LOGINI became an assassin to save my family. I never expected to save my target instead. Buried under my parents' debts and my grandmother's medical bills, I made a desperate choice. I sold my soul to a shadowy organization, my first mission: to eliminate a ruthless mafia. The job went sideways. In the chaos, I did the one thing an assassin should never do—I saved his life, Det. Now, I am forced to become is bodyguard. He became my sanctuary and my greatest threat. Every moment with him blurs the line between duty and desire. But the deeper I fall, the closer I get to a devastating truth: Det’s family is responsible for my parents' death and my grandmother's cruel fate. Now, I'm torn between my heart and a vow of vengeance. Do I follow my grandmother's last words to kill them all, or do I protect the man I was never supposed to love?
View Moreเธอเกลียด...
เหงื่อ เสียงตะโกนดัง สีหน้ามุ่งมั่นจริงจัง การใช้แรงกำลัง
หรือจะพูดให้เข้าใจง่าย ๆ คือ เธอเกลียดสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้
สิบปีที่แล้ว วันรวมค่าย ณ ค่ายมวย ส อรุณ อุบลราชธานี
โปรดปราน ศรเพชร หย่อนเท้าวางลงบันไดของรถบัสขนาดใหญ่ ข้างรถติดสติ๊กเกอร์ ค่ายศรเพชร ค่ายมวยเบอร์ต้นของประเทศไทยมือเรียวสะบัดร่มสีครีมหรูหราแล้วยกกางทันที ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเวลาเจ็ดนาฬิกา เพ่งสายตามองไปทางโรงยิมสำหรับซ้อมมวยของค่าย ส อรุณ
“เจ้โปรดครับ”
เธอเอียงหน้าไปด้านซ้ายแต่ตายังมองตรงเข้าไปในโรงยิม จดจ้องชายหนุ่มคนหนึ่งบนเวทีซ้อม
“ว่าไงโต้ง เรียกแล้วเงียบ”
โต้ง หรือ บิ๊กโต้ง ฉายานักมวยกล้ามใหญ่วัยยี่สิบ กำลังรุ่งโรจน์และเฉิดฉาย เป็นนักมวยหลักของค่ายศรเพชร เขาพาร่างใหญ่โตเดินตามลูกสาวเจ้าของค่ายเข้าไปในโรงยิมด้วยท่าทีสนิทสนม
“ค่าย ส อรุณนี่ใหญ่ใช่เล่นนะครับเจ้ แค่โรงยิมก็มีเวทีซ้อมถึงสามเวที”
“ฮึ” โปรดปรานแค่นเสียงแล้วออกเดินต่อ
“ว่าแต่ว่า... ทำไมไม่เห็นมีใครมารับเราเลยเจ้”
เธอยังเงียบยามสาวเท้าเข้าไปในโรงยิมขนาดใหญ่ที่ซึ่งนักมวยหลายสิบชีวิตกำลังมุ่งมั่นในการซ้อม แต่มีนักมวยคนหนึ่งบนเวทีที่เรียกความสนใจจากเธอได้มากกว่าคนอื่น
พรึบ!!
โปรดปรานหุบร่มแล้วทิ่มปลายร่มยันพื้นคอนกรีตแทนไม้เท้า ในวัยสิบแปดปีเธอเปล่งปลั่งสวยสดดั่งดอกไม้ที่กำลังผลิบาน เกล้าผมมัดหางม้าไร้เครื่องสำอาง สวมใส่ชุดกางเกงยีนส์สกินนี่และเสื้อทีมคอโปโลสีแดงขับผิวขาวจัดอย่างลูกเสี้ยวอินเดีย ใบหน้าคมคาย ริมฝีปากกว้างเต็มอิ่มหนา
ดวงตากลมทั้งคมกริบจดจ้องไม่วางตาไปทางชายหนุ่มหล่อเข้าขั้นเทวดาตกสวรรค์ ทว่าร่างกายกลับเปี่ยมด้วยมัดกล้าม อย่างที่เธอไม่ชอบ
มุมปากเม้มตึงค่อยเผยขอบโค้งทีละน้อยแล้วเรียบเฉยดั่งเดิม หยุดยืนด้านล่างข้างเวทีมวย สะบัดร่มขึ้นชี้ตรงไปทางเขา
“นาย... ชื่ออะไร”
สิวากรไม่ทันได้เห็นเธอแต่แรก ซ้ำไม่ได้ยินเพราะยังพุ่งหมัดต่อยเข้าเป้าซ้อมในมือโค้ชทิม โค้ชฝรั่งตาน้ำขาวแต่พูดไทยชัดแจ๋ว
ตึก ตึก!
ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พอใจนักที่มีคนขัดใจ เอาร่มกระแทกพื้นสองครั้ง แล้วชี้ไปทางสิวากรอีกรอบ
“หูตึงหรือไง นายชื่ออะไร?”
เสียงหวานนุ่มลึกทั้งแหบทรงเสน่ห์พูดดังขึ้นอีกเท่าตัว ครั้งนี้สิวากรได้ยินเต็มสองหู คงเพราะภายในโรงยิมพร้อมใจเงียบเสียงลงด้วยความหวาดเสียว
ก็แน่หล่ะ จู่ ๆ มีหญิงสาวคนหนึ่ง อายุไม่มากยืนชี้ร่มไปทางเฮียเสือ ลูกชายคนโตเจ้าของค่าย ผู้ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความโหด เนี้ยบ
สิวากรหยุดปล่อยหมัดหันหลังกลับไปมอง หรี่ดวงตาลงเมื่อเห็นว่าผู้พูดเป็นหญิงสาววัยสิบเจ็ดสิบแปด กวาดตามองปลายร่มไปถึงมือเรียวเล็กทำเล็บทาสีเนื้อ ขยับสายตาเลื่อนจนถึงทรวงอกพุ่งทะยานอวบอิ่ม ลำคอระหงที่กำลังกลืนน้ำลายจากการกระทำของเขา สู่ปากอวบอิ่ม และในความคิดของเขา
เธอมีปากที่น่าจูบที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
“นอกจากหูตึงแล้ว ยังเป็นใบ้ด้วยหรือไง”
เขาละสายตาออกจากขอบปากไร้สีสันที่กำลังถูกฟันเรียวเล็กทำร้ายด้วยการขบเม้ม สังเกตเห็นคิ้วเรียวงามข้างซ้ายโก่งขึ้น ปลายร่มยังพุ่งตรงมาทางเขา
แต่แทนที่สิวากรจะโกรธกลับกลายเป็นว่า ผู้หญิงคนนี้เรียกความสนใจจากเขาได้เต็มเปา
“น้องอยากรู้ไปทำไม หรือว่า...คืนนี้จะลอบย่องไปหาพี่”
นับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่คนอย่างสิวากร เฮียเสือที่ใคร ๆ ในค่ายยำเกรง คนที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหด เนี้ยบ กำลังเปิดปากโต้เถียงหยอกล้อกับเด็กสาวคนหนึ่ง
“ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า”
“โฮ้ ฮิ้ววววววว”
และนำมาซึ่งเสียงร้องโห่ฮาดังระงมปนหัวเราะอย่างผู้ชายฮึกเหิมก้องกังวานทั่วโรงยิมค่ายมวย ส อรุณ
โปรดปรานดึงร่มกลับ พวงแก้มแดงซ่านโกรธจัด แต่เพื่อค่ายมวยศรเพชร เธอจึงเอ่ยลอดไรฟันแต่เสียงดังฟังชัด...อีกครั้ง
“ฉันต้องการนายไปเป็นนักมวยค่ายศรเพชร จ่ายสามเท่าของที่นี่ ถ้านายสนใจเก็บกระเป๋าแล้วกลับไปพร้อมฉันได้เลย”
สิ้นเสียงหวานยิ่งเรียกอาการโห่ฮาหัวเราะดังครืนจนโปรดปรานเริ่มหน้าเสีย - - หรือว่า ตาคนนี้จะค่าตัวสูงลิบ
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะเพิ่มค่าตัว พ่อหนุ่มกล้ามใหญ่รูปหล่อเดินอาดยกแขนพาดเชือกคาดเวทีโน้มตัวลงค่อมต่ำเล็กน้อย สีหน้าเผยแต่ความกะล่อนระคนเจ้าเล่ห์
“ถ้าเป็นน้องหล่ะก็ พี่ไม่เกี่ยงค่าตัว ไปฟรีพี่พร้อมเสมอ”
ดวงหน้าคมหวานแดงซ่านไปทั่วทั้งหน้าจนไม่เหลือพื้นที่ ยิ่งเสียงโห่ฮาดังลั่นโรงยิมยิ่งทำให้สีแดงระเรื่อลามลงลำคอ และคนบนเวทียังเฝ้าจับจ้องมองเธอพร้อมรอยยิ้มที่กวนโทสะ
“เจ้โปรด...” โต้งดึงข้อศอกโปรดปรานกระซิบข้างหู “ผมว่าเราถอยก่อนดีกว่า เราอยู่ในถิ่นเขา”
โปรดปรานเม้มริมฝีปากโกรธจัด ลูกสาวคนโตคนโปรดของพ่อปลื้ม เจ้าของค่ายมวยศรเพชร ไม่มีใครกล้าขัด
เธอสะบัดหน้าสวยจัดพร้อมหมุนตัวเดินออกจากโรงยิมท่ามกลางเสียงเชียร์โห่ร้องป่าเถื่อนของผู้ชาย
“มันหยามโปรด” เธอเค้นเสียงกดต่ำ
“เจ้โปรดใจเย็น ๆ”
“เดี๋ยวตอนชกกระชับมิตร บอกยอดดาวเอามันให้เละ”
“แต่ว่าเจ้ ถ้าครูปลื้มรู้มีหวังทำโทษไอ้โต้งคนนี้แน่”
“ถ้าพ่อทำโทษโปรดจะออกหน้าเอง”
โปรดปรานและโต้งศิษย์ศรเพชรเดินปรึกษาหารือกันกระซิบกระซาบตลอดทาง โดยหารู้ไม่ว่าหนุ่มหล่อบนเวทียังมองตามกระทั่งลับสายตา
ปับ!
โค้ชทิมตบลงที่ไหล่หนาเอ่ยกระเซ้าแกมหัวเราะ “ติดใจหรือไงไอ้เสือ”
“เธอสวยดี ใครกัน”
“นี่ไม่เคยเจอเหรอ”
สิวากรเอี้ยวหน้ากลับไปมองโค้ช “ไม่เคยเจอ ทำไมผมต้องเจอ”
“ลูกสาวคนโตคุณปลื้มไง ชื่อโปรดปราน หรือที่ทุกคนเรียกว่าเจ้โปรด”
“ไม่ใช่แก่กว่านี้เหรอ” สิวากรยืดตัวขึ้นแล้วถอดนวม “ผมเห็นคนเขาเรียกกันเจ้ เจ้ ผมเลยเดาเอาว่าคงสักยี่สิบปลาย ๆ แล้ว”
“เรียกเจ้เพราะเป็นลูกคนโต ประมาณให้เกียรติ บ้านนั่นเขาลูกห้าคน แต่เป็นผู้หญิงหมด เจ้โปรดเลยกลายเป็นลูกสาวที่ต้องรับช่วงต่อจากพ่อ หน้าตาไม่เหมือนครูปลื้มเพราะแม่เขามีเชื้อแขก สวยใช่ไหมหล่ะ” โค้ชทิมยกเชือกคาดเวทีให้เมื่อเห็นสิวากรกำลังจะลงไปด้านล่าง
สิวากรเลือกที่จะไม่ตอบ แต่ส่งคำถามต่อ “แล้วทำไมสนิทกับบิ๊กโต้ง”
“ฮั่นแน่…ดูท่าเฮียเสือของเราจะชอบจริง”
สิวากรทำเพียงอมยิ้ม แล้วส่งนวมให้เด็กในค่ายเอาไปเก็บ
“ไอ้โต้งมันศิษย์ก้นหม้อ เข้าค่ายมวยศรเพชรตั้งแต่หกขวบ เด็กกำพร้าน่ะ ลูกหลานคนแถวนั้นเขากลัวว่าโตมามันติดยาเลยเอาไปฝากที่ค่าย แค่คนสนิทกันไม่ได้เป็นแฟนกัน”
“โค้ชทิมรู้ได้ไง”
“เออ..รู้แล้วกัน อย่างเจ้โปรดเขาไม่มองเด็กในค่ายหรอก เชื่อโค้ช”
สิวากรหยิบน้ำขึ้นดื่มทวนคำในใจ เชื่อโค้ช ดวงตามองตรงไปทางเรือนไทย แล้วยกมือโบกให้โค้ชทิมรู้ว่าเขาจะกลับเรือนแล้ว
ห้องติดกับน้องส้ม
ร่างสูงใหญ่คล้ายนักมวยเดินเอื่อยผิวปาก ภาพดวงหน้าหวานแดงก่ำทั้งเม้มริมฝีปากผุดพรายอยู่ในหัว
สลัดผมเปียกเหงื่อขณะเดินเข้าไปในห้องครัว ชำเลืองมองสุดแสนและเทียนหอมที่นั่งกินข้าวอยู่ก่อนแล้ว
“อ้าว เฮียเสือ ไม่ไปต้อนรับคณะค่ายศรเพชร” สุดแสนเอ่ยถามฮอทดอทยังเต็มปาก
สิวากรนั่งลงหัวโต๊ะเช่นเคยรอให้ป้าอุ่นวางจานลงจึงเริ่มตักแฮม ไข่ดาว
“เรียกสะค่ายเขาเป็นคณะลิเก” สิวากรยกยิ้มเมื่อนึกไปถึงสาวหน้าดุดัน คงโกรธน่าดูถ้าได้ยินสุดแสนเรียกแบบนั้น “เห็นแม่เดินไปรับแล้วนี่”
“หอม พี่เอาฮอทดอทอีก”
สิวากรเหล่สายตาให้น้องชายที่ชี้นิ้วไปทางจานกลางโต๊ะ
“มึงจะใช้อะไรน้องนักหนา มือเท้าตัวเองก็มี”
“เฮียยุ่งเรื่องของเฮียเถอะ” สุดแสนหลิ่วตาเผยรอยยิ้มกวนอารมณ์ให้พี่ชาย “ได้ข่าวว่าพี่สะใภ้มาด้วย”
“พี่สะใภ้ไหน”
“ซ้อโปรดไง พี่เจอยัง ผมเคยเห็นครั้งหนึ่ง สวยเป็นบ้าเลย เสียดายที่ต้องยกให้พี่ชาย”
“งั้นไม่เอาไว้เอง”
“ไม่ได้หรอก เพราะว่าผมมี...” สุดแสนหยุดพูดกะทันหัน มองมือเล็กที่กำลังหั่นฮอทดอทในจานหยุดชะงักเช่นกัน
“ไม่พูดต่อให้จบ เฮียรอฟังอยู่”
สุดแสนกลืนน้ำลายชำเลืองไปทางพี่ชายตนเองที่ส่งสายตารู้ทันมาให้ จึงเลือกหุบปากเสียเอง แล้วรีบจิ้มฮอทดอทใส่ปากรวดเร็วก่อนจะลุกพรวดพราด ดึงร่างเล็กเทียนหอมไปด้วย
“อะไรว่ะ พูดแทงใจดำเข้าหน่อย ทำฟืดฟาด”
“แทงใจดำอะไรกันคะคุณเสือ”
“ไม่มีอะไรหรอกป้าอุ่น แล้วนี่พวกเด็กนักมวยเข้าที่พักกันหมดหรือยัง”
“คงกำลังกระมังคะ เมื่อครู่เห็นคุณตรึงใจพาขึ้นไปบนบ้านหนึ่งคน สงสัยจะเป็นคุณโปรดปราน”
สิวากรพยักหน้ารับเรียบเฉย ยกกาแฟขึ้นจิบเพื่อปิดบังรอยยิ้มบางอย่าง
Ronnakrit's PovIn a blur motion, I landed another slap across his face. " I'm done." He pointed my finger at him. " I... I..." He stuttered, unable to utter a correct word. " You can't leave." He said, his voice cold. I was stunned at that moment, isn't he the same person who was just stuttering? How come he regained composure so quickly?His eyes glued on me, I was too stunned to speak. " Damn you, Det." I said turning sharply heading out of his office. There was only one reason that would make me want to wait. And that is, Pawat and Grandma. I could not help thinking Grandma was not alright. Despite the fact that, Pawat was a proof of his care. I just can't bring myself to believe it. What if everything was a lie? I moved quickly though the hallway, as soon as I got into the apartment, Pete was still waiting. I paused for a while staring at him expecting him to say something. " What happened?" He asked.I didn't answer him, I just walked into the room packing my bags, and as
NOTICE!!!! THIS CHAPTER CONTAIN A LIL BIT OF SEXUAL INTERCOURSERonnakrit's PovMy muscles aching really bad, it was all as if, I was stuck and glued to the chair. I could not stand up at all, not move my body.I was already regretting ever laying my head down on the table. Because, now I couldn't move at all. And Det, he was smiling as if he's drunk. But, at the same time, he kept undoing his tie. What's happening? " I feel really hot." He said pulling off his tuxedo shirt. At that moment, Porsche came. Oh thank goodness, " hey Porsche help your brother." I said. Immediately, he helped his brother up. He had a serious look on his face. He quickly ordered two bodyguards to help me up...Later on, we were brought to one of the rooms in the hotel. They helped me lie down on the bed. Meanwhile they just pushed Det into the room. With that, they left. " It's so hot in here." Det kept repeating the same word. And to my greatest awe, he leaned onto me. Sniffing my scent.... Oh, goodne
Det Pov" No," I shook my head slowly. " I am not going, so is he." I added. There was no way, I'd let Krit go to a night party. What if he can't take alcohol? Porsche would surely force him. I hate it when Porsche announce this kinda thing. I really love him being 17, so I would be able to control him. But now that he's twenty, he acts like the whole world revolves around him alone. " No, I disagree." Porsche countered. " I've asked father, and he said, you could come with me." I smiled, this Porsche was really a step ahead already. That's wonderful, he is funny and smart. " Okay, I am going with you." Krit said, moving a step closer to him. I know I could not stop him anyways, and I was just bluffing at the moment. I had told him he had a day off last night it is, and that's the main reason he is taking advantage of me." Okay," I let out a heavy sigh. Porsche didn't wait any longer, he just dragged Krit out of my office. " Hey slow down!" I heard Krit's yelp. That Porsche w
Ronnakrit's PovMy eyes glued on the screen, I was left speechless. What should I do? I am not in good health, not am I stable to fight. And to top it all, the news has showed my current location. " What should I do?" I asked myself. I quickly typed a message, telling Dagger that I don't understand the meaning of what he had sent. Almost immediately, a notification bar popped up. It reads; You are already on the death list." I never said I quit." I typed, the words blurring as a cold sweat broke on my neck." It's a shame you are going to die as your father did." The notification bar popped up. " What do you mean?" I typed " The moment he told he was not in anymore, he died." The notification bar popped up, and plus, was a knife emoji." I never said I quit!!!" I sent it.And that was it, he did not reply. Nor did he show he would reply soon... Later on, he sent it. A baffling photograph of an young man. Not so young though, he was clearly in his fourthies. There was a knife pl
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reviews