Chapter 7

Alice POV

Naalimpungatan ako dahil sa naririnig kong mga kaluskos mula sa labas ng bahay.Bumangon ako at kinuha ang selpon ko sa ibabaw ng drawer upang tingnan kong anong oras na.Baka si mama lang iyon na naglilinis na sa bakuran.Pero pagtingin ko ng oras....alauna palang ng madaling araw.Kaya napakunot ang noo ko at nagtataka.

Nanlalaki aking mata....na baka ang kapre iyon sa puno at siya ang gumagawa ng ingay.Pero bakit hindi ko marinig ang mga yabag niya?Diba dapat mabibigat ang paglakad niya.......tulad ng nababasa ko sa komiks.....mabibigat ang yabag ,malaki,maitim at laging may sigarilyo sa bibig.

Ngunit tanging kaluskos lamang.Baka nga tao ang nasa labas na umaaligid at balak kaming gawan ng masama?O pwede ring akyat bahay.Balak magnakaw.

Kinabahan ako lalo,pareho pa naman kaming babae.Kung sana buhay pa si papa,baka may magtatanggol sa amin ni mama.Ngunit wala na ito.

Dahil sa takot,naghanap ako ng maaaring magamit ko sa pangprotekta sa akin at ni mama.Ang lakas ng kabog ng dibdib ko at nanginginig ang mga kamay ko.Namataan ko ang martilyo sa ilalim ng ng drawer,kaya agad ko itong kinuha.Pagkatapos,sa sulok ako ako nagtago.Hindi ako basta-basta makikita nito.

Mayamaya lang,naririnig ko na ang pilit nitong binubuksan ang bintana sa tapat ng silid ko.Kaya naman,mas lalo akong natakot at mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak ko sa martilyo,habang aking mga kamay ay nanginginig.

"oh dyos ko...tulongan mo kami ni mama sa panganib."paulit-ulit kong dasal.

Tagaktak na ang pawis sa buo kung katawan,dumagdag pa ang takot sa aking dibdib.Ngunit ilang sandali pa ang lumipas...tumigil na ang kaluskos at naging tahimik na ang paligid.Ngunit hindi pa rin ako lumabas sa pinagtataguan ko.Naghintay pa ako ng ilang sandali upang siguradohing wala na nga talaga ito.

Nang masiguro kong umalis na nga ito.Tumayo ako upang tiningnan ang bintana na pilit na binubuksan ng nilalang kanina.Ngunit maayos naman ang bintana,parang walang nangyari.

Alam kong gising na gising ako kanina at alam ko rin na may pilit na binubuksan ang bintana kanina.

Ano 'yon,guni-guni ko lang ba? Ngunit umiling ako at kinurot ang balat ko sa kamay.Naramdaman ko ang sakit ,kaya doon ko napatunayan na gising nga talaga ako at hindi tulog.

Lumabas ako ng silid ko at pumasok sa silid ni mama.Nagulat pa nga ang natutulog kong ina,dahil basta na lang akong pumasok ng walang pahintulot.

"anak,anong nangyari?Bakit nandito ka?"tanong ni mama sa'kin habang kinukusot ang mata.

"m-ma,pwede bang dito ako matulog ngayon.Gusto kasi kitang makatabi?"

Ngumiti ang mabait kong mama ko at tinapik ang tabi niya.

'oo naman,anak."

Napangiti naman ako at agad na lumapit sa kanya saka humiga sa tabi niya.

Nakatulog na ulit si mama sa tabi ko,pero heto ako.....mulat na mulat pa ang mata.At wala na yatang balak na matulog ulit.Dahil ito siguro sa nangyari kanina.Nasa puso ko pa rin ang takot at pangamba.

Sumapit na nga ang umaga.Tumitilaok na ang ,ga manok ng mga kapitbahay namin,hindi na talaga ako nakatulog.Kaya ang kalabasan,malalaki ang eye bags ko at maya't maya ay humihikab.Kasalanan kasi ito ng nilalang na iyon.Sana lang....hindi na siya babalik mamayang gabi.Baka hindi na naman niya ako matutulogin ulit.

"anak,hindi ka ba nakatulog ng maayos kagabi?"tanong sa akin ni mama.

"nakatulog naman po ma......pero-"

Nagkatinginan kami ni mama ng marinig namin ang busina sa labas.Alam naming....ang sundo ko na iyon.

"anak,nandyan na pala ang sundo mo.Dalhin mo na itong baon mo."

Tumayo na ako sa pagkakaupo ko at lumapit kay mama upang magmano.

"good morning,Kapitana."bati sa akin ni carlo habang may matamis na ngiti sa kanyang labi.

"good morning din,Carlo.Parang maganda ang mood natin ngayon ah?May magandang nangyari ba?"tanong ko habang nasa labi ko ang pang-aasar.

"walang magandang nangyari,kapitana.Pero sa tuwing nakikita kita....gumaganda ang araw ko."

Pinalo ko siya balikat,ngunit tinawanan lamang niya ito.

"oo nga Kapitana,hindi ako nagbibiro.Kung papapayag kang ligawan kita,gagawin ko ang lahat....kahit sabihin mong susungkitin ko ang bituin....gagawin ko ,mapasaya lang kita."

Napatawa naman ako sa sinabe niya.Kung ibang babae siguro ang sinabihan niya ng ganun,baka kinilig na at bumigay.Pero ako,hindi.

"talaga, gagawin mo iyon? Ngunit unahin mo munang sungkitin ang bituin sa loob ng ilong mo bago ang bituin sa langit.....baliw "natatawa kong sabi.

"magmaneho kana nga lang.Ang dami mo pang sinasabe."sabi ko sa kanya at pinitik ang ilong nitong matangos.

Napakamot siya sa kanyang batok at tumawa saka nito binuhay ang makina ng sasakyan.

Pagdating namin ng barangay hall,sinalubong ako ni ate Ara.Habang naglalakakad kami papunta sa opisina,nakayuko ako.....nang may mabunggo ako,kasabay ng boses ni ate Ara na may babala.Parang nag slow motion ang galaw ko, kaya napapikit ako.Ang inaasahan kong pagbagsak sa semento ay may pumigil.May humawak sa kamay ko,pagkatapos may malakas na pwersa ang humila sa akin at ang sumunod.....nakakulong ako sa matigas na bisig at ang bango pa.Ang amoy niya ay parang pamilyar.Parang naamoy ko na dati.

May naririnig akong mga bulungan na may kilig sa paligid,kaya nagmulat ako mata.Nang magtagpo ang paningin namin....sobra talaga akong namamangha....makalAglag panty pa,kaya halos hindi ko magawang kumurap kahit saglit.Ang kulay abo niyang mata,ang labi niyang mamulamula na matamis at ang kilay niyang parang ginuhit ng magaling na pintor.Shet na shet talaga, ang tigas pa ng katawan niya.Ang kepay ko tuloy parang kinikilig din at pakiramdam ko parang wet na.Sino naman kasi ang hindi kikiligin.

Ngunit parang may tumatawag sa pangalan ko,kaya napatingin ako sa kanan ko.Doon nakita ko si ate Ara na tinatawag ako,ngunit kinikilig.Nang mapgtanto ko ang lahat,nasa bisig pala ako ni Adan.At siya pala ang nabangga ko.At siya rin ang humawak sa kamay ko upang hindi ako tuluyang bumagsak sa semento.

Pilit akong ngumiti,ngunit ang totoo...nakakahiya ang ginawa ko.Marami ang saksi sa nangyari at ang pagkatulala.Kung bakit naman kasi hindi ko tinitingnan ang dinadaanan ko.Ito tuloy aang nangyari.

Dahan-dahan akong lumayo kay Adan,dahil nakakahiya na sa kanya.At ang mga saksi naman....ano na lang ang iisipin nila,na naglalandi ako isa sa mga tanod ko.Wala na akong mukha na ihaharap sa kanila.

Agad akong lumapit kay ate Ara at agad na hinila siya papasok sa loob ng opisina dahil nakakahiya na sa mga tao.

"nakakahiya....."mahina kong sabe.Ngunit si ate Ara,tinawanan lang ako.

"ano kapitana,diba ang gwapo ang pamangkin ni manong Mario,kaya huwag ka nang magtaka kong marami ka'ng nakikitang dalagang nagpupunta rito.Syempre nandito sila upang magpapansin kay Adan.Ako nga dating hindi humahanga sa lalaki,pero ngayon si Adan lang ang nagpapatunay na hahanga rin ako sa lalaki."sabe ni ate Ara na parang kinikilig.

Kung inamin ni ate Ara na kinikilig siya....ako hindi.

"alam mo kapitana,bagay kayo ni Adan.Gwapo siya at may magandang katawan,ikaw naman ay maganda,mabait at pang miss universe ang hubog ng katawan at tangkad.Nakakainggit ka talaga kapitana...sana all."

Ngunit nagkibit balikat lamang ako.Dahil parang hindi naman kapani-paniwala ang sinabe ni ate Ara.

Inayos ko ang mga gamit ko sa lamesa upang masimulan ko na ang trabaho,samantalang si ate Ara ay nakatitig sa akin.Parang `may mali sa mukha ko kong paano niya ako titigan.

"kapitana,bakit ang lalaki ng mga eye bags mo...hindi ka ba nakatulog ng maayos kagabi?"tanong niya saka niya tinuro ang baba ng mata ko.Hinaplos ko ito at napabuntong-hininga ako.

"hindi ko alam kong paano ko sasabihin ito ate Ara.Pero takot na takot ako kagabi."sabi ko.

"sabihin mo lang Kapitana."

'kagabi kasi....may kaluskos akong naririnig sa labas ng bahay namin at pinipilit din niyang buksan ang bintana sa tapat ng silid ko.Sobrang natakot ako ng husto.Wala pa naman kaming kasamang lalaki sa bahay .Mabuti na lang,hindi ito nagtagumpay.Pero lumipat pa rin ako sa silid ni mama para doon matulog, ngunit hindi ko sinabe sa kanya ang nangyari baka atekihin na naman siya.Nang mga sandaling iyon,hindi na ako nakatulog pa."pahayag ko.

"sino kaya ang umaaligid sa bahay ninyo,kapitana.Mas maigi sigurong magtalaga kayo ng bantay para sa proteksyon ninyo.Paano kong babalik iyon mamayang gabi,at gawan kayo ng masama ni tita habang natutulog kayo."

Napatango ako.Tama si ate Ara,dapat kaming magtalaga ng bantay sa bahay namin kahit sa gabi lang.Mahirap na baka babalik iyon mamayang gabi at gawan kami ng masama ni mama habang mahimbing kaming natutulog.

"sige ate Ara.Sabihan mo na lang ang mga tanod ."utos ko.

Agad naman tumango si ate Ara at naglakad palabas upang kausapin ang mga tanod.