Share

Chapter -5

last update publish date: 2026-06-03 22:07:28

Alice POV

Naghahanda na ako para sa pagpasok ko ng barangay hall.Kailangan kong maagang pumasok ngayon,dahil nakatanggap ako ng mensahe kagabi,na bibisita ngayon si Mayor Gerry Calderon.Kaya hindi ako dapat malate na pumasok.Ano na lang ang sasabihin ng butihing mayor kong pahuli-huli ako sa trabaho.Kapitana pa naman ako sa barangay na ito.

"papasok kana ba,anak?Dalhin mo itong inihanda kong baon mo para hindi kana bumili sa canteen mamaya.Paboritong ulam mo ito."nakangiting sabi ni mama sa akin.

"salamat po ma."

Sabay kuha ko sa lunchbox na hawak ni mama at humalik sa pisngi niya.Pagkatapos,nagpaalam na ako sa kanya.

Pagbaba ko pa lang ng tricycle,agad kong napansin ang grupo ng kadalagahan sa bungad ng gate,kong saan papasok ng barangay hall.Napakunot ang noo ko dahil para silang mga bubuyog na pinag-uusapan ang isang lalaki.

"grabe, sobrang gwapo niya.Ang hot pa niya.Halos malaglag kanina ang panty ko ng ngumiti siya,mabuti na lang nahawakan ko agad."sabi ng isang dalaga.Ramdam ko ang kilig niya.

"ano kayang pangalan niya?At taga saan kaya siya?May lahi ba?....nagmumukhang foreinger kasi."tanong naman ng isa pa.

"sabi ng pinsan ko,pamangkin daw ni lolo Mario na galing pa sa lungsod at ang pangalan niya ay Adan."

Hmm!Ang pamangkin pala ni manong Mario ang pinagnanasaan nila.Bakit sobrang gwapo ba niya para magnasa sa kanya ang mga dalagang ito?

"ay wow...pangalan pa lang niya hot na...sarap sa pandinig.Paano pa kaya kapag sa ibabaw na ng kama."

"pipikutin ko kaya siya para naman malaihan kami ng gwapong anak o magandang anak."sabi rin ng isa.

"uy!huwag kayong ganyan.Paano kong May asawa na si mr.pogi, gusto ba ninyong matawag na kabit?"sabat naman ng isa.

Napangiti ako.Mabuti pa itong isa,hindi basta-basta magpapadala sa tukso.Alam niya ang mali at hindi.Ngunit bigla kong natapik ang noo ko dahil sa dugtong ng sinabe niya.

"kung pipikutin mo,sabihan mo ako.Sabay tayo."

Sabay-sabay pa silang tumawa.

Humakbang ako palapit sa kanila.Kaya nang makita nila ako,bigla silang tumigil.

"magandang umaga po, kapitana."sabay-sabay pa silang binati ako,habang nakatungo ang kanilang mga ulo.

Tumango lang ako at ngumiti sa kanila saka nilampasan sila.Tuloy-tuloy lamang akong pumasok sa loob ng opisina ko at naabutan ko si ate Ara na abalang naglilinis.Lumingon siya sa akin at nginitian ako.

"magandang umaga kapitana."

"magandang umaga rin po,ate Ara."balik bati ko sa kanya.

"ate Ara, nakahanda na ba ang pinahanda kong meryenda para kela mayor?"tanong ko.

"opo kapitana,ide-deliver na lang po nila rito."

Tumango ako.

"nga pala kapitana,nagpasa na ng requirements ang bagong tanod.Nabasa ko na rin ang requirements niya't maayos naman po.Pamangkin pala siya ni manong Mario na galing lungsod...Adan ang pangalan."

Napansin kong parang kinilig si ate Ara ng banggitin nito ang pangalan ng pamangkin ni manong Mario.

Gwapo ba talaga siya,bakit pati si ate Ara ay kinilig din?

Makalipas ng sampung minuto,may dumating na dalawang sasakyan.Dumating na ang hinihintay namin.

Naunang bumaba ang isang lalaki,alam kong isa sa mga bodyguard niya iyon, kasunod ang iba pa sa isa pang sasakyan.Pagkatapos,pinagbuksan nito si mayor Gerry Calderon.Agad siyang pinalibutan ng mga ito.

Lumapit siya sa amin ni ate Ara na may matamis na ngiti sa kanyang labi.

Inabot nito ang kamay,na agad ko namang tinanggap. Gaya ng una kaming nagkakilala sa bayan,pinisil niyang muli ang kamay ko at may naramdaman na naman akong kakaiba.

"good morning kapitana.Parang mas lalo kang gumaganda....ay hindi pala,talagang gumaganda ka lalo.Siguro may nagpapasaya na sayo ngayon?'

Napatawa ako ng mahina.

"wala pa po,mayor.Tayo na po sa loob."pag-aya ko sa kanya upang ibahin ang usapan.Alam kong maloko rin itong si mayor.Minsan niyang tinanong sa akin kong may boyfriend na ba ako.Nang sinabi kong wala pa....agad niyang sinabe na gusto niya akong ligawan.Ngunit tinawanan ko lang.

Gwapo rin si mayor Gerry, binata pa, maganda ang pangangakatawan, at mayaman pa.Kumbaga, kumplit package na siya sa paningin ng nakakarami .Kaya lang....ayaw ko sa ugali niya.Pero mabait naman siya at matulungin.Anak din siya ng Governor ng Probinsiyal.

Habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa project na ipapatayo nito sa barangay,hindi ko alam bakit napatingin ako sa labas ng bintana.Isang hindi pamilyar na pigura ang napansin ko.Nakatalikod siya sa akin,kaya hindi ko makita ang mukha.Ngunit kahit likod pa lang nito alam kong may hitsura siya, maganda ang kurba ng katawan kaya humahapit dito ang suot na damit at ang tambok pa ng pang-upo.Ngunig agad akong napailing.

Siniko ako sa braso ni ate Ara,kaya napatingin ako sa kanya.kumibot-kibot ang labi niya.Tatawa sana ako....maalala ko,nandito nga pala si Mayor Gerry.

"anong masasabi mo, kapitana.Sang-ayon ka ba sa plano,na next week na ang simula.Malaking tulong ito sa mga buma-byahe,upang may silungan sila habang naghihintay ng masasakyan?"

Ngumiti ako nang matamis at agad na sumagot ng "gusto ko at walang problema mayor"Alangan naman na hindian ko.Talagang malaking tulong ito sa kababayan namin.

Matapos ang dalawang oras na pag-uusap namin ni mayor Gerry,umalis na ang mga ito.Pero bago sila tuluyang umalis,muli niyang sinabe"hangga't wala akong boyfriend,liligawan niya ako at hindi ko raw siya mapipigilan"Hindi ko alam kung biro ba iyon o totoo.

Pagkatapos ang mahabang oras,oras na para umuwi.Pagod ako ngayong araw dahil maraming trabaho.Yumuko ako sa lamesa at pumikit sandali upang makapag pahinga ako saglit.

Ilang sandali lang, narinig ko ang mahihinang mga katok sa pinto.Nag-angat ako ng tingin,kaya nakita ko ang hindi pamilyar na mukha at bigla akong napamura kahit hindi naman ako dati nagmumura...ngayon lang.Para kasing nakita ko na si adan,na bumaba pa at nandito siya ngayon sa aking harapan.Sobrang gwapo niya at may malabatong katawan.Moreno ang balat.

Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko.

"magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

Napakurap-kurap ako.Adan nga ang pangalan niya at siya pala ng pamangkin ni manong Mario.

Malalim akong napalunok nang aksidente kong makita ang nasa gitna nito,bakat na bakat.Nakasuot lang kasi siya ng jogger pants.Namumula ang mukha ko't ramdam ko iyon.

"maghihintay na lang ako sa sasakyan kapitana."

Nang makaalis ito,halos makatusan ko aking sarili dahil sa pagkatulala ko at hinila-hila ng ilang beses aking buhok dahil sa kalandian ko.Sa dinami-raming mga lalaki akong nakita at nakilala na gwapo at maganda ang kawatan,tanging siya lamang ang nakakuha ng atensyon ko.

Tumayo na ako at dinampot ang bag ko't lumabas na ng opisina.Ngunit pagdating ko sa sasakyan,hindi ko makita ang bulto nito.

"ihahatid na ba kita,kapitana?

Biglang sulpot niya sa aking likuran,kaya halos mapatalon ako sa gulat.

"pasensya na kapitana,nagulat kita."sabi niya habang may ngiti sa kanyang labi.Halos manlambot aking mga tuhod dahil sa pagngiti niyang iyon,mabuti na lang mabilis ang kilos niya't nahawakan niya ako sa bewang,kaya hindi ako tuluyang bumagsak sa sahig.Ngunit napaiktad naman ako ng maramdaman ko ang kuryente na dumaloy sa aking katawan mula sa pagkakahawak niya.Ang init din ng balat niya at ang tigas pa ng katawan.Parang buhay na bato ang sumalo sa akin.

Agad akong lumayo sa kaniya,baka ano mang sandali bibigay na ako.Mabuti na lang din wala nang tao rito sa barangay hall.Paano na lang kong mayro'n,baka nakita na nila kami sa ganitong ayos.

"pasensya na ulit kapitana.Inalala lang kasi kita,baka bumagsak ang katawan mo sa sahig at masaktan ka.Kaya hinawakan kita sa bewang."

"a-ayos lang."Mahina kong sagot.

Pinakalma ko muna aking sarili dahil ang bilis ng tibok ng puso ko.

Sakay kami ng sasakyan....ang service ng barangay, ngunit pareho kaming tahimik.Sa daan lang akong tingin, ngunit ramdam ko ang panay na sulyap sa akin ni Adan sa tabi ko.

Mayamaya lang ay nagsalita siya.

"kapitana,saan po kita ihahatid?Hindi ko kasi pa alam ang daan papunta sa bahay niyo."

Iyon pala ang ibig sabihin ng panay sulyap niya.Kahit ako,nagtataka na dahil parang naglilibot na lang kami.Dapat kanina pa kami nakarating.Kasalanan ko din naman dahil hindi ko sinabe sa kanya ang daan papunta sa bahay namin.At saka hindi naman siya taga rito,kaya hindi pa niya alam ang pasikot-sikot.

Gusto ko man tumawa,pero pinigilan ko aking sarili.Baka mainis siya.

Itinuro ko na lang ang daan.Sa susunod,alam na niya,kong saan niya ako ihahatid. Nang tumigil ang sinasakyan namin sa tapat ng bahay namin.

At nang matapos kong tanggalin ang seatbelt sa katawan ko, lumingon ako sa kanya upang magpasalamat sana.Kaso hindi ko inaasahan na nakaharap pala siya sa akin at malapit, dahilan kaya naglapat ang mga labi namin.Nanlaki ang mga mata ko dahil frst kiss ko iyon.

Ang sumunod na nangyari.Hindi ko inaasahan ang ginawa niya.Hinawakan niya ang likod ng ulo ko,kaya mas lalong dumiin ang pagkakalapat ng mga labi namin.Hindi lang iyon,sinipsip pa niya ang pang-ibabang labi ko,kaya naramdaman ko ang pangangapal nito.At parang pilit din niyang ipinapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.Nang wala akong balak na buksan ito,bahagya niyang kinagat ang pang-ibabang labi ko,kaya naibuka ko ito at iyon naman ang sinamantala niya upang maipasok niya ng tuluyan ang dila sa loob ng bibig ko.

Agad niya ginalugad ang loob ng bibig ko.Parang may hinahanap siya sa loob.At hindi ko alam bakit hinahayaan ko lang na gawin niya iyon sa akin.Hindi ko maintindihan aking sarili,dahil paang nagugustuhan ko naman.

Nalasahan kong matamis ang laway niya,parang candy.Hindi ko namamalayan,tinutugon ko na ang kanyang halik at nakikipag ispadahan ng dila sa kanya.Nagpapalitan ng laway.Ngunit,nagtataka lang ako dahil natuto agad akong sabayan siya ng ganung kabilis.

Hindi pa maghihiwalay ang mga labi namin kong hindi pa kami pareho kapusin ng hangin.

Tumango ako dahil sobrang nahihiya ako sa kanya.Hindi ko pa siya kilala at hindi ko pa siya boyfriend o asawa,pero nakikipag halikan na ako sa kanya.

Hinawakan niya ang baba ko upang magtapat ang mga mata namin.

"eyes on me,baby.Don't be shy."

Nagulat ako dahil ang lambing ng boses niya.At parang naging ibang tao rin siya.

Kalagitnaan na nang gabi at pagod pa sa trabaho,pero heto,gising pa rin.Pero ang mata ko, gusto nang matulog, ngunit ang isip ko..... pabalik-balik sa nangyari kanina.

Ilang beses kong tinatanong sa aking sarili;bakit ako bumigay?Bakit hinayaan ko siyang gawin niya sa akin ang bagay na iyon?

Dumapa ako at pilit na inaalis sa isipan ko ang naganap kanina,pero bumabalik pa rin.Pumikit na lang ako at hinayaan aking katawan na nakadapa.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 8

    Alice POV Si Adan ang naitalagang magbantay mamayang gabi,dahil siya lang ang wala pang asawa bukod kay Carlo.Ngunit si Carlo ay may importante itong pupuntahan,nasa hospital ang nanay niya kaya kailangan nitong bantayan.Walang kapatid si Carlo at wala rin siyang ama,kaya silang mag-ina na lang ang magkatuwang sa buhay.Pero maayos naman ang pamumuhay nila.Ang pagiging tanod ni Carlo ay parang naglilipasan lamang niya ng oras.Ngunit pinangako naman niyang babawi siya kapag makalabas na nang hospital ang nanay niya.Ang iba namang tanod ay may pamilya na.Syempre naintindihan ko naman sila, kailangan din sila ng kanilang pamilya.May magro-ronda rin tuwing gabi sa daan para sa nasasakupan ng barangay.At ipinabalita na rin sa lahat ang oras ng curfew,hindi dapat aabot ng alas onse ng gabi silang pagala-gala sa labas.Kaya bago mag alas onse ng gabi ,dapat nasa loob na sila ng kani-kanilang bahay."kapitana,maayos na po ang lahat."pabatid sa akin ni ate Ara na kapapasok pa lamang."salamat

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 7

    Alice POV Naalimpungatan ako dahil sa naririnig kong mga kaluskos mula sa labas ng bahay.Bumangon ako at kinuha ang selpon ko sa ibabaw ng drawer upang tingnan kong anong oras na.Baka si mama lang iyon na naglilinis na sa bakuran.Pero pagtingin ko ng oras....alauna palang ng madaling araw.Kaya napakunot ang noo ko at nagtataka. Nanlalaki aking mata....na baka ang kapre iyon sa puno at siya ang gumagawa ng ingay.Pero bakit hindi ko marinig ang mga yabag niya?Diba dapat mabibigat ang paglakad niya.......tulad ng nababasa ko sa komiks.....mabibigat ang yabag ,malaki,maitim at laging may sigarilyo sa bibig. Ngunit tanging kaluskos lamang.Baka nga tao ang nasa labas na umaaligid at balak kaming gawan ng masama?O pwede ring akyat bahay.Balak magnakaw. Kinabahan ako lalo,pareho pa naman kaming babae.Kung sana buhay pa si papa,baka may magtatanggol sa amin ni mama.Ngunit wala na ito. Dahil sa takot,naghanap ako ng maaaring magamit ko sa pangprotekta sa akin at ni mama.Ang lakas ng kab

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter 6

    Gabriel Clark/Adan Montes POV "sir Gabriel,may maganda akong balita...nakuha ko na po ang files na magdidiin kay Don Ignacio."bungad agad ng tauhan ko sa kabilang linya. "good."agad kong tugon. "ah sir Gabriel.May nais pa akong sabihin sayo." Hindi ako umimik at alam na niya iyon. "Narinig kong may kausap si Don sa kanyang cellphone.Binanggit nito ang pangalan mo,tinatanong kung patay kana ba.Sir,hindi kaya may kinalaman ang tiyuhin mo sa pagkawala ng preno sa sinasakyan mo.Dahilan ng pagkakaaksidente mo?" Mahigpit ang pagkaka-kuyom ng kamao ko dahil sa aking nalaman mula sa tauhan ko. Matagal ko nang pinaghihinalaan si Don Ignacio,na siya ang may pakana ng pagnanakaw sa mga files sa mismong opisina ko.Dahil may plano siyang pabagsakin ako at makuha ang posisyon ko bilang CEO ng Clark Group.Ngunit hindi ko hahayaan na makuha niya iyon mula sa kamay ko.Ako lang ang may karapatan....ako ang tagapagmana ng mga Clark,dahil ako ang nag-iisang apo nila lolo at lola.Si Don Igna

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter -5

    Alice POV Naghahanda na ako para sa pagpasok ko ng barangay hall.Kailangan kong maagang pumasok ngayon,dahil nakatanggap ako ng mensahe kagabi,na bibisita ngayon si Mayor Gerry Calderon.Kaya hindi ako dapat malate na pumasok.Ano na lang ang sasabihin ng butihing mayor kong pahuli-huli ako sa trabaho.Kapitana pa naman ako sa barangay na ito. "papasok kana ba,anak?Dalhin mo itong inihanda kong baon mo para hindi kana bumili sa canteen mamaya.Paboritong ulam mo ito."nakangiting sabi ni mama sa akin. "salamat po ma." Sabay kuha ko sa lunchbox na hawak ni mama at humalik sa pisngi niya.Pagkatapos,nagpaalam na ako sa kanya. Pagbaba ko pa lang ng tricycle,agad kong napansin ang grupo ng kadalagahan sa bungad ng gate,kong saan papasok ng barangay hall.Napakunot ang noo ko dahil para silang mga bubuyog na pinag-uusapan ang isang lalaki. "grabe, sobrang gwapo niya.Ang hot pa niya.Halos malaglag kanina ang panty ko ng ngumiti siya,mabuti na lang nahawakan ko agad."sabi ng isang dala

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter -4

    Alice POV Naging mahirap at nakakapagod ang isang buwang paghahanda para sa fiesta ng Santa Barbara. Pagkatapos ng isang linggo,natapos na rin sa wakas.Talo man kami sa mga aktibidad,basta ang mahalaga ay naitawid namin ng maayos nang walang problema.Ang problema ko naman sa expenses ay natapos na,dahil iyon sa malaking tulong ng butihing mayor...si mayor Gerry Calderon.Kaya lubos akong nagpapasalamat rito.Sa susunod na halalan,siya pa rin ang ihahalal ko bilang mayor ng bayan. Ngayon ay wala nang masyadong trabaho.Kaya hindi na sumasakit ang ulo ko sa kakaisip sa mga gawain rito sa barangay. Masasabi kong sobrang hirap ang tungkulin ng kapitan, ngunit nakakataba naman ng puso dahil marami akong napapasayang tao.Kung masaya sila....masaya rin ako. Abala ako sa aking trabaho sa mga oras na ito.Ngunit napatigil ako ng tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng table ko.....si manong Mario ang caller,kaya agad ko itong sinagot.Baka kasi may importante itong sasabihin. "magandang ha

  • Init ng Sandali(SPG/R-18)   Chapter -3

    Alice POV Dalawang lingo na ang dumaan,kaya tatlong lingo na rin akong nakaupo bilang kapitana.At si manong mario naman ay nakalabas na nang hospital at ito'y kasalukuyang nagpapagaling na sa kanilang bahay. Bago ako uuwi mamaya, kailangan ko munang dumaan sa bahay nila upang ibigay ang retirement benefits ni manong Mario at upang kausapin din si manang Saling tungkol sa pera'ng galing sa driver ng truck.Kung ano ang dapat nilang gawin sa pera.Alam kong malaking tulong na ito sa kanila. "kapitana,tapos na po ang pinapagawa mo sa akin."sambit ni ate Ara at inilapag ang mga ilang pirasong papel sa harapan ko. Inangat ko ng kaunti aking balikat at hinilot dahil nakaramdam na ako ng pangangawit.Kanina pa kasi ako nakayuko dahil marami ang trabaho.Mabuti na lang nandito si ate Ara na handa akong tulongan sa mga hindi ko pa masyadong gamay na trabaho. "salamat talaga sa tulong mo ate Ara.Talagang hindi ko kayang gawin mag-isa lahat ang trabaho rito sa barangay."wika ko. Tumawa s

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status