Chapter -2

Alice POV

Maaga pa lang,gumayak na ako.Dadaan pa kasi ako ng police station para makausap ang driver ng truck at si Hepe.Kawawa naman si manong Mario kong hindi ko agad asikasuhin ang problemang ito at panagutin ang may sala.

Isa pa naman si manong Mario ang pinaka tapat at mabait na naglilingkod ng barangay.Kaya dapat lang na tulongan ko siya sa nangyari sa kanya.

Pagkarating ko ng police station,nadatnan kung narito na ang asawa manong Mario,ang dalawang pulis na kasama ni hepe kahapon-si Spo1 Alferez at Spo1 Aragon at ang driver ng truck.Ako na lang pala ang wala.

"good morning po mga sir,manang saling."bati ko sa kanila at ang driver naman ng truck ay tinapunan ko lang ito ng tingin.

"good morning din Kapitana.Maupo kana para makapagsimula na tayong pag-usapan ang dapat na mangyari."wika ni SPO1 Alferez.Kaya umupo ako sa tabi ni manang Saling.

Nagsimula na ngang magsalita ang pulis.

"ang nangyaring aksidente kahapon....dahil ang driver ng truck ay nagmaneho nang lasing at nakaidlip, kadahilanan kaya nahagip ng truck ang minamanehong patrol Tricycle ng asawa mo,manang Saling.Kaya ngayon tatanungin kita, manang Saling.Anong gusto po ninyong parusa para sa driver ng truck....magbayad na lang o ikulong ng sampung taon?Kayo po ang magdedesisyon."paunang tanong ni SPO1 Alferez sa ginang.

Tumingin sa akin si manang saling,parang humihingi siya ng tulong sa akin.Syempre tutulongan ko siya.Ngunit, kailangan ko muna siyang makausap ng masinsinan.Kung ako lang ang masusunod, ipapakulong ko ang driver ng truck ng magtanda...pero si manang Saling pa rin ang magdedesisyon.

Hinawakan ko ang kulobot na kamay ng ginang saka hinarap at bumulong ng patanong.

"manang Saling,gusto mo bang pagbayarin na lang ang driver para may pera po kayo habang hindi makapag trabaho si manong Mario o ipapakulong po?Kasi kong ipapakulong natin ang driver,paano po ang gastusin ninyo?Kung ano po ang maging desisyon ninyo...... ako po ang bahala."

Nakita ko ang pagpatak ng luha ng ginang sa kanyang pisngi.Kaya hinagod ko ang kanyang likod upang pakalmahin ito.

"kapitana, gustong-gusto ko siyang ipakulong upang pagbayarin siya sa ginawa niya sa asawa ko.Dahil sa kanya,naputolan ng isang paa ang asawa ko at hindi na makapaglingkod sa barangay.Pero naisip ko;kung ipapakulong ko siya,paano na ang buhay namin.Hindi na makakapag trabaho aking asawa at mahina na rin kaming pareho dahil matatanda na.Wala rin kaming pagkukunan ng pangangailangan namin sa araw-araw at alam mo naman na wala rin kaming anak na tutulong sana amin.....kaya...kaya aregluhin na lang."

Tama si manang Saling,aaregluhin na lang.Mas importante pa rin ang pera para sa gastusin nila araw-araw.Lalo na ngayon,hindi na makapag trabaho si manong Mario at pareho pa silang matanda na.Tapos,wala pa silang anak na sana ay tutulong sa kanila.Pagkalabas ni manong Mario sa Hospital,kakausapin ko na lang ang mga ito.

Tumango ako sa ginang,saka hinarap ang dalawang pulis at ang driver ng truck.

".Kung ipapakulong namin ang may sala sir,paano na ang hanapbuhay ng mag-asawa.Hindi na makapag trabaho si manong Mario at pareho pa silang matanda na.Kaya areglohin na lang namin.Pwede na ang singkwenta mil(50)."pahayag ko kay SPO1 Alferez,sabay tingin ko sa driver ng truck.

Nakita kong napalunok ito.Alam kong mahirap lang din siya at wala siyang pambayad,pero kasalanan din naman niya ito.Kung hindi lang sana siya nagmaneho ng lango sa alak,wala sanang mangyayaring aksidente.Kaya masisisi ba niya ako na hingan ko siya ng ganung kalaki,para maab-swelto siya sa ginawa niya kay manong Mario.Kulang pa nga,dapat sana seventy mil(70),pero may awa pa naman ako.

Matapos ang areglohan at usapansa police station.Hinatid ko muna si manang Saling sa hospital at upang sadyain na ring bisitahin si manong Mario kahit saglit bago ako pumunta ng barangay hall.

Naging abala ako sa trabaho ,kaya hindi ko namamalayan ang oras.Kung hindi pa ako kinatok ni Ate Ara,hindi ko na malalaman na hapon na pala.

"ihahatid kana raw ni Carlo, kapitana."pabatid sa akin ni ate Ara habang inaayos ko aking gamit.Ngumiti lang ako rito at tumango.

Nang matapos kong ayusin aking mga gamit, lumabas na ako ng aking opisina.Nakita ko si Carlo na nakasandal ang likod nito sa patrol car,habang nakatungo ang ulo.Napansin kong bihis na bihis ito.Kaya naisip kong;baka may lakad.Sabagay,binata pa naman ito.

Pero infairness,bagay na bagay sa kanya ang suot nitong polo shirt na kulay dapo,na tinernohan niya ng maong pants.

Marami sigurado ang nahuhumaling na mga babae sa kanyang ka-kwapuhan.Matikas ang kanyang pangangatawan,gwapo,mahahaba ang binti at may dimple pa sa magkabilang pisngi niya...at higit sa lahat-mabait.Walang babae ang hindi maakit sa kanya.

Ngunit pwera ako.Dahil ako,wala akong balak na mag-asawa o makipag relasyon.Ang nais ko lang ay magkaroon anak- hindi ko kailangan ng asawa dahil sakit lang sila sa ulo.Okay lang sana kong kagaya ni papa ang lalaking bibihag sa puso ko.

"tayo na Carlo,baka may lakad ka pa."pag-aya ko sa kanya,baka kanina pa naghihintay ang ka-date nito.Nakakahiya naman kong ako pa ang dahilan ng pag-aaway nila dahil nahuli siya sa kanilang tagpuan.

Nag-angat siya ng ulo,kaya nakita ko sa kanyang mata ang biglang pagkislap.Ngunit sandali lamang iyon.

"nariyan kana pala, kapitana.Halika na po para maihatid na kita sa bahay niyo at upang .......-"

Ngunit pinutol niya ang kanyang sasabihin ang siyang nagpakunot sa noo ko.

"upang, ano Carlo?Bakit hindi mo ituloy ang sasabihin mo?Uy!ikaw Carlo ha, siguro may nililigawan kana ano?Bihis na bihis ka kasi ngayon....may lakad?"birong tanong ko sa kanya.

Bahagya siyang ngumiti,kaya lumabas na naman ang dimple niyang nang-aakit sa mga kababaihan.

"wala pa po, kapitana.Pero may nagugustuhan na po ako.Kaya lang,wala po akong lakas ng loob na ligawan siya."sagot niya na parang nahihiya dahil napakamot pa sa kanyang batok.

"ay sino siya?Teka!sabe mo,wala kang lakas ng loob na ligawan siya..., kung ganun....torpe ka.Bakit hindi mo kausapin ang babaeng gusto mo at sabihing gusto mo siyang ligawan.Paano kong may bf o asawa na siya....eh di masakit 'yon kapag huli na."sabe kong muli.

"totoo po,kapitana?"masaya niyang sabe.

Tumango ako."oo naman,kaya ano pang hinihintay mo,ihatid mo na ako upang mapuntahan mo na siya baka mahuli pa ang lahat."

Ngunit naka titig lamang siya sa akin at muling nagningning ang mata.

"oh!bakit ganyan ka makatitig sa akin.May dumi ba ako sa mukha?"tanong ko,sabay haplos sa pisngi ko.

"wala po kapitana.Napakaganda mong tunay." sagot niya habang hindi inaalis ang titig sa akin,kaya tinaasan ko ito ng kilay.

"masyado mo akong pinupuri,pero salamat.Ngunit, wala akong piso ngayon,bukas ko na lang... pwede?."biro kong sabi,sabay tawa ko ng mahina.

"ikaw talaga kapitana."sabi niya habang napapakamot sa kanyang batok.Kaya mas lalo ko siyang tinawanan.

"ihatid mo na nga ako, manliligaw ka pa."pabiro kong sabi.

Nauna na akong sumakay sa sasakyan.Mabilis naman siyang umikot sa kabila at sumakay.

Pagbaba ko ng sasakyan,nagpasalamat muna ako kay Carlo.Subalit, nagulat ako sa kanyang tanong;pero napailing ako kalaunan dahil alam kong biro lamang niya iyon.

"kapitana,pu-pwede ba kitang ligawan?"

Tumawa ako.

"ikaw Carlo ha,ako pa talaga ang pinag-tripan mo.Baka maniwala pa ako niyan"pang-aasar kong sabi.

"sige na... kailangan ko ng pumasok sa loob ng bahay namin.At ikaw, puntahan mo na ang iyong sinisinta baka maunahan ka pa ng iba."sabe ko,saka tuluyang pumasok sa loob ng bahay namin.