Share

Chapter 24

Author: She
last update publish date: 2026-04-05 11:01:10

Nagpatuloy ang mga araw na tila mas tahimik—hindi dahil walang nangyayari, kundi dahil natutunan na nilang namnamin ang bawat sandali.

Isang umaga, muling nagising si Samantha sa liwanag na sumisilip mula sa bintana. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi siya agad bumangon. Nanatili siyang nakahiga, nakatitig sa kisame, habang pinapakinggan ang mga tunog sa paligid.

Mahinang yabag.

Mun­ting halakhak.

At ang pamilyar na boses ni Bren na tila may kinakausap.

“Dahan-dahan lang, anak… one step at a t
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 24

    Nagpatuloy ang mga araw na tila mas tahimik—hindi dahil walang nangyayari, kundi dahil natutunan na nilang namnamin ang bawat sandali.—Isang umaga, muling nagising si Samantha sa liwanag na sumisilip mula sa bintana. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi siya agad bumangon. Nanatili siyang nakahiga, nakatitig sa kisame, habang pinapakinggan ang mga tunog sa paligid.Mahinang yabag.Mun­ting halakhak.At ang pamilyar na boses ni Bren na tila may kinakausap.“Dahan-dahan lang, anak… one step at a time.”Napangiti si Samantha.Hindi na niya kailangang silipin pa—alam na niya ang nangyayari.Unti-unti siyang bumangon at lumabas ng kwarto. At tulad ng inaasahan, nadatnan niya si Bren na nakayuko, nakahawak sa kamay ng kanilang bunso na pilit na naglalakad papunta sa kanya.“Come on… lapit kay mama,” sabi ni Bren.Nang makita siya ng bata, biglang lumiwanag ang mukha nito.“Mama!” bulalas ng kanilang panganay mula sa gilid, na tila referee sa isang mahalagang laban. “Kaya na niya!”Napahawak

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 23

    Nagpatuloy ang mga araw na tila mas malinaw ang direksyon—hindi dahil wala nang problema, kundi dahil mas alam na nila kung paano haharapin ang bawat isa.—Isang umaga, nagising si Samantha sa mahinang halakhak na nagmumula sa sala. Hindi iyon karaniwang tunog tuwing ganitong oras. Karaniwan ay iyak o ungol ng sanggol ang bumubungad sa kanya, ngunit ngayon—tawa.Napangiti siya kahit hindi pa lubos na nakadilat ang kanyang mga mata.Dahan-dahan siyang bumangon at sumilip sa labas ng kwarto.Doon niya nadatnan si Bren na nakaupo sa sahig, hawak ang kanilang sanggol habang kinikiliti ito. Katabi naman nila ang kanilang panganay na halos matumba na sa kakatawa.“Dahan-dahan!” sabi ni Samantha, bahagyang natatawa habang papalapit. “Baka ma-overwhelm siya.”“Okay lang ‘yan,” sagot ni Bren. “Tignan mo, enjoy na enjoy.”Muling humagikhik ang sanggol, tila ba naiintindihan ang saya sa paligid niya.Napahawak si Samantha sa dibdib niya—isang simpleng eksena, ngunit napakalaki ng ibig sabihin.

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 22

    Nagpatuloy ang mga araw na tila mas maliwanag kaysa dati. Hindi man tuluyang nawawala ang kaba sa puso nina Samantha at Bren, napalitan naman ito ng mas matibay na pananalig—pananalig na kakayanin nila ang anumang darating.Isang umaga, nagising si Samantha sa kakaibang katahimikan. Karaniwan, sa oras na iyon ay maririnig na niya ang mahihinang ungol ng kanilang sanggol o ang paggalaw ng kanilang panganay sa kabilang kwarto. Ngunit sa araw na iyon, tila napakalalim ng tulog ng lahat.Dahan-dahan siyang bumangon at unang sinilip ang kanilang sanggol.Nandoon ito, mahimbing ang tulog, bahagyang nakaangat ang dibdib sa maayos na paghinga. Napangiti si Samantha. Ilang buwan na ang nakalipas, bawat galaw ng dibdib na iyon ay binibilang niya sa takot. Ngayon, bawat paghinga ay isang paalala na lumalaban ang kanilang anak.Maingat niyang inayos ang kumot nito at marahang hinaplos ang pisngi.“Good morning, baby…” bulong niya.Pagkatapos ay nagtungo siya sa kusina upang maghanda ng almusal. H

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 21

    Lumipas pa ang ilang linggo matapos ang magandang balitang iyon mula sa doktor. Bagama’t hindi pa ganap na tapos ang kanilang laban, ramdam na ramdam nina Samantha at Bren ang unti-unting paggaan ng kanilang mga puso.Sa bawat umaga, hindi na lamang pag-aalala ang bumubungad sa kanila—may kasama na itong pag-asa.Nagising si Samantha isang araw sa mahinang pag-iyak ng sanggol. Dahan-dahan siyang bumangon upang hindi magising si Bren na kagagaling lang sa overtime sa trabaho. Lumapit siya sa duyan at agad na kinuha ang kanilang anak.“Shh… nandito si mama…” bulong niya habang marahang inaalog ang sanggol.Napansin niyang mas malakas na ang iyak nito kumpara dati—isang simpleng bagay na noon ay kinatatakutan nila, ngunit ngayon ay tila isang magandang senyales.Ngumiti si Samantha kahit bahagyang pagod ang mga mata.“Ang lakas mo na talaga…” sabi niya habang pinagmamasdan ang maliit nitong mukha.Ilang sandali pa’y dumilat ang sanggol at tila ba ngumiti nang bahagya.Napatigil si Samant

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 20

    Paglabas nila ng klinika, mas mahigpit ang pagkakahawak ni Samantha sa kanilang sanggol—tila ba sa bawat paghinga nito ay nakasalalay ang kanyang lakas.Tahimik silang naglakad patungo sa sasakyan. Ngunit sa pagkakataong iyon, hindi na ang takot ang nangingibabaw—kundi ang determinasyong harapin ang laban.“Bren…” mahina niyang tawag habang nakatingin sa kanilang anak.“Hm?”“Lalaban tayo, ‘di ba?”Hindi nagdalawang-isip si Bren. “Oo. Kahit gaano kahirap, kakayanin natin.”Pagdating sa bahay, agad nilang inayos ang mga kailangang gawin. Nakausap nila ang doktor tungkol sa gamutan—mga gamot, schedule ng check-up, at mga dapat bantayan.Mula noon, nagbago ang takbo ng kanilang araw-araw.Sa umaga, maingat na pinapainom ni Samantha ng gamot ang sanggol. Bawat patak ay parang dasal—punong-puno ng pag-asa.“Good job, baby…” bulong niya matapos itong painumin.Sa gilid, nakatingin si Bren habang hawak ang maliit na kamay ng anak.“Ang tapang mo,” sabi niya, pilit na ngumiti.Maging ang kani

  • Its My turn To mess Around, Darling   Chapter 19

    Nagpatuloy ang mga araw na tila mas mabagal ang takbo kaysa dati. Bawat oras ay puno ng pag-aalala, bawat minuto ay tila may kasamang kaba.Kinabukasan, maaga silang bumalik sa klinika para sa mga karagdagang pagsusuri. Tahimik ang biyahe. Walang nagsasalita—tanging mahinang paghinga ng kanilang sanggol ang maririnig.Sa loob ng silid, habang kinukunan ng dugo ang bata, napapikit si Samantha. Hindi niya kayang panoorin ang bawat pag-iyak nito.“Sandali na lang, baby… sandali na lang,” bulong niya, kahit siya mismo ay nanginginig ang boses.Sa gilid, mariing nakakuyom ang kamao ni Bren. Pilit niyang pinipigilan ang sariling emosyon, dahil alam niyang kailangan niyang maging matatag—para sa kanilang dalawa.Matapos ang ilang oras, pinauwi muna sila habang hinihintay ang resulta.Pagdating sa bahay, tahimik ang paligid. Ibang-iba sa mga nakaraang linggo na puno ng tawanan at sigawan ng mga bata.Lumapit ang panganay nilang anak.“Ma… okay lang si baby?” inosente nitong tanong.Lumuhod si

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status