Library
Search
Home / Romance / Isang Gabing Pagkahumaling / Chapter 35

Share

Chapter 35

Author: isolde
last update publish date: 2026-06-14 11:06:23

Funny how its ironic.

Dahil buong buhay ko, ang kinatatakutan ko ay maiwan.

Pero kapag may taong pinaparamdam sa akin na mananatili siya... ako naman ang kusang umaalis.

Parang may parte ng sarili ko na hindi marunong tumanggap ng seguridad. Parang mas sanay ako sa pag-aabang ng sakit kaysa sa pagtanggap ng pagmamahal.

At marahil iyon ang dahilan kung bakit sobrang gulo ng isip ko ngayon.

Because a part of me wants to run.

While another part desperately wants to stay.

Being avoidant while
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 45

    REVE“Hey.” Tawag ko kay Seb nang makita ko siyang kakapasok lang sa opisina niya. Kanina pa ako narito, nakaupo sa swivel chair niya habang hinihintay siyang matapos sa kung anumang inaasikaso niya. Nakapatong ang isang paa ko sa kaniyang lamesa at walang pakialam na inangkin ang pwesto niya. Hindi naman iyon bago sa aming dalawa. Sanay na siya kasi gawain niya rin naman.Simula nang magkaayos kami ni Scylla, pakiramdam ko ay unti unti ring bumalik sa ayos ang buhay ko. Hindi na ako araw araw nakakulong sa sarili kong kwarto. Hindi na rin puro trabaho at alak ang paraan ko para takasan ang mga bagay na ayaw kong isipin. I started working again. Mas naging maayos ang schedule ko. Mas naging maayos ako, at ganoon din si Scylla.Hindi ko na talaga siya pinayagang magtrabaho rito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Ngunit kahit ganoon, madalas pa rin siyang bumisita sa bar. Minsan para makipagkwentuhan sa mga staff. Minsan para samahan ako, at kadalasan, para samahan si Ali na parang

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 44

    “Nakapag-usap na ba kayo ni Reve?” Kuryosong tanong ni Ali habang nakaupo sa gilid ng kama at nakatingin sa akin na para bang may inaabangang juicy update. Napairap agad ako. “Shut up. Sinet up n'yo na naman kami.” Agad siyang napatawa, walang bahid ng pagsisisi sa mukha. “Para sa ikabubuti n'yo naman.” Lalo lang akong napailing sa depensa niya. Minsan talaga pakiramdam ko mas invested pa silang lahat sa amin ni Reve kaysa sa amin mismo. “And to answer your question, no. Hindi pa kami nakakapag-usap about doon.” Sambit ko habang lumalapit sa cabinet para kumuha ng pamalit na damit. “Pero humingi na kami ng tawad sa isa't isa.” Mas naging mahina ang boses ko sa huling bahagi ng sinabi ko. Hindi man namin napag-usapan nang buo ang lahat, at least may progress. Hindi na tulad dati na puro iwasan at katahimikan lang ang namamagitan sa amin. Akmang bubuksan ko na sana ang cabinet nang bigla akong pigilan ni Ali. “Scylla!” Napalingon ako sa kanya. “Oh?” Halata ang pagpipigil n

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 43

    REVEAgad siyang napakurap. Then mahina niya akong hinampas sa dibdib. Not enough to hurt, sapat lang para mag reklamo sa sinabi ko.And somehow... that tiny reaction made something inside me relax. Because for the first time since we met again... I saw it. Her smile.And I swear to God... it felt like seeing sunlight after weeks of rain. “There she is.” Mahina kong bulong. Napakurap siya. “Hm?” “Yung smile mo.” Bahagya siyang namula at nag iwas ng tingin.Which only made me smile even more. “Stop crying na.” Mas seryoso kong sambit this time. Dahan-dahan kong pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata niya gamit ang hinlalaki ko. “We're gonna talk about it.” Bahagya akong yumuko para magtama ang mga mata namin. “Whenever you're ready.” I want us to talk… pero hindi sa oras na gusto ko. Sa oras na kaya niya. Sa oras na handa na siya. Because I wasn't going to force her. Not after seeing how much she had been carrying all by herself. I wanted answers… God knows I wan

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 42

    REVEPero hindi ako tumigil. Nanatili akong nakayuko at chinecheck kung nasugatan ko ba siya.“Let me see.” “Reve.” Mas malakas na ngayon. Doon lang ako napahinto at napatingala sa kanya.And God. I missed her. I missed her so fucking much. “I’m okay.” Mahina niyang sambit. “Nagulat lang din ako na tumama yung bato sa akin.” Bahagya siyang napatawa. “But I'm okay.” Tahimik lang akong nakatingin sa kanya. Unable to process anything else. “I’m sorry.” Mabilis niyang sambit. Napakurap ako. “What?” “I’m sorry.” Mas mahina na ngayon. Napansin kong namumula ang mga mata niya. Parang ilang beses na siyang umiyak, at mukhang ilang gabi na rin siyang hirap at hindi makatulog.Habang nakatingin ako sa kanya… I suddenly didn't know what to feel. Everything hit me at once. “No.” Agad kong sagot at bahagyang napailing.“No, I should be the one saying sorry.” “Reve.” May pakiusap sa boses niya, ngunit hindi ko siya pinansin.Because after everything... after weeks of missing her.

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 41

    REVEBecause the room was huge. It felt more like a luxury suite than a normal hotel room. May sarili itong living room. Complete with a large couch and elegant furniture. May maliit na kusina. Fully equipped. May master bedroom. At hindi basta-bastang bedroom. The bed alone looked big enough for four people. Then there were two bathrooms. Isa sa labas, at isa sa loob ng masters bedroom.And when I stepped toward the balcony... I completely froze. The city stretched beneath me. Countless lights illuminated the darkness. Buildings. Roads. Cars. Everything looked smaller from up here. The view was breathtaking. The kind that makes you stop talking. The kind that makes you stare for several seconds. Or minutes. Without realizing it. A cool breeze brushed against my skin. And for the first time in weeks... my mind actually felt quiet. “Good choice.” Mahina kong sambit. Because I had to admit it. The place was incredible. Expensive, luxurious, beautiful.“Ang layo naman.” Nap

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 40

    REVENapahawak ako sa ulo ko. Parang nakikipag-usap ako sa pader. Actually, mas reasonable pa yata ang pader. “Baka sambahin mo pa ako mamaya.” Napaismid ako. “In your dreams.” “Magte-thank you ka pa nang magte-thank you.” “Never.” “Sure ka?” Mapang asar niyang sambit.“Absolutely.” “Okay. Don’t eat whatever you said later.” Mas lalo siyang ngumisi. And somehow... that made me nervous. Bahagya akong natigilan habang pinagmamasdan siya. Because I knew Seb. I knew that expression. I knew that stupid grin. And every single time he looked like that... he was hiding something. “Nakakainis ka.” “Thank you.” Masaya niyang sagot.“Hindi compliment 'yon.” Inis kong tugon.“Tinanggap ko pa rin.” Napabuntong-hininga ako. Hindi ko maiwasan mag-isip. Saan kami pupunta? Bakit siya biglang naging sobrang determinado ilabas ako? At bakit parang masyado siyang excited para sa simpleng lakad? Something wasn't right. Something was definitely happening. And judging by the confide

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 16

    Reve’s silence always felt more intense than his words.I swallowed hard, my gaze fixed on the floor habang pilit kong hinihintay kung ano man yung sasabihin niya.Pero imbes na magsalita agad, narinig ko lang yung mahina niyang buntong hininga.Then his footsteps.Papunta sa akin.Palapit.My hear

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 15

    “Ano ba kasi kailangan mo?” Muling tanong ko sa kanya, pilit inililihis ulit ang usapan habang iniiwas ko ang tingin ko sa mga mata niya.Pakiramdam ko kasi kapag mas matagal akong tumitig sa kanya, mas lalo akong mawawalan ng maayos na dahilan para itago yung totoong nararamdaman ko.He was silent

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 13

    “Good evening, Scylla!” Masayang bungad ni Giselle sa akin.Maaga akong pumasok ngayon para magpalipas ng oras, inip na inip na rin naman ako sa apartment ko at busy rin si Ali kaya dito nalang ako mag uubos ng oras.Nilibot ko ang tingin ko sa loob ng bar, quietly observing the place habang hindi

  • Isang Gabing Pagkahumaling   CHAPTER 9

    “Scylla.” Boses pa lang ng manager ko, napatigil na ako sa ginagawa ko. I was in the middle of arranging the glasses and bottles behind the counter, making sure everything was in place before the bar opened. My hands were moving on their own, sanay na sa routine, pero yung isip ko… malayo na nam

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status