ชั่วโมงพิเศษชมรมวรรณคดี (3-4)

                

        สองมือแกร่งจับเอวคอดกิ่วไว้มั่น ก่อนจะเริ่มโถมกายเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบแต่ลึกถึงใจ ร่างของเจ้าเอยโยกคลอนไปตามแรงกระแทก เสื้อนักศึกษาที่เคยอยู่บนตัวเจ้าเอย ถูกออกัสดึงถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียนที่ชื้นเหงื่อภายใต้แสงไฟในห้องชมรม น้ำใสๆ เริ่มไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางรักตามจังหวะการสอดใส่ ยิ่งผิวเนื้ออุ่นๆ ที่ไร้สิ่งป้องกันเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มด้านใน มันยิ่งเสียวซ่านจนแทบคลั่ง...

        เจ้าเอยต้องการมากกว่านี้... ต้องการให้มันจุกจนลืมหายใจไปเลย

        "ซี๊ดดด... ออกัส..." เสียงของเจ้าเอยหวานสั่นและแหบพร่า "เอาแรงอีก... เอาพี่แรงๆ... ได้ไหม"

        คำร้องขอนั้นเหมือนเป็นสวิตช์ที่ตัดเส้นความอดทนสุดท้ายของออกัสลง

        "ได้สิคะ..." เขาคำรามเสียงต่ำ ก่อนจะใช้แขนแกร่งช้อนข้อพับขาข้างหนึ่งของเจ้าเอยขึ้นสูงจนหัวเข่าวางเกยขอบบานหน้าต่าง เปิดทางให้ท่อนเอ็นร้อนจ้วงแทงเข้าไปได้ในมุมที่ลึกและเสียดเสียวกว่าเดิม

        "อ๊ะ! อ๊าาา!~" เจ้าเอยหวีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อหัวควยที่บานฉ่ำบดขยี้เข้ากับต่อมลูกหมากอย่างจังจนร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ร่างกายยิ่งแนบกับผิวเย็นของกระจกใส หัวนมทั้งเสียดสีและบดขยี้ถูไถบี้ไปมาจนสร้างความเจ็บแต่เสียดเสียวกว่าเดิม อารมณ์ราคะพุ่งสูงจนเจ้าเอยสมองขาวโพลนไปหมด

        เมื่อเห็นว่าเจ้าเอยไม่ได้ต่อต้านแต่กลับโยกเอวตามเสียด้วยซ้ำ ออกัสก็ไม่คิดจะออมแรงอีกต่อไป เขาจับสะโพกมนไว้มั่นแล้วเริ่มซอยเอวถี่ยิบ ตอกแก่นกายอัดกระหน่ำใส่รูนุ่มที่ตอดรัดไม่หยุดหย่อน เสียงเนื้อสดกระทบกันดัง พั่บ! พั่บ! ผสมกับเสียงเฉอะแฉะของน้ำพรีคัมที่ไหลเยิ้มดังก้องไปทั่วห้องชมรม

        "เอากับพี่โครตมันเลย อาา… สีหน้าก็โคตรร่าน" ออกัสฟาดฝ่ามือลงบนแก้มก้นอวบจนเจ้าเอยสะดุ้งครางหวาน ริมฝีปากอ้าออกเผลอแลบลิ้นชื้นออกมาอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่ออกัสจะส่งก้านนิ้วยาวไปหยอกล้อ เจ้าเอยตวัดลิ้นเลียและดูดดุนนิ้วทั้งสองในทันที พลางหยัดตัวเอนแผ่นหลังพิงเข้ากับอกแกร่งของออกัส มือข้างหนึ่งยกขึ้นคล้องคอคนที่กำลังมอบความสุขสมให้เขาไว้อย่างหาที่พึ่ง ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนลงไปกำ ท่อนเอ็นของตัวเองที่แข็งขืนจนปวดหนึบ เริ่มสาวรูดไปตามจังหวะการเด้าเอวของคนด้านหลัง... ก่อนที่สายตาพร่ามัวของเขาจะเหลือบไปเห็นร่างของนักศึกษาชายคนนั้นอีกครั้ง...

        

        อ่า... ยังถูกเห็นเข้าซะแล้ว...

        รอยยิ้มยั่วยวนปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานที่ชุ่มเหงื่อ เจ้าเอยจ้องมองคนข้างนอกไม่วางตา ก่อนจะใช้ปากที่กำลังดูดดุนนิ้วของออกัสจินตนาการว่ากำลังได้กลืนกินของใหญ่ๆ อุ่นๆ อีกอัน เป็นการแสดงโชว์สดที่อุทิศให้แก่ผู้ชมเพียงคนเดียวของเขา

        แค่คิดว่าถ้าได้ แก่นกายอุ่นๆ อีกสักลำมายัดปาก... แล้วมีท่อนควยของออกัส ตอกกระแทกรูลึกๆ แรงๆ แบบนี้ไปด้วย... ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นจนแทบจะถึงฝั่งฝัน

        "อึก อื้ออ~... จะแตก... ออกัส อะ อ๊าาา~ เสียวจัง พี่จะไม่ไหวแล้ว"

        "โชว์ให้มันดูสิ" ออกัสกระซิบเสียงพร่า เขารู้ทุกอย่าง... และนั่นยิ่งทำให้เขาคลั่งหนักกว่าเดิม ฝ่ามือหนาฟาดลงมาเต็มแรงบนแก้มก้นขาวจนเนื้อสั่นสะท้าน ทิ้งรอยฝ่ามือสีแดงก่ำไว้เป็นเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของ

        เพี้ยะ!

        "อ๊าา!!" ความเจ็บแปลบที่แล่นปราดเข้ามาผสมกับความเสียวซ่านทำให้รูร่านด้านในตอดรัดรุนแรงขึ้นทันที

        "พี่แม่งโคตรร่านเลยว่ะ... อ่าาห์..." ออกัสคำรามลึกในลำคอเมื่อโดนบีบรัดจนแทบคลั่ง ยิ่งเขามองเห็นว่าคนที่มันเงยหน้าขึ้นมามองมีแววตาหื่นกามแค่ไหน ยิ่งโคตรเร้าใจ ยิ่งเงี่ยน "จะแตกในนะ!"

        เขาเร่งจังหวะ กระแทกกระทั้นเต็มไปด้วยอารมณ์จนร่างของเจ้าเอยสั่นคลอนไปหมด เสียงครางหวานของเจ้าเอยและเสียงคำรามของออกัสดังประสานกันไม่เป็นภาษา หัวสมองขาวโพลน รับรู้ไม่ได้อีกแล้วว่าเสียงไหนเป็นของใคร

        "จะแตก... ออกัส!~ อ้ะ อ๊าาาา!~"

        ออกัสตอกอัดเข้าไปลึกจนสุดเป็นครั้งสุดท้าย ความอุ่นร้อนวาบของน้ำกามที่ฉีดพุ่งเข้าไปเต็มช่องทางรักทำให้กายบางของเจ้าเอยกระตุกเกร็งเป็นระลอก เขาทิ้งศีรษะพิงพับไปกับไหล่กว้าง ปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองออกมาจนเปรอะเปื้อนหน้าท้องและบานกระจกตรงหน้า... ภาพของนักศึกษาคนนั้นที่รีบลุกวิ่งหนีไปอย่างตื่นตระหนกคือภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก่อนที่ทุกอย่างจะพร่าเลือน