LOGIN“Sydelle! Let’s go horseback riding!” Nagising ako sa pag kalampag ni Aurelia sa pintuan ng kwarto ko. Inaantok pa ako nang binuksan ko ang pintuan, bumungad sa akin si Aurelia na naka bihis na. Tinignan ako nito mula ulo hanggang paa hanggang sa ngumuso siya, akala siguro niya ay naka bihis na ako. “Akala ko bihis kana!” “Hindi pa, kakagising ko lang,” inayos ko ang buhok ko. “Sunod ka nalang? May breakfast din doon, doon pinalagay ni kuya ang breakfast natin,” Tumango ako sa kanya. Agad din naman siyang umalis sa harapan ko kaya bumalik ako sa loob ng kwarto ko. Maliligo muna ako bago ako lalabas. Kumuha ako ng damit sa luggage ko, buti nalang ay may damit ako na pwede sa pangangabayo. It’s a thin dress, wala akong pants. Kulay brown ito, mahaba sa likuran tapos above the knee na sa harapan, kita ang hita ko pero wala akong pakielam. Nag cycling nalang ako. Pagka tapos kong maligo ay nag ayos na ako. Nakanguso kong tinignan ang itsura ko sa salamin, sinuot ko rin ang leathe
A sprawling countryside ranch owned by the Salvatoires, surrounded by rolling hills, pine trees, flower fields, and a peaceful lake. The ranch has a luxurious stable with well-trained horses, picnic areas, and scenic riding trails.I smiled at the scenery, I remember Cole teaching me how to ride a horse, it used to be our hobby with Amber before. I literally grew up with the horses on my lolo’s ranch. Bakit kaya hindi nalang ako nag tago sa lupain ni lolo?Humugot ako ng malalim na hininga, this place reminds me of my childhood too much. Hindi ko namalayan ang pag lapit ni Aurelia sa akin. “What are you thinking?” nag tatakhang tanong niya sa akin. “Nothing, this place is just too magical for me not too appreciate it,” “Mhm, this place was once my parents’ home before, dito rin kami lumaki magkakapatid, kaya hindi pwedeng hindi kami mag bakasyon dito,” Pareho naming pinanood ang dalawang kuya niya na nasa kwadra ng mga kabayo, I pursed my lips, I wanna ride a horse but I cannot l
“May gusto siguro sa’yo si Alessio, Sydelle,” Galing sa pagkaka tulala ko ay napabalik ako sa wisyo dahil sa sinabi ni Lyka, ang isa sa mga kasambahay na nandito kasama ko sa likuran ng mansiyon, nag lalaba sila habang ako naman ay nakikipag kwentuhan sakanila. “Hindi niya ako gusto, Lydia,” naka ngising sagot ko sa kanya. “Uyy!” “Kinikilig siya!” “Hindi nga kasi! Baka kapag narinig kayo ni Alessio ay pagalitan kayo, that’s fake news,” Natawa lang sila sa sinabi ko. Kalaunan ay natigil din sila sa pang aasar. Hindi ko alam kung saan nila galing ‘yang mga inaasar nila sa akin. “Pero hindi ka ba na ga-gwapuhan kay Alessio, Sydelle?” Bahagya akong umayos sa kinauupuan ko dahil medyo nangangawit na ako. “Gwapo naman siya, they have the genes, maganda si Aurelia, gwapo ang mga kuya niya,” Humagikgik sila sa sinabi ko. “Natatandaan ko pa noon na sobrang nalilito ako sa dalawang ‘yan kasi magkamukhang magkamukha sila sa paningin ko,” “Kahit naman ngayon ay magkamukha pa sila,” “Hi
“Happy birthday Caroline,” bati ko sa malditang bata na naka tayo ngayon sa harapan ko. She is wearing a red balloon dress. Unlike the other kid's party I attended to, walang formal program, as if this party is not made for Caroline’s birthday party but for her parents’ and for their business partners. Hmm, typical rich kids. “Mhm, thank you Sydelle,” I smirked at her. “Am I pretty enough to be invited to your party?” naka ngising tanong ko sa kanya. Tumayo siya ng maayos sa harapan ko at ngumisi. “Why don’t we ask my kuya?” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Bago pa ako sumagot ay may lumapit na lalaki sa kanya, na kilalang kilala ko. Huminga ako nang malalim nang makilala ko kung sino ang lalaking nasa harapan ko ngayon. “Cole,” labag sa loob na bati ko sa lalaking nakangisi sa akin ngayon. “How are you, sweetheart?” “What are you doing here? This is supposed to be a children’s party,” He smirked at me playfully. “I’ll borrow your guest for a while, Caroline,” Ngumisi si
After their valentines program, they have their prom. Aurelia refused to hire a make up artist dahil ako nalang daw ang mag ayos sa kanya. I know how to style someone, I have a great sense of fashion. May gown na rin si Aurelia, and I bet it was made by the top designer here in the philippines. “Are you sure you know how to style someone?” tanong ni Alessio sa akin. Inirapan ko naman siya. “If you don’t believe in me, just leave Alessio. It’s not funny,” Nag simula na ako sa pag aayos kay Aurelia. She have soft features kaya hindi mahirap ayusan, para siyang barbie sa sobrang ganda niya. Nakangiti lang ako habang inaayusan ko siya, habang si Alessio naman ay nasa gilid namin. Mabilis akong natapos ayusan si Aurelia. “You’re so pretty, Aurelia,” sambit ko agad nang makita kung gaano ka ganda ang kinalabasan ng pag aayos ko sa kanya. Binagay ko ang make up niya sa gown na susuotin niya, it’s an icy blue ball gown, ayaw niya ng long straight gown dahil nahihirapan siya sa pag lala
“Your lips looks so red, Sydelle,” nanigas ako sa sinabi niya sa akin. Hilaw akong ngumisi sa sinabi niya. Wala sa sarili kong hinawakan ang labi ko. Kasalanan ng kuya mo, Aurelia! “It’s the gloss, Aurelia,” sagot ko sa kanya. Nanatili ang kuryoso niyang tingin sa akin kaya ngumiti ako sa kanya. “Or you just have good lips, I envy you,” Natawa ako nang bahagya sa sinabi niya. Inilibot ko ang paningin ko sa buong field, tama nga ako. Sa lawak ng field ng school nila ay napuno ng mga booths and stalls ang kabuuan nito. Sobrang kulay din ng mga booths. May tumutugtog ding mga love songs sa malalaking speakers nila. “This is so pretty!” natutuwang sambit ni Aurelia. Nakangisi ko lang siyang pinanood. And I wonder why I always ditch these kinds of program in our school before? This looks so fun, o sadyang dito lang masaya? “Let’s go Syd! Andaming booths!” hinila niya ako sa isang booth na nag bebenta ng mga keychains. Agad akong nag tingin dahil mahilig ako sa mga keychain. “Are







