Share

CHAPTER 2

Author: isolde
last update publish date: 2026-04-17 00:07:22

When Ali found out about the incident that happened at the bar, she immediately went to me, nonstop as always, half worried and half teasing, clearly trying to confirm if I was really okay.

“Girl, seriously? Bakit ngayon mo lang sinabi?” she kept asking, her voice full of disbelief habang sunod siya nang sunod sa akin na parang hindi ako pwedeng makaiwas sa mga tanong niya.

I could only sigh, shaking my head a little as I continued what I was doing. “I’m fine, Ali. It already happened.”

A week had already passed since that night. And thankfully, nothing like it happened again.

Thank God, the man who harassed me never came back to the bar. “Sabi ng mga coworkers ko ay ipina-banned na raw yon sa bar.” I said. The management didn’t take it lighty, mabuti naman. And somehow, hearing that gave me a small sense of relief.

“Good. Dapat lang sa kanya,” Ali said firmly, crossing her arms like she personally made the decision herself.

“But still, sana sinabi mo agad ng mas maaga sa akin. I would’ve gone there myself,” she added, half serious, half dramatic, like she was actually ready to start something if needed.

I let out a small laugh, shaking my head. “And do what exactly? Start a war?”

Ali smirked immediately, without hesitation. “Maybe.”

“Edi mas lalong nag alangan trabaho ko?” Dagdag ko pa.

That made me laugh a little more, real this time.

“Alam mo ba, while I was calming myself… I met this guy na ewan ko ba bigla nalang ata sumunod sa akin after nung nangyari.” Kwento ko kay Ali, habang bahagyang umiiling pa rin na parang hindi ko pa rin ma-process hanggang ngayon.

Ali immediately reacted, her eyes widening a little.

Ayan nanaman siya sa pagiging OA niya.

“Huh? Sumunod? Like, as in sinundan ka talaga?” she asked, leaning closer, halatang invested na agad sa kwento ko.

I nodded slowly. “Yeah. Hindi ko rin alam bakit. Pero he was there. Parang… he just appeared at the right time, I guess.”

“Pogi rin siya.” Tumatawa kong sambit.

Ali raised a brow, crossing her arms. “Okay, that sounds suspicious already.”

I let out a small laugh, shaking my head. “Hindi naman siya scary. More like… I don’t know. Calm? Pero weirdly firm. Parang may authority aura niya, pero hindi naman bossy.”

Ali squinted at me like she was trying to analyze every word I said. “And? Anong ginawa niya?”

I looked down for a second, inaalala kung paano niya ako kinakausap, how he looked at me like he wasn’t just hearing words but actually reading what I felt.

“He told me not to go back sa work na gano’n yung state ko,” I admitted softly. “Parang he noticed na I wasn’t okay even if I was acting fine.”

“Oh e ano ginawa mo? Sinunod mo siya?” Tanong ni Ali.

“Hinila ako e, nag road trip kami.” Kibit balikat kong sambit.

“Himala nga hindi pa rin ako natanggal sa trabaho e.” Biro ko pa kay Ali na agad naman akong sinamaan ng tingin.

“Oooh,” she muttered. “So concerned guy?”

I immediately shook my head, quick. “No, no, hindi gano’n. It wasn’t like that. More like… I don’t know. Parang he’s just didn’t like what he was seeing. Depensa ko.

“Naitanong mo ba ang pangalan ni Mr. Mysterious guy?” Taas kilay niyang tanong.

“Syempre hindi.” Tumatawang sambit ko.

“Ano ba yan?!” Reklamo ni Ali na medyo naiinis pa.

I sighed, pushing her lightly on the shoulder. “Ali, wala. I just met him. Don’t make it weird.

But even as I said it, I couldn’t fully ignore the fact that I kept remembering his voice.

“Diyan ka na nga at may trabaho pa ako.” Paalam ko kay Ali habang tinatapos ko na ang usapan namin, ramdam ko na rin yung pagod na bumabalik sa katawan ko.

Hindi na niya ako hinabol ng tanong, pero alam kong may ngiti pa rin siya sa likod ng tingin niya, parang hindi pa tapos sa mga iniisip niya tungkol sa kwento ko.

I turned away and walked toward my room.

“Nandon kaya siya mamaya? After nung incident hindi ko na siya nakita ulit.” Napapailing kong bulong sa aking sarili.

I walked toward my clothes, slowly getting ready for work again. Habang nagbibihis, hindi ko maiwasang maulit sa isip ko yung mga nangyari nitong mga nakaraang araw.

That guy I met… the one who somehow made me stop for a moment even when I was already trying to move on.

“Ang gulo,” I whispered to myself, shaking my head slightly habang inaayos ko yung sarili ko sa harap ng salamin.

“Ang gulo ng nararamdaman ko.” Nakanguso kong sambit sa harap ng salamin.

When I arrived at the bar, I barely even had time to settle in before my manager called me over.

“By any chance, marunong ka ba mag-timpla ng mga alak? Like bartending?” She asked, her tone is direct but not unkind, habang sinusukat ako ng tingin niya na parang may kino-consider siyang mas malalim kaysa sa simpleng tanong lang.

I think nakita niya na may experience ako sa pag ba-bartending, and absent ngayon yung isa kong kakilala na nasa counter kaya mukhang ipapasok ako ron.

I blinked at her, slightly caught off guard.

The bar around us was already slowly coming alive. The lights were dimming into that familiar night setting, music building up little by little, and the whole place starting to shift into its usual chaos. Ang mga staff ay mabilis ang galaw, chinecheck ang mga baso at shot glass, mga bote ng alak, and stations, like everything needed to be perfect before the rush started. It was that kind of energy na alam mong hindi na titigil hanggang madaling araw.

I hesitated for a moment, thinking.

“We’re a bit short-staffed tonight. And the guests are more demanding than usual.” Malambing niyang sambit kaya wala na rin akong nagaw akung hindi ang um-oo.

Habang busy ako sa pagtitimpla ng mga alak na orders, mabilis ang galaw ng mga kamay ko at naka focus lang sa ginagawa. Hanggang sa may isang pamilyar na boses akong narinig sa gitna ng ingay ng bar.

It made me pause for a split second.

It was him.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 5

    “Oh ano, kilala mo na ba si bossing?” Bungad ni manager sa akin habang nag aayos sa counter ng mga gagamitin mo mamaya.Kakarating ko lang at kakasimula ko pa lang mag-prepare, pero ramdam ko na agad yung bigat ng shift na paparating. Mamaya-maya pa magbubukas ang bar, pero parang handa na agad yung gabi na maging chaotic. Patayan sa pagod, sunod-sunod na orders, at mga demanding na customer na parang laging nauubusan ng pasensya.Napatingin ako sa kanya habang inaayos ko yung mga gamit sa counter.“Bossing?” ulit ko, kunot noo, medyo naguguluhan.Tumawa siya ng mahina, parang tuwang-tuwa pa sa sarili niya.“Wala wala.” Napapailing niyang sambit, wala nanamang balak ipaliwanag sa akin ang kaniyang tinutukoy.Sino ba kasi yang tinutukoy niyang Boss namin. “Diba day off mo kahapon, andaming naghahanap sayo.” Tumatango tangong sambit ni Giselle, isa sa mga katrabaho ko na kaclose namin ni manager.“Ha? Hindi pa nga,” sagot ko agad, medyo defensive pero halatang may konting awkwardness.

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 4

    “Girl? What the fuck did you just did? Talagang sa exit ng bar niyo pa naisipan?” Gulat na sambit ni Ali her eyes wide in pure shock matapos marinig ang kwento ko.She literally stopped in her tracks, turning to face me fully like she was trying to process every single word I just said. Her expression was a mix of disbelief, confusion, and concern all at once, parang hindi niya alam kung maiinis ba siya o mag-aalala, o matatawa.Napabuntong hininga nalang ako, leaning slightly against the counter habang iniiwas ko yung tingin ko sa kanya for a second.“It’s not what you think,” I said quickly, raising my hand a little like that could somehow soften whatever picture she already built in her head. “It happened so fast. I was just trying to breathe and rest, and then—”“And then what? He just blocked you in the exit? Asking you if you want to try it?” She cut in, her voice getting louder, halatang hindi pa rin convinced at invested lalo.Nag alangan tuloy ako magsalita dahil sa reaction

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 3

    “Naks, promoted as bartender na ah.” Biro ng isa kong katrabaho na ikinatawa ko.“Nakikipag away sa customer kapag waiter e, ikulong na lang natin dito sa may counter,” biro ng manager habang tumatawa, sabay akbay sa akin na parang proud pa siya sa sinabi niya.Napailing na lang ako, trying to play it cool kahit nahihiya ako.“Grabe ka naman,” I said softly, may maliit na ngiti sa dulo ng boses ko, pero halata pa rin yung pagka-conscious ko.The bar was still busy around us, tunog ng mga babasaging baso, mga orders na tuloy tuloy, music slightly louder than earlier. Everyone was moving fast, like the night was only just starting to get more chaotic.Inalis ko yung tingin ko saglit sa manager, then went back to organizing what I was doing sa counter, trying to focus again.“Hindi naman ako nakikipag away,” dagdag ko, mas mahina na yung boses ko this time. “I was just… correcting what was wrong and defending myself.”My manager chuckled, still amused. “Correcting daw oh. Ang humble mo p

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 2

    When Ali found out about the incident that happened at the bar, she immediately went to me, nonstop as always, half worried and half teasing, clearly trying to confirm if I was really okay.“Girl, seriously? Bakit ngayon mo lang sinabi?” she kept asking, her voice full of disbelief habang sunod siya nang sunod sa akin na parang hindi ako pwedeng makaiwas sa mga tanong niya.I could only sigh, shaking my head a little as I continued what I was doing. “I’m fine, Ali. It already happened.”A week had already passed since that night. And thankfully, nothing like it happened again.Thank God, the man who harassed me never came back to the bar. “Sabi ng mga coworkers ko ay ipina-banned na raw yon sa bar.” I said. The management didn’t take it lighty, mabuti naman. And somehow, hearing that gave me a small sense of relief.“Good. Dapat lang sa kanya,” Ali said firmly, crossing her arms like she personally made the decision herself.“But still, sana sinabi mo agad ng mas maaga sa akin. I woul

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 1

    “Where the hell are you going, Scylla?” Inis na sigaw ng aking manager, halatang naiirita at hindi makapaniwala sa ginawa ko matapos kong bigla na lang mag-walk out. Hindi ako lumilingon. My footsteps were fast, mabigat ang bawat pag hakbang, and almost stomping. Ramdam ko rin ang init ng aking pisngi, hindi dahil sa sampal na ibinigay ko sa lalaking nambastos sa akin, kundi dahil sa eksenang nagawa ko kanina. The humiliation and the disrespect. Hindi porke waitress lang ako dito ay may karapatan na siyang mag mataas at basta nalang mambatos ng babae sa harap ng maraming tao. My jaw clenched so hard. “Breathe, Scylla. Breathe.” I kept telling to myself, trying to calm down pero mas lalo lang lumala ang panginginig ko sa sobrang galit. “Fuck him and his behavior.” Mahina kong bulong sa sarili ko. I just needed to get out as fast as I could. Out of place, out of his fucking presence. I hated it. I hated how I was forced into that situation. I hated how I had to defend myse

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status