilapitan ang babaeng natutulog. Kahit sanay itong natutulog sa malambot na kama, pero sa nakikita ko ngayon tila hindi man lang ito nahirapan sa naging position niya at humihilik pa talaga na tila sobrang comfortable sa tinutulugan niya.

Sinadya ko talagang padabog na binuksan ang rehas upang magising ito pero Wala effect. Tulog mantika at naglalaway pa.

“Tsk kababaeng tao burara matutulog,”bulong ko sa sarili.

BEATRICE POV

“Ano ba! kitang natutulog yong tao ehh…,”inaantok kong reklamo ng nararamdaman kong merong tumampal sa braso ko. Pinahid ko ang laway na bumasa sa gilid ng aking labi at iminulat ang aking mata.

“Mahal na prinsesa, parang na gustohan mo ata ang Lugar na ito ahh,”napa kurap-kurap ako dahil nasisilaw ako sa ilaw. Bumungad sa aking paningin ang mukha ni Capitan na nakasalubong ang kilay.

Automatic na dumilim ang aking mukha ng maala-lang ikinulong niya pala ako dito.

“Ano? Pwede na ba akong lumabas?”mataray kong tanong at inayos ang sarili ko. Sabog na sabog ang buhok ko na tila dinaanan ng malakas na bagyo. Muli kong tinapunan ng tingin si Capitan, natigilan ako ng nakasandal lamang ito sa rehas habang matiim akong tinitigan.

“What!”singhal kong tanong dito.

“Nothing,”sagot niya at nauna ng lumabas.

Padabog akong sumunod dito at napahinga ng maluwag ng makita kong sumilip na ang kunting liwanag sa labas ng headquarters.

“Hahays paniguradong papagalitan talaga ako nila mommy nito,”inis kong bulong sa sarili at tumakbong naglakad patungo sa naka parada kong motor.

“Opsss! Where do you think you're going?!”natigilan ako sa baritonong boses ni Capitan. Nilingon ko ito at pinukol ng Isang nakakamatay na titig.

“Uuwi na Ako!”sarcastic kong sagot.

“Who said na dyan ka sasakay”masungit niya'ng sabi na ikinataas ng aking kilay.

“At saan naman ako sasakay abir?”inis kong tanong pabalik.

“Dito,”simpleng sagot niya at naunang pumasok sa kotse nitong nakaparada sa tabi ng motor ko.

Napaawang ang labi ko at mas lalong uminit ang aking mukha sa galit.

“Sasakay ka or dito ka na habang Buhay?”malamig niya'ng turan.

“Fine!”wika ko at mabilis pumasok sa passenger seat. Padabog kong sinara ang pinto dahilan upang umalog ang kanyang kotse sa lakas ng impact nito.

“What the!”bulalas niya at tiningnan ako ng masama. Umigting pa lalo ang kanyang panga at halatang nagpipigil na sa galit.

“Aray!! Dahan dahan Naman! Baliw ka ba!” Pagtitili ko ng muntik na akong ma untog ng bigla niya lamang pinaharorot ng mabilis ang kotse nito. Hindi na ito sumagot at matiim lamang ang matang itinuon sa kalsada. Rinig na rinig ko rin ang langitngit ng kanyang mga ngipin, at ang maugat niyang mga kamay na humigpit ang kapit sa manebela. Panay rin ang pagmumura nito ng mahina.

“Diyosko naman! Plano mo bang magpakamatay huh!”galit kong sigaw at mahigpit na kumapit sa gilid ng window. Nanatili siya'ng tahimik at ni hindi ako binalingan ng tingin.

“Ibaba mo na ako dito! Kung mamatay man ako sa motor ko hindi sa lintik na kotse na ito!”wala na akong paki-alam kong mas lalo siyang magalit sa akin.

“Arayyy…..”bulalas ko at hindi mapigilang mapa-ngiwi ng tumama ang noo ko sa harapan ng kotse.

Nang medyo okay na ako nagtaka kong binalingan ng tingin ang katabi kong tahimik paren. Tanging naririnig ko lang ay ang mabigat nitong hininga habang naka hukdong sa manibela. Nag taas baba ang kanyang likuran na animoy hinahabol ang kanyang hininga. Ang kaninang galit na galit kong mukha ay lumambot at napalitan ng pag-aalala dito.

“Wo—woy, okay ka lang?”nag-alinlangan kong tanong at hindi alam kong anong gagawin ko.

“I'm fine naririndi lang ako sa boses mo,”malamig niya'ng tugon at nanatili sa ganong position.

“Okay, Ikaw naman kasi eh,”pabulong kong sabi at nilaro ang aking daliri.

“Ihatid na kita sa bahay niyo,”sabi niya na ikinatigil ko.

“Alam mo kung saan ako nakatira?”hindi makapaniwala kong tanong dito.

“Of course not, just tell me,”matamlay niyang sagot.

“Auh eh…..Cge,” sabi ko nalang at isinandal ang aking likuran.

Kung gaano kami ka ingay kanina, kabaliktaran Naman ngayon na halos tanging maririnig ko lang ay ang tunog ng aircon at mahihinang bosena sa aming likuran. Sa subrang tahimik pati lakas ng tibok ng aking puso ay rinig na rinig korin at ang mga buntong hininga naming dalawa na sumasabay sa tunog ng aircon.

“Dyaan,”pagbasag ko sa namutawing katahimikan. Hindi siya sumagot at sinundan ang daan na tinuro ko.

Hanggang sa makarating na ako sa amin, Hindi siya umimik, bumaba lamang siya at pinagbuksan ako ng kotse. Mabilis akong bumaba at walang lingon-lingon na pumasok sa mansion.

Pinag Dasal ko talagang hindi na muling mag cross ang aming landas. Dahil Iwan ko,

baka mas malala pa ang aabutin naming away, at mas malala pa ang mangyayari sa susunod na magkita muli kaming dalawa.

TO BE CONTINUED….