LOGINเธอเบิกโพลงด้วยความตกใจเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าไม่อยากได้เงิน เพียงแต่รู้สึกแปลกใจ นี่เป็นสาเหตุที่ช่วงสองสามวันมานี้ ที่เขามองจ้องเธอแบบแปลกๆ หรือเปล่านะ ก่อนจะมองสบสายตาคมกริบที่เขาจ้องมา เธอนิ่งไปสักพัก่อนจะตัดสินใจตอบเขา
“ก็ได้ค่ะ”
ธีร์วัฒน์ยิ้มออกมาด้วยความพอใจในคำตอบของเธอ
“งั้นเป็นอันว่าตกลงตามนี้ เอ่อ..อาจจะเป็นช่วงอาทิตย์หน้า พอดีพรุ่งนี้ผมต้องเข้ากรุงเทพไปธุระเรื่องงานที่บริษัท นี่เป็นที่อยู่ของสตูดิโอที่ผมใช้วาดรูป อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก คุณมีอะไรอยากถามผมไหม”
เขายื่นกระดาษที่มีรูปแผนที่ส่งมาให้ เธอเอื้อมมือไปรับก่อนจะก้มมองดูรายละเอียดแผนที่ในกระดาษ
“ไม่มีค่ะ เอ่อ.. ถ้ายังไงดาขอตัวกลับก่อนนะคะ”
เขาพยักหน้าตอบเธอ ก่อนที่จะลุกขึ้นและเดินตามหลังเธอออกมาจากร้านและยืนรอเธอล็อกประตูร้านจนเสร็จ เธอชำเลืองมองท่าทีของเขาด้วยความงุนงงเล็กน้อย
“ไปทานข้าวเป็นเพื่อนผมหน่อย เดี๋ยวผมไปส่งคุณกลับที่พัก”
ฝ่ามือใหญ่ของเขาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอก่อนจะดันตัวเธอให้เดินตามเขาไป เมลดามองหน้าเขาด้วยความตกใจ ก่อนจะร้องห้ามเขาเสียงหลง
“เดี๋ยวค่ะ คุณธีร์.. ปล่อยมือก่อนค่ะ ฉันเดินเองได้”
เธอร้องห้ามเขาและพยายามแกะฝ่ามือของเขาที่ดึงแขนเธอออก เขาคลายฝ่ามือออกจากแขนของเธอ แต่กลับถือวิสาสะจับข้อมือของเธอแทน ก่อนจะเดินไปที่รถยนต์ของเขาที่จอดในลานจอดรถด้านข้างของร้านและเปิดประตูรถให้เธอ เมลดามองหน้าเขาก่อนจะจำใจเดินเข้าไปนั่งในรถยนต์ด้วยอารมณ์ไม่ค่อยจะพอใจนักกับความมือไวของเขาแต่ก็พยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติ
ธีรวัฒน์พาเธอมานั่งทานอาหารทะเลร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากร้านกาแฟของเขานักก่อนจะพาเธอไปส่งที่พัก รถยนต์จอดสนิทที่ด้านหน้าอพาร์ทเม้นของเธอ ฝ่ามือใหญ่ของเขาเอื้อมมาดึงต้นเเขนของเธอไว้ก่อนที่เธอจะเปิดประตูรถ
“ เดี๋ยว! ผมสงสัยจริงๆ ทำไมคุณถึงมาทำงานที่หัวหิน แทนที่จะหางานทำในกรุงเทพก็ได้ งานที่กรุงเทพก็มีออกเยอะแยะ ท่าทางคุณทำเหมือนกับหนีอะไรมาอย่างนั้น มีเรื่องอะไรที่ทำให้คุณออกจากงานหรือเปล่า”
เขาจ้องมองหน้าเธอเม็ง เมลดาอึ้งชะงักไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าเขาจะถามตรงๆ และเป็นคำถามที่จี้ใจดำเธอ เธอหลบสายตาเขาเล็กน้อยแต่ก็พยายามปรับสีหน้าตอบเขาไปด้วยน้ำเสียงปกติ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่อยากลาออกเพราะมันไม่ตรงกับที่เรียนมา แล้วก็รู้สึกไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไหร่กับงานที่ทำก็แค่นั้นเอง” คำตอบของเธอไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเชื่อในสิ่งที่เธอพูดสักเท่าไหร่
“ แล้วที่คุณมาทำงานที่ร้านกาแฟของผมนี่มันตรงกับที่คุณเรียนจบมาเหรอไง?”
เขามองหน้าเธอเขม็ง ขณะรอฟังว่าเธอจะตอบคำถามเขาไหมเเต่เมื่อเห็นเธอนั่งนิ่งเงียบไม่ได้ตอบอะไร เขาเลยไม่คิดจะถามอะไรต่อ ก่อนจะปล่อยมือออกจากแขนของเธอ
“ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะคะ” เธอพูดก่อนจะยิ้มให้เขา
เขาพยักหน้าตอบเธอก่อนจะขับรถออกไปจากหน้าอพาร์ทเม้นท์ของเธอ เมลดายืนมองดูรถยนต์ของเขาที่ขับออกไปจนลับตาก่อนจะเดินเข้าไปในอพาร์ทเม้นท์ ด้วยความรู้สึกหนักอกที่บอกไม่ถูกและรู้สึกเหนื่อยๆ จนอยากนอนพักผ่อนไวๆ
ทั้งอาทิตย์ที่ธีร์วัฒน์ไม่ได้เข้ามาที่ร้านกาแฟ และเมลดาก็เพิ่งจะรู้จากพนักงานที่ทำงานด้วยกันว่าส่วนใหญ่เขาจะเข้ามาที่ร้านประมาณ 3-4 วันหรือแค่ช่วงวันหยุดหรือถ้าช่วงไหนงานที่บริษัทไม่ยุ่งมากเขาก็มาอยู่ยาวเป็นอาทิตย์ แต่จะเทียวไปเทียวมาระหว่างร้านกาแฟและสตูดิโอริมทะเลที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลมากนัก
วันนี้เธอก็เลิกงานตามเวลาปกติและแวะทานข้าวกับเพื่อนพนักงานที่ร้านก่อนจะเเยกย้ายกันกลับที่พัก เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นสักพักระหว่างที่เธอกำลังเดินกลับอพาร์ทเม้นท์ เธอมองเบอร์แปลกๆที่โทรเข้ามาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดรับสาย
“ ฮัลโหล ”
“ ผมเองนะ”
“ คุณธีร์ มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธออึ้งไปเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์โทรของธีรวัฒน์
“ วันหยุดของคุณวันไหน? ”
“ วันพุธนี้ค่ะ ”
“ เข้ามาหาผมที่สตูดิโอช่วงบ่ายสองนะ ”
“ ได้ค่ะ คุณธีร์กลับมาจากกรุงเทพแล้วหรือคะ”
“ ยัง ผมกลับพรุ่งนี้ อาจจะเข้าไปที่ร้านช่วงบ่ายๆ คุณมาถึงที่สตูดิโอเเล้วเข้าไปรอข้างในก่อนได้เลย ผมบอกแม่บ้านไว้แล้ว โอเคนะ”
เขาวางสายไปก่อนที่เธอจะพูดตอบเขา จริงๆเธอก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงเลือกที่จะจ้างเธอมาเป็นแบบวาดรูป คิดว่าพรุ่งนี้เธอจะลองถามเขาดู
เวลาตอนนี้เกือบจะบ่ายสองแล้ว เธอเดินมาถึงด้านหน้าสตูดิโอของเขา ด้านนอกเป็นอาคารชั้นเดียวทรงโมเดิร์นเหมือนกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดใหญ่ เมลดามองเห็นผู้หญิงวัยกลางคนนั่งรอที่ด้านหน้าประตู เธอยกมือไหว้และยิ้มทักทาย ก่อนที่แม่บ้านของเขาจะไขกุญแจและเปิดประตูให้เธอเข้าไป
“ คุณพอจะจำได้บ้างไหมคะ เอ่อ.. คุณธีร์แกล้งอำดาเล่นหรือเปล่าคะ ” “ เปล่า.. เรื่องแบบนี้ใครเขาจะล้อเล่นกันแต่ผมก็รู้สึกคุ้นๆคุณมากเลย พอใช้ความคิดก็รู้สึกปวดมากหัว เห็นภาพลางๆซ้อนทับกันเต็มไปหมด”“ ….”เมลดาตักข้าวต้มป้อนเขาจนหมดชาม สายตาก็มองจ้องใบหน้าเขา เธอไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้เธอควรจะคิดในทางที่ดีไว้ก่อนดีกว่า สมองเขาอาจจะกระทบกระเทือนแค่ชั่วคราว ก็ได้แต่หวังว่าอีกสักพักถ้าอาการเขาดีขึ้นเขาน่าจะจำเธอได้เหมือนเดิม เสียงเปิดประตูดังขึ้นคนที่เดินเข้ามาคือพ่อแม่ของเขากับพยาบาลพิเศษที่เดินตามเข้ามาในห้อง “ หนูดาทานข้าวหรือยังจ้ะ ม๊าซื้ออาหารกับผมไม้มาให้ มีของบำรุงด้วยอันนี้ดีต่อเด็กในท้องนะ ”
สองหนุ่มมองหน้าสบสายตากันครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจอออกมาเบาๆขณะนั่งคุยกันที่เฉลียงหลังบ้าน ธีร์วัฒน์หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ สายตาหรี่ลงเล็กน้อยขณะพ่นควันบุหรี่ออกมา เขาไม่ค่อยได้สูบบุหรี่มาสักพักหนึ่งแล้วตั้งแต่รู้ว่าดาท้อง“ เอ่อ..ม๊ากับป๊าคุยง่ายกว่าที่คิด แต่ผมดูแล้วม๊าก็ดูงอนๆนะพี่ธันคิดเหมือนกันไหม ”“ เรื่องธรรมดาของคนเป็นแม่ แกก็ง้อเยอะๆหน่อยเดี๋ยวก็หายแล้ว พวกแกคบกันได้ไม่นานด้วย แต่ม๊าก็โอเคน่ะ ดูออกจะดีใจด้วยซ้ำจะได้อุ้มหลานซะทีก่อนหน้านี้ก็พูดกรอกหูฉันแต่เรื่องนี้ ตอนนี้คงสมใจละ ฮ่าๆ ”“ เรื่องเตรียมจัดงานแต่ง?แกจะเอายังไง” ธันวาพูดพลางหันมามองหน้าเขา&n
อา.. เธอทั้งรู้สึกเสียวซ่านทั้งรู้สึกดีมากร่างบางค่อยๆเอนแผ่นหลังลงพิงกับโซฟา ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกหัวสมองขาวโพลงไปหมด“ อ๊าา เสียวจัง อื้ออ.. ลิ้นของคุณมันดีจัง อ๊า”“ ที่บอกว่าคนท้องจะมีความต้องการมากขึ้นนี่ท่าจะจริง ” ธีร์วัฒน์พูดออกมาขณะมองดูใบหน้าของเธอ เขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกก่อนจะตามด้วยเสื้อผ้าของตัวเอง ริมฝีปากขบเม้มหน้าอกอวบอิ่มที่ตอนนี้ปลายยอดอกทั้งแข็งชูชัน นิ้วมือค่อยๆสอดเข้าไปทีละนิ้วอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆขยับเข้าออก ยิ่งจัดทั้งบนทั้งล่างพร้อมกันเสียงครวญครางของเธอยิ่งดังระงม ‘..ตอนนี้ผมก็อยากใส่เข้าไปในร่องของเธอใจจะขาด..’“ อื้ออ..
เมลดามองดูพี่ธันวาและพ่อแม่ของเขาที่เดินออกจากห้องไป เธอเดินมาหย่อนนั่งลงเก้าอี้ข้างๆเตียง สายตามองดูใบหน้าของเขาที่หลับสนิทอยู่ ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปลูบไล้แก้มของเขาเบาๆ“ รู้ไหม ตอนที่ได้ยินว่าคุณรถชน ดาตกใจมากรู้สึกราวกับหัวใจจะหยุดเต้นเลย.. ดีที่คุณปลอดภัยและไม่เป็นอะไรมาก ฮือออ..ดีจังที่คุณไม่เป็นอะไร ”เมลดาพูดพึมพําก่อนจะปล่อยโฮออกมาเบาๆ เธอร้องไห้ด้วยความดีใจทั้งโล่งอกที่เขาไม่เป็นอะไรมาก เธอคิดไม่ออกเลยถ้าเขาเกิดเป็นอะไรไปเธอกับลูกจะเป็นยังไง เมลดาขยับตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าก่อนจะกลับออกมานั่งที่โซฟายาวที่อยู่ข้างๆเตียง สักพักพยาบาลก็เดินเข้ามาสำรวจดูความเรียบร้อยของถุงน้ำเกลือและถุงเลือดที่ตอนนี้พร่องลงไปเกือบครึ่งถุงแล้วก่อนจะหันมายิ้มให้เธอ“ มีอะไรเรียกได้เลยนะคะ ปุ่มก
“ อืม สี่สัปดาห์ ก็มีเซ็กซ์ได้ปกตินะ แต่อย่าหนักหน่วงเกินไปก็แล้วกัน เอางี้เดี๋ยวกูถามเพื่อนที่เป็นหมอสูติให้ ”ธีร์วัฒน์ครุ่นคิดไปกับคำพูดของเพื่อน ก่อนที่เขาจะรู้ว่าเธอท้องเขาก็มีเซ็กซ์แบบปกติแถมบางครั้งก็รุนแรงด้วย แต่พอรู้ว่าเธอท้องเขากลับรู้สึกกังวล ถ้าจะมีเซ็กซ์แบบเดิมก็คิดไปถึงเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องของเธอด้วย “ ขอบใจว่ะ กูจะชวนมึงมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวด้วย ”“ ได้เลยว่ะเพื่อน.. จะแต่งเมื่อไหร่? โว้ยยย..ไอ้ธีร์แต่งก่อนเพื่อนทุกคนในกลุ่มไม่พอได้เป็นพ่อคนพร้อมๆกัน ..สองเด้งเปล่าวะ?ฮ่าๆ ” หมอหนุ่มหัวเราะแซวขำๆ“ เออๆ แซวเข้าไปอย่าให้ถึงคราวมึงก็แล้วกัน ”“ ของกูคงอีกนาน ราย
“ หา!! แฟนแกท้อง!”ธันวาพูดออกมาเสียงดังราวกับเสียงตะโกน นัยน์ตาเรียวเบิกกว้างขณะมองหน้าธีร์วัฒน์เขม็ง“ ใช่.. หมอบอกอายุครรภ์ราวๆ 4 สัปดาห์ พี่ช่วยผมคิดหน่อยสิว่าจะบอกป๊ากับม๊ายังไงดีบอกตรงๆไปเลยดีไหม? เดี๋ยวทางพ่อแม่ดาผมจะเข้าไปคุยกับพวกท่านวันเสาร์นี้ ”“ ทำไมน้ำเชื้อแกแรงจังวะ คบกันไม่นานท้องละ ฉันคบกับแพทมา 3 ปีกว่า ไม่เห็นเป็นแบบคู่แกเลย ”“ เอ่อ.. มันเป็นเพราะผมเอง.. ตอนมีอะไรกันผมไม่ได้ใส่ถุงยางแถมหลั่งในทุกครั้งด้วย พูดจริงๆ ผมก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ผมจริงจังยังไงมันก็พร้อมทุกอย่างแล้วผมก็เลยไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ ” 
“ผมแค่จะทำให้มันเข้าใกล้คุณไม่ได้อีก คุณสบายใจเถอะ ”“ท่าทางคุณดูเหนื่อยๆเพลียๆ ไปนอนพักหน่อยไหม เดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง ”“ เอ่อ.. ดาพูดจริงๆนะคะ ดาไม่เป็น
ธีร์วัฒน์คว้าหมับเข้าที่ตัวเธอก่อนจะดึงเธอล้มลงมานั่งลงบนหน้าตัก เขาก้มลงมองใบหน้าแดงก่ำและหน้าอกอวบอิ่มและเรือนร่างขาวเนียนละเอียดที่ไม่มีอะไรปกปิดนอกจากแพนตี้ตัวจิ๋วที่เธอสวมอยู่ ก่อนที่เธอจะพูดอะไรออกมาริมฝีปากของเขาก็กดทับลงบนริมฝีปากของเธอปลายลิ้นร้อนๆเข้าไปคว้านหาความหวานในโพลงป
ร่างกายเธอกระตุกเกร็ง นิ้วมือของเธอที่เผลอจิกลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างลืมตัวภายในร่องตอดรัดท่อนเอ็นเขาแน่น ในขณะที่เขาใกล้จะเสร็จตามเธอมาติดๆ ฝ่ามือเขาจับสะโพกเธอโยกขึ้นลงพร้อมกับๆขยับสะโพกเขาขึ้นลงตาม เขาร้องครางออกมาเสียงดังพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในร่องของเธอ
สองพนักงานสาวยืนมองดูธีร์วัฒน์และเมลดาที่ยืนอยู่หน้าเครื่องชงกาแฟในช่วงเวลาที่ลูกค้าเริ่มเบาบางตา อากัปกิริยาของคนทั้งคู่อยู่ในสายตาของพนักงานทุกคนที่เหลือบสายตามองดูเป็นระยะ เสียงพูดของธีร์วัฒน์ที่ดังออกมาเป็นระยะขณะสอนวิธีและขั้นตอนการทำลาเต้อาร์ตลายต่างๆให้เมลดาดู “ พี่อรคิดเหมือนกั







