Compartilhar

Chapter -5

Autor: Ilocana
last update Data de publicação: 2026-06-03 22:07:28

Alice POV

Naghahanda na ako para sa pagpasok ko ng barangay hall.Kailangan kong maagang pumasok ngayon,dahil nakatanggap ako ng mensahe kagabi,na bibisita ngayon si Mayor Gerry Calderon.Kaya hindi ako dapat malate na pumasok.Ano na lang ang sasabihin ng butihing mayor kong pahuli-huli ako sa trabaho.Kapitana pa naman ako sa barangay na ito.

"papasok kana ba,anak?Dalhin mo itong inihanda kong baon mo para hindi kana bumili sa canteen mamaya.Paboritong ulam mo ito."nakangiting sabi ni mama sa akin.

"salamat po ma."

Sabay kuha ko sa lunchbox na hawak ni mama at humalik sa pisngi niya.Pagkatapos,nagpaalam na ako sa kanya.

Pagbaba ko pa lang ng tricycle,agad kong napansin ang grupo ng kadalagahan sa bungad ng gate,kong saan papasok ng barangay hall.Napakunot ang noo ko dahil para silang mga bubuyog na pinag-uusapan ang isang lalaki.

"grabe, sobrang gwapo niya.Ang hot pa niya.Halos malaglag kanina ang panty ko ng ngumiti siya,mabuti na lang nahawakan ko agad."sabi ng isang dalaga.Ramdam ko ang kilig niya.

"ano kayang pangalan niya?At taga saan kaya siya?May lahi ba?....nagmumukhang foreinger kasi."tanong naman ng isa pa.

"sabi ng pinsan ko,pamangkin daw ni lolo Mario na galing pa sa lungsod at ang pangalan niya ay Adan."

Hmm!Ang pamangkin pala ni manong Mario ang pinagnanasaan nila.Bakit sobrang gwapo ba niya para magnasa sa kanya ang mga dalagang ito?

"ay wow...pangalan pa lang niya hot na...sarap sa pandinig.Paano pa kaya kapag sa ibabaw na ng kama."

"pipikutin ko kaya siya para naman malaihan kami ng gwapong anak o magandang anak."sabi rin ng isa.

"uy!huwag kayong ganyan.Paano kong May asawa na si mr.pogi, gusto ba ninyong matawag na kabit?"sabat naman ng isa.

Napangiti ako.Mabuti pa itong isa,hindi basta-basta magpapadala sa tukso.Alam niya ang mali at hindi.Ngunit bigla kong natapik ang noo ko dahil sa dugtong ng sinabe niya.

"kung pipikutin mo,sabihan mo ako.Sabay tayo."

Sabay-sabay pa silang tumawa.

Humakbang ako palapit sa kanila.Kaya nang makita nila ako,bigla silang tumigil.

"magandang umaga po, kapitana."sabay-sabay pa silang binati ako,habang nakatungo ang kanilang mga ulo.

Tumango lang ako at ngumiti sa kanila saka nilampasan sila.Tuloy-tuloy lamang akong pumasok sa loob ng opisina ko at naabutan ko si ate Ara na abalang naglilinis.Lumingon siya sa akin at nginitian ako.

"magandang umaga kapitana."

"magandang umaga rin po,ate Ara."balik bati ko sa kanya.

"ate Ara, nakahanda na ba ang pinahanda kong meryenda para kela mayor?"tanong ko.

"opo kapitana,ide-deliver na lang po nila rito."

Tumango ako.

"nga pala kapitana,nagpasa na ng requirements ang bagong tanod.Nabasa ko na rin ang requirements niya't maayos naman po.Pamangkin pala siya ni manong Mario na galing lungsod...Adan ang pangalan."

Napansin kong parang kinilig si ate Ara ng banggitin nito ang pangalan ng pamangkin ni manong Mario.

Gwapo ba talaga siya,bakit pati si ate Ara ay kinilig din?

Makalipas ng sampung minuto,may dumating na dalawang sasakyan.Dumating na ang hinihintay namin.

Naunang bumaba ang isang lalaki,alam kong isa sa mga bodyguard niya iyon, kasunod ang iba pa sa isa pang sasakyan.Pagkatapos,pinagbuksan nito si mayor Gerry Calderon.Agad siyang pinalibutan ng mga ito.

Lumapit siya sa amin ni ate Ara na may matamis na ngiti sa kanyang labi.

Inabot nito ang kamay,na agad ko namang tinanggap. Gaya ng una kaming nagkakilala sa bayan,pinisil niyang muli ang kamay ko at may naramdaman na naman akong kakaiba.

"good morning kapitana.Parang mas lalo kang gumaganda....ay hindi pala,talagang gumaganda ka lalo.Siguro may nagpapasaya na sayo ngayon?'

Napatawa ako ng mahina.

"wala pa po,mayor.Tayo na po sa loob."pag-aya ko sa kanya upang ibahin ang usapan.Alam kong maloko rin itong si mayor.Minsan niyang tinanong sa akin kong may boyfriend na ba ako.Nang sinabi kong wala pa....agad niyang sinabe na gusto niya akong ligawan.Ngunit tinawanan ko lang.

Gwapo rin si mayor Gerry, binata pa, maganda ang pangangakatawan, at mayaman pa.Kumbaga, kumplit package na siya sa paningin ng nakakarami .Kaya lang....ayaw ko sa ugali niya.Pero mabait naman siya at matulungin.Anak din siya ng Governor ng Probinsiyal.

Habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa project na ipapatayo nito sa barangay,hindi ko alam bakit napatingin ako sa labas ng bintana.Isang hindi pamilyar na pigura ang napansin ko.Nakatalikod siya sa akin,kaya hindi ko makita ang mukha.Ngunit kahit likod pa lang nito alam kong may hitsura siya, maganda ang kurba ng katawan kaya humahapit dito ang suot na damit at ang tambok pa ng pang-upo.Ngunig agad akong napailing.

Siniko ako sa braso ni ate Ara,kaya napatingin ako sa kanya.kumibot-kibot ang labi niya.Tatawa sana ako....maalala ko,nandito nga pala si Mayor Gerry.

"anong masasabi mo, kapitana.Sang-ayon ka ba sa plano,na next week na ang simula.Malaking tulong ito sa mga buma-byahe,upang may silungan sila habang naghihintay ng masasakyan?"

Ngumiti ako nang matamis at agad na sumagot ng "gusto ko at walang problema mayor"Alangan naman na hindian ko.Talagang malaking tulong ito sa kababayan namin.

Matapos ang dalawang oras na pag-uusap namin ni mayor Gerry,umalis na ang mga ito.Pero bago sila tuluyang umalis,muli niyang sinabe"hangga't wala akong boyfriend,liligawan niya ako at hindi ko raw siya mapipigilan"Hindi ko alam kung biro ba iyon o totoo.

Pagkatapos ang mahabang oras,oras na para umuwi.Pagod ako ngayong araw dahil maraming trabaho.Yumuko ako sa lamesa at pumikit sandali upang makapag pahinga ako saglit.

Ilang sandali lang, narinig ko ang mahihinang mga katok sa pinto.Nag-angat ako ng tingin,kaya nakita ko ang hindi pamilyar na mukha at bigla akong napamura kahit hindi naman ako dati nagmumura...ngayon lang.Para kasing nakita ko na si adan,na bumaba pa at nandito siya ngayon sa aking harapan.Sobrang gwapo niya at may malabatong katawan.Moreno ang balat.

Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko.

"magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

Napakurap-kurap ako.Adan nga ang pangalan niya at siya pala ng pamangkin ni manong Mario.

Malalim akong napalunok nang aksidente kong makita ang nasa gitna nito,bakat na bakat.Nakasuot lang kasi siya ng jogger pants.Namumula ang mukha ko't ramdam ko iyon.

"maghihintay na lang ako sa sasakyan kapitana."

Nang makaalis ito,halos makatusan ko aking sarili dahil sa pagkatulala ko at hinila-hila ng ilang beses aking buhok dahil sa kalandian ko.Sa dinami-raming mga lalaki akong nakita at nakilala na gwapo at maganda ang kawatan,tanging siya lamang ang nakakuha ng atensyon ko.

Tumayo na ako at dinampot ang bag ko't lumabas na ng opisina.Ngunit pagdating ko sa sasakyan,hindi ko makita ang bulto nito.

"ihahatid na ba kita,kapitana?

Biglang sulpot niya sa aking likuran,kaya halos mapatalon ako sa gulat.

"pasensya na kapitana,nagulat kita."sabi niya habang may ngiti sa kanyang labi.Halos manlambot aking mga tuhod dahil sa pagngiti niyang iyon,mabuti na lang mabilis ang kilos niya't nahawakan niya ako sa bewang,kaya hindi ako tuluyang bumagsak sa sahig.Ngunit napaiktad naman ako ng maramdaman ko ang kuryente na dumaloy sa aking katawan mula sa pagkakahawak niya.Ang init din ng balat niya at ang tigas pa ng katawan.Parang buhay na bato ang sumalo sa akin.

Agad akong lumayo sa kaniya,baka ano mang sandali bibigay na ako.Mabuti na lang din wala nang tao rito sa barangay hall.Paano na lang kong mayro'n,baka nakita na nila kami sa ganitong ayos.

"pasensya na ulit kapitana.Inalala lang kasi kita,baka bumagsak ang katawan mo sa sahig at masaktan ka.Kaya hinawakan kita sa bewang."

"a-ayos lang."Mahina kong sagot.

Pinakalma ko muna aking sarili dahil ang bilis ng tibok ng puso ko.

Sakay kami ng sasakyan....ang service ng barangay, ngunit pareho kaming tahimik.Sa daan lang akong tingin, ngunit ramdam ko ang panay na sulyap sa akin ni Adan sa tabi ko.

Mayamaya lang ay nagsalita siya.

"kapitana,saan po kita ihahatid?Hindi ko kasi pa alam ang daan papunta sa bahay niyo."

Iyon pala ang ibig sabihin ng panay sulyap niya.Kahit ako,nagtataka na dahil parang naglilibot na lang kami.Dapat kanina pa kami nakarating.Kasalanan ko din naman dahil hindi ko sinabe sa kanya ang daan papunta sa bahay namin.At saka hindi naman siya taga rito,kaya hindi pa niya alam ang pasikot-sikot.

Gusto ko man tumawa,pero pinigilan ko aking sarili.Baka mainis siya.

Itinuro ko na lang ang daan.Sa susunod,alam na niya,kong saan niya ako ihahatid. Nang tumigil ang sinasakyan namin sa tapat ng bahay namin.

At nang matapos kong tanggalin ang seatbelt sa katawan ko, lumingon ako sa kanya upang magpasalamat sana.Kaso hindi ko inaasahan na nakaharap pala siya sa akin at malapit, dahilan kaya naglapat ang mga labi namin.Nanlaki ang mga mata ko dahil frst kiss ko iyon.

Ang sumunod na nangyari.Hindi ko inaasahan ang ginawa niya.Hinawakan niya ang likod ng ulo ko,kaya mas lalong dumiin ang pagkakalapat ng mga labi namin.Hindi lang iyon,sinipsip pa niya ang pang-ibabang labi ko,kaya naramdaman ko ang pangangapal nito.At parang pilit din niyang ipinapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.Nang wala akong balak na buksan ito,bahagya niyang kinagat ang pang-ibabang labi ko,kaya naibuka ko ito at iyon naman ang sinamantala niya upang maipasok niya ng tuluyan ang dila sa loob ng bibig ko.

Agad niya ginalugad ang loob ng bibig ko.Parang may hinahanap siya sa loob.At hindi ko alam bakit hinahayaan ko lang na gawin niya iyon sa akin.Hindi ko maintindihan aking sarili,dahil paang nagugustuhan ko naman.

Nalasahan kong matamis ang laway niya,parang candy.Hindi ko namamalayan,tinutugon ko na ang kanyang halik at nakikipag ispadahan ng dila sa kanya.Nagpapalitan ng laway.Ngunit,nagtataka lang ako dahil natuto agad akong sabayan siya ng ganung kabilis.

Hindi pa maghihiwalay ang mga labi namin kong hindi pa kami pareho kapusin ng hangin.

Tumango ako dahil sobrang nahihiya ako sa kanya.Hindi ko pa siya kilala at hindi ko pa siya boyfriend o asawa,pero nakikipag halikan na ako sa kanya.

Hinawakan niya ang baba ko upang magtapat ang mga mata namin.

"eyes on me,baby.Don't be shy."

Nagulat ako dahil ang lambing ng boses niya.At parang naging ibang tao rin siya.

Kalagitnaan na nang gabi at pagod pa sa trabaho,pero heto,gising pa rin.Pero ang mata ko, gusto nang matulog, ngunit ang isip ko..... pabalik-balik sa nangyari kanina.

Ilang beses kong tinatanong sa aking sarili;bakit ako bumigay?Bakit hinayaan ko siyang gawin niya sa akin ang bagay na iyon?

Dumapa ako at pilit na inaalis sa isipan ko ang naganap kanina,pero bumabalik pa rin.Pumikit na lang ako at hinayaan aking katawan na nakadapa.

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Carlo and Aramina Story

    "Para sa bata,kaya kita pinuntahan,kaya kita kinakausap ngayon."madiin ang pagkakasabi ni Carlo ang salitang iyon kay Ara."alam ko!"mahina,ngunit puno ng lungkot ang kanyang dibdib.Mahal ni Ara si Carlo pero galit at puot ang nakapaloob rito.Mula ng makilala niya si Carlo,kahit alam niyang mas matanda siya kesa sa kanya—hindi kawalan ng pag-asa iyon sa kanya.Sabe nga nila,kapag mahal mo ang isang tao—walang matanda o bata para sa pag-ibig.Pero iba ang sitwasyon nila dahil siya lamang ang nagmamahal, ngunit ito ay palihim.Ngunit sa tuwing nakikita niyang sobrang lambing nito sa kanilang Kapitana na si Alice,parang pinagpira-piraso ang kanyang puso.Gusto niyang sabihin rito ang kanyang nararamdaman, ngunit natatakot siyang baka pagtawanan at kutyain—dahil nga mas matanda siya rito.At nang gabi matapos ang kasal nila Alice at Carlo—nang gabing iyon,nagkamali ng silid ang pinasukan ni Carlo at napagkamalan pa siya nitong ang kanyang asawa'ng si Alice.Ang gabing may nangyari sa kan

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Finale

    Gabriel POV Finally, she's mine now.Mine alone. Naganap ang kasal namin ni Alice isang buwan na ang lumipas.Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ng araw ng kasal namin habang naglalakad siya sa pulang carpet,na sa bawat gilid ay may mga pulang bulaklak palapit sa akin na may ngiti ang kanyang labi. Nakasuot siya ng napaka-eleganteng puting dress na mas lalo niyang ikinaganda.Para siyang isang model ng bridal gown mula sa isang magazine. Ngunit para sa akin, higit pa siya roon. Siya ang pinakamagandang babaeng nakita ko sa buong buhay ko. At sa araw na iyon, habang nakatingin ako sa kanya, isang bagay lamang ang malinaw sa isip ko—si Alice ang gusto kong makasama habambuhay. Napakasaya ko ng araw na iyon,halos maiyak ako sa sobrang kaligayan ko—dqhil sa wakas, ikakasal na kami ni Alice sa simbahan,sa harap ng aming mga pamilya at sa ilalim ng basbas ng Diyos. Matagal kong hinintay ang araw na iyon. Matapos ang lahat ng pinagdaanan namin—ang mga problema, panganib,

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Special Chapter

    Alice POV Pagkatapos nitong i-switch,lumiwanag ang buong paligid.Napalingon ako sa likuran ko dahil pakiramdam ko maraming mata ang nagmamasid sa akin.At ganun na lang ang gulat at panlalaki ng dalawang mata ko sa aking nakita..... Napakurap ako. Ang buong barangay hall na kanina ay madilim at tahimik ay biglang nagbago. May mga maliliit na ilaw na nakasabit sa paligid, may mga bulaklak sa gilid, at sa gitna ay may mahabang daanan na tila sadyang inayos para sa isang espesyal na okasyon.Napaka engrande. Napatingin ako kay Estefan.Bahagyang nakangiti siya. "Anong...?" Hindi ko naituloy ang sasabihin ko dahil may narinig akong tugtog mula sa kabilang bahagi ng bulwagan. Muli akong napalingon.At doon ko sila nakita. Nandoon ang mga taong malalapit sa akin. Ang mga tauhan sa barangay, ilang mga kaibigan, at ang mga taong araw-araw kong nakakasalamuha na may mga ngiti sa kanilang mga labi. Pero ang mas ikinagulat ko ay ang taong nakatayo sa dulo ng daanan—sa may stage,si G

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 65

    Alice POV Muli akong naging abala matapos ang pasurprise ng mga tao sa akin. Tinanong ko sila kung ano ang meron,bakit nila ako binigyan ng pulang rosas.Ang sabe nila—masaya lamang sila para sa akin at naging mabuti daw akong kapitana sa kanila.At masaya rin naman akong paglingkuran sila sa abot ng aking makakaya. Syempre alam ko iyon,kaya hindi na ako muling nagtanong.Sapat na para sa akin ang sagot nilang iyon. Kaya sa susunod na botohan,ako daw muli ang kanilang papaupuin na kapitan. Ang tungkol doon ay hindi ko pa napag-iisipan.Pero hindi ko naman tinatanggihan. Napasulyap ako sa pulang mga rosas sa gilid ng lamesa ko at bahagya rin akong napangiti. Hindi ko man inaasahan ang simpleng sorpresa nila sa akin,pero nakakataba pa rin ng puso na malaman na naa-appreciate nila ang ginagawa ko para sa barangay. Naging abala ako sa mahabang oras. Pagsapit ng tanghali,napahilig ako sa aking upuan.Nag-angat ako ng tingin,oras na para umuwi.Kaya tumayo na ako mula sa pagkaka

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 64

    Alice POV Dalawang linggo na ang lumipas matapos ang nangyari sa buhay namin. Ang pagkidnap sa akin ng tiyuhin ni Gabriel, ang mga putukan ng baril na narinig ko sa buong paligid ng bodega, at ang katotohanang pagkamatay ng magulang ni Gabriel—na sadyang ipinapatay ng sarili niyang tiyuhin—ay sariwa pa rin sa aking isipan. Ang mga nangyaring iyon ay naging trauma sa akin. Nagising na lang ako noon sa isang hospital. Nakasuot ako ng puting damit, nakahiga sa isang malinis na kuwarto, at may suwero sa kamay ko. Dalawang araw akong nanatili roon bago tuluyang pinayagan ng doktor na makalabas ng hospital. Ilang araw din akong nagpahinga. Ngunit hindi maaaring magtagal ang aking pagkawala sa trabaho. Kailangan ako ng mga mamamayan, lalo na't marami pa ring kailangang asikasuhin sa barangay hall. Marami akong responsibilidad na hindi ko basta-basta maaaring iwan.Malapit na rin namang matapos ang termino na sinimulan ng ama ko. Ngunit kabilin-bilinanan ng doktor na kailangan ko

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 63

    Gabriel POV Nanatili akong nakatayo sa harapan ni Alice habang nakatutok ang aking baril sa dalawang lalaking nasa tapat namin.Kumukulo ang dugo ko sa kanya dahil sa mga kasalanan nitong ginawa sa akin at sa aking asawa. Ngunit higit sa lahat, hindi ko maalis ang tingin ko sa lalaking nasa tabi niya.May hawak din itong baril at diretso ang pagkakatutok nito sa akin—si Coronel Ferrer,ang matalik na kaibigan ng tiyuhin ko. "sabe ko na nga ba, hindi mo matitiis na makita ako....mahal kong pamangkin." Napatiim bagang ako at mariin kong hinigpitan ang hawak ko sa baril. “Wala kang karapatan na tawagin mo akong pamangkin,dahil wala namang dugong nananalaytay sa ating ugat."malamig kong tugon. Tumawa siya ng malakas,parang nababaliw. "tama!walang dugong nananalaytay sa ating ugat, ngunit naging parte ako sa pamilya Clark."tumigil muna ito sandali, ngunit nakita kong napakuyom ito ng kamao. Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas ay muli siyang tumawa. Kasabay noon ay biglang n

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter -3

    Alice POV Dalawang lingo na ang dumaan,kaya tatlong lingo na rin akong nakaupo bilang kapitana.At si manong mario naman ay nakalabas na nang hospital at ito'y kasalukuyang nagpapagaling na sa kanilang bahay. Bago ako uuwi mamaya, kailangan ko munang dumaan sa bahay nila upang ibigay ang retirem

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter-1

    Read at your own Risk.....MATURE CONTENT and Language 🔞 R-18(Adult Only) Alice POV Isang lingo na ang dumaan mula ng ilibing namin ang ama ko sa kanyang huling hantungan.At ito rin ang isang lingo ko bilang kapitana sa barangay ng Santa Barbara. Ang pagkawala ng butihin kong ama ay hindi n

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 7

    Alice POV Naalimpungatan ako dahil sa naririnig kong mga kaluskos mula sa labas ng bahay.Bumangon ako at kinuha ang selpon ko sa ibabaw ng drawer upang tingnan kong anong oras na.Baka si mama lang iyon na naglilinis na sa bakuran.Pero pagtingin ko ng oras....alauna palang ng madaling araw.Kaya nap

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter -2

    Alice POV Maaga pa lang,gumayak na ako.Dadaan pa kasi ako ng police station para makausap ang driver ng truck at si Hepe.Kawawa naman si manong Mario kong hindi ko agad asikasuhin ang problemang ito at panagutin ang may sala. Isa pa naman si manong Mario ang pinaka tapat at mabait na naglilingk

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status