LOGINAlice POV
Naghahanda na ako para sa pagpasok ko ng barangay hall.Kailangan kong maagang pumasok ngayon,dahil nakatanggap ako ng mensahe kagabi,na bibisita ngayon si Mayor Gerry Calderon.Kaya hindi ako dapat malate na pumasok.Ano na lang ang sasabihin ng butihing mayor kong pahuli-huli ako sa trabaho.Kapitana pa naman ako sa barangay na ito. "papasok kana ba,anak?Dalhin mo itong inihanda kong baon mo para hindi kana bumili sa canteen mamaya.Paboritong ulam mo ito."nakangiting sabi ni mama sa akin. "salamat po ma." Sabay kuha ko sa lunchbox na hawak ni mama at humalik sa pisngi niya.Pagkatapos,nagpaalam na ako sa kanya. Pagbaba ko pa lang ng tricycle,agad kong napansin ang grupo ng kadalagahan sa bungad ng gate,kong saan papasok ng barangay hall.Napakunot ang noo ko dahil para silang mga bubuyog na pinag-uusapan ang isang lalaki. "grabe, sobrang gwapo niya.Ang hot pa niya.Halos malaglag kanina ang panty ko ng ngumiti siya,mabuti na lang nahawakan ko agad."sabi ng isang dalaga.Ramdam ko ang kilig niya. "ano kayang pangalan niya?At taga saan kaya siya?May lahi ba?....nagmumukhang foreinger kasi."tanong naman ng isa pa. "sabi ng pinsan ko,pamangkin daw ni lolo Mario na galing pa sa lungsod at ang pangalan niya ay Adan." Hmm!Ang pamangkin pala ni manong Mario ang pinagnanasaan nila.Bakit sobrang gwapo ba niya para magnasa sa kanya ang mga dalagang ito? "ay wow...pangalan pa lang niya hot na...sarap sa pandinig.Paano pa kaya kapag sa ibabaw na ng kama." "pipikutin ko kaya siya para naman malaihan kami ng gwapong anak o magandang anak."sabi rin ng isa. "uy!huwag kayong ganyan.Paano kong May asawa na si mr.pogi, gusto ba ninyong matawag na kabit?"sabat naman ng isa. Napangiti ako.Mabuti pa itong isa,hindi basta-basta magpapadala sa tukso.Alam niya ang mali at hindi.Ngunit bigla kong natapik ang noo ko dahil sa dugtong ng sinabe niya. "kung pipikutin mo,sabihan mo ako.Sabay tayo." Sabay-sabay pa silang tumawa. Humakbang ako palapit sa kanila.Kaya nang makita nila ako,bigla silang tumigil. "magandang umaga po, kapitana."sabay-sabay pa silang binati ako,habang nakatungo ang kanilang mga ulo. Tumango lang ako at ngumiti sa kanila saka nilampasan sila.Tuloy-tuloy lamang akong pumasok sa loob ng opisina ko at naabutan ko si ate Ara na abalang naglilinis.Lumingon siya sa akin at nginitian ako. "magandang umaga kapitana." "magandang umaga rin po,ate Ara."balik bati ko sa kanya. "ate Ara, nakahanda na ba ang pinahanda kong meryenda para kela mayor?"tanong ko. "opo kapitana,ide-deliver na lang po nila rito." Tumango ako. "nga pala kapitana,nagpasa na ng requirements ang bagong tanod.Nabasa ko na rin ang requirements niya't maayos naman po.Pamangkin pala siya ni manong Mario na galing lungsod...Adan ang pangalan." Napansin kong parang kinilig si ate Ara ng banggitin nito ang pangalan ng pamangkin ni manong Mario. Gwapo ba talaga siya,bakit pati si ate Ara ay kinilig din? Makalipas ng sampung minuto,may dumating na dalawang sasakyan.Dumating na ang hinihintay namin. Naunang bumaba ang isang lalaki,alam kong isa sa mga bodyguard niya iyon, kasunod ang iba pa sa isa pang sasakyan.Pagkatapos,pinagbuksan nito si mayor Gerry Calderon.Agad siyang pinalibutan ng mga ito. Lumapit siya sa amin ni ate Ara na may matamis na ngiti sa kanyang labi. Inabot nito ang kamay,na agad ko namang tinanggap. Gaya ng una kaming nagkakilala sa bayan,pinisil niyang muli ang kamay ko at may naramdaman na naman akong kakaiba. "good morning kapitana.Parang mas lalo kang gumaganda....ay hindi pala,talagang gumaganda ka lalo.Siguro may nagpapasaya na sayo ngayon?' Napatawa ako ng mahina. "wala pa po,mayor.Tayo na po sa loob."pag-aya ko sa kanya upang ibahin ang usapan.Alam kong maloko rin itong si mayor.Minsan niyang tinanong sa akin kong may boyfriend na ba ako.Nang sinabi kong wala pa....agad niyang sinabe na gusto niya akong ligawan.Ngunit tinawanan ko lang. Gwapo rin si mayor Gerry, binata pa, maganda ang pangangakatawan, at mayaman pa.Kumbaga, kumplit package na siya sa paningin ng nakakarami .Kaya lang....ayaw ko sa ugali niya.Pero mabait naman siya at matulungin.Anak din siya ng Governor ng Probinsiyal. Habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa project na ipapatayo nito sa barangay,hindi ko alam bakit napatingin ako sa labas ng bintana.Isang hindi pamilyar na pigura ang napansin ko.Nakatalikod siya sa akin,kaya hindi ko makita ang mukha.Ngunit kahit likod pa lang nito alam kong may hitsura siya, maganda ang kurba ng katawan kaya humahapit dito ang suot na damit at ang tambok pa ng pang-upo.Ngunig agad akong napailing. Siniko ako sa braso ni ate Ara,kaya napatingin ako sa kanya.kumibot-kibot ang labi niya.Tatawa sana ako....maalala ko,nandito nga pala si Mayor Gerry. "anong masasabi mo, kapitana.Sang-ayon ka ba sa plano,na next week na ang simula.Malaking tulong ito sa mga buma-byahe,upang may silungan sila habang naghihintay ng masasakyan?" Ngumiti ako nang matamis at agad na sumagot ng "gusto ko at walang problema mayor"Alangan naman na hindian ko.Talagang malaking tulong ito sa kababayan namin. Matapos ang dalawang oras na pag-uusap namin ni mayor Gerry,umalis na ang mga ito.Pero bago sila tuluyang umalis,muli niyang sinabe"hangga't wala akong boyfriend,liligawan niya ako at hindi ko raw siya mapipigilan"Hindi ko alam kung biro ba iyon o totoo. Pagkatapos ang mahabang oras,oras na para umuwi.Pagod ako ngayong araw dahil maraming trabaho.Yumuko ako sa lamesa at pumikit sandali upang makapag pahinga ako saglit. Ilang sandali lang, narinig ko ang mahihinang mga katok sa pinto.Nag-angat ako ng tingin,kaya nakita ko ang hindi pamilyar na mukha at bigla akong napamura kahit hindi naman ako dati nagmumura...ngayon lang.Para kasing nakita ko na si adan,na bumaba pa at nandito siya ngayon sa aking harapan.Sobrang gwapo niya at may malabatong katawan.Moreno ang balat. Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko. "magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses. Napakurap-kurap ako.Adan nga ang pangalan niya at siya pala ng pamangkin ni manong Mario. Malalim akong napalunok nang aksidente kong makita ang nasa gitna nito,bakat na bakat.Nakasuot lang kasi siya ng jogger pants.Namumula ang mukha ko't ramdam ko iyon. "maghihintay na lang ako sa sasakyan kapitana." Nang makaalis ito,halos makatusan ko aking sarili dahil sa pagkatulala ko at hinila-hila ng ilang beses aking buhok dahil sa kalandian ko.Sa dinami-raming mga lalaki akong nakita at nakilala na gwapo at maganda ang kawatan,tanging siya lamang ang nakakuha ng atensyon ko. Tumayo na ako at dinampot ang bag ko't lumabas na ng opisina.Ngunit pagdating ko sa sasakyan,hindi ko makita ang bulto nito. "ihahatid na ba kita,kapitana? Biglang sulpot niya sa aking likuran,kaya halos mapatalon ako sa gulat. "pasensya na kapitana,nagulat kita."sabi niya habang may ngiti sa kanyang labi.Halos manlambot aking mga tuhod dahil sa pagngiti niyang iyon,mabuti na lang mabilis ang kilos niya't nahawakan niya ako sa bewang,kaya hindi ako tuluyang bumagsak sa sahig.Ngunit napaiktad naman ako ng maramdaman ko ang kuryente na dumaloy sa aking katawan mula sa pagkakahawak niya.Ang init din ng balat niya at ang tigas pa ng katawan.Parang buhay na bato ang sumalo sa akin. Agad akong lumayo sa kaniya,baka ano mang sandali bibigay na ako.Mabuti na lang din wala nang tao rito sa barangay hall.Paano na lang kong mayro'n,baka nakita na nila kami sa ganitong ayos. "pasensya na ulit kapitana.Inalala lang kasi kita,baka bumagsak ang katawan mo sa sahig at masaktan ka.Kaya hinawakan kita sa bewang." "a-ayos lang."Mahina kong sagot. Pinakalma ko muna aking sarili dahil ang bilis ng tibok ng puso ko. Sakay kami ng sasakyan....ang service ng barangay, ngunit pareho kaming tahimik.Sa daan lang akong tingin, ngunit ramdam ko ang panay na sulyap sa akin ni Adan sa tabi ko. Mayamaya lang ay nagsalita siya. "kapitana,saan po kita ihahatid?Hindi ko kasi pa alam ang daan papunta sa bahay niyo." Iyon pala ang ibig sabihin ng panay sulyap niya.Kahit ako,nagtataka na dahil parang naglilibot na lang kami.Dapat kanina pa kami nakarating.Kasalanan ko din naman dahil hindi ko sinabe sa kanya ang daan papunta sa bahay namin.At saka hindi naman siya taga rito,kaya hindi pa niya alam ang pasikot-sikot. Gusto ko man tumawa,pero pinigilan ko aking sarili.Baka mainis siya. Itinuro ko na lang ang daan.Sa susunod,alam na niya,kong saan niya ako ihahatid. Nang tumigil ang sinasakyan namin sa tapat ng bahay namin. At nang matapos kong tanggalin ang seatbelt sa katawan ko, lumingon ako sa kanya upang magpasalamat sana.Kaso hindi ko inaasahan na nakaharap pala siya sa akin at malapit, dahilan kaya naglapat ang mga labi namin.Nanlaki ang mga mata ko dahil frst kiss ko iyon. Ang sumunod na nangyari.Hindi ko inaasahan ang ginawa niya.Hinawakan niya ang likod ng ulo ko,kaya mas lalong dumiin ang pagkakalapat ng mga labi namin.Hindi lang iyon,sinipsip pa niya ang pang-ibabang labi ko,kaya naramdaman ko ang pangangapal nito.At parang pilit din niyang ipinapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.Nang wala akong balak na buksan ito,bahagya niyang kinagat ang pang-ibabang labi ko,kaya naibuka ko ito at iyon naman ang sinamantala niya upang maipasok niya ng tuluyan ang dila sa loob ng bibig ko. Agad niya ginalugad ang loob ng bibig ko.Parang may hinahanap siya sa loob.At hindi ko alam bakit hinahayaan ko lang na gawin niya iyon sa akin.Hindi ko maintindihan aking sarili,dahil paang nagugustuhan ko naman. Nalasahan kong matamis ang laway niya,parang candy.Hindi ko namamalayan,tinutugon ko na ang kanyang halik at nakikipag ispadahan ng dila sa kanya.Nagpapalitan ng laway.Ngunit,nagtataka lang ako dahil natuto agad akong sabayan siya ng ganung kabilis. Hindi pa maghihiwalay ang mga labi namin kong hindi pa kami pareho kapusin ng hangin. Tumango ako dahil sobrang nahihiya ako sa kanya.Hindi ko pa siya kilala at hindi ko pa siya boyfriend o asawa,pero nakikipag halikan na ako sa kanya. Hinawakan niya ang baba ko upang magtapat ang mga mata namin. "eyes on me,baby.Don't be shy." Nagulat ako dahil ang lambing ng boses niya.At parang naging ibang tao rin siya. Kalagitnaan na nang gabi at pagod pa sa trabaho,pero heto,gising pa rin.Pero ang mata ko, gusto nang matulog, ngunit ang isip ko..... pabalik-balik sa nangyari kanina. Ilang beses kong tinatanong sa aking sarili;bakit ako bumigay?Bakit hinayaan ko siyang gawin niya sa akin ang bagay na iyon? Dumapa ako at pilit na inaalis sa isipan ko ang naganap kanina,pero bumabalik pa rin.Pumikit na lang ako at hinayaan aking katawan na nakadapa.Alice POV "Kinagabihan,mahimbing na ang tulog ni Carlo sa tabi ko.Ngunit ako,mulat na mulat pa rin ang mata.Kanina ko pa iniisip kong sino o ano ang pakay ng mga nakasakay sa itim na sasakyan kaninang umaga.Kung sakaling wala silang pakay,bakit may dala ang mga ito na mga baril,at bakit bigla silang umalis na makita nilang may paparating na mga pulis.Napabuga ako ng hangin. Napahaplos ako sa napakalaki kong tiyan ng biglang sumipa ng sabay ang mga babies sa loob ko.Napangiti ako. "ang dalawa kong makulit na babies,ang kukulit."wika ko ng mahina habang hinihimas ko aking malaking tiyan.Tumawa ako ng mahina ng maramdaman kong sumipa ulit sila. "excited na si mama na mahawakan kayo,mga anak."masaya kong wika.Patuloy pa rin ang paggalaw nila sa loob ko. Ang kwento sa akin ni mama—noong ako ang pinagbubuntis niya makulit din daw ako habang nasa loob ako ng kanyang sinapupunan.Ginigising ko pa raw siya kapag madaling araw para lang magbawas.Ganun din ang ginagawa sa akin ngayon ng k
Alice POV Alas singko na nang hapon,malapit nang dumilim.Malamig na rin ang simoy nang hangin.Narito ako sa may veranda,nakaupo habang hinihimas ang napakalaki ko ng tiyan.At ang aking tingin ay sa malawak na bukirin sa mismong likod ng bahay nila Carlo. Napangiti ako.Ilang buwan na ang dumaan mula ng muntik mawala sa buhay ko ang mga anak ko—oo,hindi lang iisa ang nasa loob ng sinapupunan ko,kundi dalawa—dalawang lalaki. Nalaman namin iyon nang magsagawa kami ng ultrasound ko upang malaman kung maayos lang ba ang sanggol sa loob ng tiyan ko.Ngunit bago ako sumalang sa ultrasound,kinausap agad ako ng doctor at sinabing maraming dugo ang nawala sa akin.At kong malaman na wala ng tibok ang sanggol sa sinapupunan ko,agad itakda ang operation para raspahin ako.Takot na takot ako ng mga sandaling iyon,ayaw kong mawala ang nagbibigay lakas sa akin.Kaya agad akong piping nagdasal sa panginoon na huwag pabayaan aking anak.At salamat nga sa may kapal,agad niyang dininig aking palangin
Alice POV Hindi imahinasyon..... Bago mag-alas dose ng tanghali, dumating si Carlo at may dala itong mga paper bags na naglalaman ng pagkain.Mukhang sinadya pa nitong bumili sa mamahaling restaurant sa bayan dahil sa brand ng lagayan nito. "mahal,kumain muna tayo."sabe niya,kinuha ang ballpen na hawak ko at pinatong sa papel na sinusulatan ko. Ngumiti ako."opo." Inalalayan niya akong tumayo at ganun din sa aking pag-upo.Siya rin ang naglagay ng pagkain sa plato ko at tubig na rin. Asikasong-asikaso talaga niya ako at wala akong masabe.Napaka swerte ko talaga,dahil dumating sa buhay ko ang isang Carlo. Hinawakan ko ang isa niyang kamay habang nasa labi ko ang ngiti. "salamat Mahal.Napakaalaga mo sa akin.Hindi ako nagsisisi na pinakasalan kita."masaya kong sabe. Ipinatong naman nito ang kanyang kamay sa kamay kong nakahawak sa kamay niya saka ngumiti. "dahil mahal kita,Alice.Tulad ng ipinangako ko,aalagaan,mamahalin at rerespetuhin.Kayo ang uunahin ko bago ang sarili
Alice POV Naalimpungatan ako dahil sa pagyakap ni Carlo mula sa aking likuran—dahilan kaya hindi na ako ulit nakatulog.Wala naman siyang ginawa,nakayakap lang siya sa akin at mahimbing nang natutulog.Mabilis ang tibok ng puso niya,parang pagod na pagod. Halos kalahating oras din ang hinintay ko bago ko napagdesisyunang babangon na.Kaya dahan-dahan kong tinanggal ang braso niyang nakadagan sa tagiliran ko at dahan-dahan din akong bumangon—hindi gumawa ng ingay.Tumingin ako kay Carlo na asawa ko na ngayon,ang sarap ng tulog niya.Napaka gwapo niya talaga.Talagang nagtataka ako—bakit ako ang nagustuhan niya.Maraming mga babae diyan ang nagpapansin sa kanya at nahuhumaling pati nga ang anak ni kapitan sa kabilang barangay sinasadya pang puntahan siya rito para lang magpapansin.Pero ako ang pinakasalan na buntis sa ibang lalaki.Napangiti ako at hinaplos ang napaka gwapo niyang mukha."maraming salamat sa pagmamahal mo sa akin at sa baby natin, Carlo.Ngayon,ako naman.Susuklian ko ang p
Carlo POV Maling Silid.... Kaunti lang naman ang nainom ko,pero bakit pakiramdam ko lumagok ako ng ilang bote ng vodka.San Mig lang naman ang ininom namin ni Lexus,wala akong balak na nagpakalasing dahil unang gabi namin ito ni Alice na magkasama sa iisang silid.Sabik na sabik na akong makasama siya,pero kong hindi pa siya handa—kaya ko naman magtiis basta ang sa akin lang,makatabi ko siya sa pagtulog.... kuntento na ako du'n at malaki ang respeto ko sa kanya. "bro,una na ako.Puntahan ko na asawa ko sa silid namin."paalam ko sa kaibigan ko.Tumango naman ito. "sige lang bro.Magdahan-dahan ka lang ha,buntis pa namn ang asawa mo?"sabi niya sabay kindat sa akin. Tinapik-tapik ko ang balikat niya saka tumawa ako ng mahina. Kahit nanlalabo aking paningin, pinilit kong makarating sa silid namin ng asawa kong si Alice.Tuloy-tuloy akong pumasok,nakita kong nakahiga na siya sa kama ko at nakatalikod.Kaya nagmamadali kong hinubad ang damit ko maliban sa brief kong sout.Hindi naman sigur
Alice POVKasal at imahinasyon ni Alice...... Ito na ang araw ng pinakahihintay namin—ang kasal namin ni Carlo.Lahat ng babaeng ikakasal ay damang-dama ang nag-uumapaw na kaligayahan dahil ikakasal na sa lalaking mahal niya.Ngunit kabaliktaran naman sa akin o mas sabihing hindi ako ramdam iyon.Masaya naman ako,pero hindi tulad ng ibang babaeng ikakasal. Inaamin ko sa sarili ko na —hindi ko ramdam ang kilig,ang tibok ng puso ko at masayang awra.Hindi ko alam kung bakit? Ngunit kailangan kong ipakita sa lahat na masayang-masaya ako ngayong araw,dahil nga ito ang araw namin ni Carlo bilang mag-asawa.At ang pakiramdam nang babaeng ikakasal ay siguro hindi pa ngayon,baka sa sandaling magkasama na kayo sa iisang bubong. Sinuyod kong tinignan ang kabuuan ko sa salamin matapos akong ayusan ng make up artist—at natutuwa ito ng makita ang kinalabasan kahit simple lang naman ang ginawa niya. "super beautiful!perfect."tuwang-tuwa niyang sabe.Umikot pa ito,sinisigurong maayos na talaga ang suo
Alice POV Naging mahirap at nakakapagod ang isang buwang paghahanda para sa fiesta ng Santa Barbara. Pagkatapos ng isang linggo,natapos na rin sa wakas.Talo man kami sa mga aktibidad,basta ang mahalaga ay naitawid namin ng maayos nang walang problema.Ang problema ko naman sa expenses ay natapos
Alice POV Dalawang lingo na ang dumaan,kaya tatlong lingo na rin akong nakaupo bilang kapitana.At si manong mario naman ay nakalabas na nang hospital at ito'y kasalukuyang nagpapagaling na sa kanilang bahay. Bago ako uuwi mamaya, kailangan ko munang dumaan sa bahay nila upang ibigay ang retirem
Alice POV Maaga pa lang,gumayak na ako.Dadaan pa kasi ako ng police station para makausap ang driver ng truck at si Hepe.Kawawa naman si manong Mario kong hindi ko agad asikasuhin ang problemang ito at panagutin ang may sala. Isa pa naman si manong Mario ang pinaka tapat at mabait na naglilingk
Read at your own Risk.....MATURE CONTENT and Language 🔞 R-18(Adult Only) Alice POV Isang lingo na ang dumaan mula ng ilibing namin ang ama ko sa kanyang huling hantungan.At ito rin ang isang lingo ko bilang kapitana sa barangay ng Santa Barbara. Ang pagkawala ng butihin kong ama ay hindi n







