LOGINLumalala na ang sitwasyon ni Nyxia. Her body is getting weaker. The more pain and suffering she endure but her body still never give up.The question is, handa na ba siyang sabihin ang katotohanan sa kanyang anak?Handa na ba siyang unti-unting magpapaalam?"How's your school?" salubong na tanong niya kay Cianne pagkarating nito.Inilapag ng bata ang gamit niya bago lumapit sa nanay niya at humalik sa pisngi nito. "Okay lang po. At saka perfect ako sa quizes sa lahat ng subject," masayang balita niya.Tuwang-tuwa si Nyxia na marinig iyon. Dahil sa kabila ng lahat naka sentro parin sa pag-aaral ang atensyon ng anak niya."Wow! Ang galing naman ng anak ko! Hindi pwedeng hindi natin i-celebrate iyan."Unti-unting humupa ang saya sa mukha ng bata ngunit hindi niya iyon pinakita sa kanyang ina. "Naku, mommy, big girl na ako, hindi na iyan kailangan," alibi niya.But the truth is, ayaw niyang gumastos ang nanay niya dahil mas malaki ang pangangailangan nito. Gayunpaman, hindi iyon ikinasama
Nagmaka-uwi si Nyxia lahat ng payo ng doktor sinunod nina Dylan at Aliyah. Bawat kilos at galaw ng babae naka alalay silang dalawa kahit mahirap pakisamahan si Nyxia.Minsan hindi nakikipag cooperate si Nyxia kaya kailangan na isa sa kanila ang magpa inom ng gamot sa babae upang makasiguro. Hindi na rin nila mapilit ang babae na ipagpatuloy ang check ups kaya sa pag inom ng gamot nalang sila nakatutok.Walang araw na hindi nakakarinig ng masakit na salita si Aliyah mula kay Nyxia. Mga insulto at pagpapahiya. Ngunit ang lahat ng iyon ay binalewala niya at kabutihan ang isinukli. Wala naman siyang mapapala kung papatulan niya ang mga sinabi ni Nyxia dahil ang ilan sa mga salitang iyon ay totoo naman.Ngunit hindi na maibabalik pa ang lahat. Sa bawat araw na lumilipas para naring nagbibilang si Nyxia ng natitirang araw niya. Hirap na hirap na siyang makatayo, kahit sa paggalaw dahil sa laki ng tiyan niya. Kahit kailangan niya ng tulong, ng kaagapay at pag aruga pinili niya paring makipa
Sa unang linggo niyang panatili, ayos naman silang mag-ina. Maayos ang pakitungo ni Aliyah at Dylan sa kanila. Hindi sila itinuring na pabigat. Walang masamang intensyon na pinapakita o pagkadisgusto dahil doon sila nakatira at wala pang ambang.Ngunit sa kabila niyon, mag-isa na iniinda ni Nyxia ang karamdaman. Habang mahimbing na natutulog ang mga kasama niya sa bahay siya naman ay tahimik na umiiyak at dumadaing.Lahat ng paalala ng doktor sinunod niya. Iniinom niya rin ang gamot niya sa tamang oras ngunit pakiramdam niya walang epekto iyon sa katawan niya. Ngunit sa kabila niyon, pinapakita niya paring maayos siya. Ayaw niyang maramdaman ng anak niya na walang pagbabago sa kalusugan niya.Nang magsimula ang pasukan, hindi na nakatangi si Cianne sa kanyang ama na ipagpatuloy ang training nito at pag aaral. Kaya si Nyxia at Aliyah na lang ang naiwan sa bahay.Si Aliyah ang kasama niya araw-araw sa bahay dahil si Dylan ang umaasikaso sa kanilang negosyo, at doon nakita ni Nyxia kung
"Masama ba ang pakiramdama mo?"Napatingin si Dylan kay Aliyah. Katatapos lang maligo ng babae at nagtataka siya kung bakit walang kibo ang lalaki at malalaim ang iniisip."Hindi. Ayos lang ako, mahal."Kinuha niya ang suklay na bitbit nia Aliyah. Pina upo niya ang babae sa gilid ng kama at marahan niyang sinuklay ang buhok nito."Hindi ko lang nagustuhan ang pag uusap namin ni Nyxia kanina. Sa tuwing mag uusap kasi kami tungkol sa bata palagi niya lang pinagdidiinan sa akin na hindi ko anak si Cianne. Alam ko naman iyon. Nasasaktan lang ako kapag binabanggit niya iyon sa akin. Na para bang pinapa abot niya na wala akong karapatan kapag tungkol sa bata anag pag uusapan."Aliyah let out a sigh. "Pagdating sa anak niyo, ayaw kong manghimasok, Dylan." Saad niya. " Siguro kailangan mo lang itanong sa kanya kung ano nga ba ang dahilan niya. Kasi hindi naman niya iyan sasabihin kung walang dahilan," humarap siya sa lalaki " Hindi ko lang maiwasan na masaktan kapag nalaman ng bata ang katot
Napatanong si Nyxia sa sarili kung tama ba ang desisyong ginawa niya na makitira sa bahay kasama si Dylan at Aliyah.Ngunit may pagpipilian pa ba siya kung ni isang tao wala siyang matakbuhan ng tulong? Kahit kakilala o kaibigan walang may kusang na loob na tulungan siya dahil sa sitwasyon niya, isa na siyang pabigat.Hindi na siya nakipagtigasan ng dalhin sila ni Dylan sa pamamahay nito dahil sa mga oras na ito, iyon ang kailangan nilang mag ina. Hindi siya kayang alagaan at alalayan ni Cianne. Baldado na ang kalahating katawan niya. Tanging mga kamay niya lang ang mapakinabangan ngunit hindi parin sapat dahil wala siyang lakas.Kaya niyang makitira ngunit hindi niya kayang makisama. Hindi niya kayang makipag plastikan sa kanyang nararamdaman at mas lalong hindi niya kayang magpakatotoo sa kanyang pakikitungo dahil lang nangangailangan siya.Katok sa pintuan ang pumukaw sa kanya. Hindi siya humarap ng marinig ang boses ni Aliyah sa likuran niya. Isang malalim na paghinga ang pinakaw
Napagkasunduan nila ni Aliyah na doon muna mamalagi sina Nyxia habang nagpapagaling. Naghahanda ng pananghalian si Aliyah dahil darating na maya-maya si Dylan kasama si Nyxia at Cianne. Ang silid naman na gagamitin ng mag ina noong nakaraang araw niya pa iyon inayos nang sa ganun kahit papano maging komportable naman sila. Nang marinig niya ang balitang naka wheelchair si Nyxia, kaagad nilinis ni Aliyah ang stock room ng kanyang anak para magamit iyon dahil iyon lang ang nag iisang silid sa unang palapag ng bahay nang sa ganon hindi mahirapan si Nyxia kung sakaling gusto niyang lumabas ng bahay at magpa araw. Hindi niya alam kung anong pagpipilit ang ginawa ni Dylan na sa kanila manirahan ang babae. Ngunit nagpapasalamat siya dahil pinagbigyan sila ni Nyxia. "Nandito na pala kayo?" Gulat na sambit ni Aliyah ng bumukas ang main door. Dahil abala sa paghahanda ng pananghalian hindi niya narinig ang pagdating ng sasakyan ni Dylan. Napalis ang galak sa mukha ni Aliyah ng tumuon ang p
Kahit anong pilit mong ibalik ang masayang nakaraan kung wala ng pagmamahal sa isa sa inyo wala parin patutunguhan.Kahit papaano nabutunan ng tinik ang puso ni Dylan matapos pakawalan ang matagal ng kinikimkim na hinanakit. Napagod na rin siyang magtago ng sekreto. Patay na rin ang matanda. Kahit
Ito ang kabayaran sa lahat ng ginawa ni Nyxia. Kahit anong pagsisi at paghinayang niya hindi na niya maibabalik pa sa dati ang lahat dahil sumuko na ng tuluyan si Dylan. Ang pagiging kasal lang nila ang pinanghahawakan niya ngayon at kahit ano pang gawin ni Dylan hinding-hindi niya iyon isusuko.
"Nababaliw ka na nga talaga," Aliyah said with fear in her heart. Hindi na niya alam kung anong pakiusap ang sasabihin niya para lang magbago ang isip ni Dylan. Natatakot siya na makasira siya ng pamilya kung itutuloy ni Dylan ang sinabi niyang mag file ng annulment. Ayaw niyang mangyari na siya a
"What the fuck are you saying!?" Galit na hinila ni Aliyah papasok sa loob ng bahay ang lalaking lasing. Muntik pang masubsob si Dylan dahil sa bigla. Pabalyang binitawan ni Aliyah ang lalaki at confuse na hinarap ito. Namumungay parin ang mata ni Dylan sa kalasingan na nakipagtitigan kay Aliyah.







