Chapter 8

"Boyfriend ko siya? Pero--pero bakit nandiyan siya? I mean...Love, hindi ka ba lalapit sa akin?" kahit na nagulat si Vanilla sa sinabi ng sarili niyang nobyo, nakabalik naman kaagad siya sa hwesyo. Dahil gusto yata ng manloloko niyang boyfriend na si Darren ng laro, pagbibigyan niya ito. Madali lang naman siyang kausap eh.

Actually, hindi naman masamang maging boyfriend si Zakari eh. Kung yaman ang pag-uusapan, mas mayaman ito kumapara kay Darren. Galing ito sa isang matinong pamilya at nag-iisang anak at tagapagmana ng lahat ng negosyo ng Del Rio Coporation at Del Rio Construction Incorporated.

Samantalang si Darren naman ay seryosong tinitigang si Zakari. Nangungusap ang mga mata nito sa kaibigan na sana ay pumayag ito. On the spot kasi ang desisyon niyang ito eh. HIndi niya napaghandaan at dahil gusto niya din namang maging malaya kahit saglit lang sa relasyon nilang dalawa ni Vanilla, kaya niya ito ginawa.

Isa pa, nagrereklamo na itong si Lexi. Minsan na din kasi nitong inopen up sa kanya na itigil na daw nila ang kanilang explicit relationship pero hindi siya pumayag. Nangako siya na gagawa siya ng paraan at ito na nga iyun. Kahit isang buwan lang...pagpapangapin niya ang kaibigan niyang si Zakari bilang boyfriend ni Vanilla.

Alam niya naman na imposibleng magustuhan ni Zakari si Vanilla eh. Mataas ang standard nito pagdating sa babae at hindi pasado doon si Vanilla.

"Pare....." mahina na boses na wika ni Darren sa kaibigan. Hinila niya pa ito palabas ng kwarto para makapag-usap sila ng maayos.

"Ano ito? Ano ang ibig sabihin ito? Alam mo ba kung ano ang ginagawa mo, Darren?" seryoso at mahina ang boses na tanong ni Zakari sa kaibigan.

"Alam kong masyado kang abalang tao pero sorry naman, Pare. Alam kong safe sa iyo ang nobya ko lalo na at para sa iyo, isa lamang siyang simpleng babae na never mong magustuhan diba?" nakangiting sagot naman ni Darren sa kaibigan niya.

Hindi pwedeng tumanggi ito. Hindi din siya papayag na mabulilyaso ang plano niya. Isang buwan lang naman eh. After one month, hihiwalayan niya na si Lexi at babalikan niya ang nobya niyang si Vanilla.

Tutal, ito talaga ang mahal niya eh. Si Vanilla talaga ang gusto niya.

"So, ano ang deal?" seryosong tanong ni Zakari sa kaibigan niya. Walang nababasang emosyon sa mga mata niya.

"Narinig mo naman siguro kanina diba? May amnesia si Vanilla kaya pwede bang ikaw na lang muna ang maging boyfriend niya? ONe month, one month at pagkatapos noon, balik na kami sa dati." nakangiting sagot ni Darren sa kaibiga niya.

"Are you sure about this? Pare, once na pumayag ako, ano ang mapapala ko?" salubong ang kilay na tanong ni Zakari sa kaibigan.

"Wala pa akong maisip na ibigay sa iyo na kapalit pero magpapangap ka lang naman diba? Hindi mo siya hahawakan. HIndi ka din pwedeng lumagpas sa boundary. Pare, babantayan mo lana siya para sa akin. Tutal naman, ngayung buwan ang kaawaran ko at regalo mo na lang ito sa akin." nakangising sagot ni Darren sa kaibigan niya. Isang makahulugang ngiti ang gumunit sa labi ni Zakari bago tumango.

"Okay...payag ako. We are not friends for nothing, Pare." nakangising sagot ni Zakari at walang sabi-sabing muli nitong binuksan ang pintuan ng private room kung nasaan naroroon si Vanilla at pumaasok sa loob. Direcho siya sa higaan ni Vanilla para kumustahin ang babaeng simula ngayung araw ay girlfriend niya na!

"Hon? Ano ang nangyari? Bakit ang tagal mo?" malambing na kaagad na tanong ni Vanilla kay

Zakari. Pasimple pa siyang napasulyap sa boyfriend niya na si Darren na noon ay nakaangkla na ang braso sa baiwang ng sekretarya nito. So, paniwalang paniwala ang gago na may amnesia siya at gustong iladlad sa lahat ang relasyon nito sa sariling sekretarya.

"I am sorry, Hon! Bigla kasi akong hinila sa labas nitong si Darren eh. Akala ko kung anong importanteng sasabihin iyun pala, hihiramin lang ang isa sa mga sports car ko." nakangiting sagot naman ni Zakari sa dalaga. Naupo siya sa visitor's chair at hinawakan ang kamay ni Vanilla. Samantalang tahimik lang din na nakamasid si Darren.

Malaki ang tiwala niya kay Zakari. Alam niyang magiging professional ito sa kanyang pakiusap. Hindi ito gagawa ng kahit na anong bagay na makakasira sa pagkakaibigan nila.

"Talaga bang ikaw ang boyfriend ko?" malambing namang tanong ni Vanilla sa lalaki. Gusto niya ding subukan kung hangang saan ang kaya nitong magpangap. Kilala niya itong si Zakari pero bihira niya lang itong makita. Dinig niya mailap ito pagdating sa mga social gatherings. Bihira lang din itong makita in public.

Pero huwag ka. Saksakan naman kasi talaga ng gwapo ng lalaking ito at nang muling sumagi sa isipan niya ang halik na pinagsaluhan nila sa mismong opisina ni Darren, hindi niya mapigilan ang makaramdam ng pag-iinit. Bigla siyang napaiwas ng tingin kay Zakari. Ramdam niya din kasi ang init na nagmumula sa kamay nito habang nakahawak din ito sa kamay nya.

"Of course....bakit nagdududa ka ba sa akin? Hon, alaala mo lang ang nawala at hindi ang puso mo. Damhin mo...dahil bago ang aksidente, ramdam ko kung gaano mo ako kamahal." nakangiting sagot naman ni Zakari sa dalaga at walang pag-aalinlangan na binigyan niya ng magaan na halik ang dalaga sa noo.

Samantalang kaagad namang nanlaki ang mga mata ni Darren sa gulat. Hindi niya kasi inakala na harap-harapang hahalikan ng kaibigan niyang si Zakari ang kanyang nobya sa noo. Sinabi nang hwag lumagpas sa boundary pero ano itong ginagawa ni Zakari? Bakit parang nakalimutan na yata ang pinag-usapan nila kanina sa labas?

Walang pang sampung minutong deal pero naka isang puntos kaagad si Zakari kay Vanilla? Fuck, hindi maari iyun para kay Darren. Nagseselos siya!

"Kung talagang ikaw ang boyfriend ko, iuwi mo na ako, Hon. Ayaw ko na dito. Gusto ko nang umuwi kasama ka." malambing ang boses na wika naman ni Vanilla kay Zakari.