LOGINTumingin si Arabella sa makapal na family trust agreement sa ibaba, pero sa totoo'y iilang salita lang ang nabasa niya.Hindi maaaring minadali lang ang kontratang ito; matagal na itong pinlano ni Lola. Pero bakit ipagkakatiwala ang ganoon kalaking halaga sa isang taong walang kadugo sa kanya?"Bella, sa'yo na ito. Dalhin mo pauwi at basahin mo kapag may oras ka." Mabait na ngumiti si Eleanor, malumanay ang tono. "Kung may hindi ka maintindihan, hayaan mong si Damien ang magpaliwanag sa'yo."Nakatayo roon si Elise na nakayuko, labis ang kahihiyan. Itong buong palabas ng matanda ay para lang sa kanya. Mukhang nakikinig nang husto si Damien sa lola niya, base sa asta ng lola niya...Tinitigan ni Nathan ang nakababata niyang kapatid, malalim na kumunot ang noo.Ibinaling ni Eleanor ang tingin kay Elise: "Miss Morgan, ano ba talagang sadya mo rito ngayon?"Nautal si Elise at hindi makapagsalita."Kung wala nang iba, May, ihatid mo na ang bisita palabas," malamig na sabi ni Eleanor.Lumap
Isang matandang boses ang malinaw na narinig mula sa itaas.Natulala ang lahat.Nagising na ang matanda.Si Damien ang unang nakareact. Matalim niyang tiningnan si Elise, hinablot si Arabella mula sa kamay ni Nathan, at tumayong masunurin na naghihintay na bumaba ang matanda.Tinanggal ni Arabella ang kamay niya sa pulso nito.Dahan-dahang bumaba ng hagdan si Eleanor, hakbang-hakbang, napakatatag. Sumunod sa likuran niya si Auntie May"Lola, gising ka na?" Lumapit si Damien para alalayan siya.Hindi siya pinansin ni Eleanor at dumiretso sa pag-upo."Miss Morgan, bihirang bisita. Matagal na tayong hindi nagkita," kaswal na bati ni Eleanor Dali-daling ngumiti si Elise at sumagot, "Hello po, Lola. Madalas po akong pumupunta rito para maglaro noong bata pa ako. Naalala niyo pa po ba?""Oo, matagal na rin tayong hindi nagkakausap." Malamig ang tono ni Eleanor, at ni isang salitang pag-welcome ay wala siyang sinabi.Napalabi si Elise at nakatayo roon nang awkward.Kumaway si Eleanor kay Ar
Unang palapag ng lumang bahay ng pamilya Ashford, sala.Nang pumasok si Elise, natigilan siya. Hindi niya inaasahang naroon din sina Nathan at Adrian Tumingala si Nathan, malakas na ibinagsak ang hawak na tasa ng tsaa, tumayo, at medyo matalim ang tonong nagtanong, "Anong ginagawa mo rito?"Umupo si Elise sa tapat niya at mahinang ngumiti: "Anong problema, Squad Leader Nathan? Hindi ka ba natutuwa na makita ang dati mong kaklase?"Noon sa No. 1 High School sa syudad, si Nathan ang class monitor ng Class 2. Ang Class 2 at Class 1 ay nagkukumpitensya sa lahat maliban sa academic performance.Doon nagsimula ang alitan nina Nathan at Damien.Ngumisi si Nathan. "Dating kaklase? Kung dating kaklase lang talaga tayo, basta-basta ka na lang ba pupunta nang hindi imbitado?""Madalas na akong pumupunta sa bahay ng pamilya Ashford simula pa nung bata ako." Luminga si Elise sa paligid. "Pareho pa rin ang lugar na 'to gaya ng dati."Natigilan si Nathan, hindi makahanap ng maisasagot."Masarap ang
Nang magpatuloy siya sa pag-swipe ng screen, nakasulat sa report: Ang ibabang bahagi ng tiyan ni Mrs. Ashford ay bahagyang nakaumbok, senyales na may magandang balita sa horizon.Nanginig nang hindi mapigilan si Elise.Tumunog ang cellphone niya. Si Wilfred ang tumatawag."Miss Morgan, nahanap na namin ang kinaroroonan ng seller. Sabi ng agent, kakabalik lang niya sa Hong Kong Island."Nag-pause siya, "Pero nasa lumang mansyon si Mr. Ashford ngayon, at kasama niya si Mrs. Ashford, kaya ayokong mang-abala."Kinagat ni Elise ang labi at mahigpit na hinawakan ang cellphone."Pupunta ako.”—Pagbalik namin sa lumang bahay, nakaidlip na si Lola. Tinulungan ni Nathan na paupuin si Damien sa sofa.Kumunot ang noo ni He Jinyu. " Bella, hindi maganda pakiramdam ko. Tulungan mo ako paakyat."Wala nang nagawa si Arabella kundi alalayan siya paakyat.Nakatayo roon si Nathan, pinapanood ang likod nilang lumiko sa hagdan, palihim na ikinuyom ang mga kamao.Si Adrian ay nakatayo sa tabi ng bintana,
Mahigpit na hinawakan ni Damien ang raketa, matamang nakatitig sa serve ni Adrian."Bam!" Isa na namang malakas na serve.Rumesponde si Damien para i-save, pero napalaki ang hakbang, nanghina ang tuhod, at natigilan sandali.Patakbong lumapit ang babaeng training partner, lumuhod sa tabi niya, at malambing pero nag-aalalang nagtanong, "Mr. Ashford, ayos ka lang? Okay ka lang ba?”Nagngitngit si Damien at nanatiling tahimik. Alam niyang napilayan siya ng kalamnan at napahiya, kaya pinilit niyang tumayo.Agad na inalalayan ng babaeng sparring partner ang braso niya gamit ang balikat at ipinatong ang mga daliri sa pulso niya, tila sabay na inaalalayan at hinihila.Lumapit si Adrian, tinulungang makatayo si Damien, at kalmadong sinabi, "Ako na."Napanguso ang babaeng sparring partner.Nakatayo si Arabella sa sidelines, malamig na pinapanood ang eksenang ito.Pagdating sa sidelines, tuloy pa rin sa maalagang pag-aalala ang babaeng sparring partner, sabi niya, "Mr. Ashford, pag-uwi mo lagya
Ang tennis court ay nasa kabilang panig ng clubhouse, napapalibutan ng mga palumpong para bumuo ng isang hiwalay na courtyard, kung saan ang red clay court ay nagniningning nang mainit sa sikat ng araw.Hawak ang raketa, sabi ni Damien, "Bella, tayo ang magkakampi.""Hindi," paglingon ni Arabella, pumaling ang ponytail niya. "Gusto ko kakampi si kuya."Kumunot ang noo ni Damien: "Bakit?""Kapag pangit ang laro ko, sinesermonan mo ako," kalmado niyang sabi.Sumingit si Nathan, "Bella, kakampi mo ako, ako bahala sa'yo."Sumulyap si Damien sa kanila pero walang sinabi.Agad na tumawag ang manager ng stadium ng isang babaeng sparring partner. Naka-suot ito ng pink na tennis skirt na napakaikli, kita pa ang puson. Patakbong lumapit, gumagalaw ang dibdib, at yumuko na kita ang cleavage, nakangiting tumawag, "President Ashford."Tumango si Damien.Nakaupo si Adrian sa sidelines, hawak ang cellphone, pero nakuha ng eksenang ito ang tingin niya. Kamakailan, maraming tennis court ang may ganito







