LOGINNang matapos ang kanilang usapan ay pinatay na ni Jolie ang tawag at ibinalik ang cellphone sa kanyang bag. Napansin niyang tahimik na nakatingin sa kanya si Tyler. May kakaiba itong ngiti sa labi. Iyong tipong ngiti na alam na alam na niya ang ibig sabihin.“Would you like to stay here for a night, love?” Mahina at malambing ang boses nito.Agad siyang napatitig rito. Ayan na naman, kabisado na niya ang tonong iyon. Sa tuwing ginagamit ni Tyler ang ganoong boses, siguradong may binabalak ito. At kadalasan, wala iyong kinalaman sa negosyo.Bahagya siyang napailing habang pilit na pinipigilan ang pag-init ng kanyang mga pisngi.“Tyler...”Napangiti lamang ito. “Ano?”“Alam ko ang tingin na 'yan.”“Anong tingin?”“'Yong tingin na parang may masama kang balak.”Napatawa si Tyler. “Masama agad?”“Huwag mo akong lokohin!”Mas lalo lang itong natawa. Sa totoo lang, wala naman siyang nakikitang masamang dahilan para tumanggi. Malapit nang lumubog ang araw at nagsisimula nang dumilim ang kala
Hindi pa man sila nakakapag-park ay may isang lalaking naghihintay na agad sa kanilang pagdating.Pagkababa pa lamang nito mula sa hagdan ng main building ay hindi na napigilan ni Jolie ang mapanganga. Matangkad ito, maputi, at napakaguwapo. Para itong modelong lumabas sa isang magazine cover.Napalingon siya kay Tyler. “Artista ba siya? Ang gwapo niya naman.” bulong niya. Hindi sumagot si Tyler. Sa halip ay bahagya itong sumimangot.“Hey, bro!” Masiglang bati ng lalaki nang makalapit sila.“Bro, kumusta?” bati rin ni Tyler.Pagkatapos ay bumaling ang lalaki kay Jolie. “You must be Miss Jolie? I'm a fan. Mas maganda ka pala talaga sa personal.” Ngumit ito na parang nagpapa-cute.Biglang uminit ang kanyang mga pisngi. “Ikaw din... ang gwapo mo.”Pagkasabi niya noon ay agad siyang napangiwi. Naku! Bakit niya sinabi iyon nang malakas?Dahan-dahan siyang lumingon kay Tyler at halos mapalunok nang makitang seryoso ang mukha nito. Samantalang natawa naman ang lalaki.“Hahaha! Palabiro ka p
JOLIE'S POV:“Love?”Napansin ni Jolie si Tyler na nakaupo sa sofa sa sala. Nakaharap ito sa umaandar na telebisyon ngunit halatang wala roon ang atensyon nito. Abala ito sa pagtitig sa cellphone habang mabilis na gumagalaw ang mga daliri sa pagta-type.Mukhang may ka-chat ito at tila napakahalaga ng kanilang pinag-uusapan dahil ni hindi man lang nito narinig ang unang pagtawag niya.“Love!”Muli niya itong tinawag, ngunit sa pagkakataong ito ay mas nilakasan na niya ang kanyang boses. Agad namang napatingala si Tyler sa kanyang direksyon.“Sorry, love. You were saying?”Napangiti siya at nagkrus ng mga braso. “Kanina pa kita tinatawag pero mukhang busy ka diyan sa kausap mo. Sino ba 'yan?”Bahagyang nagulat si Tyler bago mabilis na pinatay ang screen ng cellphone at inilapag iyon sa gilid ng sofa.“Wala... work-related lang.” tipid nitong sagot.Pagkatapos ay hinila siya nito upang maupo sa tabi nito at agad siyang inakbayan. Hindi man siya lubusang kumbinsido sa sagot nito, pinili n
Napailing si Queenie."Guys... kamusta kayo? Paano kayo nakauwi kagabi?""Hindi kami umuwi," sagot ni Diana. "Andito kami sa condo ni Meagan. Hinatid kami ng driver n'yo.""Hindi kami puwedeng umuwi nang ganoon ang itsura namin," sabat ni Heather. "Sigurado akong sermon ang aabutin namin sa mga magulang namin.""Bakit hindi na lang kayo dito sa bahay nagpalipas ng gabi?" tanong niya."Hindi kami puwede d'yan," sagot ni Meagan. "Sabi ng yaya mo pauwi na raw ang daddy mo kaya agad kaming umalis."Bahagyang nakonsensya si Queenie. Sa sobrang pagkakaabala niya sa lalaking nakasama niya kagabi, hindi man lang niya naasikaso nang maayos ang kanyang mga kaibigan.At nang maalala niya ang lalaking iyon, muling bumilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya alam kung paano niya itatanong iyon nang hindi nagmumukhang desperada... ngunit kailangan niyang malaman."Ahm... guys...""Ano 'yon, Queenie?" tanong ni Diana.Nag-alangan siya bago tuluyang nagsalita. "Nakita n'yo ba ang kasama kong lalaki
Ilang segundo itong nanahimik bago nagsalita. "Iniimbestigahan na rin ako."Napakunot ang noo niya. "Ano'ng ibig mong sabihin?""Tinatarget na ako ng NBI at maging ng ilang kasamahan ko sa serbisyo, dahil sa pagtanggap ko ng lagay sa mga drug lord na nahuhuli."Tahimik siyang nakinig."Kapag may malalaking operasyon at may mahuhuling tao, may mga ebidensyang hindi ko inilalabas para hindi sila makasuhan."Nang marinig iyon ay hindi niya napigilang ngumiti. "See? Pareho lang pala tayo, Dad. Kaya pala mana ako sa'yo." Natatawang sabi niya "Shut up, Queenie!"Umalingawngaw sa buong kwarto ang sigaw nito. Napatigil siya. Namumula ang mukha ng kanyang ama sa galit."Masama man akong tao, pero hindi ko pinangarap na maging masama rin ang anak ko!"Nawala ang ngiti sa kanyang labi. Tumayo siya at lumapit dito. "Dad..." Bahagyang lumambot ang kanyang boses. "Hindi naman ako magiging pariwara. Nag-e-enjoy lang kami ng mga kaibigan ko."Matagal siyang tinitigan ng kanyang ama. Parang sinusubuk
Nagising si Queenie sa sunod-sunod na katok sa pintuan ng kanyang kwarto. Agad siyang napasimangot dahil naistorbo ang mahimbing niyang tulog."Ano ba naman..." mahinang reklamo niya habang pilit na minumulat ang mga mata.Pakiramdam niya ay umiikot ang buong paligid. Mabigat ang kanyang ulo at tila may martilyong paulit-ulit na tumatama sa kanyang sentido.Napatingin siya sa wall clock na nakasabit sa dingding. Alas kuwatro na ng hapon."Ganun kahaba ang tulog ko?" nagtataka niyang tanong sa sarili.Dahan-dahan siyang umupo sa kama at nagpalinga-linga sa paligid. Nasa loob siya ng sarili niyang kwarto. Tahimik, magulo at amoy alak."What happened?..."Masyado siyang wasted. Hanggang ngayon ay suot pa rin niya ang kanyang pulang swimsuit. Gusot-gusot ang buhok niya at amoy sigarilyo, alak, at pabango ng iba't ibang taong nakahalubilo niya kagabi.Mariin niyang ipinikit ang mga mata habang pilit inaalala ang mga nangyari... Kagabi ay nagkaroon sila ng party sa kanilang bahay.Isang par
"Pero, hindi sapat 'yon para pakasalan kita, Cindy!" "At paano naman ako? Wala nang kwenta ang buhay ko... Mabuti pang magpakamatay na lang ako! Huhuhu..." Agad na tumayo si Fe sa kinauupuan at pinuntahan si Cindy. "Cindy... I know how you feel... at nagpapasalamat ako sa tulong mo dahil nailigta
"Tara na at baka ma-late pa tayo, anak!" aya ng tatay nila. Hinawakan siya ni Callum sa bisig para alalayan. Hinayaan niya na lang ito, total nagpapaka-gentleman lang naman ang binata.Simula nang nag-usap sila tungkol sa panliligaw nito sa kanya, hindi na ito muling nagbanggit tungkol doon. Pero w
Malayo pa lang ay nakikita na niya ang mga mapanuring titig ni Jonie sa kanya. Binabasa nito ang nasa-isip niya."B-bestie..." wika niya saka humalik sa pisngi ng kaibigan. Umupo siya sa tabi nito."Yaya! Pwede bang dalhin mo muna ang mga bata sa loob? May pag-uusapan lang kami ni Fe." utos ni Joni
"Good morning!....."Rinig niyang bulong ni Clark sa kanyang tenga, umaga na pala. Doon na siya nakatulog at hindi na nakalipat sa kwarto niya. Napangiti siya nang nabungaran ang gwapong mukha ni Clark sa tabi niya.Kung sana ay laging ganito... masaya sana sila... pero panandalian lang iyon dahil






