Share

ตอนที่ 3 ต้องกลัว!

last update Tanggal publikasi: 2025-01-27 23:16:37

ต้องกลัว!

เคล้ง!!!

เสียงท่อนเหล็กที่อยู่ที่พื้นดังลั่นลานจอดรถก้องกังวาน เมื่อถูกเท้าของชายหนุ่มไปเตะโดนเข้า ในขณะที่กำลังถอยหลังจะพาหญิงสาวตัวเล็กในอ้อมกอดหนีออกอีกทางของโรงจอดรถ เสียงเหล็กกระทบพื้นนั้นทำให้กลุ่มวัยรุ่นที่ตามล่าหาตัวเขาอยู่ก็หันมาทางต้นเสียงเป็นจุดเดียว

“ไป!! หนีเร็ว!” เสียงของโคเยอร์ตะโกนบอกกับหญิงสาว พร้อมกับออกแรงดึงแขนเรียวเล็กให้วิ่งตามเขาไป

หากเป็นเวลานี้ ถ้าเขาอยู่คนเดียว เขาคงไม่เลือกที่จะหนีและคงลุยฝ่าวงล้อมของคู่อริไปแล้ว แต่เขาทำแบบนั้นไม่ได้ ด้วยเพราะคนตัวเล็กที่เขาต้องปกป้องและจะไม่ให้เธอบาดเจ็บเธออยู่กับเขาด้วยในตอนนี้

“พวกมึงตามมันไป!” เสียงตะโกนไล่หลังของพวกเขาและเธอทั้งสอง

ตุบ ตุบ ตุบ

เสียงฝีเท้าของทั้งคู่วิ่งหลบหลีกตามซอกตามซอยมาได้สักพัก จนมาหยุดข้างตึกหลังมหาวิทยาลัย ที่ตอนนี้ไม่ด้เปิดการใช้งาน ทั้งคู่หยุดหอบหายใจเมื่อคิดว่าน่าหลบคนเหล่านั้นพ้นแล้ว แต่มือหนาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยมือจากแขนเรียวเล็กเลย

“บ้านของเธออยู่ที่ไหน” เสียงทุ้มปนหอบเอ่ยถามขึ้น

“ถะ...ถามทำไม” เสียงเล็กหอบไม่ได้ตอบเขาแต่กลับเลือกที่จะถามเขากลับ

“จะพาไปส่ง ไม่ได้ยินที่พวกนั้นมันพูดหรือยังไง มันเห็นหน้าเธอแล้ว มันต้องเล่นงานเธอแน่” โคเยอร์พูดกับคนตัวเล็ก

“ฉันไม่กลัวหรอก” หญิงสาวตอบกลับอย่างดื้อรั้น เธอไม่กลัว เพราะว่าครอบครัวของเธอเป็นมาเฟีย พ่อและพี่ชายของเธอก็เป็นมาเฟีย รวมถึงตัวเธอด้วย

“ไม่กลัวก็ต้องกลัว” เสียงของชายหนุ่มพูดขึ้น

“ทำไม๊!!” ลิลลี่ถามเขาเสียงสูง ชายหนุ่มไม่ได้ตอบเธอทันที แต่กลับมองจับจ้องไปที่จี้สีเงินวาววับรูปฟันเฟืองเกียร์ที่อยู่ในสายสร้อยคอของเธอ

“เพราะ....ฉันสั่งให้เธอกลัว” เขาพูดเสียงเรียบ

“ท่าจะบ้านะตานี่ แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่งด้วยล่ะ ดูจากท่าทางและใบหน้าหล่อๆ แล้ว นายคงอายุน้อยกว่าฉันนะ” ลิลลี่พูดไป พร้อมกับสำรวจร่างกายและการแต่งกายของชายหนุ่มไปด้วย

“อายุน้อยแล้วยังไง อย่างอื่นไม่น้อยนะ เป็นผัวเธอได้ด้วย” ชายหนุ่มตอบยียวนกวนโมโหหญิงสาว

“ทะลึ่ง!!” ลิลลี่แว้ดใส่เขาอีกครั้ง เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาบอกด้วยคำพูดกำกวมของเขา

“ทะลึ่งอะไร ฉันหมายถึงตัว คิดไปไกลอีกละ เธอนี่เป็นคนยังไง” โคเยอร์บอกคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดเขา

“หลบพ้นแล้วมั้ง ฉันต้องกลับบ้านแล้ว” ลิลลี่เอ่ยติดๆ ขัด เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองนั้นกำลังใกล้ชิดเขามากเกินไป

แต่ชายหนุ่มที่ใช้สองแขนค้ำร่างเล็กเอานั้นกลับไม่ได้ปล่อยเธอทันทีที่เธอบอก เขาใช้มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นจับจี้ฟันเฟืองขึ้นมาดู แสงแวววาวที่กระทบกับแสงพระอาทิตย์สะท้อนเข้ากับดวงตาคมเข้ม

“เกียร์สวยดีนะ...” ชายหนุ่มเอ่ยชม พร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก

“เกียร์นี่เหรอ ของฉันเอง ดูเหมือนว่าฉันจะเป็นรุ่นพี่นายนะ” ลิลลี่พูด พร้อมกับมองไปที่เกียร์สีเงินวาววับที่อยู่กับสร้อยเส้นยาวที่คอเขาด้วย

“รุ่นพี่แล้วยังไง เอาได้เหมือนเดิมแหละ” โคเยอร์พึมพำออกมาเบาๆ ที่แบบว่าเขาได้ยินเพียงคนเดียว

“อะไรนะ เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ” ลิลลี่ถามขึ้น เมื่อได้ยินที่เขาพูดไม่ชัดเจน

“ไม่มีอะไร ยังไม่ได้พูดอะไรเลย บ้านอยู่ที่ไหน หรือคอนโดอยู่ไหน จะไปส่ง” โคเยอร์พูดขึ้น

“ถะ...ถามทำไม”

“จะไปส่ง คอนโดอยู่ที่ไหน รถฉันอยู่หน้าตึก” โคเยอร์พูดจบ ก็เดินนำออกไปได้นิดหน่อยก็หันกลับมามองหญิงสาวที่ยังยืนนิ่งไม่ยอมขยับ

โคเยอร์ที่เห็นว่าเธอไม่ได้เดินตาม ก็เดินกลับมาที่ร่างบาง ก่อนจะใช้มือหนาคว้าที่ข้อมือเล็กแล้วจูงเดินออกไปทันที

“น่ะ...นายจะทำอะไรเนี่ย” ลิลลี่ร้องบอกอย่างตกใจในการกระทำของเขา ซึ่งเธอเกิดความเขินอาย เพราะไม่เคยเดินจูงมือกับผู้ชายคนไหนมาก่อนเลยสักคน

ใช่แล้ว...เธอไม่เคยมีแฟน ตั้งแต่คืนนั้น...เมื่อ5 เดือนที่แล้ว เธอก็ไม่คุยกับใครเลยสักคน คนที่เคยคุยก่อนหน้านี้เธอก็เลิกติดต่อ เธอไม่ได้ออกตามหาเขาที่เป็นเจ้าของความบริสุทธิ์ของเธอ ไม่ได้อยากจะให้เขาคนนั้นมารับผิดชอบอะไรในตัวเธอ เพราะเรื่องคืนนั้นเธอเป็นคนเลือกเอง และที่สำคัญที่สุดคือ...เธอลืมเขาคนนั้น สัมผัสนั้นของเขาคนนั้นไม่เคยได้เลย

“ก็จะพากลับไปส่งที่คอนโด เธอไม่เห็นเหรอว่าพวกนั้นมันเห็นหน้าเธอแล้ว มันจะเล่นงานเธอ เธอไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว เข้าใจไหมเนี่ย” โคเยอร์บอกกับคนตัวเล็กที่เดินกึ่งวิ่งตามแรงที่เขาจูง

“ไม่ๆ ฉันมีรถมาด้วย” ลิลลี่ร้องบอกคัดค้าน แต่เขากลับไม่ได้ฟังคำพูดของเธอเลย ยังคงลากจูงหญิงสาวตัวเล็กผ่านผู้คนหน้าคณะของตัวเองไปยังรถของเขาที่จอดไว้หน้าคณะ

ลิลลี่ที่เห็นผู้คนนักศึกษามองมาที่เธอทั้งสอง ก็เลือกที่จะเงียบ เพราะกลัวว่าทุกคนจะคิดว่าทั้งสองคนทะเลาะกัน

“นี่นาย...” ลิลลี่เรียกเขาอย่างกระซิบไม่ดังมากนัก เพราะกลัวคนอื่นได้ยิน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเสียงของเธอ

“...”

“นี่นาย...”

“...”

“นายโคเยอร์...”

“...”

ลิลลี่ก็ยังได้รับคำตอบจากการเรียกของเธอคือความเงียบ แต่ร่างสูงยังคงเดินนำเธอไป พร้อมกับกึ่งลากกึ่งจูงเธอไปด้วย

“นี่!!!นายโคย!” เมื่อไม่มีเสียงขานตอบจากเขา ลิลลี่ก็เริ่มหมดความอดทน เลยต้องเรียกเขาด้วยเสียงอันดังลั่นหน้าคณะ

ได้ผลทันตาเห็น ชายหนุ่มเจ้าของชื่อหยุดชะงักกึก พร้อมกับหันมาทางร่างบางที่เขาจูงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ดีใจจัง แหะๆ หันมาแล้ว” ลิลลี่หัวเราะแหะๆ ใบหน้าหวานออกเจื่อนๆ เล็กน้อย เมื่อรู้สึกตัวว่าเรียกเขาด้วยชื่อที่เขาอาจจะไม่ชอบ

“หันสิ ก็ถึงรถแล้วนี่ จะขึ้นไปบนรถได้หรือยัง” เขาพูดพร้อมกับมองไปที่ประตูรถซูเปอร์คาร์คันสีดำเมี่ยมสุดหรู ที่เปิดประตูเอาไว้รอเธอแล้ว

“นี่รถนายเหรอ? คือที่ฉันเรียกนาย ก็เพื่อจะบอกว่าฉันเอารถมาด้วย กลับกับนายไม่ได้” ลิลลี่พยายามปฏิเสธอีกรอบ ทั้งๆ ที่ทำมาตลอดทาง

“เรียกให้ใครมาเอาไป มีไหม? ถ้าไม่มีเดี๋ยวฉันเรียกคนของฉันมาเอาไปไว้ที่คอนโดให้” โคยพูดเสียงเรียบ

“มะ...ไม่ต้อง! เดี๋ยวฉันเรียกคนที่บ้านมาเอาไปเอง แต่...กุญแจก็ยังอยู่ที่ฉันนะ” ลิลลี่ยังหาข้ออ้าง

“จะโทรไปตามคนมาเอา หรือจะให้ฉันเอา...ไปให้” ชายหนุ่มพูด พร้อมกับเว้นวรรคแบบกำกวมให้อีกฝ่ายคิดไปไกล

“ไม่ต้อง!! นายนี่พูดจากวนประสาทจริงๆ ปล่อยมือสิ! ฉันจะโทรได้ยังไงถ้ายังจับอยู่แบบนี้” ลิลลี่พูดกับด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

โคเยอร์ก้มมองมือที่จับข้อมือเล็กเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยให้เป็นอิสระ เมื่อข้อมือเป็นอิสระแล้ว ลิลลี่ก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าใบเล็กที่เธอสะพายพาดเอาไว้ที่อก หยิบมือถือเครื่องดำขึ้นมาต่อสายหาใครบางคนทันที

“ฮัลโหล...พี่เต็ม ทำอะไรอยู่ ว่างไหมคะ” ลิลลี่ถามขึ้น เมื่อปลายสายกดรับ

“รีบบอกเร็วๆ ทำไมต้องถามยืดเยื้อด้วย” เสียงของโคเยอร์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่ได้ยินเสียงเล็ดลอดออกมาเป็นเสียงของผู้ชาย

‘แฟนของเธอหรือเปล่านะ’

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 45 Special คิลเลอร์และเมแกน

    Special คิลเลอร์และเมแกน 3 ปีต่อมา “เห้ย!! โคเยอร์ทางนี้ๆ” เสียงกลุ่มเพื่อนชายที่โบกมือเรียกโคเยอร์อยู่ที่โต๊ะลายหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างตึกเรียนในคณะของเขา “พวกมึงยังไม่กลับบ้านกันอีกเหรอ ไม่มีเรียนแล้วนี่ กูก็ส่งงานเสร็จละ จบละ” โคเยอร์ถามเพื่อน วันนี้เขามาที่คณะ เพื่อมาส่งงานชิ้นสุดท้ายก่อนจบการศึกษา แต่พวกเพื่อนของเขาต้องเข้าเรียนเก็บชั่วโมงอีก หลังจากที่เขาแต่งงานและพักการเรียนไปได้สองปี เขาก็กลับเข้ามาเรียนใหม่จนจบได้ภายในปีเดียว “เพิ่งออกจากห้องเรียนเมื่อกี้ มารอเจอหลานกูก่อน มาๆ ให้กูอุ้มหน่อย” เพื่อนของเขาคนหนึ่งพูดขึ้น พร้อมกับเดินเข้ามาหาโคเยอร์ ที่ในอ้อมแขนนั้นมีเด็กน้อยรูปร่างจ้ำม่ำ หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ผิวขาวใส แก้มป่อง ผมสีดำขลับสั้นๆ แต่หยักศกเล็กน้อย ดวงตากลมโตบ้องแบ๊วสร้างความน่าเอ็นดูให้กับผู้ที่พบเห็นไม่น้อย “กูขออุ้มหน่อย” เพื่อนของเขาพูด ก่อนจะยื่นมือออกไปเพื่อจะเอาเด็กน้อยมาอุ้ม “มายุ่งกับลูกกูอีกแล้ว อยากอุ้มทำไมไม่มีเป็นของตัวเองกันวะ” โคเยอร์บ่นให้กับเพื่อน ที่รอจะเจอและอุ้มลูกเขา เมื่อรู้ว่าวันนี้เขาเอาลูกมาด้วย วันนี้ลิลลี่ไม่ว่าง

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 44 ลิลธิกาแต่งงานกับกฤตินนท์ นะ! (The End)

    ลิลธิกาแต่งงานกับกฤตินนท์ นะ! (The End) “โคยมีอะไรจะบอกลี่ไหม?” เสียงของลิลลี่ที่นั่งอยู่ข้างคนขับ เอ่ยถามชายคนรักที่กำลังทอดสายตามองไปด้านหน้าท้องถนน “แต่งงานกับโคยนะลี่” โคเยอร์เอ่ยขอคนรักแต่งงานด้วยน้ำเสียงและใบหน้าจริงจัง พวงมาลัยรถถูกหักเข้าข้างทาง สภาพแวดล้อมโดยรอบที่มีแต่ป่าเขา ไร้ผู้คนและบ้านของผู้คนอยู่อาศัย เครื่องยนต์ของรถถูกดับสนิท โคเยอร์หันใบหน้าหล่อเหลาเข้าหาลิลลี่ที่ตอนนี้ก็หันมองเขาอยู่ด้วยเช่นกัน “โคยมั่นใจแล้วใช่ไหมถึงพูดมันออกมา” ลิลลี่ถามย้ำ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายนั้นมั่นใจแค่ไหน ถึงขนาดเอาผู้ใหญ่มาคุยกับผู้ใหญ่ฝ่ายเธอถึงที่บ้าน “มั่นใจ 100% เลย โคยรักลี่ รักมาก และก็รักลูกด้วย ตอนนี้โคยมั่นใจแล้วด้วยว่าสามารถดูแลลี่กับลูกได้ตลอดไปแล้ว ไม่อดตายแน่ แค่โคยยังเรียนไม่จบ เลยพักการเรียนไว้ก่อน รอลูกคลอดแล้วค่อยกลับไปเรียน” โคเยอร์บอกกับคนรัก พร้อมกับยกมือหนาขึ้นลูบบริเวณหน้าท้องน้อยของคนรัก “มั่นใจแค่ไหนที่จะดูแลลี่ได้ตลอด” เธอถามกลับอีกรอบ “มั่นใจมาก ลี่ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้เลยนะ ถึงโคยจะยังเรียนไม่จบ แต่โคยก็มีบ้าน มีรถ มีธุรกิจเป็นขอ

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 43 จุดจบคนไม่สำนึก!

    จุดจบคนไม่สำนึก! “ถ้าเธอไม่รู้จักฉัน ลองถามพ่อของเธอดู!” เสียงทุ้มแค่นเสียงเป็นเชิงเย้ยหยันพูดกับน้ำขิงที่นั่งกอดผู้เป็นพ่ออยู่ที่พื้นเบื้องหน้าของทุกคน “ทำร้ายลูกกับหลานฉันอย่างหน้าตาเฉย ทั้งๆ ที่ลูกกับหลานของฉันยังไม่ได้ไปทำอะไรให้แม้แต่นิดเดียว เธอกล้ามากนะ คงยังไม่รู้จักฉันสินะ” บอมพ์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความน่ากลัว ทำให้น้ำขิงถึงกับขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว “แล้วแกเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมารุมฉันกับพ่อแบบนี้” น้ำขิงมองพวกเขาด้วยสายตาแค้นเคือง “แล้วแกมีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายลูกกับหลานของฉัน!” บอมพ์สวนกลับทันที อารมณ์โมโหเริ่มเก็บเอาไว้ไม่อยู่ จนลิลลี่สังเกตพ่อของตัวเองได้ “พ่อคะ...ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพ่อของโคยเถอะค่ะ ลี่ไม่ได้เป็นอะไรมาก” ลิลลี่รีบห้ามทัพ เมื่อเห็นว่าพ่อของตัวเองเริ่มโมโห “เดี๋ยวผมจัดการเองครับ” โคเยอร์รีบบอกพ่อของคนรัก แล้วค่อยๆ วางร่างเล็กให้ลงยืนที่พื้นอย่างเบาๆ มือเล็กของลิลลี่คว้าแขนของโคเยอร์เอาไว้ เหมือนเป็นการห้ามเบาๆ แบบไม่ต้องใช้เสียง สายตาคมก้มมองที่แขนของตัวเองก็เข้าใจได้ทันทีว่าคนรักต้องการอะไร “เดี๋ยวป๊าจัดการเอง” ค

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 42 ถ้าไม่รู้จักฉัน ลองถามพ่อเธอดู!

    ถ้าไม่รู้จักฉัน ลองถามพ่อเธอดู! “อาเขต!” โคเยอร์เอ่ยเรียกคนที่มาห้ามเขาไว้ ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงของเขานั่นเอง แต่เขาก็ไม่รู้ว่าเขตนั้นตามเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร เพราะเขามัวแต่สนใจคนที่อยู่ด้านในโกดัง “อย่าวู่วามครับนายน้อย หากบุ่มบ่ามเข้าไป คุณลิลลี่จะเป็นอันตรายได้” เขตบอกกับนายน้อยของตัวเอง “ผมโมโหจนลืม” โคเยอร์บอก เขาโมโหจนอยากจะจัดการคนทีี่มันทำกับลิลลี่เสียจนลืมนึกไปถึงความปลอดภัยของคนรักด้วย เพราะตอนนี้ลิลลี่อยู่ในมือของพวกมัน “หนะ...น้ำขิง!!” เสียงเล็กแหบของลิลลี่เอ่ยเรียกคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอเพิ่งฟื้นมาจากอาการสลบ เพราะลูกน้องของน้ำขิงเอาน้ำมาราดที่ตัวเธอจนรู้สึกตัวขึ้นมา “ฟื้นแล้วเหรอ? สำออยจริงนะ อุบัติเหตุแค่นี้ทำเป็นสลบ ทำไมไม่ตายไปเลยนะ!” เสียงน้ำขิงพูดเหน็บปนแช่งกับคนที่ถูกมัดมือมัดเท้า แต่พยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง “เธอ...จับฉันมาทำไม” ลิลลี่ถามคนที่จับเธอมา เธอไม่รู้ถึงสาเหตุที่ตัวเองโดนจับมา และไม่เข้าใจถึงสาเหตุที่ทำให้น้ำขิง เพื่อนของโคเยอร์โกรธเธอขนาดนี้ “ก็...จับมาให้เป็นเมียไอ้พวกนี้ไง 5555” น้ำขิงพูด พร้อมกับหัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ เมื่อคิดไป

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 41 บุกช่วย...ถล่มโกมินทร์

    บุกช่วย...ถล่มโกมินทร์ “กะ...โกดัง หลังโกมินทร์ กะ...กรุป...” เสียงของคีรีพึมพำบอกพี่ชาย ก่อนที่เธอจะสลบไม่ได้สติไปในที่สุด “โกมินทร์...!” โคเยอร์พึมพำชื่อบริษัทที่ได้ยินน้องสาวบอก เขารู้ได้ในทันทีเลยว่าคนที่เป็นตัวการทำเรื่องแบบนี้คือใคร “อาเขต! ฝากยัยคีด้วย” โคเยอร์บอกกับเขต ก่อนจะกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว เขตอุ้มร่างคุณหนูที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กๆ ด้วยเช่นกัน พาไปที่รถเพื่อส่งตัวไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะต่อสายหานายใหญ่ของตัวเองที่ตอนนี้อยู่บ้านของตระกูลอีแวนสัน รายงานเรื่องนี้ให้รู้เรื่องก่อน “นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ รถคุณหนูคีและคุณลิลลี่ถูกเบียดชนต้นไม้ ผมกำลังพาคุณหนูคีไปโรงพยาบาล ส่วนคุณลิลลี่ถูกจับตัวไปครับ” เขตรายงานเจ้านายแบบรัวๆ “เมื่อกี้แกว่ายังไงนะ?! แล้วลูกสะใภ้ฉันถูกจับไปที่ไหน มันเป็นใคร?!!” คิงส์ตะโกนเข้ามาในสายดังลั่น “โกดังหลังโกมินทร์กรุป ครับ” เขตไม่รอช้ารีบรายงานสถานที่ให้เจ้านายฟังทันที “เดี๋ยวกูไป!!” คิงส์บอกกับเขต “คุณไปดูลูกสาวที่โรงพยาบาลเถอะ ส่วนโกมินทร์กรุป เดี๋ยวผมไปจัดการเอง” บอมพ์กัดฟัน

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 40 คำบอกเล่า...และการปองร้าย!

    คำบอกเล่า...และการปองร้าย! “พี่โคยเขารักพี่มากเลยนะคะ ที่สุดในชีวิตเลย” คีรีเอ่ยบอกพี่สะใภ้ตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พี่สะใภ้คนนี้คงไม่รู้ว่าตัวเธอนั้นมีอิทธิพลต่อพี่ชายของเธอมากแน่ๆ ถึงได้งอนได้ หากรู้ว่าความจริงที่เธอจะบอกก็คงเข้าใจอะไรในตัวพี่ชายของเธอได้มากขึ้น “ไม่ขนาดนั้นมั้ง” ลิลลี่หันมามองเด็กสาวแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองยังเบื้องหน้า “ขนาดนั้นเลยแหละค่ะ” “แล้วเราน่ะเป็นน้องสาวแท้ๆ ของโคยเหรอ” ลิลลี่เปลี่ยนเรื่อง เธอไม่อยากฟังอะไรจากปากคนอื่น นอกจากเจ้าตัวที่จะหาทางมาอธิบายกับเธอเอง “ใช่ค่ะ คีชื่อเต็มๆ ว่า คีรี เป็นน้องสาวแท้ๆ ของพี่โคย อายุห่างกันประมาณ6-7 ปีเห็นจะได้” คีรีบอก “ถึงว่าพูดเก่งเหมือนโคยเลย” ลิลลี่บอกในขณะขับรถไปเรื่อยๆ “พี่ลี่คะ...พี่โคยไม่ใช่นักศึกษาตัวเปล่านะคะ คีรู้ว่าพี่อยากให้พี่โคยมาบอกเอง แต่คีอยากบอกว่าพี่โคยตั้งใจและรักพี่มากๆ มากจนยอมรับช่วงต่อธุรกิจสายดำของพ่อทั้งหมดเลย ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนแกจะขอรับแค่ธุรกิจขาวกับเทาบางส่วนเท่านั้น แล้วจะปล่อยให้สายดำเจ๊งหรือเงียบหายไปเอง ตระกูลของพี่ก็เป็นมาเฟียใหญ่เหมือนกัน พี่คงเข้าใจและก็มี

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 39 สู่ขอ...รวมสองตระกูล

    สู่ขอ...รวมสองตระกูล สายลมเย็นเบาๆ พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างกว้างที่มีเพียงผ้าม่านลายลูกไม้สีขาวสะอาดที่ปลิวไสวด้วยลม แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาในห้อง กระทบเข้ากับร่างเล็กที่นอนหลับพริ้มมีความสุขอยู่บนเตียงหนานุ่ม “ตื่นหรือยังลี่ ถ้าตื่นแล้วก็ลงไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วลงมาด้านล่าง โคเ

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 28 มึงไม่ใส่ แต่กูใส่!

    มึงไม่ใส่ แต่กูใส่! “คะ...โคเยอร์!!” เสียงเล็กแหลมร้องชื่อเขาออกมาอย่างตกใจ เธอไม่คาดคิดว่าจะเจอเขาที่หน้าคอนโดของตัวเอง “อืม...” โคเยอร์ยังตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดใด “หนะ...นายจะไปไหนเหรอ? อย่าบอกนะว่ามาหาขิงอ่ะ” หญิงสาวถามเขาด้วยความแปลกใจ เธอเองก็ไม่อยากเชื่อว่าเขา

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 26 แฟนของลิลลี่

    แฟนของลิลลี่ ‘แย่กว่านั้นอีกค่ะ ร้านค่ะ! ร้านพังและเกิดไฟไหม้!’ เสียงของมิน พนักงานในตำแหน่งผู้จัดการร้านคาเฟ่ที่มีลิลลี่เป็นเจ้าของ โทรมารายงานเจ้านาย ถึงเรื่องของความเสียหายของร้าน “ว่ายังไงนะ?!!?!” น้ำเสียงตกใจของลิลลี่ ทำเอาชายหนุ่มข้างๆ จากที่นอนอยู่เปลี่ยนเป็นลุกนั่งขึ้นทันที “เ

  • Koyerหวงรักสลับเกียร์   ตอนที่ 25 ผิดตัว!!!

    ผิดตัว!!! ครืดดดดด ครืดดดดดด เสียงมือถือเครื่องสีดำเลื่อมสั่นดังอยู่ในกระเป๋าที่ตอนนี้ถูกวางกองอยู่รวมกับเสื้อผ้าของเธอและของเขาที่พื้นห้องนอน ร่างของคนสองคนที่นอนหลับพริ้มกอดกันด้วยร่างกายเปลือยเปล่าอยู่บนที่นอน ร่างบางเริ่มขยับตัวเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงสั่นของมือถือ ที่เธอได้ยินเสียง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status