Kabanata 374

"Malaking salita?" ulit ng matanda na umiling. "Narinig ko na ang pamilya Clifton sa Baltimore ay mahalaga, ngunit ngayon ay nakikita ko na ito ay wala."

“How dare you!” may tumawag, habang ang buong pamilya ay tumayo, ang ilan sa kanila ay nag-aantok ng mga sandata. Galit na galit, handa na silang atakihin ang lalaki nang utusan ito ni Jessop.

Walang makakainsulto sa pamilya Clifton sa harap ni Jessop. Hindi nila ito paninindigan.

Lumapit ang mga bodyguard, at nakalimutan na ang dinner party.

Hindi man lang nilingon ng matanda ang mga taong nakabusangot sa kanya. "Hindi ito isang insulto," sabi niya na may mahinang ngiti. "Iilang pamilya sa mundo ang maihahambing sa akin."

Hindi natuwa si Jessop, ngunit hindi niya alam kung paano magre-react. Hindi nang hindi alam kung sino ang lalaking ito o kung bakit siya nandito. Sinulyapan niya ang iba pang miyembro ng kanyang pamilya at saka bumalik sa matanda. "Sabi mo wala lang si Lee," sabi niya. "Sinasabi mo bang mas makapangyarihan ka kay Lee?"

Humalakhak ang matanda. "Si Lee ay isa sa mga nangungunang mandirigma para sa Blood Brothers," sabi niya. "Meron siyang sapat na husay, at palagi siyang nag-eensayo. Isang beses niya akong inaway, at na-coma siya. Gayunpaman, humanga ako sa kanyang tapang, kaya nang magising siya, binigyan ko siya ng payo. Noong panahong iyon, hindi ko inaasahan na mag-improve siya nang husto at gumawa ng pangalan para sa kanyang sarili."

Nagulat si Jessop. Naniwala ba ang matanda sa kanyang sinasabi? Kung ito ay totoo, kung gayon ang kanyang mga kasanayan ay dapat na higit na mas mataas kaysa kay Lee. No wonder sobrang yabang niya.

Natigilan ang lahat. Alam nilang lahat kung gaano kalakas si Lee, at hinding-hindi nila siya matatalo. Sa kabutihang palad, ginawa ito ni Alex para sa kanila.

Bakas ang pagmamalaki sa ekspresyon ng binata habang nakatingin sa matanda.

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ni Jessop, na nagpasya na huwag siyang guluhin. Mayroon na silang sapat na mga kaaway, kaya hindi na nila kailangan pa. Mas mabuting maging maingat.

Hindi sumagot ang matanda. Sa halip, tumingin siya sa paligid at nakita niya ang isang napakalaking orasan sa hardin. Isang regalo mula sa underworld ng Baltimore, ang orasan ay nakatayo sa hardin sa loob ng maraming taon.

Ang kulay na tanso nito ay kumikinang sa sikat ng araw, na nagpapatingkad sa magarbong palamuti nito, na isang patunay ng kahalagahan ng pamilya Clifton.

Lumapit ang matanda sa orasan at inilagay ang palad sa ibabaw nito. Nakatingin ang lahat, hindi sigurado kung ano ang plano ng matanda.

"Magandang orasan," sabi ng matanda, tinapik ito. "Pero kailangan talagang mas mataas para makita sa malayo. Kung hindi, ano ang silbi nito?"

Pinagmasdan ni Jessop ang lalaki, hindi nag-abalang sumagot.

Yumuko ang matanda at hinawakan ang ilalim ng orasan. Pagkatapos ay umayos siya, itinaas ang napakabigat na orasan sa itaas ng kanyang ulo. Walang bakas ng strain ang mukha niya.

Hingal na hingal ang lahat habang nanonood, alam nilang hindi nila ito maaangat. Natigilan ang isang lalaki kaya napaupo siya ng husto, nakaawang ang bibig.

Paano magagawa ng isang matandang lalaki ang ganoong bagay? Ginawa niya itong walang kahirap-hirap, na para bang ang bigat nito ay kasing dami ng isang balahibo.

Wala pang nag-angat ng orasan noon, at hindi sila sigurado na kahit si Alex ay magagawa ito.

Kung hindi nila ito nakita ng sarili nilang mga mata, hinding-hindi sila maniniwala.

Itinaas pa rin ng matanda ang orasan sa ere, pagkatapos ay naglakad siya papunta sa isang malaking puno. Tila hindi siya nahihirapan sa bigat ng orasan, at panay ang bawat hakbang.

Isinabit niya ang orasan sa isang sanga ng puno, ngunit hindi kinaya ng puno ang bigat, at naputol ang malaking sanga.

"Sa palagay ko ang puno ay hindi kasing lakas ko," sabi ng matanda, hinawakan ang orasan bago ito tumama sa lupa. Lumapit siya at ibinalik iyon sa pwesto niya.

Walang nangahas na humarang sa kanyang daraanan. Masyado siyang malakas. Kahit na ang apat na dalagang Moon ay hindi makapantay sa kanyang kapangyarihan.

Kumunot ang noo ni Jessop. Alam niyang sinasadya ng matanda ang kanyang lakas bilang pagbabanta.

"Tyson Slade," sabi ni Jessop, napagtanto ang pagkakakilanlan ng matanda. Ito ay isang kalamidad. Ang pamilya Clifton ay nasa malubhang problema ngayon.

Ang kanyang pamilya ay nagsimulang mag-usap nang sabay-sabay. Narinig na nila si Tyson, ngunit hindi nila inaasahan na lalabas siya para makita silang ganito.

"Yung leader ng Blood Brothers gang? Nandito siya sa personal?"

Alam ng lahat na ang Blood Brothers gang ay isang kaaway ng pamilya Clifton. Ang pamilya Steadman ay umasa sa gang sa nakaraan, at ang mga Clifton ay nagdusa para dito. Ang pamilya Clifton ngayon ay nasa maraming problema.

"Nakikita kong narinig mo na ako," sabi ni Tyson, tumingin sa paligid sa mga taong nataranta.

Nagulat si Jessop, pero hindi niya pinahalata.

"Ang pinuno ng Blood Brothers na bumibisita sa bahay ko?" tanong ni Jessop. "Naghahanap ka ba ng paghihiganti?"

Matandang lalaki na si Jessop, at hindi na siya natatakot sa kamatayan, kaya tumanggi siyang takutin.

Ang natitirang bahagi ng pamilya Clifton ay sumunod sa kanyang halimbawa, na inihanda ang kanilang sarili para sa pag-atake.

Dahan-dahang lumapit si Tyson sa kanila. "Paghihiganti sa pamilya Clifton?" tanong niya. "Bakit ka mag-abala? Para itong lapiga ng mga surot." Pinasadahan niya ng tingin si Jessop. "Nasaan si Alex?"

Natigilan si Jessop. "Umalis si Alex dito dalawang linggo na ang nakakaraan," sabi niya, ang kanyang tono ay hindi nagbabago. "Natatakot ako na na-miss mo siya."

"Oh? Ganun ba?" Tanong ni Tyson, nanlilisik ang mga mata sa mga tao. Ang lahat ay nanginginig sa ilalim ng kanyang atten

Hinawakan ni Tyson ang malaking orasan at inihagis ito sa dingding, na nagpalipad ng mga brick.

Nang tuluyang tumira ang alikabok sa paligid ng mga nabasag na piraso ng orasan at ladrilyo, bumalik si Tyson sa party at itinuro ng isang daliri ang mga guho.

"Pinatay ni Alex ang mga nangungunang mandirigma ng Blood Brothers, at nagbigay siya ng hamon sa akin," sabi ni Tyson. "Ang sinumang tumulong sa kanya ay magiging katulad ng orasan na iyon!"