INICIAR SESIÓNPagka tapos naming kumain tatlo ay dumating na rin ang mga pulis, nanatili akong nasa sala, habang hinihintay ko sina kuya na ibaba ang attacker. Kumunot ang noo ko nang makitang wala nang buhay ang lalaki. “What happened?” naka ngiwing tanong ko sa kanila. Bumuntong hininga naman si kuya. “He killed himself,” “How?” “Poison pill, Sydelle,” seryosong sagot niya sa akin. Umawang ang labi ko. So this is his suicide mission huh? Bahagya akong ngumisi, hindi ko maisip kung sino ang gustong gawin ito sa akin. Just for money huh? “We need to solve this as soon as possible,” sambit ni Asta. Siya ang kumauspa sa mga pulis dahil siya naman ang lawyer ko. “What’s with the commotion?” isang panibagong boses ang narinig namin kaya sabay sabay naming nilingon ang bagong dating. “What are you doing here, Sandra?” nababagot kong tanong sa pinsan ko na may dalang maleta. Mukhang kararating lang nito kung saan man siya nanggaling. Tumaas ang kilay niya nang makita ako. “Why are YOU here,
Hindi ko namalayan kung ilang oras na akong naka tulog pero alam kong hindi pa umaga dahil sa sina ng buwan na tumatama sa mata ko ngayon, Kahit pa naka pikit ako ay alam ko na gabi pa rin. Pero ang pinag tatakhan ko ay bakit nararamdaman ko ang pag galaw ng mga kurtina sa kwarto ko. Wala akong maalalang binuksan ko ang veranda ng kwarto ko. Hindi rin nag tagal ay nakaramdam ako ang mga kakaibang kilos sa kwarto ko. Nanatili akong naka higa at naka pikit sa kwarto ko. Pinakiramdaman ko lang ang pag kilos nito sa kwarto ko. Naging alerto ako nang maramdaman ko ang pag kuha nito ng unan ko, bago pa ako nito matakpan ng unan sa mukha ay mabilis akong kumilos. Pwersahan kong inuntog ang ulo ko sa lalaking nasa harapan ko. Dahil hindi niya inaasahan ang pag kilos ko ay napaatras siya dahil sa lakas ng pagkaka untog ko sa ulo niya. “Aaah!” “Who are you?!” Nag kumahog ito paalis ng kwarto pero hinila ko ang braso niya at agad na sinapak ang mukha nito. Bihasa ako sa close combat dah
“I already talked to tito Arthur, you need a lawyer?” tanong sa akin ni kuya. Nginuya ko muna ang cookies na hawak ko bago ako tumango. Nasa dining room kami ngayon, kumakain kami ng breakfast. Umuwi na si Amber sa kanila dahil tinawag na siya ng daddy niya, habang si Cole naman ay umuwi na sa condo niya. “I know someone,” “Lawyer?” tumango siya. “He’s good, you can see his credentials later,” sagot niya. Tinanguan ko siya. Inubos ko na ang cookies na nasa platito ko, ininom ko na rin ang gatas na nasa gilid ko. Pagka tapos naming kumain ay sa sala muna ako nagpa lipas ng oras dahil parating na raw ‘yung attorney na kilala ni kuya. I don’t know the expense of his connections, pero sigurado akong sobrang lawak nito. I don’t wanna fight my family, pero kung hindi ko lang iniisip ang magiging reaksyon ni lolo kahit wala na siya, I still want to honor his decisions. It’s so exhausting to fight for your rights, kahit alam ko namang sa akin naman talaga ito lahat, naiintindihan ko r
It’s a damn reunion. Hindi ko alam kung para saan o kanino. Pinagmamasdan ko ang mga kamag anak namin mula rito sa kwarto ko. Dahil may malaking bintana ang kwarto ko ay kitang kita ko ang pag uusap nila. I am not really comfortable with them being around here, pero alam kong nalaman na nila na nandito si kiya Silvius. I know they know my kuya’s existence, they just hid that fact from me. Isang katok mula sa pintuan ng kwarto ko ang umagaw sa atensyon ko. Kasunod nito ay pag bubukas nito, nalingunan ko si kuya Silvius na pumasok ng kwarto ko. Lumapit siya sa akin at sabay naming tinanaw ang nangyayari sa baba. “Lumabas kana ba, kuya?” “Not yet, I was waiting for you at the sala, pero hindi ka bumaba kaya pinuntahan na kita rito,” Bahagya akong ngumuso. Kanina lang sinabi sa akin na may reunion. “Sinong may pakulo nito? Hindi ko gustong nakikita ang mga ‘yan,” “Probably tito Alexander,” “He knows you?” tanong ko. Marahan siyang tumango sa sinabi ko. “They all do, I also know
“Damn philippine air,” naka ngiwing bulong ko habang dinadama ng mukha ko ang init ng hangin na dulot ng araw. Nasa bungad na kami ng airport dahil malapit na raw sina Amber. Nasa tabi ko si kuya Silvius, tahimik lang siyang naka upo sa maleta niyang malaki. Hindi pa namin napag uusapan kung saan siya tutuloy pero sigurado namang titira siya kung nasaan ako. I am planning to live in the mansion. “I will live with you, sa mansiyon ka ba?” nag tatakhang tanong ni kuya sa akin. Agad ko siyang nilingon. “Yes kuya, Cole sometimes go there to sleep, but mostly ako lang ang nandoon and the househelps. But I don’t know that now, especially with tito Alexander’s plans. Baka sila na ang nakatira sa mansiyon ngayon. Hindi na muling sumagot si kuya sa akin dahil naagaw ng dalawang tao ang atensyon niya. Malapad ang ngiti ni Amber para sa akin, habang si cole naman ay mariin ang titig kay kuya Silvius. Mas matanda lang ng isang taon si kuya Silvius kay Cole, kaya siguradong magkakasundo sila
After an hour outside, Kalista called us inside. Tahimik lang silang dalawa. Mukha namang nakapag usap na sila ng masinsinan. I am happy for them. Nginitian ako ni Kalista nang mag tama ang tingin naming dalawa, ganon din naman ang ginawa ko sa kanya. Huminga ako nang malalim. “Kalista, can we talk for a second?” “Sure,” Tinunton namin ang daan papunta sa kusina dahil mag lu-lunch na. Isasabay ko na ang pag luluto ko. Ayaw pa naman ni kuya umorder ng pagkain. According to him, he loves eating home cook meals. And he’s been asking me to cook for him, nagustuhan daw niya ang luto ko. “What are we cooking?” “Menudo and caldareta,” Agad naman nitong binitawan ang hawak niyang kutsilyo at natatawang tumingin sa akin. Nginisian ko naman siya.“I don’t know how to cook those,” nakangiwing sambit niya sa akin. Bahagya naman akong natawa at tumango. “It’s fine, but you know how to cook right?” kinakabahang tanong ko.Baka naman hindi niya maaalagaan si Alessio kapag iniwan namin sila







