CHAPTER 4

“Girl? What the fuck did you just did? Talagang sa exit ng bar niyo pa naisipan?” Gulat na sambit ni Ali her eyes wide in pure shock matapos marinig ang kwento ko.

She literally stopped in her tracks, turning to face me fully like she was trying to process every single word I just said. Her expression was a mix of disbelief, confusion, and concern all at once, parang hindi niya alam kung maiinis ba siya o mag-aalala, o matatawa.

Napabuntong hininga nalang ako, leaning slightly against the counter habang iniiwas ko yung tingin ko sa kanya for a second.

“It’s not what you think,” I said quickly, raising my hand a little like that could somehow soften whatever picture she already built in her head. “It happened so fast. I was just trying to breathe and rest, and then—”

“And then what? He just blocked you in the exit? Asking you if you want to try it?” She cut in, her voice getting louder, halatang hindi pa rin convinced at invested lalo.

Nag alangan tuloy ako magsalita dahil sa reaction niya.

And that short silence… said everything.

Ali immediately caught it. “Oh my God,” she muttered, running a hand through her hair, visibly stressed.

“Oa talaga.” Mahinang bulong ko.

“Girl, that’s not normal. That’s not okay. Ano ‘yon, intimidation? Harassment? Or what the hell is going on there?” Sunod sunod niyang sambit habang madramang inaalog ang aking katawan.

Nanatili akong tahimik sandali, pinaglalaruan ko yung dulo ng counter gamit yung daliri ko habang bumabalik sa isip ko yung nangyari.

It didn’t feel like what she was describing… but it also didn’t feel like something I could easily explain.

“I don’t even know,” Finally nakasagot na rin ako, mas mahina nga lang yung boses ko. “Ang bilis kasi. Parang isang segundo lang, tapos ganun na agad. Hindi ko na nga alam kung paano ko i-describe.”

“Alam mo naman na siguro pangalan niya ‘no?” kuryosong tanong ni Ali, habang nakatitig sa akin na parang sure na sure siyang may alam ako.

Napakamot ako sa ulo ko, medyo awkward at napapailing pa.

“Yun lang… hindi pa rin,” sagot ko, medyo mahina ang boses, parang inaamin na rin na ang dami nang nangyari pero wala pa rin akong basic na impormasyon.

Nanlaki agad yung mata ni Ali. “Ha?!” she reacted instantly, parang hindi makapaniwala.

“After what both of you did? Hoy baliw na babae.” Masama niya akong tinignan, pero halata pa rin yung concern sa mga mata niya. Yung klase ng tingin na parang gusto ka niyang pagalitan pero mas nangingibabaw yung pag-aalala niya.

Huminga nang malalim si Ali, halatang pilit niyang pinapakalma yung sarili niya pero hindi siya successful.

“Girl, listen to me,” sabi niya, mas seryoso na ngayon, hindi na yung usual niyang pabiro na tono ng boses. “You need to be careful. Seryoso ‘to. Hindi ka dapat basta basta nag-iisa dyan.”

Napatingin ako sa kanya, and for once, hindi ako agad sumagot.

“He looks like a nice guy naman.” Depensa ko.

“Eto kahit mali ipinaglalaban, porke nasarapan.” Sambit ni Ali na ikinanguso ko.

“Wala talaga, Ali. Hindi kami nag-introduce formally. Everything happened so fast, parang sunod sunod lang lahat,” depensa ko, trying to recall pero wala talaga.

Ali shook her head, clearly stressed na naman

“Ang fucking weird niyo. Parang kayo lang yung tipong nagkaka-interact sa pinaka chaotic na paraan tapos walang pagkakakilanlan?” Sabi niya, sabay cross arms.

I let out a deep sigh.

“Hindi ko rin naman kasi inexpect na magiging ganun yung gabi ko,” Sagot ko, mas honest na ngayon.

“Lagi namang hindi mo expect.” Sagot niya bago ako inirapan.

“Okay, listen,” she said, serious na ulit. “Next time makita mo siya, itanong mo agad pangalan. Basic info ‘yan. Hindi pwedeng puro organic encounters lang.”

Napailing ako pero hindi ko napigilan yung maliit na tawa ko.

“Noted, ma’am,” Pabiro kong sambit kaya wala na siyang nagawa kung hindi ang tumango.

“Ibang klase rin naman kasi ang katapangan mo e ‘no. Yung tiwala mo sakanya to the max level.” Puna niya na ikinatawa ko.

“Buti nalang rest day mo ngayon.” Dagdag niya.

“Sayang nga e, rest day. Hindi ko siya makikita,” Pabiro kong sambit habang naka-lean sa counter, parang normal lang pero may konting amusement sa boses ko. Halatang nang aasar.

“Scylla?!” sigaw ni Ali, halos mapatalon pa sa kinatatayuan niya sa sobrang gulat.

Galit na ang dragona.

Napatingin ako sa kanya at hindi ko napigilan yung tawa ko. “Anong Scylla? Nag sasabi lang ako ng totoo.” Depensa ko, natatawa pa rin habang inaayos yung sarili ko.

Ali looked at me like she was about to lose it.

“Girl, are you hearing yourself? Sayang kasi rest day mo? You don’t even know his name pero sayang na agad?!” Reklamo niya, mas lalo pang lumalakas yung boses niya, halatang hindi makapaniwala.

Mas lalo akong natawa, sabay iwas ng tingin habang pinipigilan ko yung ngiti ko.

“Hindi naman sa ganun,” depensa ko, pero hindi rin naman convincing kasi natatawa pa rin ako. “I mean… weird lang. Ang daming nangyari, like daily, tapos ngayon wala.”

Ali crossed her arms, shaking her head hard.

“Sus. ‘Weird lang’ my ass,” sabi niya, halatang hindi siya kumbinsido. “Girl, nauna pa yung ‘sayang’ kaysa sa pangalan niya.

“Para mong sinabi na nauna kalandian mo bago basic human decency.” Sambit niyang muli habang nakanguso.

Napahawak ako sa tiyan ko sa kakatawa, umiling-iling.

Ali leaned closer, lowering her voice like she was exposing something.

“Mark my words,” sabi niya, seryoso na kunwari pero may halong pang-aasar. “Mababaliw ka din dyan sa ‘weird lang’ na ‘yan.”

“Oh no…” pabiro kong sambit, sabay tayo mula sa kinauupuan ko habang nangingiti pa rin.

Lumapit ako kay Ali, medyo nakatawa pa rin, then dahan-dahan akong yumuko para makapag-bulong.

“Ali, siya ang mababaliw sakin,” mayabang kong sambit, may konting pa-smirk pa habang sinasabi ko yun.

Maya maya pa ay bigla siyang napatingin sa akin na parang hindi makapaniwala.

“Ano? I’m just saying,” depensa ko, sabay balik sa pagkakaupo, na parang walang nangyari.

Ali shook her head, humagikhik na rin this time. May pang rebat na ito panigurado.

“Hindi mo pa nga alam pangalan niya, ‘mababaliw siya sakin’ ka na agad,” sabi niya, halatang aliw na aliw sa akin

“Kung alam mo lang, Ali.” Mapang asar kong sambit sakanya.

“Mark my words,” tumatawa kong sambit ngunit bahagya na rin na angseryoso, “mababaliw yon sakin.”