เกิดใหม่เป็นตัวร้ายในซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง [Mpreg]

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายในซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง [Mpreg]

last updateHuling Na-update : 2025-07-04
By:  Violet boyKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
32Mga Kabanata
1.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

'เฟย' นักศึกษาคณะนิเทศเอกภาพยนต์กำลังดูซีรีส์วายเพื่อหาข้อมูลในการทำโปรเจคหนังสั้น ทว่าเขากับต้องตายด้วยอาการหัวใจวาย แต่ใครจะรู้ว่าเขากลับได้ไปเป็นเกิดใหม่เป็นตัวละครในซีรีส์วายเรื่องนั้นซะนี่

view more

Kabanata 1

บทนำ ผมเข้ามาอยู่ในซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง

 結婚三周年まで、あと一か月。その日を思うだけで、胸の奥が少しくすぐったくなる。

 宮坂澪は勤務先の研究所で時計を見上げ、小さく息を吐いた。

「よし」

 今日は、午後から半休を取っている。仕事を早めに切り上げ、更衣室で白衣を脱いで、大切にしまっていた紙袋をロッカーから取り出した。

 中には、淡いアイボリーのワンピース。三周年の記念写真を撮るために、何度も店を巡って選んだ一着だった。

 派手ではない。けれど、裾に咲く小さなレースの花が可愛らしくて、鏡の前で袖を通したとき、「これなら智也さんも喜んでくれるかな」と自然に笑みがこぼれた。

(──きっと、似合うって言ってくれるはず)

 三年前、学生時代から付き合っていた御子柴智也と結婚した。起業したばかりの智也は、休みらしい休みもないほど忙しかった。それでも、記念日だけは決して忘れない人だった。

 一年目の結婚記念日には、大きな花束を抱えて帰ってきた。

「こんなの買ったことないから、店員さんに全部選んでもらった」

 照れくさそうに笑う智也が、少しだけ可愛かった。

 二年目は、仕事帰りに人気店のケーキを買ってきてくれた。

 普段も帰宅が遅くなる日は必ず連絡をくれたし、どんなに疲れていても澪の職場まで迎えに来てくれた。

 派手な愛情表現をする人ではない。それでも、ちょっとした気遣いの一つひとつが嬉しかった。だから澪は、自分は大切にされているのだと信じて疑わなかった。 

(ふふっ、ワンピース姿を見せたら、智也さんはどんな顔をするだろう?)

 今年は自分が少し驚かせてあげようと、ささやかな計画を立てていた。照れくさそうに笑うだろうか。それとも「似合ってる」と素直に褒めてくれるだろうか。

 そんな想像をするだけで、自然と帰りの足取りが軽くなる。

 研究所を出る頃には、夏の日差しが少しだけ傾き始めていた。途中で花屋に寄り、リビングへ飾る小さなブーケを買う。

 夕食の材料も少しだけ奮発した。今日は智也も早く帰れると言っていた。せっかくだから、彼の好きなビーフシチューを作ろう。

 信号待ちの間、スマートフォンを取り出す。画面には、昨夜届いた智也からのメッセージが残っていた。

『最近忙しくてごめん。記念日はちゃんと空けてある』

 その一文を読み返すだけで、疲れが少し軽くなる。

 忙しい人だ。それでも約束を忘れないところが、澪は好きだった。

 マンションに着くと、エレベーターの鏡に映る自分を見て髪を整える。今日、ワンピースを着るわけではない。それでも、帰宅した智也に紙袋を見せながら、「実はね」と笑ってみせる自分を想像してしまう。

(――きっと驚くだろうな)

 その反応を見るのが楽しみだった。

 胸を弾ませながら、玄関の鍵を静かに差し込む。中に入ると、リビングから誰かと話す智也の声が聞こえてきた。どうやら電話中らしい。

「……そうそう、その件は――」

 スピーカー越しに響く会話――漏れ聞こえてくる内容から、仕事の話かもしれない。

 邪魔をしてはいけないと考え、澪は足音を立てないようにそっと廊下を歩き、寝室へ向かった。そして、紙袋をベッドの上に置き、クローゼットを開ける。

 ワンピースに合わせるなら、ネイビーのスーツが似合うだろうか。それとも、あのグレーのスーツのほうが並んだとき映えるだろうか。

 そんなことを思いつつ、ハンガーに掛かったスーツへ手を伸ばしたそのときだった。手前にかけてあるジャケットのポケットから、一枚の紙が音もなく床へ滑り落ちた。

 白い紙切れは、澪の足元で音もなく止まる。何気なく手を伸ばした彼女は、まだ知らなかった。この一枚の紙が、自分の人生を静かに、しかし決定的に変えてしまうことを。

 床に落ちた紙を拾い上げた澪は、印字された文字に視線を落とした。

 それは地方銀行の振込票で、三年前の日付だった。振込金額、五千万円。送り主は御子柴智也。受取人は――白石琴葉。

「……え?」

 息が止まった。その名前は、大学時代の後輩だった。裕福な家庭に生まれ、成績優秀で卒業後は海外に渡ったと聞いていた。

(どうして智也さんが、彼女に五千万円も送金したの? しかも、この日付は――)

 指先が小さく震える。

 三年前、それは忘れることのできない日だった。養父が突然倒れ、病院から「今夜が峠です」と言われた夜、澪は藁にもすがる思いで智也に電話をかけた。

『智也さんお願い……百万円だけ貸して』

 返ってきたのは、申し訳なさそうな声と五十万円だった。

『あぁ、悪い。実は会社を立ち上げたばかりで、資金繰りがかなり厳しいんだ。これしか出せない。本当にごめん』

 起業したばかりだから仕方ない。そう信じていた。むしろ、あの五十万円も無理をして工面してくれたのだと思った。だからこそ、彼に感謝した。

 それでも養父を救えなかったことだけが、ずっと心残りだった。

「……どうして」

 掠れた声が漏れ出たそのとき、リビングから智也の笑い声が聞こえてきた。電話はまだ続いている。

 澪は振込票をポケットに戻そうとして、指が止まった。耳が自然と、声の方へ向く。

『そういえば、白石が帰国したんだろ?』

『ああ』

『じゃあどうする? 奥さん、いるじゃないか』

 軽い調子の問いかけ。友人はきっと、笑いながら話しているのだろう。

 澪は苦笑する。

(――どうするも何も、そんなの答えは決まっている)

『お前が奥さんに優しいのは、業界でも有名だからな』

 友人の言葉に、澪は少し照れくさくなった。智也はそんなふうに見られていたのか。自分だけがそう感じていたわけではないのだと、頬が自然と緩んだ。

 嬉しい。

 そう思った、次の瞬間だった。

『彼女は、ただ責任上の存在だ』

 澪の心臓が、大きく跳ねた。

『俺は男勝りな宮坂澪なんて、最初から好きじゃない』

 智也の声は、驚くほど冷たかった。それは温度のない口調――仕事の話をするときとも違う。澪が知らない男の声だった。

『俺が好きなのは、琴葉みたいな穢れのない女だからさ』

 頭の中が真っ白になる。

「マジか、それ!」と笑いながら言った友人が、言葉を続ける。

『じゃあ離婚するのか?』

(智也さん、お願い。違うと言って。冗談だと言って――)

 澪は両手の拳を握りしめながら、祈るような気持ちで息を潜めた。

 短い沈黙が流れた後、智也が静かに口を開いた。

『いや、今のところはしない』

 澪はわずかに息を吐いた。けれど、その安堵は一瞬で砕け散る。

『好きじゃないが、傷つけるつもりもない』

 その一言は、刃物よりも鋭く胸へ突き刺さった。

 好きではない。でも離婚もしない――それが智也にとって、自分という存在価値なのだ。

 耳鳴りがして、不意に足元が揺れた。

 澪は振込票を元のポケットにそっと戻し、クローゼットの扉を静かに閉める。

 この部屋に、もう一秒もいたくなかった。

 ベッドの上ではアイボリーのワンピースが、さっきまでの幸せをそのままに、静かに残されていた。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
32 Kabanata
บทนำ ผมเข้ามาอยู่ในซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง
พลั่ก!ร่างหนาผลักคนที่ตัวเล็กกว่าให้ลงไปนอนโซฟา พลางคว้าโซ่มาล็อกที่ข้อมือทั้งสองข้างเพื่อกันไม่ให้เจ้าตัวหนีไปไหนได้“อึก...คิดว่าทำแบบนี้แล้วไอ้ลีมันจะกลับมาหามึงงั้นเหรอ?”ภายในห้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างครบครัน เว้นแต่เพียงอิสรภาพที่ตอนนี้เขากำลังถูกอีกคนช่วงชิงไปเพื่อไม่ให้ไปก่อความวุ่นวายกับบุคคลที่สาม ซึ่งเป็นคนที่พวกเขากำลังพูดถึงกันอยู่“หึ ต่อให้ลีไม่กลับมา กูก็จะทำแบบนี้อยู่ดี”คนตรงหน้าไม่มีท่าทีลังเลในคำพูดของเขาแม้แต่น้อย หมอนี่มันรักอะไรในตัวของลีนักนะ..“โง่ฉิบหาย! คอยดูนะเดี๋ยวไอ้เวรนั่น แม่งก็แจ้นกลับไปหาหยางอยู่ดี”“กูไม่สนหรอก ขอแค่ลีปลอดภัยก็พอ” นัยน์ตาของคนที่ถูกกล่าวหาว่าโง่วูบไหวลงเล็กน้อย เขารู้ดีว่าต่อให้พยายามปกป้องเช่นไรก็คงไม่มีวันที่ลีจะเปลี่ยนใจกลับมารักเขาอีกแล้ว ที่ผ่านมาตัวเขาทำเรื่องผิดพลาดมามากมาย และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“เฮอะ ทำตัวอย่างกับพระเอกในหนัง ถุย! มึงมันก็แค่ตัวประกอบ!”ร่างบางถ่มน้ำลายใส่คนตรงหน้าอย่างดูแคลนเขารู้สึกสมเพชใจในตัวผู้ชายคนนี้เอามาก ๆ ที่ดันทุรังทำทุกอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่ได้แม้แต่จะครอบครองหัวใจของอีกฝ่าย“ห
Magbasa pa
บทที่ 1 ขอเปลี่ยนลุคซะหน่อย
หนึ่งสัปดาห์แล้วที่เฟยหลุดเข้ามายังโลกของซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง ซึ่งมีชื่อว่า ‘รักร้ายนายเสเพล’ โดยเขาได้เข้ามาอยู่ในร่างของ ‘เฟย’ อีกคนที่เป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญเรื่อง ชายหนุ่มที่มีนิสัยเอาแต่ใจชอบใช้เงิน และอำนาจที่ครอบครัวมีให้ในการรังแกคนที่ตนไม่ชอบหน้า หรือคนที่เข้ารุ่มร่ามคู่หมั้นของเขา“เจ๊เฟียครับ วันนี้พาเฟยไปช็อปปิ้งหน่อยได้ไหมอะ...พอดีจำทางไม่ได้แล้วน่ะ”เมื่อเริ่มชินกับสภาพความเป็นอยู่ของที่นี่ได้สักพัก เฟยจึงคิดขึ้นได้ว่าหากจะต้องอยู่ที่นี่ต่อไป งั้นเขาก็คงต้องเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบสักหน่อย เริ่มจากเสื้อผ้าหน้าผมที่เป็นอยู่ตอนนี้เลยดีกว่าแล้วกันเฟยคนก่อนไว้ผมยาวประบ่าทำสีบลอนด์ ในตอนแรกที่ได้เห็นเขาเองก็ยังตกใจเอาเรื่องเลยทีเดียว ไหนจะเสื้อผ้าถึงแม้ว่าจะเป็นทรงที่ผู้ชายสามารถใส่ได้ แต่กลับแหวกหน้าแหวกหลังไม่ก็เอวลอยจนเขาไม่กล้าที่จะหยิบมาใส่“ช็อปปิ้ง?”หญิงสาวกำลังนั่งสไลด์มือถือเพื่ออัปเดตข่าวสารต่าง ๆ ก็พลันหันมามองน้องชายอย่างตั้งคำถาม คนอย่างเฟยเนี่ยนะจะออกไปช็อปปิ้งด้วยตนเอง ปกติต้องให้ร้านส่งเสื้อผ้าเข้ามาให้เลือกนี่นา“ครับ”“ให้ที่ร้านเขาส่งมาให้ก็ได้นะ ทำ
Magbasa pa
บทที่ 2 หมอนี่คือ ‘หมิง’ สินะ
ร่างสูงโปร่งที่เพิ่งส่งคู่ค้า ซึ่งนักเจรจาทางธุรกิจเสร็จมาหมาด ๆ กำลังเดินทอดน่องด้วยความรู้สึกเหนื่อยอ่อน คู่ค้าคนนี้เคี้ยวยากมากถ้าไม่ติดว่าเขาทุนหนาละก็นะ จ้างให้เขาก็ไม่ลดตัวลงไปคุยเล่นด้วยหรอก“เปา...บ่ายนี้มีนัดอะไรอีกหรือเปล่า?” เขาเอ่ยถามคนสนิทที่เดินตามหลังมา ทำหน้าที่เป็นทั้งเลขาฯ และบอดี้การ์ดแม้อย่างหลังไม่จำเป็นด้วยซ้ำ แต่คนทางบ้านสั่งให้มาค่อยคุ้มกันจึงเลี่ยงไม่ได้“ไม่มีแล้วครับ”“อืม งั้นกลับไปเถอะ เดี๋ยวฉันว่าจะแวะไปตัดผมซะหน่อย”“ครับ” เปาตอบรับอย่างว่าง่าย เป็นเพราะรู้ดีว่าเจ้านายของเขาไม่ชอบให้พูดซ้ำ หากบอกให้กลับก็ต้องกลับห้ามตั้งคำถามครืดดแต่ยังไม่ทันได้ขยับไปไหนโทรศัพท์ที่เปาใส่มันไว้ในกระเป๋ากางเกงก็เกิดอาการสั่น เมื่อหยิบขึ้นก็พบว่ามีข้อความจากเลขาฯท่านประธานส่งเข้ามาแจ้งกำหนดการเสริมที่จะเกิดขึ้นในช่วงค้ำ“ท่านประธานเชิญคุณหมิงกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านครับ”“จิ๊! เอาอีกแล้วตาแก่” เขาสบถพลางครุ่นคิดถึงจุดประสงค์ที่นัดหมายคงหนีไม่พ้นเรื่องแต่งงาน‘หมิง’ ทายาทธุรกิจอสังหาฯเพียงคนเดียวที่มีชื่อเสียงในเรื่องของรูปร่างหน้าตาซึ่งมีความหล่อเหล่าแถมยังมีหัวด้านธุรกิจ
Magbasa pa
บทที่ 3 ภารกิจล่มงานจับคู่
“เฟยคุยกับเจ๊หน่อยสิ นี่แกเล่นเงียบใส่เจ๊มาครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”ถึงเธอจะแปลกใจในท่าทางของน้องชายหลังฟื้นจากอาการเมามายอย่างหนักเมื่อสัปดาห์ก่อนก็ตาม ทว่าเธอกลับเอ็นดูสีหน้างอนตุ๊บป่องของเฟยในตอนนี้เอามาก ๆ“มีอย่างที่ไหน ก็รู้อยู่ว่าน้องตัวเองกับเพื่อนไม่ถูกกันยังมีหน้าให้ไปช่วยเล่นละครอะไรก็ไม่รู้อีก” เฟยเอ่ยพลางมองไปออกนอกหน้าต่างรถอย่างไม่สบอารมณ์“ถือว่าเจ๊ขอสักครั้งเถอะนะ หมิงมันทะเลาะกับคุณลุงเรื่องนี้มานานมากแถมช่วงนี้สุขภาพของคุณลุงก็ไม่ค่อยดีด้วย”ในเนื้อเรื่องที่เฟยได้ดูมาไม่ค่อยได้กล่าวถึงครอบครัวของหมิงเท่าไร แต่ก็รับรู้ว่าหมิงทะเลาะกับผู้เป็นพ่อด้วยเรื่องของอดีตคนรักทำให้เขาตัดสินใจย้ายออกมาอยู่ข้างนอก จนในที่สุดเมื่อพ่อของเขาจากไปก็ทำให้หมิงเสียใจมากเพราะไม่มีโอกาสได้ดูแลท่านเลยแม้แต่น้อย“ให้ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ถ้ายังมีอีกเฟยจะโกรธเจ๊จริง ๆ แล้วด้วย”ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวก็คลี่ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู หากเป็นก่อนหน้านี้เธอคงไม่กล้าที่จะใช้แผนนี้แน่นอน เพราะนอกจากเฟยจะไม่ยอมช่วยแล้วอาจอาละวาดจนเรื่องบานปลายใหญ่โตขึ้นมาก็ได้˜ณ บ้านตระกูลอัครา“ว่าไงนะแกกับหนูเฟยกำลังคบหา
Magbasa pa
บทที่ 4 ข้อเสนอของตาแก่
“หึ พวกแกคิดว่าจะหลอกฉันได้หรือไงกัน หา?”˜น้ำเสียงของชายแก่ทำเอาทั้งสามสะดุ้งตกใจ โดยเฉพาะเฟยที่รู้สึกประหม่า และกลัวแบบสุด ๆ แม้ตาลุงนั่นจะมีสีหน้ายิ้มแย้มดูเป็นมิตรกับเขาเพียงใด แต่ยามที่รอยยิ้มนั่นจางไปก็ทำเอาเจ้าตัวหนาวสันหลังวาบขึ้นมาชอบกล“แกคิดว่าไอ้แผนตื้น ๆ นี่จะหลอกฉันได้สินะ เฮ้ออ ลุงไม่คิดเลยนะว่ายัยหนูเฟยก็จะเอากับเขาด้วย”“ทะ ทำไมคุณลุง..” เฟียเอ่ยถาม ทว่ายังไม่ทันจบประโยคกลับถูกตาลุงพูดสวนกลับมาทันควัน“ทำไมฉันรู้ทันแผนพวกแกงั้นเหรอ? หึ...คิดว่าฉันเป็นตาแก่น่าโง่หรือไงกัน ถึงจะวางมือมานานแล้วก็เถอะ คิดเหรอฉันจะไม่มีเส้นสายคอยสืบเรื่องพวกนี้เลยน่ะ” ชายแก่เอ่ยเสียงเข้มทำเอาแม่สาวหนึ่งเดียวบนโต๊ะอาหารถึงกับหน้าสลด เธอดูถูกฝีมือของชายแก่คนนี้ไม่ได้เลยสินะ“ฉันเป็นพ่อแกนะไอ้หมิง ทำไมจะไม่รู้ว่าแกกับยัยหนูเฟยไม่ถูกกัน ยิ่งช่วงหลัง ๆ ยัยหนูเฟยไปตามราวีแฟนเก่าแกแค่เพราะว่ามันแอบไปมั่วกับไอ้เจ้าหยางแถมแกยังคอยปกป้องไอ้บ้านั่น แค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่าทั้งหมดนี้มันเป็นแผนการส่ง ๆ”“ป๊า!”“ไม่ต้องมาขึ้นเสียง! อะไรมันเข้าสิงแกนัก ห๊ะ!? ถึงได้หลงไอ้เด็กนั่นหัวปักหัวปำ” สถานการณ์บนโต๊ะ
Magbasa pa
บทที่ 5 ยัยหนูเฟยแพ้โอเมก้า
“ถ้าไม่แต่งงั้นแกก็รอไปดูตัวกับโอเมก้าได้เลย”˜“ได้..โอเมก้าก็โอเมก้าสิ!”เฟยเถียงพี่สาวกลับไปอย่างเกรี้ยวกราด แต่กลับกลายเป็นว่าสีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง อีกทั้งยังดูตกใจเอามาก ๆ ก่อนที่เธอจะวิ่งเข้ามาเอามือแตะหน้าผากเฟยเพื่อวัดดูว่าอีกคนมีไข้ขึ้นสูงหรือไม่“ตายแล้วน้องเจ๊ ถึงขั้นเอ่ยปากว่าจะดูตัวกับโอเมก้าทั้งที่แค่เดินผ่านแกก็ผื่นขึ้น หายใจไม่ออกแล้วเนี่ยนะ”“ผื่นขึ้น? หายใจไม่ออก?”“ก็เออน่ะสิ ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองแพ้โอเมก้าน่ะ”“แพ้?”เฟยไม่เข้าใจถึงสิ่งที่พี่สาวกำลังพูดถึงอยู่ เหตุใดเฟยคนก่อนถึงมีอาการแพ้โอเมก้าขึ้นมาได้ล่ะ แล้วแพ้ที่ว่ามันแค่อุปทาน หรือว่าแพ้จริง ๆพี่สาวที่เห็นสีหน้าของน้องชายก็มองว่าคงจะจำเรื่องที่เธอเอ่ยออกมาไม่ได้จริง ๆ จึงได้พาคนน้องไปนั่งเพื่อบอกถึงเหตุผลที่แท้จริงว่าเหตุใดยัยหนูเฟยคนนี้ถึงได้มีอาการแพ้โอเมก้าจนถึงขนาดหนักเช่นนี้“ตอนสมัยมอต้น แกถูกเพื่อร่วมชั้นที่เป็นโอเมก้าลากไปขังไว้ในห้องเก็บของ เพราะอิจฉาที่แกหน้าตาสวยกว่าโอเมก้าแท้ ๆ อย่างพวกเธอ แต่ที่ร้ายไปกว่านั้นคือในห้องนั้นกลับมีโอเมก้าคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในช่วงฮีตพอดี แล้วยัยนั่นก
Magbasa pa
บทที่ 6 หมอนี่ก็ไม่เลวเหมือนกันแฮะ
“ไม่เจอกันแค่แป๊บเดียว...ดูหล่อขึ้นเป็นกองเลยนะ”˜เสียงทุ้มนุ่มฟังดูรื่นหูเอ่ยพลางเดินเข้ามาปรากฏตัวตรงหน้าสองพี่น้องตัว ฟ. ทว่ายัยคนน้องกลับรู้สึกไม่คุ้นหน้าเขาเลยสักนิด นัยน์ตามองอีกฝ่ายด้วยความว่างเปล่าจนทำเอาคนทักถึงกับหน้าเสีย“นี่...กูพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า? เอ่อ...ขอโทษนะ” เขารีบกล่าวขออภัยเฟยทันทีเพราะเกรงว่าจะสร้างความไม่พอใจให้อีกคน เพียงแต่ยัยหนูเฟยผิดกับคนตรงข้ามที่ตอนนี้ไม่รู้จะตอบกลับเขาคนนั้นออกไปเช่นไร จึงได้แต่แอบสะกิดแขนคนข้างกายพลางกระซิบถามด้วยความอยากรู้“ใครอะเจ๊”เฟียที่เข้าใจดีว่าตอนนี้น้องชายของเธอสติเลอะเลือนจำใครต่อใครไม่ค่อยได้ จึงหันไปกระซิบตอบ“นี่หวังเพื่อนเจ๊...แล้วก็เป็นหุ้นส่วนอีกคนของบริษัทแถมแกก็ยังสนิทกับหมอนี่ด้วยนะ” พอได้ยินเช่นนั้นเฟยก็นึกขึ้นมาได้ว่าในเนื้อเรื่องเฟยคนก่อนมีพี่ที่สนิท ซึ่งเป็นเพื่อนของพี่สาวเขาตัวแปรสำคัญ เนื่องจากเฟยคนก่อนมักจะสั่งให้เขาคอยทำเรื่องไม่ดี แต่ที่พีคสุดคือหวังเองก็แอบชอบเฟย เชาจึงยอมทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจคนน้องเข้าสักวันทว่ายัยหนูเฟยคนนั้นกลับเห็นเขาเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง..“สวัสดีครับเฮียหวัง เอ่อ...ขอบคุณที่ชมนะ
Magbasa pa
บทที่ 7 กลายเป็นงานเปิดตัวไปซะแล้ว
หลังถูกยัยหนูเฟยสะบัดหนีไปจากความพยายามช่วยทายาลดอาการผื่นคัน เนื่องจากเจ้าตัวแพ้ฟีโรโมนของโอเมก้าให้ หมิงก็เดินกลับเข้ามาในงานโดยไม่ลืมที่จะสอดส่ายสายตาหาคนดังกล่าวเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่สร้างปัญหาให้ภายหลังยาแก้แพ้ถูกอีกฝ่ายแย่งไปเสียแล้ว เหตุผลที่เขามีมันติดตัวมาด้วยนั้นเป็นเพราะหมิงเก็บได้เมื่อไม่กี่สัปดาห์ หลังจากที่เฟยถูกหยางถอนหมั้นทั้งยังถูกไล่ตะเพิดออกมาอย่างไร้เยื่อใย ไม่ว่าเฟยจะพยายามขัดขืนเพียงใดหยางก็ไม่แม้แต่ใจจะอ่อน ข้าวของที่คนน้องเอาติดมาก็ล้วนถูกโยนทิ้งกระจัดกระจายใจหนึ่งก็แอบสงสารอยู่เหมือนกัน ทั้งที่คบหากันมาก่อนถึงแม้นิสัยใจคอจะเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่เรื่องรักมั่นใจเดียวของคนน้องขนาดตัวเขาเองยังนับถืออีกฝ่ายอยู่เหมือนกันพลันสายตาก็เห็นร่างบอบบางที่หมิงกำลังนึกถึงอยู่ ก้าวเท้ากลับเข้ามาในงานอีกครั้งหมอนั่นทำเช่นเดียวกันกับหมิง เดินหลบเข้ามุมโดยเลือกโซนที่มีของว่างพลางหยิบขึ้นมาทานเคี้ยวตุ้ย ๆ จนแก้มป่องนี่ช่างเป็นภาพที่แปลกตาสำหรับหมิงมาก เพราะปกติยัยหนูเฟยมักจะห่วงเรื่องรูปร่างของตัวเองอยู่เสมอ การไปยืนกินจุ๊บจิ๊บอยู่ตรงนั้นจึงแลไม่ใช่นิสัยของอีกฝ่ายเลยสักนิด‘ต
Magbasa pa
บทที่ 8 คิดถูกคิดผิดที่ตอบตกลง
“เราสองคนกำลังจะหมั้นกันครับ”˜เสียงฮือฮากลับมาอีกครั้งจากผู้คนในงานที่เริ่มแสดงความคิดเห็นโดยไม่ได้เอ่ยกับเจ้าของเรื่องที่ยืนอยู่บนเวทีทั้งสอง“ทำอะไรของมึงเนี่ย!?” ยัยหนูเฟยกระซิบถามสีหน้างุนงงระคนไม่พอใจที่จู่ ๆ หมิงก็เอาเรื่องนี้ขึ้นมาประกาศทั้งที่เขากับอีกฝ่ายไม่เคยมีความคิดอยากจะครองคู่กันตามที่เฟีย และป๊าของหมิงต้องการ“ก็กำลังช่วยมึงอยู่นี่ไง”“ช่วย!?” เฟยถามย้ำเพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ไม่น่าจะเป็นการช่วยเหลือเขาสักเท่าไร“เฮอะ มึงสองคนนัดกันมาเล่นปาหี่หรือไง ใครเขาจะเชื่อกันวะ” หยางเอ่ยจากด้านล่างของเวทีแถลงข่าว ด้วยเพราะไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่าเฟยจะตกลงรับหมั้นกับคนอื่นทั้งที่เมื่อไม่ถึงสัปดาห์ก่อนเจ้าตัวยังมาคอยตามตอแยเขาอยู่เลย“ถ้าทำไปเพื่อประชดละก็นะเฟย กูว่าเสียแรงเปล่า” สิ้นเสียงของหยางเหล่าบรรดาผู้ร่วมงานก็ต่างพร้อมใจเห็นด้วยกับความคิดของหมอนั้น ทำเอายัยน้องที่ยืนอยู่เกิดอารมณ์หงุดหงิด“ไม่เชื่อก็ถามเฟียดูสิ เมื่อวานกู เฟย แล้วเฟียเพิ่งไปตกลงเรื่องงานหมั้นที่บ้านป๊ากูมาเอง” หมิงโยนความน่าเชื่อถือทั้งหมดไปให้กับท่านประธานร่วมสาวที่ยืนมองอยู่ด้านล่างอย่างอึ้ง ๆ ก
Magbasa pa
บทที่ 9 อึดอัด เสียใจ พังทลาย
[ถ้าต้องการจะประชดกันบอกเลยนะว่าไม่ได้ผล!]˜ยังไม่ได้ทันจะขานรับ ปลายสายก็เอ่ยคำพูดที่ตัวหมิงเองก็พอจะคาดเดาได้ ‘ประชด’ คำคำนี้ไม่ใช่แค่เฟยคนเดียวที่โดนตั้งคำถามแต่กับเขาเองก็ยังไม่เว้น“ทำไมคิดว่ากูตั้งใจจะประชดมึงล่ะ หื้ม?”[ก็เห็น ๆ อยู่ร้อยวันพันปีเฮียไม่เคยถูกกับคุณเฟย แล้วจู่ ๆ ก็มาบอกว่าจะหมั้นกัน...มันไม่ดูจงใจไปหน่อยเหรอ?]จริงอยู่ที่ดูเหมือนว่าการประกาศหมั้นสายฟ้าแลบนี้อาจดูจงใจทำให้คู่กรณีของทั้งเขา และเฟยได้รู้ ทว่าหมิงกลับไม่ได้คิดเช่นนั้นจริง ๆเขาเพียงแค่อยากกันลีให้ออกห่างจากยัยหนูเฟยก็เท่านั้น..“เป็นความต้องการของตาแก่..”[คิดเหรอว่าลีจะเชื่อ ปกติไม่เห็นเฮียจะยอมคล้อยตามพ่อตัวเองอยู่แล้วนี่]อาจเพราะเขาทั้งคู่รู้จักกันดีพอ เพราะไม่ว่าเขาจะเอ่ยเหตุผลใดมาอีกฝ่ายก็กลับดักทางได้ซะหมด“อืม...กูจงใจ แต่ไม่ใช่เพราะอยากประชดมึงหรอกนะลี”สุดท้ายก็จำต้องยอมรับออกไปอย่างง่ายดาย เพราะหากฝืนโกหกต่อไปก็ดูท่าว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมจบง่าย ๆ[ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วอะไรล่ะ แต่บอกไว้ก่อนนะยังไงความรู้สึกของลีก็ยังไม่เปลี่ยน] ทุกครั้งที่ลียืนยันในรักมั่นคงที่มีต่อหยางมันราวกับมีดคมกริบปักเข้
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status