บทที่ 17 : ทำคนเดียวไม่ได้ (18+)

ขาโต๊ะครูดกับพื้นเงอะงะ เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นจังหวะสอดรับกับท่วงท่าลีลารักของเขาทั้งสอง ไม่สิ! ต้องบอกว่าเป็นเอ็มม่าฝ่ายหญิงเพียงคนเดียวต่างหาก เธอยกขาขึ้นพาดบ่าเบอร์แบโต้แอ่นปากมดลูกกระแทกใส่ลำควยไม่ยั้ง! ตับ! ๆ ๆ สึบ! ตับ ๆ ๆ ๆ น้ำเงี่ยนนี่ซึมลงมาตามร่องตูดหยดติ่ง ๆ หลากลงโต๊ะแล้วราดรดลงไปยังพรมเปอร์เซียร์เป็นวงดวงเบ้อเร่อ

.

แต่เธอก็ไม่สาแก่ใจ ความกระสันได้เปลี่ยนแม่มดสาวนัยต์ตาฟ้าให้กลายเป็นปีศาจชาญโลกีย์ไปซะแล้ว เริ่มจากการเอื้อมมือขึ้นไปจิกผมเบอร์แบโต้จากทางด้านหลัง เธอขย้ำมันจนหนังศีรษะเขายู่ วินาทีที่ฝ่ายชายเชิดคางขึ้นด้วยความเจ็บปวด เอ็มม่าจึงรีบใช้ฟันขบเข้าที่ลำคอเขา เธอผงกหัวงับมันเบา ๆ สลับกับการใช้ลิ้นเลียตวัดลากยาวขึ้นไปถึงติ่งหู ก่อนจะสูดลมหายใจยาว ซีดดดดด! ให้เขารับรู้ว่าเธอนั้นโคตรจะว้อนท์

.

"อุ้มฉันขึ้นซิ! ฉันเจ็บหลัง.. ฉันอยากเอาท่าใหม่"

.

"อ่ะ.. อืม ได้ คะ.. ครับ"

.

"เร็วสิเจ้าโง่! หรือที่จริงก็แค่เก่งแต่ปาก ยืนเย็ดอ่ะทำเป็นไหม!"

.

แค่ฝ่ามือข้างเดียวก็เกินพอ หนุ่มอเมริกันผิวสีใช้มือขวากำลำคอเอ็มม่าอย่างเต็มแรง กระทั่งหล่อนสะดุ้ง! ดวงตาเธอถลนตรึง! ขาเรียวหลุดออกจากไหล่ห้อยต่องแต่งหมดเรี่ยวแรง เบอร์แบโต้โกรธรึเปล่าไม่มีใครรู้ เพราะเขาไม่พูดไม่จาอะไรเลย ทันทีที่รวบคอเอ็มม่าได้ชายหนุ่มก็ได้ชูร่างเปลือยของเธอขึ้นจนสุดแขน พลันถีบโต๊ะเหล็กตัวเขื่องที่ใช้เป็นฟลอร์ระเริงเซ็กส์เมื่อครู่ จนแตกกระจายออกเป็นเสี่ยง

.

"โครมมมม!"

.

"เจ๊อย่าท้าผมนะ! ผมเกรงใจผัวเจ๊เฉย ๆ หรอก , ฮึ่ยยย!!!"

.

"หมับ!"

.

"อั๊ก.. ก.. ก หะ.. หายใจไม่ออก ปล่อย.. ย.. ย"

.

เรืื่องใช้แรงนี่ขอให้บอกของชอบเขาอยู่แล้ว เอ็มม่าสะบัดขาสุดแรงเกิด เธอทั้งตบทั้งตีเบอร์แบโต้สารพัด แต่เขาก็ไม่สะทบสะท้านเลย ระหว่างที่เธอกำลังจะขาดใจตายอย่างทรมาน ไอ้โรคจิตซาดิสท์อย่างเขาก็สอดมืออีกข้างเข้ามาในโพรงหี ไม่ได้พิมพ์ผิดหรอก สาบานได้ว่ามือจริง ๆ ไม่ใช่แค่นิ้ว!

.

ฝ่ามือหนากร้านงานสอดแทรกเข้ามาช้า ๆ เบอร์แบโต้ค่อย ๆ ง้างหนังหีให้แหวกออกราวกับกลีบผงาแรกแย้ม จังหวะการฉีกคว้านของมันเร้าให้น้ำรักชุ่มโชกไหลชุ่มออกมามากขึ้น แล้วก็เป็นความแฉะดังกล่าวนั่นเองที่ทำให้เอ็มม่าพึงพอใจยิ่งนัก

.

"อู๊วววววว~ อึ๊มมมม~"

เธอร้องออกมาได้แค่นี้เพราะโดนมืออีกข้างกำคออยู่ ใจก็จะขาดเสียวก็เสียว เจ้าหล่อนก็เลยไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง แม้แต่จะสบตากับเขาก็ยังกลายเป็นการถลนขึงตาใส่ เส้นบาง ๆ ที่กลั้นกลางระหว่างความตื่นเต้นเร้าใจกับความตาย นับเป็นอะไรที่เอ็มม่าไม่เคยเจอมาก่อนเลยในชีวิต

.

"ตัวเบาอย่างกับนุ่นแบบนี้ ผมจัดให้กลางอากาศเลยเจ๊เอ๊ย แม่งจะสาวจิ๋มให้ฉีกไปเลยคอยดู , ฮึบ!"

.

"สึบ! , สึบ! , ซวบ! , ซวบ! , ซวบ ๆ ๆ ๆ ! "

.

"อู้ววววว~ อึ้ออออ~ ซีดดดดด! อู้วววววว~!"

ผดน้ำตาไหลรินมิหมกเม็ด มันเป็นอะไรที่หนักหนาสาหัสกว่าดุ้นมังกรตรงหว่างขาของผู้ชายมาก เบอร์เบโต้จัดให้เธอทั้งฝ่ามือ! นิ้วทั้งห้าเรียงชิดแยงเข้าไปทีจมมิดเกือบถึงศอก เขาสาว! เขาดัน! เขายัด! กัดกรามแน่นกระแทกทิ้งทั้งไหล่! จนตัวของหญิงสาวมาดแม่มดอ่อนระทวย เธอได้กลายเป็นตุ๊กตายางสำหรับเขาไปแล้วในบัดดล

.

นมเด้งดึ๋ง ๆ สะโพกผายส่ายกระเด้าไปต้ามแรงแขน ไหนจะบริเวณหน้าท้องอันแบนราบที่บัดนี้เต็มไปด้วยผดเหงื่อ เอ็มม่าคงจะเสียวมากจริง ๆ เพราะเบอร์แบโต้สังเกตได้เลยว่าไรขนอ่อน ๆ ตามหน้าท้องเธอนั้นลุกชูชันขึ้นเป็นเม็ด ๆ เลยทีเดียว ที่หัวนมเองก็เช่นกันมันชูชันขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่เย็ดกันอยู่บนโต๊ะ

.

"ชุ่มแขนชิบหายเลยเจ๊ น้ำเจ๊โคตตรเยอะอ่ะ เสร็จไปกี่รอบแล้วเนี่ยะ! "

.

"ซวบบบบ! , จ๊วกกกก!"

.

"เชี้ยเอ๊ย! เปียกแม่งยันข้อศอกเลยอ่ะดูดิ"

.

พอเร่ิมรู้สึกเมื่อยเบอร์แบโต้ก็สาวมือขวาออกมา ก่อนจะสะบัดไปมาสองสามทีให้น้ำรักกระเซ็นหลุดไปพ้น ๆ พร้อมกันนั้นก็ได้เหลือบสายตาขึ้นมาดูปฏิกิริยาของเอ็มม่า หล่อนชักเริ่มหายใจรวยรินแล้ว ผมเผ้านี่กระเซอะกระเซิงเปียกเหงื่อเป็นปื้น ๆ ใบหน้าแดงก่ำ สลับกับการสำลักอากาศออกมาเป็นพัก ๆ

.

"แค๊ก ๆ , อ๊วก! , อึ๊ก! , แค๊ก ๆ"

.

"ไม่ไหวแล้วสินะ.. โอเคถ้างั้นก็ลงมาก็ได้"

.

ในท่าชูแขนสูงสุดเหยียดจบประโยคดังกล่าว ร่างแกร่งก็ตัดสินใจจับเธอเหวี่ยงทิ้งลงมาทั้ง ๆ อย่างงั้น! เบาะรองก็ไม่มี! แต่ท่วงท่าแบบนั้นนั่นมันท่า "โช๊คแสลม!" ไม้ตายของอันเดอร์เทคเกอร์ชัด ๆ

.

"โครมมมม!!!"

พรมกระเพื่อมกระเบื้องแทบร้าว! แผ่นหลังเอ็มม่าฟาดลงใส่พื้นเต็ม ๆ ตัวเธอสะบัดดีดงอขึ้นพร้อมกับปอยผมที่สยายออก ในที่สุดเธอก็เป็นอิสระสักที แต่ทว่าแทนที่เจ้าหล่อนจะอ้อนวอนขอร้องให้เขาหยุด เธอกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง นั่นก็คือการตะกุยตะกายขึ้นไปคร่อมร่างฝ่ายชายเอาไว้ให้ได้อีกครั้ง คล้ายกับจะแก้แค้น

.

"เฮ๊ย! อะไรว่ะเนี่ยะเจ๊! ยังมีแรงอยู่อีกเหรอ นี่แกล้งเล่นละครตบตาเหมือนพวกนางเอก AV รึไงกัน อย่านะเดี๋ยวผมพาล้ม! เฮ๊ยเจ้ระวัง!"

.

ไม่ทันซะแล้วต่อให้ร่างกายจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่โดนจู่โจมระยะประชิดขนาดนี้ยังไงก็ไม่รอด เบอร์แบโต้เสร็จเอ็มม่าอีกหน เธอขึ้นคร่อมเขาได้สำเร็จ พลางโน้มตัวลงไปกระซิบที่ใบหูเพื่อบอกความจริงอะไรบางอย่าง

.

"มันใช่ที่ไหนล่ะเจ้าโง่! ฉันกำลังช่วยชีวิตคุณไว้ต่างหาก หันกลับไปดูสิ ดูซะให้เต็มตาว่าอะไรหล่นลงมา?"

.

ชายหนุ่มชะโงกหน้าผ่านเต้านมอวบอูมไปดูด้านหลัง แล้วก็ได้พบว่ามีเศษก้อนหินก้อนเบ้อเริ่มหล่นลงมาจากฝ้าเพดานข้างบน ก็เลยกลายเป็นว่าถ้าเอ็มม่าไม่กระโจนเข้าใส่ หินเจ้ากรรมนั่นก็อาจร่วงทับหัวเขาไปแล้ว

.

"ขอบคุณมากนะเจ๊.. ไม่ได้เจ๊.. เฮ๊ย! ระวัง! "

.

คราวนี้เป็นทีของฝ่ายชายบ้าง ด้วยความที่เขานอนแหงนหน้าอยู่ พอมีออะไรหล่นลงมาเจ้าตัวก็เลยสังเกตเห็นได้ก่อน จึงบังเกิดเป็นความเท่ห์แบบโคตร ๆ ขึ้น กล่าวคือพอมีเศษหินหล่นลงมา เบอร์แบโต้ก็จะดึงเอาเอ็มม่าเข้ามากอด เขาออกแรงกดร่างเปลือยของหล่อนเข้ามาจมแนบกับแผงอกอันกำยำของเขา พลางม้วนตัวเอาแผ่นหลังตัวเองรับเศษหินที่่ร่วงลงมาแบบก้อนต่อก้อน อิฐก้อนไหนม้วนหลบไม่ทันเบอร์แบโต้ก็จะกางแขนออก แล้วใช้ท่อนแขนอันทรงพลัง อัดมันเป็นผุยผง!

.

"กึกกก ๆ ครืดดด ๆ "

.

"โครมมมม!!!"

.

"ไม่เป็นไรใช่ไหมเจ๊ ฮึบ! นี่พวกข้างบนเขายังทดลองกันไม่เสร็จอีกหรอ เมื่อไหร่จะหยุดซะที ผมจะกันก้อนอิฐก้อนดินพวกนี้ไว้ไม่ไหวแล้วนะ"

"ย๊ากกก! นี่แหนะ! , ฮึบ! , ทางนี้ด้วย , ฮึบ!"

.

เบอร์แบโต้บ่นอุบในขณะที่มีหญิงสาวตัวอุ่นนอนซุกตัวอยู่ใต้วงแขน เขาบ่นไปทั้งที่ดวงตายังคงจับจ้องฝ้าเพดานอย่างไม่ลดละ โดยหารู้ไม่ว่าฝ่ายหญิงนั้นได้เกิดความประทับใจในตัวเขาขึ้นมาแบบสุด ๆ เขาเหมือนเป็นฮีโร่ในฝัน ทั้งเย็ดเก่ง! ทั้งแข็งแรง! หรือจะใช้มือแยงจิ๊มิ๊ก็ยังได้! แล้วรู้อะไรไหมว่าระหว่างที่กล้ิงไปกลิ้งมาอยู่บนพื้นด้วยกันนั้น เอ็มม่่าแม่งหลั่งน้ำหีออกมาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ติ่งหีเธอตอดตุ๊บ ๆ ใส่ท่อนควยเขาอยู่ตลอดเวลา แล้วจู่ ๆ กลอุบายบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวเธอ

.

"ไม่รู้ล่ะยังไงซะจะเป็นจะตายยังไง วันนี้เจ้าหน้าที่ภาคสนามคนนี้ก็ต้องเป็นผัวคนใหม่ของฉัน น้ำวิสุทธิ์ในควยคุณต้องแตกในใส่ฉันเท่านั้นเบอร์แบโต้ สถานที่พิเศษสำหรับคนสุดพิเศษ บอสคะเอ็มม่าขออนุญาตใช้มันหน่อยล่ะกันนะ.."

รำพึงรำพันกับตัวเองจนแล้วเสร็จ เฮอร์ไบรโอนี่แห่งแผนกการเงินถึงได้เชยคางขึ้นมาตอบคำถามของฝ่ายชาย

.

"ฉันไม่รู้หรอก หมอยูมิโกะแกเป็นพวกไม่ฟังใคร แกนึกอยากจะทำอะไรตอนไหนแกก็ทำ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสนิทของบอสด้วย เพราะงั้นพวกเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ คุณพอจะโผตัวไปตรงซากโต๊ะที่พังตรงโน้นไหวไหม?"

.

"ตรงไหน?" , "เฮ๊ยระวัง! มันหล่นลงมาอีกแล้ว!"

.

"พั๊วววว!"

.

"ว๊ายยยยย!"

"ตรงนั้นไงตรงที่มียกทรงของฉันกองอยู่ ในนั้นมีช่องใส่ของเล็ก ๆ ฉันใส่กุญแจตู้เซฟนิรภัยเอาไว้"

.

"ห๊ะ! แล้วเจ๊จะไปไขตู้เซฟอะไรตอนนี้ มันจำเป็นตรงไหน? ผมไม่เห็นเข้าใจ!?"

.

เอ็มม่าหลุบตาลงมองค้อน เธอสะบัดตัวออกจากวงแขนเขา

.

"ก็ไม่ทำไมหรอก! ฉันก็แค่พยายามมองหาที่ ๆ ปลอดภัย พวกเราจะได้เย็ดกันต่อ!"

.

ริมฝีปากประกบกัน เอ็มม่าสอดลิ้นเข้าไปพัลวันดูดดื่ม ราวกับต้องการใช้สิ่งนี้เป็นเครื่องรับประกันการมีเพศสัมพันธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ในตอนต่อไป