تسجيل الدخولจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทหารหน่วยรบพิเศษมาดแมนขวัญใจสาว ตายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทำให้วิญญาณย้อนไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ตื่นมาในต่างยุคแบบงงแถมยังมีสามและลูกชายอีกสี่คน
عرض المزيد"ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน ขอให้ครอบครัวและสหายทั้งหลาย อยู่เย็นเป็นสุขดุจดอกเหมยบานไม่ร่วงโรย" หลัวฟางเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังก้องพร้อมกัน งานเลี้ยงดำเนินไปถึงยามค่ำ ไฟโคมแดงถูกจุดเรียงรายทั่วจวน แสงโคมสะท้อนยิ้มและเสียงหัวเราะ ทำให้คืนวันนั้นกลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่นที่สุดของทุกคนค่ำค
แปดเดือนต่อมาในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ลมอ่อนพัดกลีบดอกเหมยปลิวว่อนทั่วจวนตระกูลถาน เสียงร้องทารกสองคนดังประสานกันในห้องคลอด ไป๋หลินเหน็ดเหนื่อยเหงื่อชุ่มแต่รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้ายังคงงดงามยิ่งนักหมอตำแยยกห่อผ้าขาวสองห่อส่งให้หลัวฟาง เด็กคนหนึ่งมีแก้มแดงระเรื่อร้องเสียงใส อีกคนตาปรือเงียบสงบแต่กำมือแน่นราว
โรงหมอกังอันในยามเช้าอาบด้วยแสงแดดอุ่นอ่อน กลิ่นดอกเหมยที่หลัวฟางเด็ดมาจากสวนยังอบอวลอยู่ในแจกันไม้ไผ่ ไป๋หลินที่เพิ่งตรวจชีพจรให้คนไข้รายสุดท้ายในห้องรักษา เขารู้สึกผิดแปลกในร่างกายตนเองมาตลอดหลายวันอ่อนเพลียง่าย ใจเต้นแรงและบางครั้งมีคลื่นไส้ยามเช้าจึงขอมาพักที่เรือนรับรองก่อนไป๋หลินจึงนั่งลงที่โ
ตอนนี้องค์ชายรองเฟยซินก็มาศึกษาเล่าเรียนวิชาแพทย์ได้ห้าเดือนกว่าแล้ว แต่กลับเข้าใจทุกอย่างและจดจำขั้นการรักษาของแต่ละโรคได้อย่างแม่นยำ สมุนไพรรักษาโรคทุกชนิดก็จำสรรพคุณได้อย่างขึ้นใจ ด้วยความเก่งและฉลาดจนตอนนี้องค์ชายเฟยซินสามารถรักษาผู้ป่วยแทนท่านอาจารย์อย่างไป๋หลินได้แล้ววันนี้มื้อเย็นไป๋หลินได้ท
พ่อค้าหัวหน้าพูดพลางมองเด็ก ๆ ด้วยรอยยิ้ม พวกสี่แฝดหัวเราะด้วยความภูมิใจ หลัวฟางกับไป๋หลินยืนมองรถม้าที่เคลื่อนตัวออกไป สายตาเต็มไปด้วยความสุขที่ไม่ใช่แค่เรื่องกำไร แต่เป็นความอบอุ่นในครอบครัว การได้เห็นเด็ก ๆ มีส่วนร่วมและเรียนรู้คุณค่าของความขยันและความร่วมมือ"ทุกคนทำได้ดีมาก" หลัวฟางหลัวฟางพูดเ
"ในที่สุดความเหนื่อยยากของเราก็เห็นผล สมุนไพรที่ปลูกด้วยน้ำพักน้ำแรงของท่านพี่กับคนอื่น ๆ และโรงหมอกังอันสามารถสร้างอาชีพให้กับใครหลาย ๆ คนได้จริง และยังทำให้เราได้อยู่พร้อมหน้ากัน ทั้งบ้านเดิมที่ยังอบอุ่นเหมือนเคย และบ้านถานใหญ่ที่คอยช่วยเหลือพวกเรามาตลอด ยังมีครอบครัวพี่สามพี่สี่และพี่ห้าที่ไม่เคย
โรงประมูลขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง เสียงฝีเท้าของผู้เข้าร่วมงานก้องสะท้อนในอาคารไม้สูงหลังคากระเบื้องเรียงราย ธงประมูลสีแดงและทองสะบัดไหวตามแรงลมเบา ๆไป๋หลินถือถุงผ้าที่บรรจุโสมป่าเห็ดหลินจือและบัวหิมะ เดินเคียงข้างหลัวฟางเข้าสู่ห้องประมูล กลิ่นดินและสมุนไพรสดลอยมารวมกับกลิ่นข้าวของเครื่องใช้
"ระวังหน่อยนะ" หลัวฟางเขาพูดเสียงเบารอยยิ้มลึกซึ้งปรากฏบนใบหน้าอยู่ ๆ ร่องทางเล็ก ๆ ข้างก้อนหินใหญ่ปรากฏขึ้นเหมือนบังเอิญ แสงแดดลอดผ่านหมอกลงมาตกบนทางนั้นพอดี ส่องประกายระยิบระยับเหมือนสวรรค์ชี้ทาง"นั่นไง ทางนี้เหมือนจะไปได้ง่ายกว่า ทางที่เรามาใช่ไหมล่ะท่านพี่ ข้าเจอมันโดยบังเอิญตอนที่ข้าเจอพี่เซี
المراجعات