Masukชั่วเคี้ยวหมากแหลก หุ่นงามภู่ระหงษ์ของสาวตาคมผมสั้นซอยไสลด์ก็ปรากฏกายขึ้น ยอมรับตามตรงว่าเธอคนนี้เจฟเฟอร์ไม่ได้คัดดีนัก เพราะเจ้าตัวนั้นเงี่ยนซะจนรีบ หล่อนแทบจะโผล่ออกมาด้วยวิธีการสุ่ม ในลักษณะที่ว่าแค่ปาดตาผ่าน ๆ แล้วก็จิ้มเลือกออกมาเลย
.
"ไงคะที่รัก.. อยากให้ครีสช่วย.. อุ๊ย! คุณมีคู่อยู่แล้วนี่"
Ai สาวในชุดนุ่งลมห่มฟ้าแสร้งทำเป็นปิดตาไม่อยากมอง แต่ก็เห็นอยู่ดีแหละว่า Emily กำลังนั่งคุกเข่าแล้วก็โดนควยกระแทกหน้าอยู่
.
เจฟเฟอร์กวักมือเรียก พลางชี้มาที่ฐานหัวนมตัวเอง
.
"มานี่มา.. เธออ่ะ มาเลียหัวนมให้ฉันหน่อย อึ๊ยยย! ฉันอยากเสียวให้มันสุด ๆ ไปเลย"
.
ร่างเปลือยทำตามอย่างว่าง่าย และด้วยความที่เธอเป็น Ai กึ่งโฮโลแกรมเช่นกันกับ Emily จึงทำให้เธอไม่ต้องใช้ฝูงแมลงหนุนที่่ฝ่าเท้า ครีสลอยวาร์ปเข้ามาหาเจฟเฟอร์ในชั่วพริบตา พลางเผยอริมฝีปากดูดหัวนมเม็ดแกร่งเข้าไปดุนกับโคนลิ้น
.
"แผล็บ ๆ แผล็บๆ อืมมม.. ใช่ทำแบบนี้รึเปล่าคะที่รัก แผล็บ ๆ "
.
"คริสทำถูกไหมเอ่ย?"
.
"แล้วอีกข้างล่ะให้คริสทำยังไงกับมันดี..?"
.
เป็นคำถามที่สร้างความฉงนสนเท่ห์ขึ้นมาในชั่วขณะจิต เจฟเฟอร์แปลกใจมากเพราะโดยปกติแล้ว Ai ใน The x-file ต้องมีสกิลเสเภณีติดตัวกันมาทุกนาง ดูอย่าง Emily ที่คุกเข่ายิ้มหวานเอาหน้าแนบควยอยู่ตอนนี้ก็ได้ เธอแม่งโคตรจะโปรทักษะบำเรอกามสนองความใคร่นี่จัดว่าระดับท็อป แต่กับคริสนี่คืออะไรกัน! ทำไมเธอถึงดูไม่เป็นงานเอาซะเลย ทั้งท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ กับลีลาการตวัดลิ้นที่จริงจังราวกับทารกดูดนมจากเต้าแม่
.
ไม่ไหว ๆ ชายหนุ่มชักจะเริ่มเสียอารมณ์ ถ้าไม่รีบแก้ไขโดยด่วนลำควยที่อุตส่าห์ปลุกปั้นมากับ Emily ตั้งแต่ตอนที่แล้วก็คงจะเปล่าประโยชน์ ฉะนั้นเจ้าตัวจึงรีบหลุบตาลงมองใบหน้าของสาวผมสั้นเป็นครั้งแรก แล้วก็ถึงกับช๊อค!
.
"ยังเด็กอยู่เลย!"
"บะ.. บ้า! น่ะ! ทำไมถึงได้!"
เขาอุทานลั่นพลันชะงักบั้นเด้าค้างเอาไว้ ทำให้ Emily ได้มีโอกาสหยุดพักหายใจ
.
"เมื่อกี้เธอบอกว่าเธอชื่อครีสใช่ไหม?"
.
งึก ๆ เธอพยักหน้าตอบ
.
"แล้วตอนนี้เธออายุเท่าไหร่?"
.
"งืม.. งำ.. งึม.. อ๊าาาาา! 14 ค่ะ"
.
ดวงหน้าสะบัดเชิดขึ้น คราบน้ำลายเลอะเปรอะอยู่ที่มุมปาก ผมสั้นของเธอสไลด์ไปทัดเข้ากับใบหู จึงเผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูกระจ่างใสสุกสกาวราวกับดอกคาเนชั่นอันแสนบริสุทธิ์ บอกตามตรงว่าคริสนั้นช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน บุคลิกเธอคล้ายกับน้อง พลอยชมพู เน็ตไอดอลที่เคยโด่งดังอยู่ในโลกโซเชียลเมื่อ 20 ปีก่อน (ในช่วงที่โลกยังไม่เกิดสงคราม) แล้วดูเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอในตอนนี้สิ เจฟเฟอร์นี่กลืนน้ำลายตามเป็นพรวนเลย ตอนที่ได้เห็นแคมหีที่แนบชิดสนิทกันอูมแน่น สีชมพูระเรื่อของมันคือหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่ผู้ชายทุกคนน่าจะโหยหา มิหนำซ้ำแพรไหมด้านบนก็ยังบางเบาหลอมแหลม มันแลดูสะอาดสะอ้านน่าลองเอามือไปสัมผัสดูสักครั้งในชีิวิต
.
"ขอฉันจับนมหน่อยสิคริส.."
.
"มองจิ๋มแล้วเลือกจับนม มันหมายความว่าไงคะที่รัก?"
.
"เถอะน่า.. นี่คือคำสั่ง!"
.
"อ่ะ..อืม..ม.. ค่ะ.. ก็ได้"
.
เด็กสาวพยักหน้าเธอแทรกตัวตัดหน้า Emily เข้ามา ด้วยท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ กึ่งเกรงใจอยู่ในที ครีสไม่กล้าแม้แต่จะก้มลงมองรุ่นพี่ ทั้งยังไม่กล้าที่จะสบตาเจฟเฟอร์ เพราะลึก ๆ แล้วเจ้าตัวก็ไม่ได้ปลาบปลื้มอะไรเจฟเฟอร์นัก เธอมองว่าหนุ่มใหญ่ที่โปรแกรมบังคับให้เรียกว่า "ที่รัก" คนนี้ไม่ต่างอะไรจากผู้อำนวยการโรงเรียนที่เอาเด็กนักเรียน ม.2 มาทำเมียเลย เขาเหมือนพวกโรคจิตวิตถาร เหมือนพวกหื่นกามบ้าอำนาจที่ใช้แต่กำลัง
.
"หมับ!!!"
.
"อืมม.. นิ่มดีแต่เล็กมากเลย คงยังไม่เต็มที่สินะ ก็นะเด็กก็งี้.. อืมมม~!"
.
"หมึบ! , หมับ! , หมึบ! , หมับ!"
สายลับหนุ่มเร่ิมขยำมัน เขาบีบ เขาคลึง ทำแม้กระทั่งจิกปลายน้ิวหยิกยอดถันที่อ่อนประสบการณ์ของเด็กสาว ให้ฟกช้ำห้อเลือด
.
แต่ฝ่ายหญิงกลับทำได้แต่ยืนเอนตัวไปมา เธอเม้มปากเปล่งเสียงครางในลำคออายจนไม่กล้าที่จะปลดปล่อยความรู้สึก สุดท้ายก็เป็นมือเรียวที่เอื้อมขึ้นมาปัดป้องหน้าอกตัวเองนั่นแหละ ที่ทำให้เจฟเฟอร์รู้ความจริง การสั่นระริกของมันทำให้อวัยวะสืบพันธุ์ที่แข็งอยู่แล้วของเขาทวีความใหญ่ยาวขึ้นมาอีกระดับ
.
"เธอยังซิงอยู่ใช่ไหม?"
.
"อะ.. อืม"
.
"ยังบริสุทธิ์ แล้วก็ไม่เคยผ่านมือใครมาเลยใช่รึเปล่า?"
.
"คะ.. ค่ะ"
คริสพยักหน้าพลางเฉไฉมองไปทางอื่น
.
อากัปกริยาของ Ai หน้าพลอยชมพู ทำเอาเจฟเฟอร์ตื่นเต้นเอามาก ๆ เต้านมเล็ก ๆ คู่นั้นกับกลีบผกาที่แน่นฟิตราวกับดอกไม้ผลิยอดอ่อน ถือเป็นความโชคดีของเขาเหลือเกินที่บังเอิญสุ่มเธอออกมาได้ คริสจึงเป็นแรร์ไอเท็มของจริง เป็นของหายากที่ไม่รู้ว่าจิ้มเลือกอีกล้านทีจะเจออีกรึเปล่า
.
"ที่รักไม่เคยเลือกคริสออกมาเลย คริสก็เลยยังบริสุทธิ์อยู่"
.
"คริสขอโทษนะคะ ที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง.."
.
"การเอากัน.. มันเจ็บมากไหมคะ..?"
.
โถแม่หนูน้อยผู้น่าสงสาร ความอ่อนต่อโลกบวกกับความอ่อนเยาว์กลายเป็นเสน่ห์ที่น่าสนใจ ชายหนุ่มผละมือออกจากหน้าอกเธอ เคล้าคลึงลงมาตามเอวคอดก่อนจะตะบบลงที่บั้นท้าย ปั๊บ! เขากระชับมันเข้า! แล้วดึงเอาตัวคริสที่สูงเพียงแค่หัวไหล่เข้ามากอด
.
"เชยคางขึ้นสิ เพราะก่อนจะถึงขั้นนั้นเราต้องจูบกันก่อน"
.
จุ๊บ! จ๊วบบบบ!
.
"แลบลิ้นออกมา.."
.
"ค่ะ.. แบบนี้ใช่ไหม" , "อุ๊ย!"
"อ่ม.. อม.. อ่มมม"
ด๊วบบบบ ๆ ด๊วบบบบ!!! จ๊วบบบบ!!! จุ๊บ!!!
.
ริมฝีปากหนาอมลิ้นคริสเข้าไป เขาดูดลูดมันเข้าออกอยู่สองสามที ก่อนจะตวัดลิ้นตัวเองพันรอบแลกน้ำลายกันดูดดื่ม ทำเอาร่างบางของคริสอ่อนระทวย เธอหลับตาพริ้มสูดลมหายใจกระหอบแห้ง ดูก็รู้ว่าเธอตื่นเต้นมากเจฟเฟอร์จึงกวักมือเรียกให้ Emily ที่เลียไข่ของเขาอยู่ให้ยืนขึ้นมา
.
"พอก่อน Emily มันใหญ่พอแล้วล่ะ ฉันอยากให้เธอช่วยอะไรอีกสักอย่าง"
.
"Order มาเลยค่ะ Honey ถ้าคุณต้องการ แม้แต่ประตูหลังของฉัน ๆ ก็ยกให้คุณได้"
.
"จริงดิ! แต่ไว้ทีหลัง เพราะตอนนี้ฉันอยากให้เธอเล้าโลมนังเด็กนี่ก่อน ช่วยทำให้เธอพร้อมสำหรับการสอดใส่ที"
.
Emily ยิ้มให้อย่างมีเลศนัย มันจะไปยากอะไรก็ในเมื่อนี่มันงานถนัดเธอ เธอจึงอ้อมไปยืนข้างหลังตรงตำแหน่งที่เจฟเฟอร์กับคริสสวมกอดกันอยู่ ก่อนจะกระซิบกระซาบเบา ๆ ลงที่ข้างหูของเด็กสาว
.
"ปล่อยตัวตามสบายค่ะน้อง อย่าเกร็ง ถ้ามันทรมานนักก็ร้องออกมาเลย"
.
"คะ.. ค่ะ คริสเข้าใจแล้วค่ะพี่"
.
แล้วทันใดนั้นเอง!
.
"อร๊ายยยยย! , กรี๊ดดดดดด!"
.
"พี่ค่ะ พี่Emily อร๊ายยยย! อย่าค่ะนั่นมันรูก้นนะคะ อร๊ายยยยยย! อื้ออออออ! ซีดดดดดด!"
.
"เสียววววว เสียวววเหลือเกิน อู้วววววว! อื้อออออ!!!"
.
สะบัดขาไปมาพับ ๆ ลำตัวสะบัดดิ้นโหยง ๆ อยู่ภายใต้อ้อมกอด คริสร้องครางจนสุดเสียงหลังจากโดน Emily ใช้ลิ้นเลียตั้งแต่ท้ายทอยเลื้อยลงไปตามแผ่นหลังจรดกับรูก้น ก่อนจะสอดลิ้นแยงเข้าไปในรูตวัดไปมาอย่างชำนิชำนาญสลับกับการใช้นิ้วเป็นพัก ๆ
.
สาวน้อยเสียวสะท้านจนพูดไม่เป็นภาษา มิหนำซ้ำฟากฝั่งของเจฟเฟอร์ผู้เป็นนายเองก็กำลังเริ่มเกมของเขาต่อ เขาถอนริมฝีปากที่เคยจูบกันดูดดื่มเมื่อครู่ออก แล้วเปลี่ยนเป็นการพรมจูบลงไปตามส่วนต่าง ๆ บนใบหน้าน่ารัก ๆ ที่คล้ายกับน้องพลอยชมพูคนดังคนนั้นแทน
.
"อ่าาาา จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! ตัวหอมจังเลย น่าฟัดที่สุด จุ๊บ! จุ๊บ! "
.
"แก้มก็นุ๊มนุ่ม จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! จ๊วบบบบบ! จุ๊บ!"
.
"อร๊ายยยย! จั๊กจี๊จังค่ะที่รัก อื้ออออ!.. ขนลุกไปหมดแล้ว! ทั้งเสียวตูดมากด้วย อู๊ยยยยยย~!"
.
"อะไรกันนี่แค่เพิ่งเริ่มเองนะ? หรือว่าอยาก.. แล้ว?"
.
.
"คริสต้องการแล้วค่ะ ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าการมีเซ็กส์จะสนุกขนาดนี้ คริสรักคุณนะคะ จุ๊บ! จ๊วบบบบ! ด๊วบบบ ๆ ๆ !"
.
กลายเป็นเด็กสาววัย 14 ที่รุกคืบกลับไปบ้าง ภารกิจระเริงกามสามเส้านี้จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป
วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน
ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา
"อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว
"เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ
เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ
"ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง







