Chapter 1: Can I?

Chapter 1: Can I?

Halos lahat ng agents na nakakapansin ng long folder na hawak ni Alexa ay binabati siya. Vocal naman kasi siya na naiinggit siya sa mga ito sa tuwing nabibigyan sila ng mga long quest. Kaya naman alam nilang achievement iyon para sa kaniya. At halos lahat ay iisa lang ang payo sa kaniya, kagaya rin ng payo ng kaniyang kapatid na si Orlando. Samantalahin niya ang kaniyang social life, dahil mawawala iyon sa mga susunod na araw. Una, dahil wala iyon sa kaniyang character description. Pangalawa, dahil kapag nasa long quest ay mas malaki ang posibilidad na maraming makakilala sa kaniyang fake identity, at kahit tapos na ang mission ay maari niya pa rin iyon makasalubong saan man siya magpunta. That's why when they're in the long quest, they have to be lowkey.

Alexa took their advice, that she decided to went to a bar where she can be free for the last time. Sumasayaw siya habang umiinom sa dance floor, hindi iniinda ang matatapang na amoy ng iba't ibang pabango, alak at sigarilyo. Pati na rin ang lakas ng music na dumadagundong sa buong bar, masakit sa ulo ngunit na-e-enjoy niya iyon. 

Nang maubos ang laman ng basong dala niya ay bumalik siya sa bar counter para magpa-refill. Kinuha niya rin ang pagkakataong iyon upang makapagpahinga sa kakasayaw. Umupo siya sa high chair at pinanood ang bartender na nagsasalin ng alak sa isang baso.

"Refill, please," halos pasigaw niyang sabi upang agawin ang atensyon ng bartender na hindi manlang siya nilingon at paalis na sana sa puwesto nito.

Tumaas ang kilay ng bartender at napatingin sa kaniya. Hindi napigilan ni Alexa ang mapangiti nang makita ang mukha ng bartender. Hindi ito ang tao roon kanina, at ngayon niya lang ito nakita. Sigurado siya roon, dahil mahirap kalimutan ang ganitong mukha. 

With his thick, wavy dark brown hair, it's messy in a good way. Ang guwapo niyang tingnan. Idagdag pa ang maayos at magandang kurba ng mukha nito. Strong, sharp jawline with light beard shadow, suits with his olive to tan skin tone. High cheekbones and a straight, prominent nose. He looks tall and broad in every angle. He has these foreign eyes that are too visible even with the neon lights. 

Napaparami na yata siya ng inom, dahil pinagnanasahan niya na ang lalaking ngayon niya pa lang nakita.

Nagdadalawang-isip na lumapit sa kaniya ang bartender, kung hindi lang ito nagandahan sa kaniya ay hindi siya nito lalapitan.

Well, hindi naman kasi bartender si Preston. Nandoon lang siya dahil ang totoong bartender ay kaibigan niya, at may pinopormahan itong customer kaya naman iniwan nito ang pwesto. Hiniram pa ang suot niyang suit jacket upang magmukha itong kagalang-galang. Kaya naman ngayon ay ang buttom up shirt na lang ang suot niya, bukas ang mga unang butones nito, exposing his hairy chest, made him look less formal, kaya normal lang na mapagkamalan siya ni Alexa na bartender. 

Sa halip na i-refill ang drinks ni Alexa ay inilapag nito sa harap niya ang sinalin nito kaninang alak para sa sarili. Men's drink iyon, pero bilang hindi naman bartender si Preston ay hindi nito alam kung ano dapat ang drinks niya. He just mesmerized by her beauty, na kahit sa tagal nitong naninirahan sa Europe at madalas makakita ng magagandang kababaihan na may iba't ibang klase ng ganda, tila ba ibang iba ang ganda ni Alexa sa paningin nito. 

Her fair skin looks flawless, pati ang mahabang niyang buhok na sumusunod sa bawat galaw niya. Her almond eyes, small and pointed nose, natural shape heart of her lips. She looks like someone who just came from an expensive paintings. It's hard to ignore her. Idagdag pa ang mini dress na suot ni Alexa na naglalabas ng magandang korte ng kaniyang katawan. Hindi maiwasan ni Preston na mapatingin sa kaniyang cleavage. 

Natawa si Alexa at inusog palayo ang baso. "Sorry, pero pagagalitan ako ng boss ko kapag naglasing ako." 

Muling tumaas ang kilay ni Preston habang nakatingin pa rin sa kaniya. "Boss...?" anito. "Or boyfriend?" 

Tumagilid ang ulo niya. "Are you trying to ask me if I have a boyfriend?" Malakas ang pakiramdam ni Alexa, observant din siya. She was trained for that. Kaya naman kahit hindi pa sabihin ni Preston ay alam niya kaagad na interesado ito sa kaniya. Nakikita rin niya ang hindi nito napipigilang pagsulyap sa kaniyang dibdib. 

Ganoon pa man ay sa halip na mainis o ma-creepy-han ay natutuwa pa siya rito, at sigurado siyang hindi iyon gawa ng alak. Dahil totoo naman ang sinabi niya. Ipinagbabawal sa kanila ni Orlando ang uminom ng marami, mataas man o mababa ang tolerance nila. Pati drugs o kahit anong maaring maging dahilan para mawala sila sa sarili at ma-reveal nila ang kanilang pagkatao. 

Ipinatong ni Preston ang dalawang siko sa bar counter para mas mapalapit kay Alexa. "Do you?"

Ginaya ni Alexa ang puwesto nito na dahilan upang magkalapit ang kanilang mga mukha. "Why? Do you want to?"

"Can I want you?"

Mula sa mga mata niya ay bumaba sa kaniyang mga labi ang mga mata ni Preston.