分享

Forty Four

作者: Allecorianna
last update publish date: 2026-06-13 14:12:31

CELESTE

Pakiramdam ko ay unti-unti na akong nababaliw nitong mga nakaraang araw. Hindi ko na maalala kung kailan ako huling nakatulog ng mahimbing dahil sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko… mukha ni Denzel ang nakikita ko. Ngunit hindi na iyon ang dating Denzel na nakatingin sa akin na parang ako ang pinakamahalagang babae sa buhay niya. Ang nakikita ko ngayon ay ang lalaking malamig ang tingin habang kinakampihan si Eve sa harap ng maraming tao. At walang pag-aalinlangang pinapakita sa akin
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Thirty

    ANDREWHindi ko agad nasagot ang tanong ni Sofia. Nakatingin lang siya sa akin habang hinihintay ang sagot ko. At sa ekspresyon ng mukha niya ay halatang gusto niyang marinig mismo sa akin kung ano talaga ang dahilan kung bakit parang naging kakaiba ang pakikitungo ko sa kanya nitong mga nakaraang linggo. Hindi ko siya masisisi dahil kung ako rin ang nasa posisyon niya at narinig ko ang sinabi ni Jinu tungkol sa pagiging anak niya ng isang kasambahay, malamang ganoon din ang maiisip ko.Huminga ako ng malalim bago ko siya hinarap nang maayos."Hindi kita ikinahihiya, Sofia. Kung iyon ang iniisip mo dahil sa sinabi ni Jinu kanina, mali iyon. Alam kong may mga taong ganoon mag-isip at alam kong may mga pagkakataong ganoon din ako noong una kitang nakilala, pero habang tumatagal at mas nakikilala kita, napagtanto kong mali talaga ang naging tingin ko sa iyo. Hindi ko dapat pinagbasehan ang trabaho ng mama mo o ang buhay na kinalakihan mo para husgahan kung anong klaseng tao ka."Malungko

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Twenty Nine

    ANDREW NAGKATINGINAN kaming dalawa ni Sofia. At nakita ko sa kanya ang labis na pagtataka. Matalim kong tiningnan si Jinu. Nakangisi siyang nakatingin sa amin. “Sa tingin ko, kailangan ko ng umalis.”Nagmamadaling lumakad paalis si Sofia at ako naman humarap kay Jinu.“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Jinu?”“Hindi ba ikaw ang dapat kong tanungin ng ganyan? Sinabi mo sa akin na nakakainis ang babaeng iyon dahil mayabang at parang hindi ka itinuturing na amo. Pagkatapos maaabutan ko kayo sa ganyang eksena? Ano ang nangyayari sa iyo, Andrew? Huwag mong sabihin nagpapauto ka na sa babaeng iyon?”“Oo sinabi ko nga iyon pero nagkamali ako. Hindi ko dapat hinusgahan si Sofia at pinagsisisihan ko ang mga pinagsasabi ko.”“What? Bakit? Dahil ba nagkakagusto ka na sa babaeng yun? Dahil ba nahuhulog ka na sa kanya? Hindi ka ba nahihiya sa sasabihin ng ibang tao kapag nalaman nila nahulog ka sa isang empleyada? O anak ng isang kasambahay?”“At ano naman kung isa siyang empleyado sa kumpanyang

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Twenty Eight

    SOFIAKINABUKASAN, HINATID ko ulit si mama patungo sa mansyon ng Bowles. Ayos lang kasi sa kanila kahit hindi stay in si mama. Sobrang bait talaga ng mag-asawa at wala akong masabi sa kanilang dalawa. Pagkapasok ko pa lang ng gate, natanaw ko na kaagad si Lily doon. Hindi na rin naman ako magtataka kung bakit siya nandito dahil kaibigan ang mga magulang nilang dalawa at magkababata sila. “Mama…maiwan ko na po kayo dito. Kapag maaga akong nakauwi ulit, susunduin kita. Basta maghintay lang po kayo sa akin dito. Kapag lumagpas na ng ala syete, umuwi na po kayo.”“Okay sige, anak. Ingat ka sa byahe.”Tipid akong ngumiti bago lumakad na. Ngunit paglabas ko ng gate, laking pagtataka ko nang makitang nakapamaywang si Lily. Mukhang hinintay niya pa talaga akong makalabas.“Ang galing mo rin talaga, ano? Hinahatid-sundo mo ang mama mo para makita mo si Andrew dito. Ang galing din ng naisip mo,” halata sa boses niya ang inis.Napakamot ako sa aking ulo at pagkatapos ay matamis siyang nginitia

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Twenty Seven

    SOFIAMAKALIPAS ANG TATLONG ARAW, naging normal na ulit ang takbo ng trabaho sa Étoile Maison. Wala nang nangyaring kakaiba sa opisina at wala na ring pagkakataong nagkita kami ni Lily. Sa totoo lang, mas gusto ko na rin iyon. Ayoko nang makipagtalo pa sa babaeng iyon dahil pakiramdam ko ay wala rin namang mangyayari kahit magpalitan pa kami ng isang daang salita. Pareho lang kaming hindi magpapatalo.Pagsapit ng alas singko ng hapon ay natapos ko na rin ang lahat ng reports na ipinagawa sa akin. Nagpaalam muna ako kina Janella at Zid bago lumabas ng opisina."Sofia, uuwi ka na ba?" tanong ni Janella."Hindi pa. Dadaan muna ako sa mansion nila Ma'am Eve. Susunduin ko si Mama.""Araw-araw mo na ba siyang sinusundo?""Hindi naman. Kapag maaga akong nakakalabas, sinusundo ko siya. Mas kampante kasi ako kapag magkasama kaming umuuwi.""Tama lang iyon," sabi ni Janella. "Mas okay na rin na may kasama siya sa biyahe."Tumango lang ako bago tuluyang nagpaalam sa kanila.Hindi naman kalayuan

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Twenty Six

    SOFIAKinabukasan, maaga akong bumangon dahil sinabi ni Mama na sasabay na lang daw siyang umalis sa akin. Gusto ko kasi siyang ihatid sa mansion ng pamilya Bowles para kahit papaano ay makasiguro akong maayos siyang makakarating. Habang kumakain kami ng almusal ay hindi ko pa rin maiwasang paalalahanan siya."Ma, tandaan mo ang sinabi mo sa akin kagabi. Kapag napagod ka, magpapahinga ka agad. Huwag kang mahihiyang sabihin kina Ma'am Eve kapag masama ang pakiramdam mo."Napangiti siya habang umiinom ng kape."Naku, anak. Pang-ilang beses mo na bang sinabi iyan simula kagabi?""Kahit isang daang beses ko pang sabihin iyan, uulitin ko pa rin.""Ang kulit mo talaga.""Natural. Ikaw na lang ang pamilya ko. Siyempre mag-aalala ako.""Hindi mo na kailangang mag-alala. Sinabi ko na sa oyo, hindi naman mabigat ang trabaho ko roon.""Oo na po. Pero gusto ko pa ring marinig na inuulit mo."Napailing siya bago ngumiti."Sige na nga. Kapag napagod ako, magpapahinga ako. Kapag masama ang pakiramd

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One Hundred Twenty Five

    SOFIA Pagdating ko sa bahay ay agad kong inilapag ang bag ko sa lumang sofa sa sala. Tahimik ang buong bahay. Akala ko noong una ay nasa kusina lang si Mama dahil madalas ko siyang datnan na naghahanda ng hapunan kapag mas maaga akong nakakauwi. Ngunit matapos kong silipin ang kusina, wala rin siya roon. Nagsalubong ang kilay ko dahil sa pagtataka. "Saan naman kaya nagpunta si Mama?" Napatingin ako sa orasan. Mag-aalas sais pa lang ng hapon. Hindi naman niya ugali ang umalis ng hindi nagsasabi sa akin. Kung may pupuntahan man siya, lagi niya akong tinetext o kaya naman ay iniiwanan ako ng sulat sa mesa. Nilibot ko pa ang maliit naming bahay para makasiguro na wala talaga siya. Nang makumpirma kong ako lang mag-isa, nagpalit muna ako ng damit at naghugas ng mukha. Pagkatapos ay nagsaing ako at nag-init ng ulam na nasa refrigerator. Habang kumakain ako, panay ang tingin ko sa p***o. Lumipas ang halos tatlumpung minuto. Hanggang naging alas siyete pero wala pa rin si Mama. Hindi ko

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   Two

    EVEMarahan akong napaharap sa kanya. At sa dilim ng kwarto ay bahagya kong nasilayan ang matigas niyang mukha na tila walang bakas ng init o lambing kahit ang mga kamay niya ay patuloy na marahang humahaplos sa akin. Tahimik lang siya, gaya ng dati. Walang paliwanag. Walang paghingi ng tawad sa mg

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   One

    EVE CASTRO "Nasaan na kaya siya?" bulong ko sa sarili. Mag-aalas dose na ng gabi ngunit gising pa rin ako sa loob ng napakalaking mansion ng mga Bowles. Sa sobrang katahimikan ay halos marinig ko na ang sarili kong paghinga habang nakaupo sa mahabang dining table na para bang isa lamang akong bi

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   Five

    EVEDalawang araw na ang lumipas mula nang tuluyan kong iwan ang mansion ng mga Bowles. Ngunit hanggang ngayon ay pakiramdam ko ay hindi pa rin tuluyang nagsisink in sa akin ang lahat ng nangyari. Para bang napakabilis ng mga pangyayari na minsan, naiisip kong baka panaginip lang ang lahat at magig

  • Kalampag Sa Gabi (SPG)   Four

    EVEMABILIS na dumaan ang isang buwan. Maaga akong nagising nang araw na iyon na may kakaibang pakiramdam sa katawan ko. Ilang araw ko nang nararamdaman ang madalas na pagkahilo at mabilis na pagkapagod. Pero hindi ko iyon masyadong pinansin dahil inisip kong baka dala lang iyon ng stress at puyat

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status