Partager

บทที่ 9

last update Date de publication: 2025-06-20 14:14:25

บทที่ 7

“....” คำพูดนั้นเหมือนคมมีดกรีดลึกลงในจิตใจ เจ้าหญิงแอนเจลีก้ากำมือแน่น พยายามข่มความรู้สึกเสียใจและความโกรธแค้นในใจ เธอไม่ตอบโต้อะไร เพียงแต่หลบสายตาและก้มหน้าลงต่ำ

มือบางทั้งสองข้างเกร็ง พยายามประคองร่างกายที่สั่นเทาให้ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า แต่เมื่อร่างกายตั้งตรง ความเจ็บปวดที่ฉีกขาดราวกับถูกไฟเผาตรงกลางหว่างขาก็ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง

มันทวีความรุนแรงขึ้นทุกวินาทีจนแทบจะทำให้เจ้าหญิงทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อไหลท่วม ริมฝีปากสั่นระริก ขาอ่อนแรงแทบจะก้าวเดินไม่ได้ ทุกการเคลื่อนไหวล้วนเป็นความทรมานอย่างแสนสาหัส

“หึ” สมเด็จเจ้าฟ้าชายแค่นหัวเราะในลำคอหนาออกมาเบา ๆ พลางกระชากร่างบางขึ้นมาบนหลังม้าของพระองค์

“เกาะไว้ให้แน่น เรายังมีภารกิจต้องทำต่อ อย่าตกจากหลังม้าไปซะก่อน”

เจ้าหญิงนั่งอยู่ด้านหน้า โดยเจ้าฟ้าชายนั่งซ้อนหลัง จากนั้นสมเด็จเจ้าฟ้าชายก็บังคับม้าให้ไปในทางที่ต้องการ พุ่งทะยานเข้าไปในป่าลึกมากขึ้น ทิ้งคราบเลือดและคราบน้ำกามไว้เบื้องหลัง ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ในขณะที่ม้าวิ่ง เจ้าหญิงก็กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้ตลอดทาง ยิ่งม้าวิ่งแรงมากเท่าไหร่ หลังม้าก็ยิ่งกระแทกความเป็นสาวแรงเท่านั้น เจ้าหญิงก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดทรมานมากขึ้นเรื่อยๆ เจ็บปวดราวกับร่างกายจะแตกสลาย

เจ้าหญิงก้มหน้าลง สะอื้นไห้เงียบๆ เส้นผมสีแดงส้มยาวสลวยที่ส่องประกายราวเปลวเพลิงของเจ้าหญิงก็ปรกใบหน้าที่ซีดเผือด ดวงตาก็เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย

สมเด็จเจ้าฟ้าชายมองเส้นผมสีแดงส้มของเธอด้วยสายตาที่หลงใหลปนเย้ยหยัน เขามองเธออย่างหลงใหล ซึ่งแตกต่างจากคนอื่น ที่มักมองเธอแบบรังเกียจผมสีแดงธรรมชาติของเธอ

ชะตากรรมที่เลวร้ายของสายเลือดของเจ้าหญิงแอนเจลีก้า ตั้งแต่ครั้งอดีตกาล ผู้คนมักรังเกียจและหวาดกลัวผู้ที่มีผมแดง สีที่ผู้คนคิดว่า ผูกโยงเข้ากับ ไฟ นรก และเลือด

ราชวงศ์ของเจ้าหญิงแอนเจลีก้าสืบสายเลือดมาจากชนเผ่าเซลต์หรือเคลต์ และชาวไวกิ้ง บรรพบุรุษของเธอคือผู้ที่มีผมแดง ผิวเผือกขาว และดวงตาสีอ่อนที่แปลกตา

ลักษณะเหล่านี้เป็นผลมาจากยีนส์ที่กลายพันธุ์ ทำให้คนในสายเลือดนี้มีจำนวนน้อยมากในโลก พวกเขามีลักษณะที่คล้ายกัน คือ ผิวขาวซีด ตาสีอ่อน หน้าตกกระ มีลักษณะทางพันธุกรรมที่หายาก

สิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขาดูผิดแผกจากคนทั่วไปที่มีผมทองหรือผมสีเข้ม ชนกลุ่มอื่นจึงมองว่าคนผมแดงขี้เหร่และแปลกประหลาด

ถึงกับใช้คำว่า ‘Ginger’ เรียกคนผมแดง ซึ่งคำนั้น เป็นคำเรียก เหยียด

เมื่อเทียบกับคนทั่วไปที่มีผมสีทองหรือสีน้ำตาลเข้ม ความหายากนี้กลับไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนชื่นชม แต่กลับถูกมองว่าเป็นคำสาป เป็นความผิดแผกที่น่าหวาดกลัว ด้วยลักษณะกายภาพที่โดดเด่น ผมแดงที่ตาเขียวและผิวซีด ทำให้เกิดความรังเกียจและหวาดกลัวในกลุ่มชนอื่น

ในประวัติศาสตร์ของชาวผมแดง พวกเขาถูกกล่าวหาว่าเกี่ยวข้องกับศาสตร์มืดและอำนาจชั่วร้าย

ในยุคกรีก คนผมแดงถูกมองว่าเป็นแวมไพร์

ในยุคกลาง พวกเขาถูกตราหน้าว่าเป็นแม่มดที่บูชาซาตาน

ทำให้คนจำนวนมากในยุคนั้นต้องถูกประหารชีวิตเพียงเพราะสีผมของพวกเขา ความหวาดกลัวเหล่านี้ฝังลึกในความเชื่อของผู้คนจนกลายเป็นความเกลียดชังที่ยากจะลบเลือน

เจ้าหญิงแอนเจลีก้าเองก็ไม่อาจหลีกหนีชะตากรรมนี้ได้ แม้เธอจะอยู่ในฐานะองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ แต่เธอและราชวงศ์กลับถูกมองว่าเป็นสิ่งแปลกปลอมในเหล่าราชวงศ์อื่น

ผู้คนซุบซิบนินทาและดูถูกเหยียดหยามพวกเธอเสมอมา เส้นผมสีแดงส้มอันงดงามของเธอที่เคยเป็นความภาคภูมิใจในบรรพบุรุษ กลับกลายเป็นเครื่องหมายของความเกลียดชังที่เธอต้องแบกรับ

สีผมของเจ้าหญิงแอนเจลีก้าคือ ผมแดงส้ม เหมือนกับสีผมของพระราชบิดา และสมาชิกราชวงศ์ฝั่งพระราชบิดาของเจ้าหญิงก็ผมสีแดงกันหมด

เจ้าหญิงแอนเจลีก้ามักจะถูกเหล่าราชวงศ์อื่นล้อเลียนว่า ‘ยัยหัวแดง ผิวเผือก’ อยู่เป็นประจำ

ด้วยรู้กันดีว่า คนผมแดงเป็นประชากรที่มีอยู่น้อยมาก ๆ ในปัจจุบัน ซึ่งคาดการณ์ไว้ว่าจากจำนวนประชากรคนทั่วโลกมีคนผมแดงธรรมชาติอยู่แค่เพียงสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้น และยังมีการคาดการณ์อีกว่าในอนาคตคนผมแดงอาจจะสูญพันธุ์ไปจากโลก

คนที่มีผมสีนี้ กลายเป็นคนชายขอบและถูกเหยียดหยามตั้งแต่อดีต มาจนถึงปัจจุบันก็ยังโดนกันอยู่ ทั้งที่ก็นับว่าเป็นฝรั่งผิวขาวเหมือนกัน

คนผมแดงมีอดีตที่ค่อนข้างเลวร้ายมาก ๆ และในแต่ละศตวรรษก็จะมีข้อกล่าวหาต่อคนผมแดงที่แตกต่างกันไป แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยในตลอดช่วงระยะเวลาประวัติศาสตร์ของคนผมแดงที่ผ่านมาก็คือ คนที่มีผมสีแดง จะได้รับ ‘ความเกลียดชังจากความหวาดกลัว’ อยู่เสมอ

สมเด็จเจ้าฟ้าชายละสายตาจากเส้นผมของเจ้าหญิง เขาเห็นกวางตัวหนึ่งกำลังยืนกินหญ้าอย่างไม่ระมัดระวัง จึงหยุดม้ากะทันหัน ร่างของเจ้าหญิงก็สะดุ้งไปตามการกระทำของเขา

สมเด็จเจ้าฟ้าชายยกปืนไรเฟิลบอลต์แอคชั่นขึ้นและยิงเสียงดัง ปัง!

“กรี๊ดดดดด!” เจ้าหญิงกรีดร้องออกมาอย่างลืมตัวพลางสะอื้นเสียงดังออกมาด้วยความตกใจกลัว

เสียงปืนที่ดังข้างหู ทำให้เจ้าหญิงสะดุ้งตกใจกลัว หัวใจดวงน้อยเต้นแรง รู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน แต่ก็พยายามข่มความตกใจ แต่ไม่อาจห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลลงมาจากดวงตา

เจ้าฟ้าชายไม่ได้บอกกล่าวอะไรกับเธอเลย เขาทำทุกอย่างตามอำเภอใจ ราวกับว่าเธอเป็นเพียงแค่ผู้ชมในการล่ากวางครั้งนี้

สมเด็จเจ้าฟ้าชายก็แสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะขี่ม้าเข้ามาใกล้กวางตัวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ร่างของมันอยู่ในท่าทางที่สงบเงียบ สมเด็จเจ้าฟ้าชายหยุดม้าที่หน้ากวางตัวนั้น เขาจ้องมองมันเป็นเพียงแค่เหยื่อของการล่าสัตว์

และเมื่อเขาลงจากม้า เขาก็ไม่รอให้ใครมาช่วยจัดการ เขาก้มลงไปอุ้มกวางตัวนั้นขึ้นมาด้วยมือของเขาเอง น้ำหนักของมันดูเหมือนจะหนักมาก แต่เขาก็ยกขึ้นมาด้วยท่าทางไม่แสดงอาการเหนื่อยล้าอะไรเลย ราวกับเขากำลังแสดงการควบคุมและการปกครองเหนือชีวิตของมันและทุกสิ่งรอบตัว

เจ้าหญิงที่นั่งอยู่บนหลังม้า ไม่สามารถหลบหนีจากภาพที่เห็นได้ ภาพของสมเด็จเจ้าฟ้าชายที่ท่าทางเย็นชาและไร้ความปราณี เขาทำทุกอย่างด้วยตัวเอง แทนที่จะให้คนในวังมาทำตามหน้าที่เหมือนที่เคยเป็น

เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงผู้ชมในเกมที่เธอไม่อยากเป็นส่วนหนึ่ง เขากำลังเล่นกับความกลัวของเธออย่างตั้งใจ ใช้ความโหดเหี้ยมในการย้ำเตือนว่าเธอไม่มีทางหลีกหนีจากการควบคุมของเขาได้

เมื่อเขาอุ้มกวางขึ้นมาบนหลังม้า เสียงครางของมันที่ไม่ดังออกมาแต่ก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดนั้น แทบจะทำให้เจ้าหญิงหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น แต่ที่ทำให้เจ้าหญิงตัวแข็งทื่อไปก็คือ ท่าทางของเจ้าฟ้าชาย

สมเด็จเจ้าฟ้าชายยืนนิ่งอยู่ข้างกวางที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่บนหลังม้า เขาจ้องมองมันด้วยสายตาที่เย็นชา ราวกับมันเป็นแค่สิ่งของไร้ชีวิตที่เขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจ แม้กระทั่งการทำลายมันด้วยมือของเขาเอง

ความเมตตาไม่เคยมีอยู่ในแววตาของเขาเลย เขากำลังแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ที่มีอำนาจเหนือชีวิตและความตายของทุกสิ่งรอบตัว

เจ้าฟ้าชายหยิบมีดที่ซ่อนอยู่ที่เอวสอบออกมา เขาจับด้ามมีดอย่างมั่นคงและมองไปที่กวางที่กำลังนอนหมดแรง เขาก้มลงต่ำแล้วแทงมีดไปที่จุดตายของมันอย่างแน่วแน่

ปั่ก!

เสียงมีดปักเข้าไปในเนื้อกวาง ทำให้เจ้าหญิงสั่นสะท้านไปทั้งตัว แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้เลย

เจ้าฟ้าชายไม่หยุดเพียงแค่นั้น เขากดมีดลงไปอีกครั้ง ตรงจุดเดิมอีกหนึ่งครั้ง ทำให้ร่างกวางกระตุกเบาๆ ก่อนที่จะนิ่งสนิทไปตลอดกาล

ความเงียบที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคล้ายกับมีดนั้นได้ตัดขาดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัว เหลือเพียงความเลือดเย็นและการกระทำที่ไร้ความปราณี

เจ้าหญิงมองภาพนั้นด้วยความตกใจสุดขีด ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มือบางสั่นเทาอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้ เธอไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ร่างของกวางที่ถูกทำลายตรงหน้าเหมือนภาพสะท้อนของความโหดเหี้ยมที่เจ้าฟ้าชายแสดงออกมา

เขาทำทุกอย่างโดยไม่สนใจถึงความรู้สึกของเธอเลย แม้แต่การสังหารกวางตัวนี้ตรงหน้าเธอ ก็เหมือนแค่การเล่นเกมของเขา

เจ้าฟ้าชายขึ้นมานั่งที่เดิม เขาไม่รอให้เจ้าหญิงตั้งสติ หรือถามอะไร ราวกับว่าเขากำลังทำอะไรที่ธรรมดาที่สุดในโลก จากนั้นเขาก็ควบม้าเข้าไปในป่า เหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขา

ภาพของเจ้าฟ้าชายที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย ทำให้เจ้าหญิงยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในที่ๆ เธอไม่ควรอยู่ มากยิ่งขึ้น

เจ้าฟ้าชายหยุดม้าอีกครั้ง เมื่อเห็นนกตัวหนึ่งบินออกจากรัง มันเป็นนกที่มีสีส้มแดงทั้งตัว สีที่เหมือนกับสีผมของเจ้าหญิงแอนเจลีก้า

มันกำลังโบยบินสูงขึ้นไปในอากาศ ด้วยท่วงท่าอิสระ แต่ก็ยังคงสะท้อนถึงความอ่อนแอที่มองเห็นได้ในความเปราะบางของชีวิต

เจ้าฟ้าชายไม่ลังเลที่จะยกปืนขึ้นทันที แล้วเล็งไปที่ปีกขวาของนกตัวนั้น

ปัง!

“กรี๊ดดดดด” เสียงปืนดังสนั่น ทำให้เจ้าหญิงสะดุ้งตกใจอีกครั้งอย่างไม่ทันตั้งตัว ความหวาดกลัวลุกลามไปในหัวใจเปราะบาง

ความเงียบที่ตามมาหลังจากเสียงปืนราวกับหยุดทุกสิ่งทุกอย่างไว้ เจ้าหญิงมองไปที่นกตัวนั้น กำลังหล่นลงมา

“เหมือนเธอใช่ไหม…” เจ้าฟ้าชายพูดขึ้น ทำให้เจ้าหญิงตัวแข็งทื่อ

ดวงตากลมโตมองไปที่นกที่ขยับไม่ได้ ขนของมัน เหมือนกับสีผมของเจ้าหญิงแอนเจลีก้า

การกระทำของเขา กำลังเปรียบเจ้าหญิงแอนเจลีก้ากับนกที่เขาเพิ่งยิงอย่างชัดเจน

เขากำลังทำให้เธอเห็นว่า ไม่ว่าเธอจะพยายามบินหนีไปไหน ความอ่อนแอก็ทำให้เธอไม่สามารถหลีกหนีจากการควบคุมของเขาได้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 489

    “...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 488

    ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 487

    “....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 486

    ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 485

    (ตอนนี้ผมแย่มาก) ปกติไฟไม่ใช่คนที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น แต่ครั้งนี้เขากลับแสดงความอ่อนแอออกมาตรงๆ ทำให้เธอคิดว่าถ้าไฟไม่หนักหนา ก็คงไม่พูดออกมาแบบนี้ ซึ่งนั่นทำให้เธอใจหายวูบ ราวกับหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตากลมโตสั่นระริก น้ำในตาเอ่อคลอทันทีโดยไม่ทันตั้งตัว หัวใจของเธอหนักอึ้ง

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 484

    ความเงียบที่ลากยาวก่อนเอ่ยคำสั่งนั้น ไม่ใช่เพราะลังเล แต่เป็นช่วงเวลาที่ไฟกำลังคิดหาวิธีบดหัวใจของศัตรูให้ป่นด้วยมือเปล่า ไฟตั้งปณิธานกับตัวเองเลยว่า เขาจะทำให้หัวใจของกษัตริย์คาร์ลอส เจ็บปวดกว่าที่ไฟเจ็บเป็นล้านเท่า ไม่ใช่แค่เขาจะใช้ราชินีแอนเจลีก้าเป็นเครื่องมือทำลายกษัตริย์คาร์ลอส แต่จะใช้ลูก

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 376

    บทที่ 141 “เพราะเรางั้นเหรอ เพราะท่านต่างหากที่บีบบังคับเรา ทำไมท่านต้องบีบบังคับเราด้วย ท่านบีบเราทุกทาง ท่านข่มขืนเรายังไม่พอ ท่านยังทำให้เราต้องถูกขังอยู่กับท่านตลอดชีวิต ท่านมันเลว เราเกลียดท่าน เกลียดท่าน!” “หึ…พูดแบบนี้…” เสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้นจากริมฝีปากหยักสวยของพระราชา ดวงตาคมดุฉา

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 372

    “ฮึกฮือๆ” “ฝากลูกด้วยนะ ถ้าผมไม่กลับมา ก็ช่วยบอกเขาด้วยว่าพ่อรักเขาที่สุดในโลก” “ฮือๆๆ” ผู้เป็นภรรยาร้องไห้หนักขึ้น พยายามดึงสามีไว้ แต่สามีค่อยๆ ผละออกอย่างอ่อนโยนแต่เด็ดขาด »♛« @ศูนย์หลบภัยลับวายุขาว ภายในหลุมหลบภัยใต้ภูเขา บันไดคอนกรีตทอดยาวลึกลงไปใต้ดินหลายร้อยเมตร พาดสู่อุโมงค์หนาทึบที่เปิ

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 369

    และเจ้าชายฮินาโตะก็เป็นคนลงมือเอง ขับเครื่องบินรบมาโจมตีเจ้าชายคาร์ลอสถึงพระราชวัง พร้อมกับการนำกองกำลังพิเศษเข้าจู่โจม ไม่เพียงเท่านั้น ในคืนนั้นเจ้าหญิงแอนเจลีก้าที่กำลังร่วมรักกับเจ้าชายคาร์ลอส ก็ถูกลักพาตัวโดยคนใกล้ชิดของเจ้าชายฮินาโตะ แต่กษัตริย์คาร์ลอสก็ตอบโต้แบบกษัตริย์ ปลุกทั้งทัพบก ทัพเร

  • KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส   บทที่ 367

    บทที่ 139 @สี่ปีต่อมา เวลาเดินผ่านไปอีกสี่ปี รวมแล้วสิบปีเต็ม โลกเปลี่ยนแปลงอย่างมาก และทุกอย่างที่เจ้าชายคาร์ลอสเตรียมการเอาไว้ก็เสร็จสมบูรณ์แบบไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย ทั้งกำลังทหาร เทคโนโลยีอาวุธ การควบคุมระบบการสื่อสาร และเครือข่ายพันธมิตรลับ ทุกอย่างพร้อมรบในทุกแง่มุม ในเรื่องส่วนตัว เขายังไม่ละท

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status