EP.5

 ด้านในเป็นห้องสีขาวที่โล่งๆขนาดใหญ่ ด้านบนเป็นเพดานกระจกทรงกลมอยู่ตรงกลางที่มองขึ้นไปเห็นท้องฟ้า  โต๊ะทำงานไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง  ผนังห้องมุมหนึ่งเป็นหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มีผ้าม่านสีขาวปิดไว้  และยังมีเฟรมวาดรูปหลายๆอันที่วางกระจายตามมุมห้อง ฝีมือวาดรูปและลงสีของเขาอย่างกับพวกศิลปินมืออาชีพ

       เธอเดินดูรูปภาพสีน้ำและสีน้ำมันหลายๆภาพที่วางไว้  มีรูปภาพพวกวิวทิวทัศน์ทะเล 2-3 ภาพ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นรูปผู้หญิงกึ่งนู้ดกึ่งเปลือยในอริยาบถแตกต่างกันไป  เธอยืนมองดูรูปภาพพวกนั้นอยู่ครู่นึงด้วยความรู้สึกหวั่นใจแบบแปลกๆ  ก่อนจะตกใจกับเสียงประตูห้องที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปร่งของธีร์วัฒน์ที่เดินเข้ามาในห้อง  เขาเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานก่อนจะยกเก้าอี้ที่มุมห้องมาวางไว้ตรงกลางห้อง และเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆเธอ

         “ เอ่อ.. คุณธีร์คงจะไม่ได้ให้ดามาเป็นแบบวาดรูปแบบรูปวาดพวกนี้ใช่ไหมคะ ” เธอถามเขาเบาๆ ไม่กล้าเงยหน้าขี้นมองสบสายตาเขา

        ธีร์วัฒน์ก้มลงมองดูใบหน้าแดงระเรื่อของเธอ

        “ ใช่ งานวาดแนวๆแบบนี้แหละ ”

       เธอเงยหน้าขึ้นมาจ้องเขา  นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจกับคำตอบของเขา  ตอนนี้นอกจากความเขินกระดากอายแล้วความรู้สึกที่แว๊บเข้ามาในหัวคือ เธอไม่อยากทำงานนี้แล้วถึงเธอจะรับปากเขาไปแล้วก็เถอะ   

        “  ดาคงเป็นแบบให้คุณวาดไม่ได้ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ” เมลดาเงยหน้าขึ้นสบสายตากับเขา ถ้าเป็นแบบอย่างในภาพวาดพวกนี้ เธอจะต้องมานั่งแก้ผ้าโป๊เปลือยต่อหน้าเขาเหรอไง แค่คิดเธอก็ไม่อยากจะทำแล้ว

        ธีร์วัฒน์ จ้องหน้าเธอนิ่ง เขาถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้หนังสีน้ำตาลตรงโต๊ะทำงาน  

        “ นั่งก่อนสิ  คุณตกลงรับปากผมแล้วนะว่าจะเป็นแบบให้ผมวาดรูป ”

        เขาจ้องหน้าเธอเขม็ง เมื่อเห็นเธอยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ก่อนจะชี้ไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา   เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้

       “ ก็ฉันคิดว่าเป็นแบบวาดรูปแบบปกตินี่คะ แต่นี่มันออกจะทั้งโป๊เปลือย ถ้าเป็นแนวรูปวาดแบบนี้ ฉันคงทำไม่ได้หรอก คุณธีร์หาคนอื่นมาเป็นแบบเถอะค่ะ ”

       นอกจากหน้าแดงก่ำแล้วตอนนี้เธอยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจท่าทางกับคำพูดที่ดูแล้วเหมือนจะพยายามบังคับของเขา

       “ ก็คุณไม่ถามเอง ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมก็ให้โอกาสคุณถามแล้ว  มองเป็นงานศิลปะสิคุณ อีกอย่างผมไม่ได้จะให้คุณถอดหมดซะหน่อย ข้างในก็ใส่เสื้อเกาะอกกับกางเกงขาสั้นไว้ คอนเซ็ปคราวนี้ผมอยากวาดแนวอีโรติกที่ให้อารมณ์นุ่มนวลๆ ไม่ใช่เหมือนในรูปวาดที่คุณเห็นหรอก แล้วอีก 2 เดือนข้างหน้า ผมจะเอางานวาดไปจัดแสดงนิทรรศการภาพวาดที่ Art Galleryที่กรุงเทพร่วมกับเพื่อนศิลปินคนอื่นๆ ”

       “ หาคนอื่นเถอะะค่ะ ฉันทำไม่ได้หรอก ”

       “ ผมจะจ่ายค่าจ้างให้คุณเพิ่ม โอเคไหม? ”

       “ ถึงคุณจะเพิ่มค่าจ้างให้ ฉันก็คงทำไม่ได้หรอกค่ะ ” เธอพูดเสียงเเข็งตอบเขา รู้สึกไม่พอใจเขาขึ้นเรื่อยๆเมื่อพูดอะไรเขาก็ยังไม่ยอมฟังแถมยังจะดื้อดึงจะให้เธอเป็นแบบให้ได้

        “ พอดีคุณตรงกับคอนเซ็ปงานคราวนี้ของผม  ลองทำดูก่อนได้ไหมแล้วค่อยเปลี่ยนใจก็ได้ มันไม่ได้เหมือนงานวาดที่คุณคิดหรอกนะ ”

    น้ำเสียงพูดเขาอ่อนลงเล็กน้อย เมื่อมองดูแววตาและน้ำเสียงของเธอที่ดูท่าแล้วคงจะไม่ยอมเป็นแบบให้เขาแน่ๆ

‘..ยัยนี่ใจเเข็งชะมัด..’ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งขณะมองใบหน้าที่แดงระเรื่อของเธอ เขาก็รู้สึกว่าเธอไม่ค่อยพอใจนักแต่ก็พยายามซ่อนอารมณ์และไม่แสดงอาการออกมาทางสีหน้า ก่อนที่จะคิดอะไรออก

       “ ถือว่าตอบแทนที่ผมช่วยรับคุณเข้าทำงานจะได้ไหม?”

      เมลดาไม่คิดว่าธีร์วัฒน์จะเอาเรื่องที่รับเธอเข้าทำงานมาใช้เป็นข้ออ้างเพื่อบังคับให้เธอรับเป็นแบบวาดรูปให้เขา  เธอนิ่งเงียบไปสักพักใหญ่ๆ  สีหน้าเธอดูลังเลแต่ก็ยังดูไม่มีทีท่าว่าจะตอบรับหรือปฎิเสธเขา

       “ ว่าไง.. ผมช่วยคุณแล้วตอนนี้ผมอยากให้คุณช่วยผมกลับบ้าง ”

       เขาอมยิ้มเล็กน้อยมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เมื่อรู้สึกว่าตอนนี้เขาถือแต้มต่อเธอ  และดูแววตาท่าท่างที่ดูลังเลของเธอแล้ว  เธอจะต้องไม่ปฎิเสธเขาแน่นอน

       เมลดาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะจนใจจะสรรหาคำพูดอะไรมาพูดปฎิเสธเขา ถ้าเขายกข้ออ้างข้อนี้ขึ้นมาพูดกับเธอ  ก่อนจะจำใจพูดตอบเขา

       “ ก็ได้ค่ะ แต่ต้องไม่ใช่ขนาดแบบงานวาดพวกนั้น ”

       " โอเคเป็นอันว่าคุณตกลงแล้วนะ งั้นก็เริ่มงานกันเลยนะ " เขายิ้มออกมา แววตาที่มองเธอเป็นประกายแวววาวด้วยความเจ้าเล่ห์

       ธีร์วัฒน์เดินหายเข้าไปในห้องก่อนจะเดินกลับออกมาพร้อมผ้าสีขาวเนื้อนุ่มลื่นผืนใหญ่ผืนหนึ่ง แล้วยื่นมันส่งมาให้เธอ  เมลดาหยิบผ้าจากฝ่ามือเขาขึ้นมาดู มันผืนใหญ่พอจะคลุมเธอได้ทั้งตัว เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา

       “ นั่นห้องพักผม  คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนั้นได้เลย  เสื้อคลุมแขวนอยู่ในห้อง ”  

       เธอกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่  ใบหน้าตอนนี้แดงก่ำไปจนถึงใบหู ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปในห้องพักของเขา เธอมองไปรอบๆห้องสีขาวขนาดใหญ่ มีเตียงนอนตรงกลาง และพวกเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ และผนังห้องมุมหนึ่งที่เป็นกระจก เธอยืนส่องกระจกบนผนังนั้นสักพัก  ดูสไตล์การตกแต่งห้องของเขาแล้วเธอรู้สึกแปลกๆพิกล  เธอค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น เหลือแต่ชุดชั้นใน เธอรู้สึกใจหวิวๆทั้งยังตื่นเต้นและรู้สึกกระดากเขินอาย ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่และถือผ้าสีขาวที่เขาให้เดินออกไปจากห้องพัก