로그인เพียงผ่านไปไม่นาน ร่องรักของหญิงสาวก็เยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ชโลมไหลออกมามากมาย แอลฟ่าออกแรงบดขยี้อย่างหนัก ทำเอาเม็ดทรายรู้สึกจุก กระนั้นก็ยังมีความเสียวซ่านปะปนมาด้วยจนเธอเผลอครางออกมา “อ่า ๆ คุณขา..อื้อ เบาหน่อยค่ะ” เธอครวญครางดังลั่น ทว่าคนตัวหนายังคงรุนแรงไม่แผ่ว เขากระแทกบั้นเอวหนาเข้าใส่กล
“คืนนั้นฉันเป็นคนช่วยเธอจนตัวฉันเองแทบจะเอาตัวไม่รอด... เราสองคนโชคดีแค่ไหนแล้วที่นายมาช่วยไว้ทัน ไม่งั้นคนที่ตายก็คงจะเป็นฉันกับเธอ” ดาวเอ่ยพร้อมแสร้งร้องไห้ปาดน้ำตาเพื่อให้แอลฟ่าสงสาร และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด “เธอไม่ได้ช่วยฉัน...เธอคือคนที่กระชากขาของฉัน และ...” เม็ดทรายมองดาวที่กำลังแสดงละครด้วย
“ใช่ ฉันเอง ขอโทษที่มาช้าไปนะ” หลังจากนั้นสติของเม็ดทรายที่เลือนรางเต็มทีก็ดับวูบไป...ตอนที่ 22 ไม่..อย่าทำ..อย่า หลายวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปรากฏร่างของหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับสนิท ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าจากเหตุการณ์ระ
“อะ...โอ๊ย” เม็ดทรายหลุดปากร้องลั่นเพราะทนความเจ็บไม่ไหวจริง ๆ เสียงฝีเท้าดังพร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดทรายพยายามฝืนตัวเอง เพื่อกระเถิบไปหลบอยู่หลังต้นไม้ และพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ซ่อนตัวอย่างเงียบที่สุด แต่... “มันอยู่ตรงนี้!” ดาวแผดเสียงลั่น พร้อมกับบีบข้อเท้าของเม็ดท
“เงียบไว้เถอะน่า เราจะรอดแน่ ๆ เชื่อฉัน” แก้วตอบกลับเสียงต่ำ ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องใต้ดินนี้ไม่ละ พร้อมกับกำปืนพกในมือเอาไว้แน่น ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ประตูไม้เก่าดูเหมือนจะสั่นตามแรงกระแทกของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก “อื้อ อื้อ ๆ” จู่ ๆ ดาวที่นั่งเงียบมานานก็ร้องไห้ปล่อยโฮอ
“...” เม็ดทรายฟังและคิดตามสิ่งที่แก้วพูด ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นตามนั้นจริง ๆ “ฉันบอกเลยว่าซื่อ ๆ ใส ๆ อย่างเธอตามเล่ห์เลี่ยมอีดาวไม่ทันแน่ ที่มันทำดีกับเธอ ก็เพราะมันจะหลอกให้เธอตายใจ แล้วมาตลบหลังเธอแบบที่ฉันโดน” “...” “ที่ฉันมาเตือน เพราะว่าเธอเป็นคนดี และมีบุญคุณกับฉันนะเม็ดทราย ฉันอาจจะร้ายกับ
"ก็น่าจะ" ลิลิธอ่านข้อความจบก็วางกระดาษลง"แต่ฉันว่านายควรจะขึ้นห้องไปนอนพักได้แล้วนะ ไม่ได้นอนมาทั้งคืน แถมยังต้องขับรถทางไกลอีก""ถ้าเป็นห่วงมาก......ก็กลับมารักกันสิ" ดราก้อนมองเข้าไปในแววตาของเธอนิ่ง ๆ"…." ลิลิธจ้องเข้าไปในแววตาของเขานิ่ง ๆ "ไปได้แล้ว" ลิลิธดึงแขนของดราก้อนพาเขาไปส่งถึงหน้าห้อ
หัวบานถูไถที่รอบเนินสวาท สายตาของเขาจ้องหน้าสวยของเธออย่างชั่งใจ ขณะที่หน้าท้องแกร่งบดเบียดอยู่บนหน้าท้องที่แบนราบของอีกฝ่าย ดราก้อนกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะหยุดทุกการเคลื่อนไหวในทันที ลิลิธรับรู้ถึงความผิดปกติ เธอลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นแววตาของเขาเปลี่ยนไปจากเดิมจากแรงปรารถนากลับกลายเป็นความเจ็บลึกบาง
(มี 40 หน้า) ดราก้อนขับรถออกมาจากคฤหาสน์อย่างไร้จุดหมาย แสงไฟริมถนนไล่เรียงเป็นระยับผ่านกระจกหน้าตลอดทาง ท่ามกลางความเงียบที่แผ่คลุมอยู่ภายในรถ มีเพียงเสียงลมหายใจติดขัดของคนทั้งสองเป็นหลักฐานว่าต่างฝ่ายต่างยังรู้สึกอะไรมากมายในใจ"นี่เรา..เดินทางมาถึงตอนสุดท้ายแล้วใช่ไหม?" น้ำเสียงแหบพร่าของดราก้อ
ได้ยินดังนั้น แดนนี่จึงค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้เธอหนึ่งก้าว ก่อนจะยกมือขึ้นเกาท้ายทอยเบา ๆ อย่างประหม่า เป็นท่าทีที่แสดงออกว่าเขาเองก็สับสนและไม่ค่อยมั่นใจนักว่าจะพูดต่ออย่างไรดี"เอาเป็นว่าตอนนี้ลิลิธยังไม่ได้อธิบายอะไรให้ลูซิเฟอร์ฟังเลย""ทุกอย่างมันกะทันหันไปหมด""และพี่แดนนี่ก็น่าจะรู้ดีว่า..คนท



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![เพลิงไข่มุก [NC30+] + [BDSM] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
