LOGINSi Vanessa Coldero-Montecarlos ay napilitang maikasal sa binatang si Randall Montecarlos dahil sa utang ng mga magulang niya sa pamilya nito. Minsan siyang saktan ng asawa tuwing lasing ito, ang mga magulang niya naman ay pinabayaan na siya. One night, the Montecarlos held a party at their place. May estrangherong lalaki na pumasok sa kwarto niya na nagpakilala bilang si Aaron, inakala niyang isa ito sa mga kaibigan ng asawa niya. Nakipagkwentuhan siya rito at nakisalo sa dala nitong inumin. Ang pagkekwentuhan nila ay napunta sa pagtatalik. After they were done, she suddeny felt dizzy and lost consciousness. Aaron wasn't who she thought he was. She woke up in a different room. She was kidnapped by the man she cheated on her husband with. Nalaman ni Vanessa na may galit ang lalaki sa asawa niya at may plano itong maghigante at kaylangan siya nito para matupad ang planong nitong paghihigante. He was silent, rude and hot-headed. Living under the same roof as him was painful and dangerous. That's why she needed to escape. But an incident happen which forced them to pretend as a couple. He was going to kill her if she refuse and she had no other choice but to obey this ruthless and ridiculously handsome billionaire—her kidnapper.
View MoreNAKATULALA ako sa nakabukas na pinto, nakaluhod ako at nakaawang ang labi. Parang bigla na lang sumakit ang ulo ko sa kakaisip sa mga nangyari ilang saglit pa lang ang nakalipas.That child... Marsha... She called Aaron her father. Could she possibly be...I couldn't imagine Aaron being a father. Ngayon ay ang tingin ko lang sa kaniya ay isang masamang tao, hindi ko kayang isipin na may anak siya at iyon ay ang mabait na batang tumulong sa akin at yumakap. Now that I think about it, she did resemble him... she did looked like him."Anong ginawa mo?" Nagulat ako nang bigla na lang pumasok si Sofia, parehas na kinakabahan at galit. "Anong ginawa mo kay Marsha?""W-wala akong ginawa..."Bumuntong hininga siya at sinalo niya ang kaniyang ulo. "Nakita ka ba ni Marsha? Anong sabi niya? Nasaan na 'yong posas mo?" sunod-sunod niyang tanong. "Huwag na huwag mong iisipin na tumakas dahil wala ka lang mapapala. Maraming bantay ang bahay at maliligaw ka lang. Ipapahamak mo lang ang sarili
"PAGKAIN mo." Dinalhan ako ng pagkain ni Sofia. "Lunes na, 6:00 AM." pagpapaalam niya sa akin. Tuwing dinadalhan niya ako ng pagkain ay sinasabi niya sa akin kung anong oras. Mabuti na lang, kundi ay paniguradong mababaliw ako.Nakatulong din ang paminsan-minsang pagkausap sa akin ni Sofia. Tinatanong niya lang kung may masakit ba sa akin o kung may lagnat ako, kung meron ay dinadalhan niya ako ng gamot.Naamoy ko na rin ang sarili kong amoy. Ilang Linggo na akong nakakadena kaya habang tumatagal ay parang nasasanay na rin ang ilong ko sa mabaho kong amoy. Dahil duon ay hindi ako makatingin kay Sofia tuwing malapit siya sa akin, mabuti ay hindi siya nagrereklamo sa pagiging mabaho ko."Saan si Aaron?" tanong ko sa kaniya. Ito rin ang palagi kong tinatanong tuwing nasa silid siya, minsan ay hindi siya sumasagot, minsan ay nagkikibit-balikat lang siya, minsan naman ay sinasabi niyang nasa trabaho. "Ano 'yong trabaho niya?" Ngayon ko lang naisipang itanong iyon."S'ya 'yong nag-
"ITO NA 'yong pagkain mo." Dinalhan ako ng hapunan ni Sofia, hindi ko alam. I lost track of time, dahil walang bintana ay hindi ko alam kung anong oras na, wala akong ideya kung umaga na ba o gabi."Thank you," I muttered to her. Ang likod ko ay nasa pader, nakayakap naman ang braso ko sa binte kong tinatabunan ng kumot.Binigyan niya ako ng tingin na hindi ko maintindihan. Parang hindi niya nagustuhan ang sagot ko sa kaniya, parang hindi niya gusto na nagpasalamat ako na dinalhan niya ako ng pagkain."'Yong natirang adobong manok 'yan saka kanin," dagdag niya pa na masama pa rin ang tingin.Inalis ko na ang kumot ko sa binte, dahan-dahan akong umusog palapit sa nightstand sa gilid ko kung saan nakapatong ang tray ng pagkain at tubig.So it's probably noon or night time."Mabuti naman eh kumakain ka na."Dahan-dahan akong tumango at pinulot ang kutsara at tinidor, hindi ako makatingin sa kaniya. There was just something about this that is shameful and embarrassing. I could fee
MABIGAT ang ulo ko nang magising, hindi pamilyar na kisame ang bumungad sa paningin ko. Napabalikwas ako ng bangon habang nakasalo sa ulo, napasinghap nang may pumigil sa kamay ko. Tinignan ko ito at nakita na nakaposas ng kamay ko sa bed post.Kumurap-kurap ako, nilibot ko ang paningin sa paligid nang nakaawang ang labi. Nasa isang silid ako, hindi maliwanag pero hindi rin masyadong madilim.It was an empty room, but it wasn't that frightening. Ang kama kung saan ako naroon ay nakakapanibago rin dahil hindi ito malambot. Wala rin akong unan. May nightstand sa gilid ko, across me was an old cabinet with drawers. That was all there was in room, it was almost empty and deserted.I remembered what happened last night. I remembered Aaron and having sex with him. I remembered everything he said to me before I lost my consciousness.Para akong mababaliw sa kakaisip kung anong balak niya sa akin, kung ano ang ang mga nangyayari. Pumipintig pa ang ulo ko sa sakit dahil sa alak na ininom ko ka





![Doctor Alucard Treasure [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews