LOGINเพียงผ่านไปไม่นาน ร่องรักของหญิงสาวก็เยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ชโลมไหลออกมามากมาย แอลฟ่าออกแรงบดขยี้อย่างหนัก ทำเอาเม็ดทรายรู้สึกจุก กระนั้นก็ยังมีความเสียวซ่านปะปนมาด้วยจนเธอเผลอครางออกมา “อ่า ๆ คุณขา..อื้อ เบาหน่อยค่ะ” เธอครวญครางดังลั่น ทว่าคนตัวหนายังคงรุนแรงไม่แผ่ว เขากระแทกบั้นเอวหนาเข้าใส่กล
“คืนนั้นฉันเป็นคนช่วยเธอจนตัวฉันเองแทบจะเอาตัวไม่รอด... เราสองคนโชคดีแค่ไหนแล้วที่นายมาช่วยไว้ทัน ไม่งั้นคนที่ตายก็คงจะเป็นฉันกับเธอ” ดาวเอ่ยพร้อมแสร้งร้องไห้ปาดน้ำตาเพื่อให้แอลฟ่าสงสาร และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด “เธอไม่ได้ช่วยฉัน...เธอคือคนที่กระชากขาของฉัน และ...” เม็ดทรายมองดาวที่กำลังแสดงละครด้วย
“ใช่ ฉันเอง ขอโทษที่มาช้าไปนะ” หลังจากนั้นสติของเม็ดทรายที่เลือนรางเต็มทีก็ดับวูบไป...ตอนที่ 22 ไม่..อย่าทำ..อย่า หลายวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปรากฏร่างของหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับสนิท ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าจากเหตุการณ์ระ
“อะ...โอ๊ย” เม็ดทรายหลุดปากร้องลั่นเพราะทนความเจ็บไม่ไหวจริง ๆ เสียงฝีเท้าดังพร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดทรายพยายามฝืนตัวเอง เพื่อกระเถิบไปหลบอยู่หลังต้นไม้ และพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ซ่อนตัวอย่างเงียบที่สุด แต่... “มันอยู่ตรงนี้!” ดาวแผดเสียงลั่น พร้อมกับบีบข้อเท้าของเม็ดท
“เงียบไว้เถอะน่า เราจะรอดแน่ ๆ เชื่อฉัน” แก้วตอบกลับเสียงต่ำ ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องใต้ดินนี้ไม่ละ พร้อมกับกำปืนพกในมือเอาไว้แน่น ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ประตูไม้เก่าดูเหมือนจะสั่นตามแรงกระแทกของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก “อื้อ อื้อ ๆ” จู่ ๆ ดาวที่นั่งเงียบมานานก็ร้องไห้ปล่อยโฮอ
“...” เม็ดทรายฟังและคิดตามสิ่งที่แก้วพูด ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นตามนั้นจริง ๆ “ฉันบอกเลยว่าซื่อ ๆ ใส ๆ อย่างเธอตามเล่ห์เลี่ยมอีดาวไม่ทันแน่ ที่มันทำดีกับเธอ ก็เพราะมันจะหลอกให้เธอตายใจ แล้วมาตลบหลังเธอแบบที่ฉันโดน” “...” “ที่ฉันมาเตือน เพราะว่าเธอเป็นคนดี และมีบุญคุณกับฉันนะเม็ดทราย ฉันอาจจะร้ายกับ
"มันต้องไม่เป็นไร เชื่อฉันสิ" ออสตินเดินเข้ามาประคองลิลิธไว้แทนดราก้อน ขณะที่ไคเลอร์เองก็อุ้มลูซิเฟอร์และพยายามปลอบเด็กตัวน้อยเช่นกันณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เสียงไซเรนรถพยาบาลยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หน่วยแพทย์เร่งนำร่างของ ดราก้อน, คุณหญิงยุวดี, และ หนูอร ส่งเข้าห้องฉุกเฉินโดยด่วน พยาบาลและแพ
"อย่า!!!" เสียงตะโกนของเขาดังก้องไปทั่วโกดัง และก่อนที่ทุกคนรอบ ๆ จะทันได้ระวัง เสียงกระสุนก็ดังขึ้นอีกครั้ง!!ปัง! ดราก้อนพุ่งตัวเข้าไปอ้าแขนออกและ พุ่งตัวเข้ารับกระสุนอย่างไม่มีความลังเลใด ๆ ปัง!! เสียงปืนอีกนัดของตำรวจดังขึ้นพร้อม ๆ กัน ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่แล่นไปทั่วร่าง เขาถูกยิงเข้าที่บริเวณ
เสียงไซเรนรถพยาบาลดังก้องในความเงียบสงัดของโกดังร้าง ทีมแพทย์วิ่งกรูกันเข้ามา ท่ามกลางบรรยากาศที่ฟุ้งไปด้วยกลิ่นเลือดและความตายที่แผ่ซ่านไปทั่ว"อื้อ..อือ" ลูซิเฟอร์กอดแม่ของเขาแน่นและซุกใบหน้าลงกับอกของลิลิธด้วยความกลัว เพราะเขายังเด็กเกินไปมาก ๆ ที่ต้องเผชิญเรื่องราวบ้า ๆ นี้"มะหมอ!! ดูลูกผมก่อน.
ตุ๊บ!!! ร่างของไอ้หน้าบากล้มลงไปนอนกระตุกเกร็ง ๆ จมกองเลือดอยู่กับพื้น"อื้อ อื้อ..พี่เฟอร์กลัว ๆ " เด็กชายตัวน้อยร้องไห้ออกมาทันทีเมื่อได้ซบลงอ้อมกอดที่ปลอดภัย"พาลูกไปหลบก่อน!" ดราก้อนกัดฟันสั่ง ลิลิธรีบคว้าลูซิเฟอร์มาแนบอกแล้วพยายามพาเด็กน้อยวิ่งไปยังที่กำบัง ขณะที่ออสตินพยายามยิงคุมเชิงให้ทั้งสา







