Chapter 4

"At sa totoo lang... wala na rin akong gaanong pera."

Pagkasabi ni Alyssa ng huling salita, muling bumalot ang katahimikan sa buong entrance ng Isla Verde.

Hindi na niya alam kung mali ba ang sinabi niya o sadyang hindi lang marunong ngumiti ang lalaking nasa harapan niya. Nanatili itong nakatingin sa kaniya, walang mabasang emosyon sa malamig nitong mukha.

Unti-unting humigpit ang hawak niya sa strap ng canvas tote bag.

Okay... baka sumobra yata ako. Napakagat siya sa ibabang labi.Pwede namang sabihin na lang niyang "No." Hindi 'yong tititigan niya ako na parang ako ang may atraso sa buong mundo.

Bahagya siyang nagpalit ng tindig. Ngayon lang niya naramdaman ang pagod mula sa mahabang biyahe. Masakit na ang balikat niya sa bigat ng tote bag, habang ang init ng sikat ng araw ay unti-unting sumasagi sa likod niya.

Sa paligid, napansin niyang maging ang mga empleyadong papasok sa lobby ay bahagyang bumabagal ang lakad. Palihim silang sumusulyap sa kanilang dalawa bago muling nagkukunwaring abala sa kani-kanilang ginagawa.

Pakiramdam tuloy ni Alyssa ay isa siyang eksibit na pinanonood ng lahat.

Maya-maya, gumalaw si Damien. Hindi ito nagsalita. Sa halip, muli nitong inabot ang matte black card at pinagmasdan iyon nang matagal.

Napatingin din si Alyssa sa card. Ano ba'ng meron dito?

Pareho lang naman ang hitsura nito mula kanina, itim, makapal, at may gintong logo ng Isla Verde sa gitna. Kung tutuusin, mukha lang naman itong mamahaling membership card.

Huminga nang marahan ang lalaki bago nagsalita.

"Chief Ramos."

Agad na tumuwid ang head of security. "Sir."

"Bring the scanner."

Tatlong salita lamang ang sinabi nito. Pero tila sapat na iyon upang magbago ang atmospera sa paligid. Halos sabay-sabay na nagkatinginan ang mga guwardiya.

May isang empleyadang napasinghap. Narinig pa ni Alyssa ang mahihinang bulungan.

"Scanner? Sa public entrance? Hindi pa 'yan nangyayari..." Napakunot ang noo niya.

Ha? Ano'ng espesyal sa scanner?

Lumapit si Chief Ramos at yumuko nang bahagya. "Right away, sir."

Pagkatapos ay mabilis itong pumasok sa loob ng lobby. Tahimik na sinundan iyon ng tingin ni Alyssa bago muli niyang binalingan si Damien. Nakatayo pa rin ito sa parehong puwesto, tuwid ang tindig at walang kahit katiting na pagbabago sa ekspresyon.

Kung hindi lang ito kumukurap paminsan-minsan, baka napagkamalan na niya itong rebulto.

Scanner...

Napatingala siya habang pinipigilan ang sariling ngumiti.

Ano 'to? Grocery? Baka mamaya ilagay nila 'tong card sa machine tapos… "Congratulations, Ma'am! Buy one, take one!"

Muntik na siyang matawa. Mabilis niyang kinagat ang loob ng pisngi.

Tumigil ka nga, Alyssa. Ang seseryoso nila, tapos ikaw kung ano-ano ang iniisip.

Ngunit habang mas tumatagal ang katahimikan, mas lalo namang nagiging makulit ang isip niya.

Baka may cashier pa silang tatawagin. "Sir, kailangan po bang i-bag?"

Napapikit siya nang mariin. Focus.

Hindi ito ang tamang oras para magbiro. Lalo na at mukhang wala ni isa sa mga taong naroon ang marunong ngumiti.

Lumipas ang ilang minuto pero hindi pa rin bumabalik si Chief Ramos. Hindi na kinaya ni Alyssa ang katahimikan.

Marahan siyang tumingin kay Damien.

"Sir..."

Bahagya lamang itong lumingon bilang hudyat na nakikinig.

Nag-atubili siya. "Kapag... negative po ba 'yang scanner n'yo..." Napakamot siya sa batok. "...makukulong po ba ako?"

Muling tumahimik ang paligid. May isang guwardiyang napaubo. Ang isa naman ay mabilis na umiwas ng tingin, halatang pilit na pinipigilan ang sariling matawa.

Napakurap si Alyssa.

Ay naku. Mali na naman yata ang sinabi ko.

Napabuntong-hininga na lang siya. Hindi niya talaga maintindihan kung bakit sa tuwing kaharap niya ang lalaking ito, kusa na lang lumalabas ang mga salitang hindi niya napag-iisipan. Siguro dahil masyado itong seryoso. O baka dahil gusto lang niyang mabawasan kahit kaunti ang bigat ng sitwasyon.

Upang ilihis ang isip, muli niyang inilibot ang tingin sa paligid. Napakalawak ng entrance ng Isla Verde.

Kumikinang ang puting marmol na sahig sa ilalim ng liwanag ng umaga. Ang matataas na haliging bato at malalawak na salaming dingding ay nagbibigay sa buong lugar ng pakiramdam na para siyang nasa lobby ng isang seven-star hotel.

Maging ang mga halaman sa gilid ng p***o ay mukhang mas mahal pa kaysa sa buwanang renta ng apartment nila.

Napabuntong-hininga siya.

Grabe… Baka presyo pa lang ng chandelier nila, kaya nang bayaran ang utang ng pamilya namin.Agad niya iyong inalis sa isip. Ay, huwag kang mainggit. Hindi naman sa'yo 'yan.

Sa sandaling iyon, muling bumukas ang malaking glass door. Lumabas si Chief Ramos habang may bitbit na manipis na silver case. Mahigpit ang hawak nito, na para bang napakahalaga ng laman. Tahimik nitong inilapag ang case sa ibabaw ng marble counter.

Unti-unting bumukas ang takip. Hindi napigilan ni Alyssa ang sumilip. Sa loob ay nakapatong ang isang maliit na itim na device na may manipis na glass panel at digital screen.

Napakurap siya.

Grabe… Parang scanner sa science fiction movie.

Bigla tuloy siyang napaatras nang bahagya.

"Huwag mong sabihing pati fingerprint kukunin nila?"

Hindi niya namalayang nasabi pala niya iyon nang mahina. Napalingon si Chief Ramos sa kaniya.

"Miss Reyes." Magalang ang tono nito. "May I have the card?"

Napatingin siya sa black card na hawak niya. Hindi niya alam kung bakit, pero bigla siyang nag-atubili. Parang sa sandaling bitawan niya iyon ay may kung anong magbabago.

Huminga siya nang malalim bago ito iniabot.

"Ingatan n'yo po." Mahina siyang ngumiti. "Iyan lang kasi ang dahilan kung bakit nandito ako."

Maingat na tinanggap ni Chief Ramos ang card. Napansin ni Alyssa kung gaano ito kaingat sa paghawak, na para bang isang napakahalagang bagay ang nasa kamay nito.

Ang arte naman nila… Hindi naman itlog 'yan. Napailing siya sa sarili. Tumigil ka nga.

Habang inihahanda ang scanner, napansin niyang muling bumaba ang tingin ni Damien sa tote bag niya.

Napayuko tuloy siya. May mali ba?

Sinilip niya ang sarili. Gusot na puting blouse at kupas na maong. Lumang puting sneakers. Pagkatapos ay napatingin siya sa bahagyang nakaawang na tote bag.

Napangiti siya nang bahagya. Hindi man mamahalin ang mga iyon, pinili niya ang bawat isa nang buong puso. Ngunit mabilis ding nawala ang ngiti niya.

Sa unang pagkakataon mula nang makarating siya sa Isla Verde, bigla niyang naisip na baka nga hindi siya nababagay sa lugar na ito.

"Ready, sir."

Naputol ang pag-iisip niya. Marahang inilapag ni Chief Ramos ang black card sa ibabaw ng scanner.

Biglang umilaw ang manipis na screen. Isang asul na linya ang dahan-dahang gumapang mula sa ibaba paakyat, tila sinusuri ang bawat bahagi ng card.

Tahimik ang buong entrance. Tanging ang mahinang ugong ng makina ang maririnig. Hindi namalayang humigpit ang hawak ni Alyssa sa strap ng tote bag. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya.

Please… Huwag naman sanang sabihing peke 'yan.

Hindi niya alam kung sino ang nagbigay sa kaniya ng black card. Pero sigurado siyang may dahilan kung bakit siya isinakay sa helicopter at dinala sa Isla Verde. Mabagal na gumalaw ang asul na ilaw. Hanggang sa muli iyong tumunog.

Sabay-sabay na napatingin ang lahat sa screen.

Hindi niya alam kung anong meaning ng kulay green na lumabas sa screen pero naglakad si Damien papalapit sa mga guard.

"Escort Miss Reyes to the waiting lounge."

Nagulat siya sa sinabi nito. "Hindi pa rin ako pwedeng pumasok?"

"Not yet. Until I know who sent you."