ชั่วโมงพิเศษชมรมวรรณคดี (4-4)

        

        "อีกรอบค่ะคนดี"

        เสียงทุ้มกระซิบข้างหูหลังจากที่ปล่อยให้เจ้าเอยหอบหายใจอยู่เพียงไม่กี่วินาที ออกัสถอนลำเอ็นที่ยังอุ่นร้อนออกมาจนน้ำรักสีขาวขุ่นไหลทะลักเลอะหว่างขา ก่อนจะอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกนั้นกลับมาที่โซฟาหนังตัวใหญ่

         "ที่ตกลง... อึก... รอบเดียว" เจ้าเอยท้วงเสียงสั่นแทบไม่เป็นคำพูด แม้แต่แรงจะขยับตัวยังแทบไม่มี

        ออกัสไม่ตอบ แต่กลับทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่ข้างโซฟา เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่เปียกชื้นปรกหน้าผากมนออกอย่างอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงจูบซับคราบน้ำตาที่หางตาของเจ้าเอยแผ่วเบา ไล้จมูกไปตามพวงแก้มที่แดงก่ำ และประทับจูบลงบนเรียวปากที่บวมเจ่ออย่างเอ็นดู

        "พี่ยั่วคนอื่นตอนที่โดนผมเอา นิสัยไม่ดี... ต้องรับผิดชอบ" ออกัสพูดเสียงพร่า เขาแค่หาข้ออ้างที่จะได้เอากับเจ้าเอยต่อเพราะยังรู้สึกว่ามันยังไม่พอ แววตาที่มองมานั้นไม่ได้ดูร้ายกาจเหมือนก่อนหน้า... มันเต็มไปด้วยความหลงใหลและคลั่งไคล้อย่างปิดไม่มิด

        ออกัสมองคราวน้ำขาวที่เลอะเปรอะตามหน้าท้องของเจ้าเอยก่อนจะก้มหน้าลง ใช้ปลายลิ้นร้อนไล้เลียทำความสะอาดคราบคาวนั้นอย่างไม่รังเกียจ และมันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบของเขาให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

        "อ๊ะ... ออกัส... อย่า" เจ้าเอยครางเสียงสั่นเมื่อลิ้นร้อนไล้เลียต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงแก่นกายที่อ่อนตัวของเขา

        "ผมยังไม่พอเลย..." เขากระซิบ ก่อนจะดึงตัวเจ้าเอยขึ้นมาจูบอย่างดูดดื่ม บดเบียดริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนคนพี่เผลอเผยอปากรับลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามา "ขออีกได้ไหมครับ"

        ไม่รอคำตอบ ออกัสค่อยๆ จับขาสวยทั้งสองข้างของเจ้าเอยขึ้น ยกมันพาดไว้บนบ่าแกร่งของตัวเอง จัดท่าทางให้เห็นรูรักที่บวมช้ำและยังคงมีน้ำกามไหลเยิ้มออกมาอย่างน่ามอง เขาแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างเรียวขาขาว ก่อนจะใช้แก่นกายที่แข็งขืนเต็มที่ถูไถไปตามปากทางที่บวมเจ่ออย่างเชื่องช้า สัมผัสได้ถึงความร้อนและความเปียกลื่นของน้ำรักที่เคลือบอยู่

        "อื้อออ~" เจ้าเอยครางอย่างรัญจวนเมื่อความเสียวซ่านระลอกใหม่เริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆ ไม่รู้ว่าเพราะตัวเขาพักการรับงานไปนาน หรือเพราะเจ้าเด็กตรงหน้ามันอ้อนเก่งกันแน่ ถึงได้โอนอ่อนคล้อยตามง่ายขนาดนี้

        เมื่อเห็นว่าคนบนโซฟาเริ่มมีอารมณ์ร่วมอีกครั้ง ออกัสจึงค่อยๆ กดส่วนหัวที่ฉ่ำเยิ้มแทรกซ้ำเข้าไปในช่องทางที่ยังชุ่มแฉะไปด้วยน้ำของเขาเอง... ช้าๆ... จนเจ้าเอยต้องจิกปลายนิ้วลงบนเบาโซฟา

        "อ๊ะ... อ๊าาา~..."

        ครั้งนี้มันแตกต่างจากรอบแรก... ออกัสเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบ บดเบียดอย่างเชื่องช้า สัมผัสได้ถึงผนังอ่อนนุ่มด้านในที่ตอดรัดลำควยของเขาเป็นจังหวะ เขาไม่ได้รีบร้อน แต่กำลังละเลียดทุกสัมผัส ทุกความรู้สึกของการเป็นหนึ่งเดียวกัน ยิ่งภายในชุ่มลื่นกว่าเดิมส่งผลให้ช่องทางรับการสอดใส่ท่อนเอ็นของเขาได้ลึกอย่างเต็มที่

        เจ้าเอยมองกายอันอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อสวยของออกัส สองมือก็เลื่อนวางทาบทับลงบนอกแกร่งบีบคลึงเบาๆ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วบดขยี้และขูดขีดเล็บลงบนยอดอกสีเข้มที่กำลังแข็งเป็นไตสู้สัมผัส

        "อ่าห์... พี่เอย... ซี๊ดดด" ออกัสเผลอหลุดครางออกมาเมื่อถูกกระตุ้นจุดอ่อนไหว

        "พอออกัสหื่นมากๆ มันจะตั้งน่าดูดมากเลย อืมม" เจ้าเอยพูดพลางยื้อดึงยอดอกของออกัสจนกล้ามเนื้อหน้าอกกระตุกเกร็ง

        "ให้ตายเถอะ" ออกัสสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปจูบปากเจ้าเอยอย่างหมั้นเขี้ยว ลิ้นร้อนของทั้งคู่พัวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ขณะที่ท่อนล่างยังคง สอดใส่เติมเต็มเข้าหากันอย่างเชื่องช้าแต่หนักหน่วง

        เจ้าเอยเลื่อนมือข้างหนึ่งลงต่ำ กอบกุมแก่นกายของตัวเองที่เริ่มแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้ง เริ่มสาวรูดเบาๆ ไปตามจังหวะที่ออกัสขยับ... เมื่อใบหน้าของทั้งสองคนละออกมา เจ้าเอยหยัดตัวขึ้นเล็กน้อยแลบลิ้นตวัดเลียยอดอกของรุ่นน้องก่อนจะทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ

        "พี่... อย่าทำแบบนั้น... เดี๋ยวผมทนไม่ไหว" ออกัสมองตามการกระทำ เรียวลิ้นชื้นหนุ่มหยุ่นดูดดุนหัวนมของเขากระตุ้นให้อารมณ์ราคะตีรวนสูงขึ้นกว่าเดิม เสียวกระสันทั้งด้านบนและด้านล่างที่โดนตอดรัดไม่หยุด

        "อืออ… ไม่ต้องทนสิ ขอแรงๆ แบบรอบแรกนะ"

        คำท้านั้นคือฟางเส้นสุดท้าย...

        ออกัสดันร่างของเจ้าเอยให้นอนลงราบลงบนโซฟาในทันที จับสองขาเรียวเหยียดยกสูง เร่งจังหวะจ้วงแทงกระแทกแก่นกายให้ลึกและหนักหน่วงขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงเฉอะแฉะของน้ำรักดังขึ้นอีกครั้ง เจ้าเอยจับเข้าที่ท่อนแขนแข็งแรงทั้งบีบทั้งจิกเล็บเพื่อระบายความเสียวซ่าน ปลายเท้างองุ้มร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดเต็มที

        "อ้ะ!… จู่ๆ ก็กระแทกลึกแบบนี้ อื้อออ~ จะไม่ไหว... อ๊าาาา!~"

        "พร้อมกันนะพี่เอย!" ออกัสคำรามลั่น ก่อนจะปลดปล่อยอารมณืที่อัดอั้นในรอบสองตอกเข้าไปลึกสุดลำ จังหวะการสอดใส่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น เร่งเร้าขึ้นจนถึงขีดสุดของอารมณ์อีกครั้ง ปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปท่วมท้นในร่างกายของเจ้าเอยเป็นครั้งที่สอง ร่างบางกระตุกเกร็งผนังนุ่มภายในตอดรัดแน่นถี่รัว รีดเอาน้ำในกายของออกกัดออกมาจนหมดสิ้น

        ครั้งนี้... ไม่มีคำพูดใดๆ อีก... มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนสองคนที่นอนกอดก่ายกันอยู่บนโซฟา... หมดสิ้นเรี่ยวแรงไปอย่างแท้จริง เหลือเพียงไออุ่นของร่างกายที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว