Mag-log inจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทหารหน่วยรบพิเศษมาดแมนขวัญใจสาว ตายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทำให้วิญญาณย้อนไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ตื่นมาในต่างยุคแบบงงแถมยังมีสามและลูกชายอีกสี่คน
view more"ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน ขอให้ครอบครัวและสหายทั้งหลาย อยู่เย็นเป็นสุขดุจดอกเหมยบานไม่ร่วงโรย" หลัวฟางเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังก้องพร้อมกัน งานเลี้ยงดำเนินไปถึงยามค่ำ ไฟโคมแดงถูกจุดเรียงรายทั่วจวน แสงโคมสะท้อนยิ้มและเสียงหัวเราะ ทำให้คืนวันนั้นกลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่นที่สุดของทุกคนค่ำค
แปดเดือนต่อมาในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ลมอ่อนพัดกลีบดอกเหมยปลิวว่อนทั่วจวนตระกูลถาน เสียงร้องทารกสองคนดังประสานกันในห้องคลอด ไป๋หลินเหน็ดเหนื่อยเหงื่อชุ่มแต่รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้ายังคงงดงามยิ่งนักหมอตำแยยกห่อผ้าขาวสองห่อส่งให้หลัวฟาง เด็กคนหนึ่งมีแก้มแดงระเรื่อร้องเสียงใส อีกคนตาปรือเงียบสงบแต่กำมือแน่นราว
โรงหมอกังอันในยามเช้าอาบด้วยแสงแดดอุ่นอ่อน กลิ่นดอกเหมยที่หลัวฟางเด็ดมาจากสวนยังอบอวลอยู่ในแจกันไม้ไผ่ ไป๋หลินที่เพิ่งตรวจชีพจรให้คนไข้รายสุดท้ายในห้องรักษา เขารู้สึกผิดแปลกในร่างกายตนเองมาตลอดหลายวันอ่อนเพลียง่าย ใจเต้นแรงและบางครั้งมีคลื่นไส้ยามเช้าจึงขอมาพักที่เรือนรับรองก่อนไป๋หลินจึงนั่งลงที่โ
ตอนนี้องค์ชายรองเฟยซินก็มาศึกษาเล่าเรียนวิชาแพทย์ได้ห้าเดือนกว่าแล้ว แต่กลับเข้าใจทุกอย่างและจดจำขั้นการรักษาของแต่ละโรคได้อย่างแม่นยำ สมุนไพรรักษาโรคทุกชนิดก็จำสรรพคุณได้อย่างขึ้นใจ ด้วยความเก่งและฉลาดจนตอนนี้องค์ชายเฟยซินสามารถรักษาผู้ป่วยแทนท่านอาจารย์อย่างไป๋หลินได้แล้ววันนี้มื้อเย็นไป๋หลินได้ท
ช่วงนี้ครอบครัวบ้านถานรองกำลังจัดแจงงานให้เรียบร้อย เพราะอีกสองอาทิตย์หลัวฟางจะพาครอบครัวเดินทางไปที่เกาะดอกเหมย ส่วนจูหลางตอนนี้ก็เข้ากับครอบครัวบ้านถานรองได้ดี จนตอนนี้ใครที่เห็นจูหลางก็จะพูดว่าลูกชายคนโตของไป๋หลินกับหลัวฟางจนชินปาก ท่านปู่ ท่านย่า ท่านตา ท่านยาย รวมไปถึงลุงป้าน้าอาต่างก็รักและเอ็
เมื่อหลังจากที่ไป๋หลินฟื้นขึ้นมาแน่นอนว่างานต้องล้นมือเป็นธรรมดา ไป๋หลินกับหลัวฟางต้องรีบเร่งจัดแจงงานให้เหลือน้อยที่สุด เพราะอีกในหนึ่งเดือนข้างหน้าจัดมีงานชุมนุมชาวยุทธเกิดขึ้น เจ้าภาพปีนี้ที่จัดงานก็คือวัดซ่งซานนั้นเองอีกอย่างงานนี้มีจอมยุทธระดับแถวหน้าของแคว้นมารวมตัวกันมากมาย แน่นอนว่าสองสามีภร
"วิญญาณและเลือดเนื้อของเจ้ามิอาจตื่นอยู่ตลอดไป บททดสอบใหญ่จะบังคับให้เจ้าต้อง หลับใหลอีกครา"ดวงตาของไป๋หลินพร่ามัวร่างกายหนักอึ้งเหมือนมีพันพันหินถ่วงลงจากบ่า หมอที่อยู่รอบข้างเพิ่งจะขยับเข้ามาเอ่ยชมและถามไถ่ แต่เสียงทั้งหมดกลับเลือนรางราวกับถูกคลื่นหมอกปกคลุม เขาพยายามฝืนยืนตรง ทว่าเปลือกตากลับหนั
"ท่านหมอไป๋หลินมาถึงแล้ว" องครักษ์ผู้คุมประกาศเสียงดังพร้อมก้าวหลีกให้ไป๋หลินก้าวเข้ามา สายตาขุนนางนับสิบคู่หันมาสนใจเธอทันที บางคนมองด้วยความหวังบางคนแฝงแววสงสัยว่า หมอชนบทผู้นี้จะมีฝีมือพอหรือไม่ ไป๋หลินก้าวเข้าไปโดยไม่หวั่นไหว ประสานมือคำนับเล็กน้อย แล้วรีบตรงไปยังเตียงผู้ป่วย นางกวาดตามองบาดแผล
Rebyu