Share

CHAPTER 2

Author: isolde
last update publish date: 2026-04-17 00:07:22

When Ali found out about the incident that happened at the bar, she immediately went to me, nonstop as always, half worried and half teasing, clearly trying to confirm if I was really okay.

“Girl, seriously? Bakit ngayon mo lang sinabi?” she kept asking, her voice full of disbelief habang sunod siya nang sunod sa akin na parang hindi ako pwedeng makaiwas sa mga tanong niya.

I could only sigh, shaking my head a little as I continued what I was doing. “I’m fine, Ali. It already happened.”

A week had already passed since that night. And thankfully, nothing like it happened again.

Thank God, the man who harassed me never came back to the bar. “Sabi ng mga coworkers ko ay ipina-banned na raw yon sa bar.” I said. The management didn’t take it lighty, mabuti naman. And somehow, hearing that gave me a small sense of relief.

“Good. Dapat lang sa kanya,” Ali said firmly, crossing her arms like she personally made the decision herself.

“But still, sana sinabi mo agad ng mas maaga sa akin. I would’ve gone there myself,” she added, half serious, half dramatic, like she was actually ready to start something if needed.

I let out a small laugh, shaking my head. “And do what exactly? Start a war?”

Ali smirked immediately, without hesitation. “Maybe.”

“Edi mas lalong nag alangan trabaho ko?” Dagdag ko pa.

That made me laugh a little more, real this time.

“Alam mo ba, while I was calming myself… I met this guy na ewan ko ba bigla nalang ata sumunod sa akin after nung nangyari.” Kwento ko kay Ali, habang bahagyang umiiling pa rin na parang hindi ko pa rin ma-process hanggang ngayon.

Ali immediately reacted, her eyes widening a little.

Ayan nanaman siya sa pagiging OA niya.

“Huh? Sumunod? Like, as in sinundan ka talaga?” she asked, leaning closer, halatang invested na agad sa kwento ko.

I nodded slowly. “Yeah. Hindi ko rin alam bakit. Pero he was there. Parang… he just appeared at the right time, I guess.”

“Pogi rin siya.” Tumatawa kong sambit.

Ali raised a brow, crossing her arms. “Okay, that sounds suspicious already.”

I let out a small laugh, shaking my head. “Hindi naman siya scary. More like… I don’t know. Calm? Pero weirdly firm. Parang may authority aura niya, pero hindi naman bossy.”

Ali squinted at me like she was trying to analyze every word I said. “And? Anong ginawa niya?”

I looked down for a second, inaalala kung paano niya ako kinakausap, how he looked at me like he wasn’t just hearing words but actually reading what I felt.

“He told me not to go back sa work na gano’n yung state ko,” I admitted softly. “Parang he noticed na I wasn’t okay even if I was acting fine.”

“Oh e ano ginawa mo? Sinunod mo siya?” Tanong ni Ali.

“Hinila ako e, nag road trip kami.” Kibit balikat kong sambit.

“Himala nga hindi pa rin ako natanggal sa trabaho e.” Biro ko pa kay Ali na agad naman akong sinamaan ng tingin.

“Oooh,” she muttered. “So concerned guy?”

I immediately shook my head, quick. “No, no, hindi gano’n. It wasn’t like that. More like… I don’t know. Parang he’s just didn’t like what he was seeing. Depensa ko.

“Naitanong mo ba ang pangalan ni Mr. Mysterious guy?” Taas kilay niyang tanong.

“Syempre hindi.” Tumatawang sambit ko.

“Ano ba yan?!” Reklamo ni Ali na medyo naiinis pa.

I sighed, pushing her lightly on the shoulder. “Ali, wala. I just met him. Don’t make it weird.

But even as I said it, I couldn’t fully ignore the fact that I kept remembering his voice.

“Diyan ka na nga at may trabaho pa ako.” Paalam ko kay Ali habang tinatapos ko na ang usapan namin, ramdam ko na rin yung pagod na bumabalik sa katawan ko.

Hindi na niya ako hinabol ng tanong, pero alam kong may ngiti pa rin siya sa likod ng tingin niya, parang hindi pa tapos sa mga iniisip niya tungkol sa kwento ko.

I turned away and walked toward my room.

“Nandon kaya siya mamaya? After nung incident hindi ko na siya nakita ulit.” Napapailing kong bulong sa aking sarili.

I walked toward my clothes, slowly getting ready for work again. Habang nagbibihis, hindi ko maiwasang maulit sa isip ko yung mga nangyari nitong mga nakaraang araw.

That guy I met… the one who somehow made me stop for a moment even when I was already trying to move on.

“Ang gulo,” I whispered to myself, shaking my head slightly habang inaayos ko yung sarili ko sa harap ng salamin.

“Ang gulo ng nararamdaman ko.” Nakanguso kong sambit sa harap ng salamin.

When I arrived at the bar, I barely even had time to settle in before my manager called me over.

“By any chance, marunong ka ba mag-timpla ng mga alak? Like bartending?” She asked, her tone is direct but not unkind, habang sinusukat ako ng tingin niya na parang may kino-consider siyang mas malalim kaysa sa simpleng tanong lang.

I think nakita niya na may experience ako sa pag ba-bartending, and absent ngayon yung isa kong kakilala na nasa counter kaya mukhang ipapasok ako ron.

I blinked at her, slightly caught off guard.

The bar around us was already slowly coming alive. The lights were dimming into that familiar night setting, music building up little by little, and the whole place starting to shift into its usual chaos. Ang mga staff ay mabilis ang galaw, chinecheck ang mga baso at shot glass, mga bote ng alak, and stations, like everything needed to be perfect before the rush started. It was that kind of energy na alam mong hindi na titigil hanggang madaling araw.

I hesitated for a moment, thinking.

“We’re a bit short-staffed tonight. And the guests are more demanding than usual.” Malambing niyang sambit kaya wala na rin akong nagaw akung hindi ang um-oo.

Habang busy ako sa pagtitimpla ng mga alak na orders, mabilis ang galaw ng mga kamay ko at naka focus lang sa ginagawa. Hanggang sa may isang pamilyar na boses akong narinig sa gitna ng ingay ng bar.

It made me pause for a split second.

It was him.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 20

    His eyes never left mine.At iyon ang pinakamalaking problema sa lahat.Because every time he looked at me that way, pakiramdam ko may gusto siyang sabihin na hindi niya sinasabi.Parang may tinatago siyang kwento.Parang may bagay siyang hinihintay na ako mismo ang makaalala.And somehow…That terrified me more than the way he was holding my hand.Because if there was one thing I was beginning to realize, it was this…The more time I spent with Reve, the less certain I became about everything else.“Come with me.” Seryoso ang tono ng boses ni Reve habang bigla niyang hinigpitan ng bahagya ang pagkakahawak sa kamay ko at hinila ako palayo sa counter.Napakurap ako sa gulat.For a moment, para bang nag-freeze ang utak ko at hindi agad naka-process sa nangyayari. Dahil doon, wala na akong nagawa kundi sumunod habang mabilis ang hakbang niyang hinihila ako sa gitna ng bar.Halos pinagtitinginan at pinag bubulungan na kami ng mga taong nakakakita at nakakakilala kay Reve ngunit tila ba w

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 19

    Hindi nawala ang ngiti sa mukha ni Ali habang nakatingin sa may counter. Nakapatong pa ang baba niya sa kaniyang palad at mukhang sobrang entertained sa kung anumang nakikita niya.At base sa karanasan ko?Kapag ganiyan ang ngiti ni Ali ay may malas na paparating.Napabuntong hininga ako bago sinundan ang tingin niya.At agad kong nakita kung bakit.Nandoon si Reve.Comfortably seated sa paborito niyang pwesto sa counter na para bang isa na siyang permanent fixture ng bar. One arm was resting lazily on the polished surface habang paikot ikot niyang iniikot ang wine glass sa kamay niya.At gaya ng dati…Nakatingin siya sa akin.Diretso.Walang hiya.Parang wala siyang ibang gustong pagtuunan ng pansin kundi ako.“Bantay-sarado na naman ang aming Scylla.” Mahinang sambit ni Giselle malapit sa tenga ko bago niya ako biglang kinurot sa tagiliran.“Ay!” Napatalon ako sa gulat dahilan para muntik ko nang mabitawan ang hawak kong notepad.“Hey!” reklamo ko habang hinihimas ang tagilirang ki

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 18

    Pero imbes na tumahimik, mas lalo lang siyang tumawa. Pati sina Giselle at Manager Ida ay natawa rin, dahilan para mas lalo akong mapanguso."Ewan ko sa'yo," natatawang sambit ni Giselle."Parang hindi ikaw 'yan," dagdag pa ni Manager Ida.At doon ako bahagyang natahimik.I was caught off guard, again.Because maybe they were right.Maybe this wasn't me.Hindi ako sanay na ganito.Hindi ako sanay na may isang tao na kayang guluhin ang isip ko nang ganito kalala nang wala naman talagang ginagawa.Hindi ako sanay na maghintay sa susunod na pagkikita.Hindi ako sanay na ulit ulitin sa isip ko ang bawat salita ng isang tao.And yet…Here I was.Doing exactly that.Because once again…Reve entered my mind.The way he looked at me that night.The way his expression changed when I admitted I was confused.The way his voice softened whenever he said my name.And most of all…The way he looked straight into my eyes and told me not to force anything.My chest tightened.Then I remembered those

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 17

    “I’ll wait. ”Parang sirang plaka na nag papaulit ulit sa isipan ko “Tulala ka na naman.” Nakangusong puna ni Ali habang kumakaway ang isang kamay niya sa harap ng mukha ko, dahilan para ilang beses akong mapakurap at tuluyang bumalik sa realidad.“Ano ba…” mahina kong reklamo habang bahagyang itinutulak palayo ang kamay niya.Agad naman siyang napairap.“See?” aniya habang nakatingin kina Giselle at Manager Ida na para bang may pinapatunayan siya. “Kanina pa ganiyan. Nandito katawan niya pero yung utak niya kung saan saan na naman napunta.”“Baka nasa office ni Boss,” singit ni Giselle, halatang nang aasar na agad ikinatawa ni Manager Ida.“Hoy!” reklamo ko habang napanguso.I look defeated.Pero imbes na matigil sila, mas lalo lang silang natuwa sa reaksyon ko.Basta talaga si Reve ang ipang asar nila ay hindi ko magawang pumalag o kumontra.I was currently sitting on the couch inside my condo kasama sina Ali, Giselle, at Manager Ida. Since mamaya pa naman ang shift namin, somehow

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 16

    Reve’s silence always felt more intense than his words.I swallowed hard, my gaze fixed on the floor habang pilit kong hinihintay kung ano man yung sasabihin niya.Pero imbes na magsalita agad, narinig ko lang yung mahina niyang buntong hininga.Then his footsteps.Papunta sa akin.Palapit.My heartbeat instantly sped up again.Unti unting napahigpit ang hawak ko sa aking sariling kamay nang maramdaman kong huminto siya sa harap ko.Too close.Close enough for me to smell the faint scent of alcohol mixed with his cologne again.Close enough to make my breathing uneven.“Look at me, Scylla,” mahina niyang sambit.Napailing agad ako nang bahagya.“I can’t,” halos pabulong kong sagot.And it was true.Because I was scared of what I might see in his eyes.Or worse…What I might remember.A brief silence passed before I suddenly felt his fingers gently lifting my chin.My breath hitched instantly.Dahan dahan akong napatingala ako sa kanya kahit gusto kong umiwas ulit.And there he was.Th

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 15

    “Ano ba kasi kailangan mo?” Muling tanong ko sa kanya, pilit inililihis ulit ang usapan habang iniiwas ko ang tingin ko sa mga mata niya.Pakiramdam ko kasi kapag mas matagal akong tumitig sa kanya, mas lalo akong mawawalan ng maayos na dahilan para itago yung totoong nararamdaman ko.He was silent for a moment.Then he slowly straightened his posture from where he was leaning against the table, his eyes never leaving mine.“I am asking you,” mababa niyang sambit, calm and steady in a way that only made me more nervous, “why are you avoiding me?”Napabuntong hininga ako nang mahina habang napaiwas ng tingin.Hindi ko maintindihan kung bakit parang ang hirap hirap sagutin ng simpleng tanong niya.“Reve…” mahina kong sambit, halos parang pakiusap na huwag na naming ituloy yung usapan.“Mhm?” tugon niya agad, like he was waiting patiently for whatever I was about to say.And somehow, that made me even more nervous.My fingers unconsciously started fidgeting again, marahang pinaglalaruan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status