Bölüm 3

Avery’nin Bakış Açısı

“Bu da ne lan böyle?!” diye küfretti babam, merdivenleri öfkeyle çıkarken.

Babamla üvey annem odaya daldı. Daracık odada üzerime doğru ilerlerlerken geri çekilmeye çalıştım.

Zara kolumu sertçe yakalayıp beni çevirdi. Boynumdaki ısırık izi ışıkta daha net görünsün istiyordu.

Babam iz işaretine baktığı anda donup kaldı.

“Bu iz güçlü bir kurt tarafından bırakılmış gibi görünüyor,” diye mırıldandı şaşkınlıkla.

“Seni kim işaretledi?”

Zara ve annesi “güçlü” kelimesini duyduğu anda bana bakışları değişti. Şaşkınlıklarının yerini iğrenme aldı.

Cevap vermek istemiyordum. Ben bile hâlâ olanlara inanamıyordum. Ama bu evde bana soru sorulduğunda cevap vermeyi öğrenmiştim.

“Bilmiyorum,” diye fısıldadım.

“Nerede o?” diye kükredi babam.

“Muhtemelen hâlâ ormandaki göletin yakınındadır… ama emin değilim.”

“Kesin seni bırakıp kaçmıştır,” dedi Zara küçümseyerek.

“Sana söylemiştim. Senin gibi bir insanı kimse istemez.”

Babamın ilk tekmesi hazırlıksız yakaladı beni. Babam sürünün oldukça güçlü Gammalarından biriydi. Darbenin etkisiyle odanın diğer tarafına savruldum.

“İşaretlendikten sonra hâlâ hiçbir şey bilmediğini mi söylüyorsun?!” diye bağırdı babam.

“Seni bu eve bağladığım, doğduğun güne lanet olsun! Tıpkı annen gibi aşağılık bir sürtük olacağın en başından belliydi zaten!”

İkinci tekme gelir gelmez acıyla bağırdım ve yerde kıvrıldım.

“Bunca yıl seni büyüttüm, karşılığı bu mu?!”

Gözlerim annemi düşünürken doldu.

Annem sürümüzde yaşayan sıradan bir hizmetçiydi. Babam sarhoş olduğu bir gece onunla birlikte olmuş ve ben dünyaya gelmişim.

Babam sürünün Gamması olarak onun gibi bir hizmetçiyi hiçbir zaman istememişti. Bu yüzden annemin onu baştan çıkardığını söylemiş ve onu sürüde Omega köle olarak çalışmaya zorlamıştı.

Yaşlı Alfa halime acımış ve babamın beni en azından kendi ailesinin bir parçası olarak büyütmesini emretmişti.

Annemi görmeme neredeyse hiç izin verilmezdi. Ama gizlice onu ziyaret etmeyi başardığım birkaç an olmuştu ve onun ne kadar iyi biri olduğunu hâlâ hatırlıyordum.

“Avery de annesi gibi köleye dönüştürülmeli,” dedi Zara babama.

“Sonuçta işaretlenip terk edilen ucuz bir kadın o.”

Zara uzun zamandır Ryan’ın sevgilisi olmamı kıskanıyordu. Ryan’ı kendisi istiyordu. Sanırım sonunda istediğini elde etmişti.

“Benim kızım köle olmayacak!” diye tısladı babam.

“Önce kurtsuz kaldı, şimdi de bu çıktı başımıza! Sürünün Gamması olarak onurumu ayaklar altına aldırmayacağım!”

Tekmelerinden kaçmaya çalıştım ama kaçmanın onu daha da öfkelendireceğini yıllar önce öğrenmiştim. Sırtım darbeler yüzünden yanıyordu.

Sonunda durdu. Ağır ağır nefes alıyordu.

Sonra eğilip çenemi sertçe kavradı ve boynumdaki işarete uzun uzun baktı.

Yüzünde sinsi ve acımasız bir ifade belirdi.

“Şu çiftleşme balosuna gidip seni işaretleyen adamı bulacaksın, seni damgalı kaltak,” diye hırladı.

“Eğer bulamazsan seni bu dünyadan silmek benim görevim olur.”

Parmaklarının baskısı yüzümü acıtıyordu.

Daha önce de beni öldürmekle tehdit etmişti. Ama bu kez gözlerinde gerçekten bunu yapacağını gördüm.

Omurgamın dibinde buz gibi bir his oluştu. Korku, panik ve öfke içimde birbirine karışıyordu.

Ondan kaçamazdım. Ona karşı koyamazdım. Gidecek hiçbir yerim yoktu.

Ve o çiftleşme balosu…

Silvermoon Sürüsü’nün Nightwolf Sürüsü ile nesillerdir süren bir evlilik geleneği vardı.

Her üç nesilde bir Nightwolf Alfa’sı Silvermoon’dan bir eş seçmek zorundaydı. Aynı şekilde Silvermoon Alfa’sı da Nightwolf’tan bir eş alırdı.

Bu kez düzenlenecek tören, genç ve henüz eşini bulamamış Nightwolf Alfa’sı Gideon’ın kendisine bir eş seçmesi içindi.

Diğer sürülerden kurtlar da baloya katılıyor, belki kendilerine uygun bir eş bulurlar diye umut ediyordu.

Normalde eğlenceli bir etkinlik olması gerekirdi ama bu kez herkes gergindi.

Çünkü Alfa Gideon soğukkanlı bir katil olarak biliniyordu.

Bir düzineden fazla sürüyü yeryüzünden sildiği söyleniyordu. Hayatta kalanlar ise sürüsüz kalıp dört bir yana dağılmıştı.

Buna karşılık Silvermoon’un Alfa’sı yaşlanmış ve güçten düşmüştü.

Onun gibi güçlü ve acımasız bir sürünün beni isteyeceğini sanmıyordum. Ben sadece bastırılmış ve işaretlenmiş bir kurttum.

“Bu evden ya bir kocayla çıkarsın ya da bir tabutun içinde,” dedi babam sertçe.

Tokadının sertliğiyle duvara savruldum. Ardından arkasını dönüp odadan çıktı.

Gideon’ın Bakış Açısı

Hayatımın en güzel rüyasından uyandığımda eşimin gitmiş olduğunu fark ettim.

İlk başta endişelenmedim. Onu işaretlemiştim. Çok uzağa gidemezdi.

Ama bağımız üzerinden ona ulaşmaya çalıştığımda karşıma yalnızca sessiz bir boşluk çıktı.

Bu nasıl mümkün olabilirdi?

Dün geceye dair anılar zihnimde hâlâ capcanlıydı. Yaşananlar rüya değildi.

'Eş.'

Kurdum o kelimeyi söylemişti.

Onun baş döndürücü kokusunu ormanın rüzgârında aldığımız anda eşimizi bulduğumuzu anlamıştık.

Onunla tanışacağımı öğrendiğim an hissettiğim mutluluğu hiçbir şey engelleyemezdi.

Sonra onu başıboş kurtların arasında gördüm. Onu elimden almaya çalışıyorlardı.

Bir kurdun, kader eşinin tehlikede olduğunu anladığı an kontrolden çıkıp çılgına dönmesi, düşmanları için ölümcüldür.

Peşlerine düşüp hepsini avladım. Zaten kurduma karşı koyabilecek güçleri yoktu.

Sonra onu buldum.

Sahiplendim.

Eşim yaptım.

Kurdumun içgüdüleri her şeyin önüne geçmişti. İçimdeki her parça onu tamamen işaretlememi istiyordu. Sonsuza kadar bana ait olmalıydı.

Acı hissetmesin diye yeterince feromon salgıladıktan sonra dişlerimi boynuna geçirdim.

O izin silinmemesi gerekiyordu. Kilometrelerce uzaktan bile kokusunu takip edebilmeliydim.

Ama şimdi aramızdaki bağ sanki hiç var olmamış gibi yok olmuştu. Onun baş döndürücü kokusu da kaybolmuştu.

En kötü kısmıysa her şeyin karanlıkta yaşanmış olmasıydı. Hâlâ nasıl göründüğünü bile bilmiyordum.

Kurdum zihnimin içinde huzursuzca volta atıyordu. Endişeli ve öfkeliydi.

Bir süre daha çevreyi aradım. Sonra eve dönüp Beta’m Tegan’ı hemen ofisime çağırdım.

Olanları anlattım ve işaretlediğim kader eşimi bulmasını emrettim.

Tegan, dün gece birini işaretlediğimi duyunca şaşkına döndü.

Boğazını temizledi.

“Onu bulursanız ne yapacaksınız? Silvermoon ile yapılacak şu çiftleşme balosu bozulmaz bir gelenek.”

Haklı olduğunu biliyordum ama söyledikleri kulağımı daha da rahatsız etmişti.

“İnsanların karşısına göstermelik bir Luna ile çıkarım,” dedim soğukça.

“Ama gerçekten işaretleyeceğim, isteyeceğim ve seveceğim tek kadın kader eşim olacak. Bunu herkes anlayacak.”

Kader eşim hâlâ bir sır olarak kalırken asla zorla ayarlanmış bir evliliği kabul etmeyecektim.