LOGINBetrayed by the man she loved and humiliated by her closest friend, a young woman makes a reckless choice that leads her into a marriage she never planned with a powerful stranger. What begins as a contract built on lies slowly turns into a dangerous love, as hidden family secrets, obsession, and revenge threaten to tear them apart. In a world where loyalty is rare and trust is costly, they must decide if love born from a mistake is worth fighting for.
View MoreSerena POVNagsimula ito sa maliliit na bagay.Yung hindi mo agad mapapansin, pero mararamdaman mo na may mali na sa loob mo.Isang umaga, nagising ako na sobrang bigat ng pakiramdam ko. Hindi pagod. Hindi rin masama ang katawan ko. Parang… iritable lang. Parang may kulang. Parang may sobra.Bumaba ako para mag almusal at nadatnan ko si Lorna sa kusina, may kausap na staff.“Siguraduhin niyo na organic lahat,” sabi niya. “Bawal ang bawal.”Tumango ang staff.Umupo ako sa mesa. Tahimik. Kinuha ko ang kutsara, pero bigla akong nainis sa tunog ng pinggan.“Ang ingay,” bulong ko, masyadong madiin.Lumingon si Lorna. “May sinabi ka, Serena?”“Wala po,” sagot ko agad.Pero ramdam ko ang inis. Hindi ko alam kung saan galing.Pagdating ng pagkain, tinitigan ko lang ang plato. Oatmeal. Fruits. Juice.“Wala bang asin?” tanong ko, may tono na.Nagulat si Lorna. “Ay, bawal muna ang maalat.”Bigla akong napasigaw. “Nakakasawa na!”Tahimik ang kusina.Napatingin silang lahat sa akin.Napalunok ako.
Serena POVHindi ko inexpect ang kasunod.Akala ko matapos kong sabihin kay Rafael, magkakaroon ng mahabang usapan. Akala ko may galit, may tanong, may bigat. Akala ko kailangan kong ipagtanggol ang sarili ko. Ipaliwanag ang bawat detalye.Pero ang sumunod ay kabaligtaran ng lahat ng nasa isip ko.Kinabukasan, hindi pa man ako nakababa para mag almusal, may naririnig na akong boses sa baba. Masaya. Maingay. Parang may handaan.Akala ko may bisita lang.Pagbaba ko ng hagdan, doon ko sila nakita.Si Don Ernesto, nakaupo sa wheelchair, nangingiti nang sobrang laki. Si Lorna, ang nanay ni Rafael, hawak ang rosaryo pero parang may luhang saya sa mata. May ilang kamag anak, may staff, may mga kahon sa sala.At lahat sila… nakatingin sa akin.“Serena,” sabi ni Don Ernesto, halos nanginginig ang boses. “Totoo ba?”Hindi ko alam ang isasagot. Tumango lang ako, mabagal.At biglang parang may piyesta.“Salamat sa Diyos,” sabi ni Lorna, halos napaupo sa sofa. “Apo. Magkaka apo na ako.”Apo.Paran
Serena POVMay mga araw talaga na bigla mong mararamdaman na parang may mali sa katawan mo pero hindi mo maipaliwanag kung ano.Ganon ang araw na iyon.Nagising ako na may kakaibang lasa sa bibig ko. Parang maasim. Parang may hinahanap ang dila ko na hindi ko alam kung ano. Umupo ako sa kama, hinimas ang sentido ko, iniisip kung dahil lang ba ito sa stress o kulang ako sa tulog.Pero habang bumababa ako papuntang kusina, mas lalo itong lumakas.“Ang asim,” bulong ko sa sarili ko.Pagdating ko sa kusina, nadatnan ko si Rafael na nagkakape, naka long sleeves kahit bahay lang, seryoso ang mukha habang may tinitingnan sa tablet.“Good morning,” sabi niya, hindi man lang tumitingin.“Good morning,” sagot ko pero hindi ako mapakali.Binuksan ko ang ref. Tumingin ako sa loob. May prutas. May mansanas. May orange. May ubas.Pero wala.Napairap ako. “Wala bang manga dito?”Tumingin siya sa akin sa wakas. “Manga?”“Oo,” sagot ko agad. “Yung hilaw.”Napakunot ang noo niya. “Hilaw na manga?”“Oo,
Serena POVHindi ako nakatulog ng maayos nang gabing iyon.Paulit ulit sa isip ko ang boses niya sa telepono. Kalma. Diretso. Parang sanay na may kontrol sa lahat ng bagay.Rafael Monteverde.Ang pangalang iyon ay parang may bigat. Hindi ko alam kung bakit pero ramdam ko agad na hindi siya ordinaryong tao. At mas lalo akong kinabahan dahil alam kong may kinalaman iyon sa gabing pilit kong binura sa alaala ko.Kinabukasan, pumasok ako sa trabaho na parang wala lang. Professional smile. Maayos ang postura. Walang bakas ng gulo sa loob ko. Pero sa bawat hakbang ko sa lobby ng hotel, parang may humihila pababa sa dibdib ko.“Serena, okay ka lang ba?” tanong ng isa kong ka work. “Parang maputla ka.”“Okay lang,” sagot ko agad. “Pagod lang.”Hindi ako pwedeng magkwento. Ayokong may makaalam. Ayokong maging tsismis.Pero hindi pa man natatapos ang umaga, tinawag ako ng supervisor ko.“May guest na naghahanap sayo,” sabi niya. “Personal request.”Nanlamig ang kamay ko. “Sino po?”“Monteverde,






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.