Share

CHAPTER 3

Author: isolde
last update publish date: 2026-04-17 00:07:48

“Naks, promoted as bartender na ah.” Biro ng isa kong katrabaho na ikinatawa ko.

“Nakikipag away sa customer kapag waiter e, ikulong na lang natin dito sa may counter,” biro ng manager habang tumatawa, sabay akbay sa akin na parang proud pa siya sa sinabi niya.

Napailing na lang ako, trying to play it cool kahit nahihiya ako.

“Grabe ka naman,” I said softly, may maliit na ngiti sa dulo ng boses ko, pero halata pa rin yung pagka-conscious ko.

The bar was still busy around us, tunog ng mga babasaging baso, mga orders na tuloy tuloy, music slightly louder than earlier. Everyone was moving fast, like the night was only just starting to get more chaotic.

Inalis ko yung tingin ko saglit sa manager, then went back to organizing what I was doing sa counter, trying to focus again.

“Hindi naman ako nakikipag away,” dagdag ko, mas mahina na yung boses ko this time. “I was just… correcting what was wrong and defending myself.”

My manager chuckled, still amused. “Correcting daw oh. Ang humble mo pa pakinggan.”

“Pasalamat ka, mukhang good shot ka kay bossing e.” Mapang asar niyang sambit kaya napa iling nalang ako.

“Hindi ko pa nga siya namimeet?” Depensa ko, habang nakakunot pa yung noo ko, genuinely confused kung bakit parang may alam silang hindi ko alam.

Napahinto pa ako sandali sa ginagawa ko, looking at them one by one, waiting for an explanation

Pero imbes na sagot, sabay silang natawa.

“Yun ang akala mo,” biro ng manager, sabay apir sa kausap namin na parang may inside joke silang dalawa na hindi ko alam.

“What did I miss?” Tanong ko at halatang walang naiintindihan sa nangyayari.

Napakurap ako.

The other staff just shrugged, still smiling like they were enjoying my reaction. “Basta, you’ll know soon enough.

“Lowkey lang si boss, hindi mo namamalayan…. Nakakausap mo na pala.” Tumatawang dagdag nito.

Huminga ako nang malalim, trying to shake it off and focus again on the counter.

“Curiosity kills a cat,” biglang sambit ng isang pamilyar na lalaki.

Parang biglang huminto yung mundo ko for a second.

Napalingon ako agad, and the moment my eyes landed on him, doon ko lang narealize kung gaano ka-familiar yung presence niya kahit hindi pa kami technically “properly” introduced.

“It’s you again,” gulat kong sambit, bahagyang natigilan habang hawak ko pa rin yung ginagawa ko sa counter.

“Long time no see.” Natatawa niyang sambit.

I was caught off guard. Ngayon nalang siya ulit pumunta rito.

“Busy?” Tanong ko habang ginagawa ang kaniyang order.

“Mhm. Tugon niya.

I blinked once, then twice, trying to process why he keeps appearing at the most unexpected moments.

“Bakit ikaw na naman?” I added, mas mahina na ngayon, halatang surprised pa rin ngunit bakas sa tono ng boses ko ang pagbibiro.

He tilted his head slightly, eyes briefly glancing at the counter before going back to me.

“Why? Am I not allowed to drink here?” He said casually, with a playful tone like it was the most normal thing in the world.

Napairap ako ng konti, pero hindi ko mapigilan yung slight tension na biglang bumalik sa dibdib ko.

I went back to what I was doing, hands moving automatically, pero ramdam ko pa rin yung presence niya nearby. Parang kahit hindi ko siya tinitingnan, alam ko pa rin na nandun siya.

“Ano oras tapos ng shift mo?” Tanong niya habang pinaglalaruan ang vodka na nasa harap niya.

“Why?” Tanong ko.

“Wala lang.” Kibit balikat na sambit niya.

Nang magkaroon ng rest time, agad akong lumabas sa exit para magpahangin. Parang kailangan ko munang huminga nang maayos, yung hindi ka kinakapos kahit nandito ka lang sa gitna ng trabaho.

Kahit naman palagi akong nasa bar, hindi pa rin ako masanay-sanay. Every night feels the same, pero never really gets easier. It still feels suffocating inside. Yung ingay, yung ilaw, yung galaw ng mga tao, parang sabay-sabay na dumadagan sa ulo ko hanggang sa pakiramdam ko kailangan ko munang lumabas para makahinga ulit

Pagbukas ko ng exit door, sumalubong agad sa akin yung mas malamig na hangin.

That small change was enough. Parang biglang lumiit yung bigat sa dibdib ko, kahit konti lang. I closed my eyes for a second, letting the quiet outside wash over me.

“Finally…” I whispered under my breath, almost like I was talking to myself.

I was just standing there, zoning out, trying to clear my head.

Hanggang sa may lumabas.

It’s him… Again.

“Do you smoke?” tanong niya sa akin, his voice calm pero may konting curiosity na parang hindi lang casual question.

Napatingin ako sa kanya sandali bago sumagot. “Not really, kapag stress lang,” sagot ko habang nakasandal pa rin sa pader, ramdam ko pa rin yung lamig ng gabi na tumatama sa balat ko.

I shifted my weight a little, looking away sa exit ng bar, watching the faint movement of people inside from where I stood.

“Why?” I added after a second, glancing at him

He didn’t answer right away.

Instead, he just looked at me for a moment, nag aalangang sumagot.

“Wanna try a shotgun?” Tanong niya.

Napatingin ako sa kanya bigla, gulat na gulat.

“Ha?” I blurted out, blinking once, then twice, trying to process what he just said

For a second, akala ko kung anong narinig ko. My brows furrowed slightly habang nakasandal pa rin ako sa pader, parang kailangan ko pang i-replay yung words niya sa isip ko.

“Shotgun?” I repeated, slower this time, like I was making sure I wasn’t misunderstanding him.

He nodded slightly, like it was nothing unusual.

What the fuck? He’s driving me crazy.

“You mean like… smoking?” I asked, just to be sure.

“Mhm, wanna try it?” Tanong niya while having a smirk on his face.

He took a slow inhale. Kalmado lang, hindi nagmamadali. Then he leaned a little closer to me until he exhaled the smoke.

Binuga niya yung usok diretso sa bibig ko,. And I didn't even hesitate. I just leaned likeit was the most normal thing in the world.

Sanay, kahit first time ko lang.

It felt too intimate for something done in a place like this, sa labas ng bar habang may mga taong dumadaan.

It’s too risky, but I like it.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 5

    “Oh ano, kilala mo na ba si bossing?” Bungad ni manager sa akin habang nag aayos sa counter ng mga gagamitin mo mamaya.Kakarating ko lang at kakasimula ko pa lang mag-prepare, pero ramdam ko na agad yung bigat ng shift na paparating. Mamaya-maya pa magbubukas ang bar, pero parang handa na agad yung gabi na maging chaotic. Patayan sa pagod, sunod-sunod na orders, at mga demanding na customer na parang laging nauubusan ng pasensya.Napatingin ako sa kanya habang inaayos ko yung mga gamit sa counter.“Bossing?” ulit ko, kunot noo, medyo naguguluhan.Tumawa siya ng mahina, parang tuwang-tuwa pa sa sarili niya.“Wala wala.” Napapailing niyang sambit, wala nanamang balak ipaliwanag sa akin ang kaniyang tinutukoy.Sino ba kasi yang tinutukoy niyang Boss namin. “Diba day off mo kahapon, andaming naghahanap sayo.” Tumatango tangong sambit ni Giselle, isa sa mga katrabaho ko na kaclose namin ni manager.“Ha? Hindi pa nga,” sagot ko agad, medyo defensive pero halatang may konting awkwardness.

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 4

    “Girl? What the fuck did you just did? Talagang sa exit ng bar niyo pa naisipan?” Gulat na sambit ni Ali her eyes wide in pure shock matapos marinig ang kwento ko.She literally stopped in her tracks, turning to face me fully like she was trying to process every single word I just said. Her expression was a mix of disbelief, confusion, and concern all at once, parang hindi niya alam kung maiinis ba siya o mag-aalala, o matatawa.Napabuntong hininga nalang ako, leaning slightly against the counter habang iniiwas ko yung tingin ko sa kanya for a second.“It’s not what you think,” I said quickly, raising my hand a little like that could somehow soften whatever picture she already built in her head. “It happened so fast. I was just trying to breathe and rest, and then—”“And then what? He just blocked you in the exit? Asking you if you want to try it?” She cut in, her voice getting louder, halatang hindi pa rin convinced at invested lalo.Nag alangan tuloy ako magsalita dahil sa reaction

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 3

    “Naks, promoted as bartender na ah.” Biro ng isa kong katrabaho na ikinatawa ko.“Nakikipag away sa customer kapag waiter e, ikulong na lang natin dito sa may counter,” biro ng manager habang tumatawa, sabay akbay sa akin na parang proud pa siya sa sinabi niya.Napailing na lang ako, trying to play it cool kahit nahihiya ako.“Grabe ka naman,” I said softly, may maliit na ngiti sa dulo ng boses ko, pero halata pa rin yung pagka-conscious ko.The bar was still busy around us, tunog ng mga babasaging baso, mga orders na tuloy tuloy, music slightly louder than earlier. Everyone was moving fast, like the night was only just starting to get more chaotic.Inalis ko yung tingin ko saglit sa manager, then went back to organizing what I was doing sa counter, trying to focus again.“Hindi naman ako nakikipag away,” dagdag ko, mas mahina na yung boses ko this time. “I was just… correcting what was wrong and defending myself.”My manager chuckled, still amused. “Correcting daw oh. Ang humble mo p

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 2

    When Ali found out about the incident that happened at the bar, she immediately went to me, nonstop as always, half worried and half teasing, clearly trying to confirm if I was really okay.“Girl, seriously? Bakit ngayon mo lang sinabi?” she kept asking, her voice full of disbelief habang sunod siya nang sunod sa akin na parang hindi ako pwedeng makaiwas sa mga tanong niya.I could only sigh, shaking my head a little as I continued what I was doing. “I’m fine, Ali. It already happened.”A week had already passed since that night. And thankfully, nothing like it happened again.Thank God, the man who harassed me never came back to the bar. “Sabi ng mga coworkers ko ay ipina-banned na raw yon sa bar.” I said. The management didn’t take it lighty, mabuti naman. And somehow, hearing that gave me a small sense of relief.“Good. Dapat lang sa kanya,” Ali said firmly, crossing her arms like she personally made the decision herself.“But still, sana sinabi mo agad ng mas maaga sa akin. I woul

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 1

    “Where the hell are you going, Scylla?” Inis na sigaw ng aking manager, halatang naiirita at hindi makapaniwala sa ginawa ko matapos kong bigla na lang mag-walk out. Hindi ako lumilingon. My footsteps were fast, mabigat ang bawat pag hakbang, and almost stomping. Ramdam ko rin ang init ng aking pisngi, hindi dahil sa sampal na ibinigay ko sa lalaking nambastos sa akin, kundi dahil sa eksenang nagawa ko kanina. The humiliation and the disrespect. Hindi porke waitress lang ako dito ay may karapatan na siyang mag mataas at basta nalang mambatos ng babae sa harap ng maraming tao. My jaw clenched so hard. “Breathe, Scylla. Breathe.” I kept telling to myself, trying to calm down pero mas lalo lang lumala ang panginginig ko sa sobrang galit. “Fuck him and his behavior.” Mahina kong bulong sa sarili ko. I just needed to get out as fast as I could. Out of place, out of his fucking presence. I hated it. I hated how I was forced into that situation. I hated how I had to defend myse

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status