ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 193 : Come back to me (2)

"ลิ้นแสนกร่อยรับรู้รสบดอาหาร

ขนมเค้กเป็นของดีน่ารับทาน

ครอซองบานฉ่ำไส้มากเนยนม"

.

"เฮ้! ไม่เบาเลยนี่คุณอ่ะ! แต่ยังหรอกผมยังไม่เชื่อว่าคุณคือครูเฟอร์ตัวจริง ผมขออีกบทล่ะกันเดี๋ยวขอนึกก่อน"

อันธการครุ่นคิดในหัวเขาเหมือนจะมีแต่เรื่องกิน เพราะตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ยุบรวมกันของผนังทั้ง 16 ห้อง ประตูที่เคยเป็นที่สำหรับรับส่งอาหารก็ได้หายไปด้วย เขากับน้อง ๆ ก็เลยยังไม่มีใครได้กินอะไรเลย

.

"อ่าฮะ! นึกออกแล้วเอาแบบนี้ล่ะกัน"

.

"ขนมไทยเคยกินไหมจ๊ะพ่อหนุ่ม"

.

เฟอร์นันโดยืนนึกอยู่เล็กน้อย บางทีเขาอาจจะอ่านเกมออกแล้วก็ได้ว่าเด็กน้อยต้องการอะไร ก็เลยพรวดบทกลอนออกไปแบบรวดเดียวจบ

.

"ขนมไทยเคยกินไหมจ๊ะพ่อหนุ่ม"

เคยกินวุ้น..มะพร้าวอ่อนอยู่หลายหน

เคยกินสัง..ขยาหวาน..หลากอารมณ์

เคยกินคน..ขายขนมจนอิ่มพลี"

.

คนจะงามงามที่ใจใช่ใบหน้า

เธอถ่างขา..ยั่วฉัน..จนสั่นหี

ปาท่องโก๋..สองตัว..แนบย่ำยี

ก็เหมือนพี่..ปี้แม่ค้า..สราญใจ

.

"เป็นไงล่ะเจ้าหนูฟังแล้วพอจะนึกถึงฉันขึ้นบ้างไหม ฮั่ว , ฮ่ะ ๆ ฮ่ะ , ฮ่ะ"

ครูหนุ่มถึงกับกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ คนห่าอะไรเอาความหิวกับเรื่องหีมาปั่นรวมกัน เขาหลุบตาลงต่ำชำเลืองมองปฏิกิริยาของพวกเ