Se connecterKENNETH POV:
Shit! napamura si Ken... wala sa plano nya ang alukin si Jonie ng ganun. Di ba nga off limits si Jonie? Yan ang sabi ng utak nya pero sabi ng puso nya gusto nya ang dalaga. Gusto nya lagi itong nakikita... gusto nya ito lagi sa tabi nya. He wants her... hindi lang bilang sekretarya, gusto nya itong maging kanya! Gusto nya ito ang pagpapa-init sa kanyang kama. Sana ay pumayag si Jonie... kung hindi ay wala na cyang mukhang maihaharap pa sa dalaga. Isang malaking sampal iyon sa kanya! Hanggang bukas ng umaga lang ang palugit nya dito. Ayaw nya na pinaghihintay cya ng matagal. Sa kakaisip nya sa dalaga ay hindi nya namalayan na nasa harap na sya ng gate nila. Pinagbuksan cya ng security guard saka pinasok nya ang sasakyan sa parking. "Good evening po seniorito... kakain po na kayu ng dinner?" Tanong ni Aling Meding na kasambahay nya ng salubungin sya nito. "Hindi na ate... hindi ako gutom." "Ah senyorito tumawag nga pala Papa mo, pinapatanong kung kelan ka daw dadalaw sa kanya sa rancho?" Hindi nya pinansin ang sinabi ng katulong, iyon naman lagi ang pinapasabi ng Papa nya.. kukulitin lang cya nito na mag-asawa kaya ayaw nya bumisita sa bahay nila sa Pampanga. Doon na ito mamamalagi, may rancho sila doon at ang Papa nya ang namamahala. Pinaubaya na sa kanya ang KE Builders dahil mas gusto nito mamuhay ng tahimik sa probinsya kasama ang girlfriend nitong si Vanessa na halos kaedaran lang nya. Pabago-bago naman ng girlfriend ito kaya hindi na cya nagtataka doon. Namatay na ang mama nya 5 years ago kaya malaya na ang papa nya sa pambabae. Sa edad nito na 54 ay matikas pa din ito... lagi pa silang napagkakamalan na magkapatid. Dito ata cya nagmana sa pagka babaero. Dumiretso cya ng kwarto, hinubad ang damit at pumunta ng banyo para maligo. Itinuon ang ulo sa baba ng shower. Hinayaan nyang mabasa ang buo nyang katawan. Inalala nya ang tagpo kanina sa office... nakita nya ang panty ni Jonie... parang gusto nyang hawiin ang panty nito at silipin ang nakatagong perlas doon. "ahhh..." napaungol cya. Tumayo ang pagkalalaki nya.. Shit! Hinimas nya ang alaga nya. "ohhhh...." grabi ang epekto ni Jonie sa kanya... iisipin palang nya ang dalaga ay ang laki na ng epekto nito sa kanya. "ahhh... ahhhh...ahhhh..." ungol nya habang pinapaligaya ang sarili. "Jonie....." sambit nya sa pangalan ng dalaga. Lalo nyang binilisan nag pag-akyat baba sa palad nya.. hanggang sa labasan cya.. "aaahhhh....." Tinapos na nya ang pagligo at lumabas ng banyo.. pumasok na naman sa isip nya ang dalaga. Sabado bukas... wala silang work. Sana ay tawagan cya ni Jonie. Sya ang pinaka masayang lalaki kung mangyayari yun. Humiga cya sa kama at pinikit ang mata...nakatulog cyang may ngiti sa labi at pag-asang tatawagan cya ni Jonie bukas at papayag sa alok nya.*****
Kinaumagahan ay maaga cyang nagising, tiningnan nya agad ang telepono...wala pang tawag si Jonie sa kanya. Ano ka ba? Alas singko palang ng umaga! Nagmamadali?... Galit nya sa sarili. Lumabas cya ng kwarto para magkape. Panay pa din ang silip nya sa cellphone nya... parang timang lang na naghihintay ng chat o tawag ng dalaga. Pagkatapos nya magkape ay nag gym naman cya. Alas-dyes na ng umaga wala pa din tawag ni Jonie sa kanya. Hindi na cya mapakali...umiinit na ang ulo nya. Gusto nya cya na misno tatawag sa dalaga pero wala cyang contact number nito, sa work lang silang nag-uusap. Tinawagan nya ang isa pa nyang executive secretary na si Alex. Lalaki naman ito... ito ang kasa-kasama nya sa field pag-umaalis cya samantalang si Jonie naman ang in-charge sa office kapag wala cya. "Good morning Sir, may kailangan po ba kayo?" bati ni Alex sa kanya nang tawagan nya. Malamang ay nagulat ito dahil wala naman silang pasok sa araw na yun. "Ahm.. may personal number ka ba ni Jonie?" Nag-aalangan cyang sabihin iyon, alam kasi nito na hindi sya nanghihingi ng personal number ng mga empleyado. "May nakalimutan lang akong ibilin sa kanya." Pagdadahilan nya. "Ano po ba yun Sir?" gusto nyo ako na po ang magsasabi sa kanya?" "No!.. ako na." "Ah.. okay sige po sir, I'll text you her number." alam nyang nagdududa na ito sa kinikilos nya pero hindi cya magpapahalata. Pagkababa nya ng telepono ay nakatanggap agad cya ng text galing kay Alex... number iyon ni Jonie.. Lihim cyang napangiti. Dinayal nya ang telepono ni Jonie...nang magring ito ng isang beses ay agad nyang pinatay. Bigla cyang natauhan...hindi cya dapat ang tatawag kay Jonie kundi ang dalaga. Hindi nya iba-bargain ang sarili nya para sa isang babae! Si Jonie dapat ang lalapit sa kanya at hindi cya!... Kailangan cya ng dalaga kaya sigurado cyang tatawag ito sa kanya. Shit!!! ang pinaka-ayaw nya talaga sa lahat ay ang pinaghihintay cya! Dumating na ang alas-dose pero wala talaga tawag ang dalaga sa kanya. Bigla cyang nalungkot. Natapos na ang palugit nya sa dalaga... hindi talaga cya gusto ni Jonie... masakit iyon para sa kanya. Biglang tumigas ang ekspresyon ng mukha nya. Ngayon palang cya napahiya sa babae ng ganito... at sa sekretarya pa nya! Bakit sino ba cya? galit na wika nya sa sarili. Kinuha nya ang cellphone at tinawagan si Anne,dito nya ibubuhos ang galit nya ky Jonie. "Hello Ann... are you free today?" wika nya "Hi pogi! mabuti naman at naisipan mo akong tawagan?" "Can we meet?" Sambit nya. Hindi nya sinagot ang tanong nito... kinansel nya kasi ang pagkikita nila dapat ni Ann kahapon dahil na din kay Jonie. Alam nyang susumbatan lang sya nito...Sinabi nya kung saan sila magkikita at pinatay ang telepono. Pumasok na sya ng kwarto at nagbihis. Galit pa din cya... kailangan nyang ma-divert ang atensyon nya kay Jonie. Hindi nya matanggap na binale-wala cya nito! Galit na galit cya... hindi kaya ng pride nya ang ginawa ng dalaga sa kanya. Pagkatapos nyang magbihis ay pumunta na sya ng kotse at pinaharurut iyon palayo.. Pupunta sya sa meeting place nila ni Ann.Nauna na cya sa hotel kung saan sila magme-meet ni Ann. Maya-maya pa ay may kumatok na sa hotel room nya. Pagbukas nya ay si Ann iyon. Siniil nya agad ito ng halik... hindi na nya binigyan ng pagkakataon ang babae... dali-dali nyang hinubad ang damit ng dalaga...
Pagkasakay niya sa kotse ay agad niyang napansin ang isang napakalaking bouquet ng bulaklak sa backseat. Halos mapuno nito ang kalahati ng likurang upuan dahil sa laki. Imposibleng hindi iyon mapansin.Lihim siyang napabuntong-hininga. Pakiramdam niya ay alam na niya kung para kanino iyon kahit hindi pa nagsasalita si Daniel.Ilang segundo pa ay sumakay na rin ito sa driver’s seat. Ngunit nang mapansin nitong nakatingin siya sa bouquet ay tila bigla itong nailang.“Para pala sa’yo ’yan,” nahihiyang sabi nito habang umiiwas ng tingin. “Nadaanan ko lang kasi ’yung batang nagbebenta sa labas… naawa naman ako.”Napapikit siya sandali bago marahang napailing. “Daniel…” mahina ngunit seryoso niyang putol. “Ginamit mo na ’yang alibi na ’yan kagabi.”Napakamot ito sa ulo saka napatawa nang pilit. “Ganun ba? Buking na pala ako.”“Daniel…” muli niyang sabi. Ngayon ay tuluyan na siyang humarap dito. Ayaw na niyang paligoy-ligoy pa.“Alam mo namang kakabreak lang namin ni Tyler, ’di ba?”Natahimi
Nahihiya siyang bumaba. Pakiramdam niya kasi ay hindi siya bagay sa ganoong klaseng lugar. Kahit ilang beses na rin naman siyang nakakain sa mamahaling restaurant noon kasama si Tyler, iba pa rin kapag siya lang.“Kahit sa karinderya na lang sana tayo…” nahihiyang sabi niya.Ngunit napangiti lang si Mama Jess. "May kasama kasi tayo.”“Huh?”“Hindi lang tayong dalawa. At saka hindi tayo puwedeng sa mataong lugar.”Noong una ay hindi niya agad naintindihan. Pero nang mapatingin siya sa parking area at makita ang pamilyar na sasakyan ni Daniel, saka niya lang narealize kung sino ang naghihintay sa kanila.At biglang kumabog nang malakas ang kanyang dibdib. “Andito si Daniel?” excited niyang tanong.Hindi niya napigilang ngumiti. Kagabi lang ay magkasama silang kumain sa condo, tapos ngayon ay magkakasama na naman sila. Hindi niya maintindihan kung bakit parang ang gaan lagi ng atmosphere kapag kasama si Daniel.Mabilis siyang bumaba ng sasakyan kasama si Mama Jess. Pagpasok nila sa resta
Nang matapos ang kanilang workshop ay nagpaalam siya kay Coach Kitty upang pumunta sandali sa CR habang hinihintay ang sundo niyang si Mama Jess. Medyo pagod ang katawan niya, pero masaya dahil maayos ang naging unang araw niya. Kahit kinakabahan kanina, nagawa naman niyang makasabay sa iba. Tahimik niyang itinulak pabukas ang pinto ng comfort room. Ngunit kasabay ng pagpasok niya ay ang pagpasok din nina Queenie at ng tatlo nitong kaibigan. Agad na nagsara ang pinto sa likuran nila. Narinig pa niya ang tunog ng pagla-lock nito. Nanlamig ang likod niya. Parang matagal na siyang inaabangan ng mga ito. “Ano’ng kailangan ninyo sa akin?” maingat niyang tanong. Pilit niyang pinatatag ang boses kahit unti-unti nang bumibilis ang tibok ng dibdib niya. Apat sila, mag-isa lang siya. Humalukipkip si Queenie habang matalim siyang tinitigan mula ulo hanggang paa. “Pasikat ka ba, Jolie?” mapanuyang tanong nito. “Ano’ng akala mo sa ginagawa mo kanina sa workshop?” Napakunot-noo siya. “Bakit?
“Alright, guys,” nakangiting sabi ni Coach. “Before we start, magpakilala muna kayo isa-isa.”Walang pag-aalinlangang unang tumayo si Queenie. Confident nitong ipinakilala ang sarili pati ang pamilya nito. Halatang sanay na sanay itong maging center of attention.Sunod-sunod ding nagpakilala ang iba. Halos lahat ay may koneksyon sa politika, negosyo, o showbiz. Lahat galing sa mayayamang pamilya. Lahat may pangalan...Siya na lang ang natira.“Jolie, your turn.”Dahan-dahan siyang tumayo. Ngunit bago pa siya makapagsalita ay muling nagtawanan ang apat na babae.“Girls, don’t be a bitch…” biglang sita ng isa sa mga lalaki. Narinig niya kanina, Xandro ang pangalan nito.“Kanina pa namin napapansin na pinagtatawanan n’yo si Jolie,” dagdag nito.“Xandro, mind your own business!” iritableng sabi ni Queenie.Umismid lang ang lalaki bago sumandal sa upuan.“Continue, Jolie,” sabi ni Coach Kitty.Mahina siyang tumango bago nagpakilala. Pangalan niya lang at kung saan siya nakatira ang sinabi n
JOLISA’S POV:Start na ng workshop niya.Maaga siyang sinundo ni Mama Jess sa condo para ihatid sa training studio kung saan gaganapin ang acting at personality workshop nila. Buong biyahe pa lang ay halos hindi na siya mapakali. Paulit-ulit niyang inaayos ang laylayan ng suot niyang blouse habang tahimik na nakatingin sa bintana ng sasakyan.Hindi niya alam kung bakit sobrang kabado siya. Siguro dahil alam niyang ibang mundo na naman ang papasukin niya.Pagdating nila sa building ay lalo siyang nanliit. Halos puro mamahaling sasakyan ang nakaparada sa labas. Mukhang sosyal at elegante rin ang mga taong pumapasok at lumalabas roon.Huminga muna siya nang malalim bago sumunod kay Mama Jess papasok. Pagbukas pa lang ng pinto ng workshop room ay agad niyang nakita ang mga nauna nang dumating.Apat na babae... mga mestiza, mahahaba ang buhok, makikinis ang balat at halatang branded pati simpleng damit na suot. Mga matatangkad at mukhang sanay na sanay sa camera. Parang mga beauty queen an
TYLER’S POV:Samantala, sa kabilang panig ng mundo…Kakauwi pa lang nila ni Tiffany sa hotel na kanilang tinutuluyan matapos ang buong araw na sunod-sunod ang kanilang schedule. Halos madaling-araw na roon kaya agad na nagtungo si Tiffany sa banyo upang maghilamos habang siya naman ay pabagsak na naupo sa kama.Bahagya niyang niluwagan ang kuwelyo ng suot na polo at napabuntong-hininga. Pagod ang buong katawan niya, pero kahit anong pilit niyang ipikit ang mga mata ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Kaya naman, walang gana niyang dinampot ang cellphone at nagsimulang mag-scroll sa social media.Ilang sandali pa ay natigilan siya... Isang post mula kay Daniel Devera ang lumitaw sa kanyang newsfeed.Magkaibigan sila nito sa social media dahil minsan na rin silang nagkasama sa isang project noon, isang malaking campaign para sa pagpo-promote ng sikat na underwear brand sa Pilipinas. Hindi man sila sobrang close, civil naman sila sa isa’t isa.Ngunit ang simpleng post na iyon ang tila
ARIA’S POV: Nasa ganoon silang sitwasyon nang may muling kumatok sa pinto. Si Phern na ang pumunta para pagbuksan iyon. Si Lovely ang pumasok, nakalabas na rin ito ng ospital. Siya rin ang nagbayad ng hospital bills nito. Wala naman itong pera para pambayad. “G-good morning, Ma’am Aria. Sir Clar
Huminga siya nang malalim, nararamdaman niyang nag-aayos na si Aria."P-pwede ka nang humarap," nahihiyang sabi nito.Dahan-dahan siyang humarap kay Aria. Nakatakip na ulit ng kumot sa dibdib, pero halata pa rin ang pamumula ng mga pisngi nito dahil sa hiya.“Pwede ka nang kumain nang maayos,” sabi
Paglabas nya ng cottage ay napatingin agad cya sa mga grupo nina Vicky. Hinanap ng mata niya si Clarkson at doon niya nakita na masayang nagtatawanan si Vicky at Clarkson habang may pinag-uusapan. Naka-akbay si Doc Vicky kay Clarkson at parang wala man lang pag-aalinlangan. Sa tingin niya ay nagugu
Pagbalik ni Clarkson ay may dala na itong pagkain. “Tumayo ka na diyan. Kumain ka na. I know you're hungry.” Sa pagkakasabi nitong 'hungry' ay parang siguradong-sigurado ito. Nilapag ni Clarkson ang tray sa kama. Pangdalawahan ang dala nitong pagkain. Rice, hotdog, sunny-side up egg ang ulam nil







