Masuk"Masama ba ang pakiramdama mo?"Napatingin si Dylan kay Aliyah. Katatapos lang maligo ng babae at nagtataka siya kung bakit walang kibo ang lalaki at malalaim ang iniisip."Hindi. Ayos lang ako, mahal."Kinuha niya ang suklay na bitbit nia Aliyah. Pina upo niya ang babae sa gilid ng kama at marahan niyang sinuklay ang buhok nito."Hindi ko lang nagustuhan ang pag uusap namin ni Nyxia kanina. Sa tuwing mag uusap kasi kami tungkol sa bata palagi niya lang pinagdidiinan sa akin na hindi ko anak si Cianne. Alam ko naman iyon. Nasasaktan lang ako kapag binabanggit niya iyon sa akin. Na para bang pinapa abot niya na wala akong karapatan kapag tungkol sa bata anag pag uusapan."Aliyah let out a sigh. "Pagdating sa anak niyo, ayaw kong manghimasok, Dylan." Saad niya. " Siguro kailangan mo lang itanong sa kanya kung ano nga ba ang dahilan niya. Kasi hindi naman niya iyan sasabihin kung walang dahilan," humarap siya sa lalaki " Hindi ko lang maiwasan na masaktan kapag nalaman ng bata ang katot
Napatanong si Nyxia sa sarili kung tama ba ang desisyong ginawa niya na makitira sa bahay kasama si Dylan at Aliyah.Ngunit may pagpipilian pa ba siya kung ni isang tao wala siyang matakbuhan ng tulong? Kahit kakilala o kaibigan walang may kusang na loob na tulungan siya dahil sa sitwasyon niya, isa na siyang pabigat.Hindi na siya nakipagtigasan ng dalhin sila ni Dylan sa pamamahay nito dahil sa mga oras na ito, iyon ang kailangan nilang mag ina. Hindi siya kayang alagaan at alalayan ni Cianne. Baldado na ang kalahating katawan niya. Tanging mga kamay niya lang ang mapakinabangan ngunit hindi parin sapat dahil wala siyang lakas.Kaya niyang makitira ngunit hindi niya kayang makisama. Hindi niya kayang makipag plastikan sa kanyang nararamdaman at mas lalong hindi niya kayang magpakatotoo sa kanyang pakikitungo dahil lang nangangailangan siya.Katok sa pintuan ang pumukaw sa kanya. Hindi siya humarap ng marinig ang boses ni Aliyah sa likuran niya. Isang malalim na paghinga ang pinakaw
Napagkasunduan nila ni Aliyah na doon muna mamalagi sina Nyxia habang nagpapagaling. Naghahanda ng pananghalian si Aliyah dahil darating na maya-maya si Dylan kasama si Nyxia at Cianne. Ang silid naman na gagamitin ng mag ina noong nakaraang araw niya pa iyon inayos nang sa ganun kahit papano maging komportable naman sila. Nang marinig niya ang balitang naka wheelchair si Nyxia, kaagad nilinis ni Aliyah ang stock room ng kanyang anak para magamit iyon dahil iyon lang ang nag iisang silid sa unang palapag ng bahay nang sa ganon hindi mahirapan si Nyxia kung sakaling gusto niyang lumabas ng bahay at magpa araw. Hindi niya alam kung anong pagpipilit ang ginawa ni Dylan na sa kanila manirahan ang babae. Ngunit nagpapasalamat siya dahil pinagbigyan sila ni Nyxia. "Nandito na pala kayo?" Gulat na sambit ni Aliyah ng bumukas ang main door. Dahil abala sa paghahanda ng pananghalian hindi niya narinig ang pagdating ng sasakyan ni Dylan. Napalis ang galak sa mukha ni Aliyah ng tumuon ang p
Yakap-yakap ni Dylan si Cianne habang nakatayo sila sa labas ng emergency room dahil ayaw tumigil ng bata sa kaiiyak tinatawag ang mommy niya."I'm sorry, mommy." Humahagulgol niyang sambit. Kahit anong pagpapatahan ni Dylan ayaw nito tumigil sa pag iyak. Pinahiran ni Dylan ang basang pisngi ng bata. "Maging okay din si mommy mo. Huwag ka ng umiyak."Sunod-sunod ang pag iling ng bata. "Kasalanan ko. She's mad at me. She's mad for what I did.""Don't think like that, hmm. Hindi iyan magagawa ng mommy mo."Ngunit lalo lang itong pumalahaw. Sinisii niya ang sarili bakit na ospital na naman ang nanay niya. Tumigil lang siya sa pag iytak ng lumabas ang doktor."She's safe."Nakahinga ng maluwag si Dylan sa sinabi ng doktor. Napayakap naman si Cianne sa tatay niya ng marinig iyon."Ang pag atake niya ay sanhi ng stress. Kung maari sana huwag siyang mapagod at makaramdam ng subrang stress gayong may history ang pamilya nila ng heart attack. Make sure she always take her medicine and take a
Hanggang makalabas si Nyxia sa hospital si Dylan ang nagbantay at kasama niya.Hindi niya tinanggap ang tulong ni Dylan at iyon ang ikinababahala ng lalaki. Kahit anong pilit ni Dylan at kahit anong paliwanag niya, matigas paring humindi si Nyxia sa kanyang alok na tulong."Sigurado ka ba na kaya niyo na kayo lang dito?" naninigurong tanong ni Dylan nang ihatid niya si Nyxia sa bahay nito. Mula sa hospital, sa sasakyan, hanggang sa makarating sila hindi parin natigil si Dylan sa pagtanong sa babae. Kalalabas niya lang kasi at baka mabinat ang babae gayong sila lang dalawa ni Cianne sa bahay. Hindi niya pa nakikita ang katulong na sinasabi ni Nyxia kaya hindi siya kumbinsido kung mayroon ba talaga silang kasama o wala. "I'm fine. Were fine here, Dylan. You don't have nothing to worry." Pagod na sagot ni Nyxia sa paulit-ulit na tanong ni Dylan sa kanya. "Pupunta rin dito mamaya si Aleng Minda kapag nalaman niyang naka uwi na ako."Itinulak ni Dylan ang wheelchair papasok sa loob ng b
Walang pagpipilian si Nyxia kundi ang pumayag na si Dylan muna ang magbabantay sa kanya habang hindi pa siya nakalabas ng hospital. Biglang nanikip ang kanyang dibdib sa sinabi ni Dylan kanina. Hanggang ngayon nasasaktan parin siya sa isiping wala na talagang pakialam sa kanya ang dalawa niyang kapatid.Pumikit siya upang pigilan ang pagpatak ng luha. Kung hindi niya lang inaalala si Cianne matagal na siyang sumuko. Ang anak niya. Ang nag iisang pinanghuhugutan niya ng lakas. Kung pati si Cianne iiwan rin ni Dylan paano na lang ang anak niya kapag namatay siya?"Kapag... Kapag namatay ako... Sabihin mo sa kanya ang totoo, ha." Halos pabulong na usal ni Nyxia nakatitig sa anak niyang mahimbing na natutulog.Dumilim ang mukha ni Dylan. Salubong ang kilay na binalingan niya si Nyxia. " What are you talking?""Sabihin mo sa kanya lahat."Pikon na lumapit si Dylan sa babae. " Ano bang sinasabi mo? Hindi ka mamamatay."Hilaw na ngumisi si Nyxia. Sa ilang taon niyang nilalabanan ang sakit n
Ito ang kabayaran sa lahat ng ginawa ni Nyxia. Kahit anong pagsisi at paghinayang niya hindi na niya maibabalik pa sa dati ang lahat dahil sumuko na ng tuluyan si Dylan. Ang pagiging kasal lang nila ang pinanghahawakan niya ngayon at kahit ano pang gawin ni Dylan hinding-hindi niya iyon isusuko.
Hindi na umuwi si Dylan sa kanilang bahay kung hindi tungkol kay Cianne. Ayaw niyang makabitiw pa ng masakit na salita para kay Nyxia dahil may respeto parin siyang natitira para sa babae. Sadyang kailangan niya lang ipagtapat kay Nyxia ang lahat para malinis ang pangalan niya. Kahit kay Nyxia lang
Kahit anong pilit mong ibalik ang masayang nakaraan kung wala ng pagmamahal sa isa sa inyo wala parin patutunguhan.Kahit papaano nabutunan ng tinik ang puso ni Dylan matapos pakawalan ang matagal ng kinikimkim na hinanakit. Napagod na rin siyang magtago ng sekreto. Patay na rin ang matanda. Kahit
"Nababaliw ka na nga talaga," Aliyah said with fear in her heart. Hindi na niya alam kung anong pakiusap ang sasabihin niya para lang magbago ang isip ni Dylan. Natatakot siya na makasira siya ng pamilya kung itutuloy ni Dylan ang sinabi niyang mag file ng annulment. Ayaw niyang mangyari na siya a







