INICIAR SESIÓNCompartir
DALAWAMPU'T APAT
Fecha de publicación:
2026-10-16 22:30:06
Último capítulo
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Limampu
Pananaw ni GabriellaNagising ako sa kama ni Mariano na nakapatong ang kanyang bisig sa aking baywang at mainit ang kanyang hininga sa likod ng aking leeg. Nakabalot ang mga kumot sa aking mga binti at masakit ang aking katawan sa paraang masarap. Ang uri ng pananakit na nagpapaalala sa akin ng lahat ng ginawa namin sa maliit na opisina at pagkatapos ay muli sa kotse papunta sa bahay.Inabot ko ang aking telepono sa mesa sa tabi ng kama. Maliwanag ang screen at napapikit ako sa liwanag. Tatlong mensahe mula sa aking ina. Lahat ay nag-uutos na malaman kung nasaan ako.Mabilis akong sumagot. “Nasa bahay ng kaibigan. Ayos lang ako. Huwag kang mag-alala. Uuwi ako bukas.”Pinindot ko ang send at ibinaba ang telepono.Gumalaw si Mariano sa likuran ko. Mahigpit na yumakap ang kanyang bisig sa aking baywang at hinila ako papalapit sa kanyang dibdib. Humaplos ang kanyang labi sa aking balikat.“Magandang umaga,” aniya. Magaspang ang kanyang tinig dahil sa tulog.“Magandang umaga.”“Nandito ka
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Apatnapu’t siyam
Pananaw ni GabriellaNakahalik na ang kanyang bibig sa akin bago pa man ganap na maisara ang pinto sa likuran namin. Nasa buhok ko ang kanyang mga kamay at dumudulas ang kanyang dila sa akin, at nalasahan ko ang alat ng kanyang balat at ang tamis ng anumang inumin niya kanina. Gutom at mapilit ang halik, at sinagot ko ito ng buong-buo kong kakayahan.Itinulak ko ang kanyang amerikana mula sa kanyang mga balikat. Bumagsak ito sa sahig nang mahina. Pumunta ang mga daliri ko sa mga butones ng kanyang panyo at sinimulan kong buksan ang mga ito isa-isa. Umatras siya nang kaunti upang panoorin ako. Madilim ang kanyang mga mata at nakatitig sa aking mga kamay.“Walang pasensya ka ngayong gabi,” aniya.“May pasensya na ako buong gabi.”“Tatlumpung minuto ka lang may pasensya.”“Tatlumpung minutong sobra na ’yon.”Tumawa siya. Mababa at magaspang ang tinig. Natagpuan ng kanyang mga kamay ang laylayan ng aking damit at hinila niya ito pataas nang isang kilos. Bumagsak ang tela sa sahig sa tabi
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Apatnapu't Walo
POV ni Gabriella"Nagbibiro ka ba?"Tinitigan ni Mariano ang screen sa harap niya. Ang mga salitang "GAME OVER" ay kumukurap sa maliwanag na kulay pulang mga titik. Ang kanyang puntos ay nakalabas sa ibaba. Napakababa nito na nakahihiya. Mas mababa pa sa puntos ko. Mas mababa sa alinmang puntos na nakita ko sa isang laro ng karera.Tinakpan ko ang aking bibig gamit ang aking kamay. Sinusubukan kong maigi na huwag tumawa. Ngunit ang ekspresyon sa kanyang mukha ay sobra na. Madiin ang kanyang panga. Nakasingkit ang kanyang mga mata. Mukha siyang manununtok ng makina anumang oras."Hindi ako makapaniniwalang nangyari lang iyon," aniya."Ako, nakapaniniwala." Sumandal ako sa makina at ngumiti sa kanya. "Bumangga ka sa bawat solong pader sa daanan.""Hindi ako bumangga sa bawat pader.""Bumangga ka sa unang pader. Pagkatapos ay sa ikalawang pader. Pagkatapos ay sa ikatlong pader. Pagkatapos ay nagmaneho ka nang pabalik sa loob ng isang buong minuto.""Isang estratehikong desisyon iyon.""N
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Apatnapu't Pitong
POV ni Gabriella"Hindi ako natalo sa iyo sa bawat solong laro.""Wala kang nanalong kahit isang laro.""Napanalunan ko ang pinball machine.""Isang round lang ang nilaro mo sa pinball. Nakapuntos ka ng tatlong puntos. Tatlo. Binigyan ka lang ng makina ng awa na puntos."Umiling si Mariano at naglakad patungo sa kasunod na laro. Isa itong laro sa pagbaril ng basketball. Isang ring na may lambat at isang linya ng mga basketball."Basketball," aniya. "Kaya ko ang basketball.""Mga sikat na huling salita."Kumuha siya ng basketball at itinira ito. Tumalbog ito sa ring at gumulong palayo. Kumuha siya ng isa pa. Tumalbog ito sa backboard at tumama sa kanyang mukha.Bigla akong napatawa nang malakas. Hindi ko napigilan ang sarili ko. Malakas at walang kontrol ang tunog na lumabas."Tumigil ka sa pagtawa," aniya."Hindi ako makatigil.""Gabriella.""Tumama ang bola sa mukha mo. Ang sarili mong bola. Yung itinapon mo.""Maling tira iyon.""Ang bawat tira ay maling tira."Kumuha siya ng isa pa
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Apatnapu't Anim
POV ni Gabriella"Nagbibiro ka ba?"Tinitigan ni Mariano ang screen sa harap niya. Ang mga salitang "GAME OVER" ay kumukurap sa maliwanag na kulay pulang mga titik. Ang kanyang puntos ay nakalabas sa ibaba. Napakababa nito na nakahihiya. Mas mababa pa sa puntos ko. Mas mababa sa alinmang puntos na nakita ko sa isang laro ng karera.Tinakpan ko ang aking bibig gamit ang aking kamay. Sinusubukan kong maigi na huwag tumawa. Ngunit ang ekspresyon sa kanyang mukha ay sobra na. Madiin ang kanyang panga. Nakasingkit ang kanyang mga mata. Mukha siyang manununtok ng makina anumang oras."Hindi ako makapaniniwalang nangyari lang iyon," aniya."Ako, nakapaniniwala." Sumandal ako sa makina at ngumiti sa kanya. "Bumangga ka sa bawat solong pader sa daanan.""Hindi ako bumangga sa bawat pader.""Bumangga ka sa unang pader. Pagkatapos ay sa ikalawang pader. Pagkatapos ay sa ikatlong pader. Pagkatapos ay nagmaneho ka nang pabalik sa loob ng isang buong minuto.""Isang estratehikong desisyon iyon.""N
ISANG GABI KASAMA ANG AKING MAPAPANGASAWANG TIYUHIN.” Apatnapu't Limang
POV ni GabriellaPinahalagahan ko iyon nang higit sa masasabi ko. Huminto ang kotse sa harap ng isang malaking gusali na may neon sign na nakasaad na "LUCKY STRIKE" sa kumukurap na mga titik. Walang mga kotse sa paradahan. Walang mga tao sa kalsada.Bumaba ako sa kotse at naglakad patungo sa pasukan. Manatili ang driver na andar ang kanyang makina. Lumingon ako at kumaway sa kanya. Kumaway siya pabalik ngunit hindi umalis.Hindi nakatrangka ang pintuan sa unahan ng arcade. Itinulak ko ito at pumasok sa loob.Walang tao sa lugar. Madilim ang mga makina. Patay ang mga ilaw maliban sa ilang mga ilaw para sa emerhensya sa mga sulok. Nakikita ko ang mga anino ng mga bantay na nakatayo malapit sa mga labasan. Hindi sila gumagalaw. Nanonood lamang sila."Binibining Hale."Lumingon ako. Nakatayo si Vincent malapit sa pasukan ng isang pasilyo. Ang kanyang mukha ay nasa anino. Ngunit nakikita ko ang kanyang mga balikat. Madiin at balisa siya."Vincent." Naglakad ako patungo sa kanya. "Anong nan
También te puede gustar
Chasing Dr. Billionaire
Kara Nobela450.6K vistasTHE BEST MISTAKE
Yeiron Jee1.7M vistasIsang Gabing Pagsasalo
Yenoh Smile401.2K vistasTHE REBOUND BRIDE
Jewiljen350.9K vistasMy Brother's Bestfriend, My Baby Daddy
Chloe Laurent14 vistasHe Betrayed Me, I Married His Father
Starss^•^48 vistasVoiceless Love: Lorenzo Valdezco
LavenderPen81 vistasThe Heartless Billionaire
Lanz10 vistas
