Masuk"อ้าว..วันนี้วันเกิดฉันเหรอเนี่ย?" ร่างสูงตีหน้ามึนๆ ตอบกลับ"ใช่นะสิ มัวแต่ทำงานจนลืมวันเกิดตัวเองเหรอไง?" ฉันลูบหัวของคุณสามีเบา ๆ"จริง ๆ แล้วฉันไม่ค่อยใส่ใจวันเกิดของตัวเองสักเท่าไหร่""อย่างที่รู้..ฉันเกิดมาจากความผิดพลาด ไม่ได้เกิดความรัก" เจเลอร์ถอนหายใจและกอดฉันแน่นเหมือนต้องการความอบอุ่นจาก
"แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นอีกนะ" ฟุ่บ!! แพทริเซียปล่อยมือที่กระชากผมมันออกก่อนจะเหวี่ยงผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นลงไปกับพื้น"รีบไสหัวไปเลย" แพทริเซียชี้นิ้วไล่ตะเพิดอย่างไม่สนใจว่าเป็นใครทั้งนั้น"ค่ะ ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ๆ" ทั้งอดีตเลขาและเพื่อน ๆ ของนางก็รีบวิ่งออกไปจากร้านอย่างไม่คิดชีวิต"ส่วนนายไว้ฉันค่อย
ร้ายพ่ายรัก PICตอนจบบริบูรณ์"พอดีเพื่อน ๆ เมย์เป็นเน็ตไอดอลทั้งสองคนเลยนะคะ รับรีวิวพวกร้านอาหารหรู ๆ น่ะค่ะ""วันนี้เมย์ก็เลยตั้งใจพามาด้วย ถ้าพวกสาว ๆ อยากจะขอมาชนแก้วกับท่านประธาน ท่านรอง และก็คุณเจเลอร์ด้วย จะรังเกียจไหมคะ?" อดีตเลขาของเจเลอร์พ่ายมือไปทางเพื่อนสาวหน้าตาสวยของเธอที่ยืนรออยู่สัก
หลังจากที่เจเลอร์เข้ามารับตำแหน่งได้ไม่ถึงปี เขาสร้างผลงานให้กับบริษัท เรดเอลเฟ่นมากมาย ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังฉันยืนมองตัวเองในกระจกเงาสะท้อน ฉันในวันนี้ไม่เหมือนกับฉันเหมือนสิบปีที่แล้วอีกแล้ว ทุกอย่างที่ผ่านมาในชีวิตทำให้ฉันรู้และฉันในวันนี้คือฉันในวัยผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว ฉันไม่มีความรู้สึกอา
ร้ายพ่ายรัก 75______________(หนึ่งอาทิตย์ต่อมา)บริษัท RED ELEPHANTSหลังจากที่ประชุมงานกันเสร็จ"นี่ทำได้ยังกันเนี่ย หุ้นบริษัทพุ่งสูงที่สุดในรอบสิบปีที่ผ่านมาเลยนะ" พ่อเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารและมองทางฉันกับเจเลอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ"แถมปีนี้กวาดคู่ค้ารายใหญ่ทั้งนั้นเลยด้วย""ก็
"ฉันมีความสุขเหมือนเดิมทุกวันเลย ตั้งแต่..มีนายอยู่ข้าง ๆ " แพทริเซียลูบใบหน้าของเขาอย่างปลอบโยนการแต่งงานไม่ใช่จุดจบของความรัก แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบทบาทใหม่ ไม่ว่าเป็นบทบาทของสามีภรรยา หรือว่าที่คุณพ่อกับคุณแม่ก็ตามทั้งแพทและเจเลอร์ต่างเป็นคนที่ขาดความรักจากครอบครัวมาด้วยกันทั้งคู่ ความฝันของเขา
"…." แพทริเซียไม่พูดอะไร เธอโยนสายสะพายคนขี้แพ้ประจำรุ่นลงกับพื้น และเดินข้ามมันไปหมับ! เจเลอร์คว้าแขนของเธอเอาไว้และก้มหยิบสายสะพายน้ันขึ้นมาส่งให้แพทริเซียอีกครั้ง"ใส่ให้ฉันสิ" ผมพูดย้ำกับเธอไปพร้อมกับบีบต้นแขนของเธอเบา ๆ"นายต้องการอะไรจากฉันอีก...ยังอายคนอื่นไม่พอรึไง?" แพทริเซียหันมาพูดกับผมแ
"ไม่ต้องเสแสร้งทำได้ไหม" ฉันกัดฟันตอบกลับไปด้วยเสียงแข็ง ขณะที่มือยังคงกดแน่นอยู่ที่หน้าท้องของตัวเองแบบนั้น"ไม่ได้เสแสร้ง แต่กลัวเธอจะตายกลายเป็นผีเฮี้ยนในห้องของฉัน" เจเลอร์ไม่พูดเปล่าเขาประคองอุ้มฉันขึ้นจากพื้นและพาไปส่งโรงพยาบาลทันที โดยไม่รอให้ฉันอนุญาตใด ๆ เลยบนรถเจเลอร์"ฉันไม่ตายง่าย ๆ หรอ
ร้ายพ่ายรัก18"ฉันจำไม่ได้" แพทริเซียตอบกลับเสียงเรียบ ก่อนที่เธอจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ ๆ ผมจนปลายจมูกของเราสัมผัสกัน"แต่ถ้านายอยากจะแก้แค้น" มือเล็ก ๆ ของเธอเลื่อนขึ้นมาจับใบหน้าให้หันไปสบสายตาของเธอแบบชัด ๆ"หรืออยากเอาคืนฉันจริง ๆ ...ก็เอาเลย" เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ท้าทายพร้อมกับขยับปลายนิ้วเรียวยา
"ชอบไหม" เจเลอร์เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่านี่ก็คงนับเป็นครั้งแรกเลยที่ฉันพอมีสติที่จะจดจ้องมองท่อนเนื้อสีชมพูหม่น หัวบาน ๆ ของเจเลอร์แบบชัด ๆ ลำท่อนเต็มไปด้วยเส้นเลือดขดคอด"หมายถึง ‘ไอ้นั่น’ ของนายน่ะเหรอ" ฉันถามสวนกลับไปแบบตรง ๆ"เปล่า...หมายถึงฉัน (อื้ม...ซี้ด) " คนตรงหน้าพูดพร้อมกับโอบมือขอ



![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



