Chapter -4

Alice POV

Naging mahirap at nakakapagod ang isang buwang paghahanda para sa fiesta ng Santa Barbara. Pagkatapos ng isang linggo,natapos na rin sa wakas.Talo man kami sa mga aktibidad,basta ang mahalaga ay naitawid namin ng maayos nang walang problema.Ang problema ko naman sa expenses ay natapos na,dahil iyon sa malaking tulong ng butihing mayor...si mayor Gerry Calderon.Kaya lubos akong nagpapasalamat rito.Sa susunod na halalan,siya pa rin ang ihahalal ko bilang mayor ng bayan.

Ngayon ay wala nang masyadong trabaho.Kaya hindi na sumasakit ang ulo ko sa kakaisip sa mga gawain rito sa barangay.

Masasabi kong sobrang hirap ang tungkulin ng kapitan, ngunit nakakataba naman ng puso dahil marami akong napapasayang tao.Kung masaya sila....masaya rin ako.

Abala ako sa aking trabaho sa mga oras na ito.Ngunit napatigil ako ng tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng table ko.....si manong Mario ang caller,kaya agad ko itong sinagot.Baka kasi may importante itong sasabihin.

"magandang hapon po, kapitana."bungad agad ni manong Mario sa kabilang linya.

"magandang hapon din po manong.May kailangan po ba kayo?"tanong ko ng diretsa.

Tahimik sandali ang kabilang linya.Kaya muli akong nagsalita.

"manong Mario,may sasabihin po ba kayo?"

"kapitana!meron po sana akong hihilingin na pabor sayo."

Napakunot ang noo ko.

"ano ho iyon manong.Sabihin niyo lang kong ano ang hiling ninyo...kong kaya ko ho."

"may pamangkin ako kapitana na galing pa sa lungsod at gustong mag for good na rito sa atin.Balak ko sanang irekomenda na maging tanod sa barangay...kapalit ko kapitana ....kong sasang-ayon po kayo.Mabait po siya at siguradong masipag din siya."wika ni manong Mario.

"sige po manong Mario....wala pong problema.Sakto nga po dahil kulang sa tanod ang barangay.Magdala na lang po siya ng mga requirements niya bukas."agad kong pagpayag.

"maraming salamat kapitana.Ang bait mo talaga, katulad ka ng namayapa mong ama... pareho kayong mabait at matulungin sa aming mga mahihirap."

Napangiti naman ako.Totoo ang sinabe ni manong Mario.Ang ugali ni papa ay nakuha kong lahat.Hindi naman nila basta-basta iboboto bilang kapitan si papa noon kong hindi siya matulongin at mabait sa mga kababayanan niya.Kaya wala ding pagdadalawang isip ang mga taong bayan na ako ang kapalit ng ama kong namayapa na.

Matapos ang pag-uusap namin ni manong Mario.Pinagpatuloy ko aking ginagawa.

Ilang minuto pa ang dumaan,bumukas ang pinto ng opisina at pumasok si ate Ara,at sa likuran nito ay si Carlo.Sakto namang tapos na aking ginagawa.

"meryenda muna tayo,kapitana."alok ni ate Ara sa pagkain na dala nila ni Carlo.Nilapag nila sa kabilang lamesa ang mga pagkain.

"eksakto,gutom na ako."nakangiti kong sabi at tumayo ako at lumapit sa kanila.

May lumpiang gulay,turon na saging at milk tea.Alam na alam talaga nila kong ano ang paborito kong meryenda.

"siya nga pala ate Ara.May nirekomenda si manong Mario na tanod at eksakto kulang tayo sa tanod.Bukas,ikaw na ang bahala sa mga requirements niya.Paki check na lang ng mabuti ang backround na niya ate Ara."

"sige kapitana.Ako na ang bahala."sang-ayon ni ate Ara sa sinabe ko.

Habang nagmemeryenda kami, kasabay ng kwentuhan.Itong si Carlo,ang daming kwentong nakakatawa,kaya hindi namin namamalayan ang oras.

"kapitana, ihahatid na kita sa bahay niyo."

"salamat,Carlo sa kabaitan mo at ituloy mo lang yan para mas lalong mainlove sayo ang girlfriend mo."biro ko rito.

"wala pa akong girlfriend kapitana.Pero kung gusto mo,ikaw na lang ang ligawan ko,para ikaw na ang maging girlfriend ko."sabi niya,kaya kinatusan ko ito sa ulo.

"aray naman kapitana.Nananakit kana ngayon ah.Hindi mo ba alam na pwede nang kasuhan ang mananakit kahit katos lang."

Ngunit tinaasan ko lang ito ng kilay.

"kong ikaw ang gagawa niyon sa'kin kapitana,walang problema."bulong niyang sabe sabay kindat nito.

Tinaasan kong muli ito ng kilay.Akala niya madadala niya ako sa biro niya at kindat niya.Nagkakamali siya.

"seryoso kana niyan ha.Kahit gwapo ka,hindi kita papatulan ano."

"bakit naman kapitana?Gwapo naman ako tulad ng sinabe mo,mabait din at hindi babaero.Bakit naman hindi mo ako magustuhan?"tanong niya.

"tumigil ka, Carlo.Maraming nagkakandarapang babae sayo.Kaya sila na lang.Hindi ako pwede dahil magmamadre pa ako."biro ko sabay ng pagkibit balikat ko.

"sayang ang lahi,kapitana kong mag-mamadre ka.Asawahin na lang kita."

Napailing na lang ako dahil makulit ang lalaking ito.Kaya napakamot na lang siya sa kanyang batok.

Paghatid sa akin ni Carlo sa bahay.Hindi ko nadatnan si mama, ngunit alam ko kung nasaan ito..... nag-eenjoy siyang kasama ngayon ang mga kaibigan niya.Kaya hinayaan ko lang sa gusto niyang gawin sa buhay niya.Kung saan siya masaya, susuportahan ko siya.

Naghanda ako ng hapunan namin ni mama,para pagdating,may nakahanda nang pagkain.Ayaw kong siya pa ang gagawa.Marunong naman akong magluto,pero hindi lang kasing sarap ng luto ni mama.

Pagkatapos kung magluto, naghanda na rin ako upang maligo.Dahil amoy pinaghalong pawis at bagoong ako.Nanlalagkit din kasi ang buo kong katawan kaya kailangan kong maligo.At balak kong sa fuso ako maliligo.Gabi naman kaya alam kung walang taong maninilip at madilim pa ang paligid.Ang tanging sinag ng buwan ang nagsisilbing liwanag sa buong paligid.

Isang manipis na daster aking suot at walang panloob kahit isa,akong maliligo sa fuso.

Sa kalagitnaan ng aking pagligo, naramdaman kong parang may nakatingin sa akin.Kaya napatigil ako sa ginagawa kong pagsabon sa aking katawan.Lumingon ako sa aking likuran, ngunit punong malaki lamang ang naru'n.

Iginala ko aking paningin sa buong paligid,subalit purong kadiliman lamang aking nakikita.Baka may hindi nakikitang nilalang ang nakatingin sa akin at parang sa aking likuran nagmumula ang kakaibang tingin na iyon.Kaya muli akong lumingon sa may puno.Kinilabutan ako nang husto ng makita kong parang may usok sa lilim nito.

Nagsitayuan ang maninipis kong balahibo sa buo kong katawan at malalim akong napalunok.

Naku po mama ko,kapre ba yu'n?

Dahil sa takot,napatakbo ako ng mabilis papasok sa loob ng bahay namin kahit hindi pa ako tapos maligo.Hindi ko rin napansin si mama,kaya nabangga ko pa ito.

"anak,anong nangyayari sayo?Para kang takot na takot?May nakita ka bang multo sa labas?"tanong ni mama habang lukot ang noo.

"m-mama,nakauwi kana po."sambit ko,imbis na sagutin ang tanong niya.Kahit sabihin ko naman ang nakita ko,alam kung pagtatawanan lamang niya ako.At sabihing.....dahil sa hilig ko sa komiks.Mahilig kasi akong magbasa ng komiks bago ako matulog sa gabi.Kwento ng tikbalang at aswang.Kung bakit naman kasi ang hilig kong magbasa ng kwentong kababalaghan.Ito tuloy ang nangyari sa akin....matatakutin na.

"oo anak,kanina pa.Nasarapan kasi kami ng mga kumare kong magkwentohan, kaya hindi ko namamalayan ang oras ngayon lang ako nakauwe."Paliwanag ni mama sa akin.

"sige po ma, magbibihis lang po ako."

"magbibihis kana?sigurado ka bang tapos kanang maligo?Tingnan mo nga ang katawan mo,may sabon pa.Ang buhok mo,may bula pa.Naku naman anak....hindi kana bata."

Napahawak ako sa aking buhok at tama si mama,may bula pa.Napangiti ako.

"hehe!hindi ko po napansin ma.Akala ko kasi nabanlawan ko nang maayos kanina,meron pa pala.Sige po,tatapusin ko lang ang pagligo ko sa banyo."paalam ko,saka ako nagtungo ng banyo at doon ako nagbanlaw.

Comment na lang po.......