เข้าสู่ระบบเพียงผ่านไปไม่นาน ร่องรักของหญิงสาวก็เยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ชโลมไหลออกมามากมาย แอลฟ่าออกแรงบดขยี้อย่างหนัก ทำเอาเม็ดทรายรู้สึกจุก กระนั้นก็ยังมีความเสียวซ่านปะปนมาด้วยจนเธอเผลอครางออกมา “อ่า ๆ คุณขา..อื้อ เบาหน่อยค่ะ” เธอครวญครางดังลั่น ทว่าคนตัวหนายังคงรุนแรงไม่แผ่ว เขากระแทกบั้นเอวหนาเข้าใส่กล
“คืนนั้นฉันเป็นคนช่วยเธอจนตัวฉันเองแทบจะเอาตัวไม่รอด... เราสองคนโชคดีแค่ไหนแล้วที่นายมาช่วยไว้ทัน ไม่งั้นคนที่ตายก็คงจะเป็นฉันกับเธอ” ดาวเอ่ยพร้อมแสร้งร้องไห้ปาดน้ำตาเพื่อให้แอลฟ่าสงสาร และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด “เธอไม่ได้ช่วยฉัน...เธอคือคนที่กระชากขาของฉัน และ...” เม็ดทรายมองดาวที่กำลังแสดงละครด้วย
“ใช่ ฉันเอง ขอโทษที่มาช้าไปนะ” หลังจากนั้นสติของเม็ดทรายที่เลือนรางเต็มทีก็ดับวูบไป...ตอนที่ 22 ไม่..อย่าทำ..อย่า หลายวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปรากฏร่างของหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับสนิท ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าจากเหตุการณ์ระ
“อะ...โอ๊ย” เม็ดทรายหลุดปากร้องลั่นเพราะทนความเจ็บไม่ไหวจริง ๆ เสียงฝีเท้าดังพร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดทรายพยายามฝืนตัวเอง เพื่อกระเถิบไปหลบอยู่หลังต้นไม้ และพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ซ่อนตัวอย่างเงียบที่สุด แต่... “มันอยู่ตรงนี้!” ดาวแผดเสียงลั่น พร้อมกับบีบข้อเท้าของเม็ดท
“เงียบไว้เถอะน่า เราจะรอดแน่ ๆ เชื่อฉัน” แก้วตอบกลับเสียงต่ำ ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องใต้ดินนี้ไม่ละ พร้อมกับกำปืนพกในมือเอาไว้แน่น ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ประตูไม้เก่าดูเหมือนจะสั่นตามแรงกระแทกของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก “อื้อ อื้อ ๆ” จู่ ๆ ดาวที่นั่งเงียบมานานก็ร้องไห้ปล่อยโฮอ
“...” เม็ดทรายฟังและคิดตามสิ่งที่แก้วพูด ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นตามนั้นจริง ๆ “ฉันบอกเลยว่าซื่อ ๆ ใส ๆ อย่างเธอตามเล่ห์เลี่ยมอีดาวไม่ทันแน่ ที่มันทำดีกับเธอ ก็เพราะมันจะหลอกให้เธอตายใจ แล้วมาตลบหลังเธอแบบที่ฉันโดน” “...” “ที่ฉันมาเตือน เพราะว่าเธอเป็นคนดี และมีบุญคุณกับฉันนะเม็ดทราย ฉันอาจจะร้ายกับ
บนถนนกลางสี่แยกใหญ่ลิลิธขับรถด้วยมือที่สั่นเทา เธอยังขับรถได้ไม่คล่องมากเท่าไหร่ และนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอขับออกถนนใหญ่มาคนเดียวแบบนี้ เพราะปกติแล้วไม่ว่าจะไปไหนดราก้อนก็จะเป็นคนไปส่งที่นี่ขณะที่น้ำตายังคงไหลลงมาจากดวงตาที่แดงช้ำ เธอพยายามหายใจเข้าออกลึก ๆ แต่ทุกความพยายามของเธอกลับไม่ช่วยให้หัว
สวบ ตับ ตับ ตับ เตียงหรูขย่มเขยื้อนไปตามแรงโยกนั้น ลิิลิธรู้สึกเบาหวิว ๆ ในช่องท้อง เธอเกร็งกระตุกจนเรียวขาสั่นแต่อีกฝ่ายไม่ได้ปล่อยให้มันจบลงเพียงง่าย ๆ"อื้อ อื่อ ซี้ด ไม่..ไม่ไหว ๆ โอ๊ย ๆ " ลิลิธครางเสียงหลงเมื่อภายในของเธอถูกกระแทก ๆ เน้นเข้ามาจนจุกและเสียววูบวาบ ๆ จนน้ำปัสสาวะเจียนเล็ดออกมาหลั
"ถ้าจะใส่แค่นี้ไม่แก้ผ้าถ่ายไปเลยละ?" ดราก้อนพูดเสียงแข็ง"อ๋อ..ต้องแก้ผ้า แล้วถ่ายแบบเตยหอมใช่ไหม ถึงจะดูเร้าใจดี?" ลิลิธกำลังจะถอนเสื้อผ้าออกพร้อมกับตั้งกล้องเตรียมจะกดถ่ายอีกครั้ง"มันจะมากไปแล้วนะลิลิธ!"ดราก้อนคว้าโทรศัพท์มาขย้ำจนแทบหลอกคามือของเขา"นี่เมาแล้วอย่าพาลได้ไหม" ลิลิธผลักอกดราก้อนออก
21เรียกร้องความสนใจ(มีภาพประกอบ)(เหตุการณ์ในอดีตช่วงมหาลัย)"ไว้อารมณ์เย็นกว่านี้ มีเหตุผลมากกว่านี้ แล้วมาค่อยคุยกัน" ดราก้อนพูดเสียงเรียบ ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหยิบกุญแจรถและเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้หันมาอีกลิลิธทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความน้อยใจแฟนตัวเองเธอจ้องมองรูป







