EP. 6

“ คุณไปนั่งที่เก้าอี้ตรงกลางห้อง  ถอดเสื้อคลุมออกแล้วเอาผ้าที่ผมให้คลุมตัวไว้ ”

      เมลดาทำตามที่เขาสั่ง แต่ยังไม่ยอมถอดเสื้อคลุมออกจากตัว เขายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันหลังให้เธอ  เธอค่อยๆถอดเสื้อคลุมออกก่อนจะคลุมผ้าสีขาวผืนนั้นคลุมตัวไว้ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะ  

       ชายหนุ่มหันกลับมามองเธอก่อนจะเดินเข้าไปยืนใกล้ๆ จ้องมองดูเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีอาการทางสีหน้าใดๆ

      “ ถอดบราเซียออกด้วย มันเห็นสายเสื้อในน่ะคุณ  ”

     “ คุณหันไปก่อนได้ไหม ”

ธีร์วัฒน์อมยิ้มขำๆก่อนจะหันหลังให้ตามที่เธอบอก  

      “ เสร็จยัง? ”

      “ เอ่ออ..ค่ะ ”

     เขาหันกลับมามองดูเธอก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าคลุมลงมาจากไหล่กลมมนของเธอ ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าไว้แน่น  เขาพยายามกลั้นหัวเราะก่อนจะพูดกับเธอ

       “ เมลดาคุณไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น  ผ่อนคลายหน่อยได้ไหม ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า ผมเห็นรูปร่างสรีระของผู้หญิงทุกซอกทุกมุมจนชาชินตาแล้วแค่จะจัดท่าทางให้คุณเอง คลุมหมดแบบนี้มันจะวาดรูปได้ยังไงเล่า ปล่อยมือสิ ”

   เมลดาเงยหน้ามองเขาพลางคิดในใจ  เขาอาจจะเห็นจนชาชินตาแล้วแต่เธอไม่ใช่เขาซะหน่อย ก็มันทั้งเขินทั้งอาย ก่อนจะปล่อยมือออกตามที่เขาบอก  ฝ่ามือใหญ่ดึงผ้าสีขาวเนื้อนุ่มลื่นลงมาจนถึงร่องอกเธอ

      “ยกแขนขึ้นสิแล้ว แล้วเอามือจับผ้าที่หน้าอกไว้ ยกขาขึ้นข้างนึงด้วย  ไม่ใช่คุณ ต้องยกมันขึ้นแบบนี้สิ ”  

      เขาไม่พูดเปล่าก่อนจะจับขาเธอยกขึ้นมาและดึงปลายเท้าเธอมาไว้ตรงขอบเก้าอี้  ด้วยความตกใจและไม่ทันตั้งตัว เธอเผลอปล่อยมือที่ถือผ้าอยู่จนมันลื่นไหลตกลงมา เขามองจ้องหน้าอกอวบอิ่มขาวนวลของเธอและปลายยอดอกสีชมพูอ่อนนิ่งไปครู่นึง ก่อนที่เธอจะรีบดึงผ้าขึ้นมาปิดไว้              

       หน้าเธอตอนนี้แดงก่ำด้วยความอายขณะหลบสายตาเขาและเบือนหน้าไปทางอื่น  เขาดึงผ้าที่คลุมบนขาเธอขึ้นไปจนถึงขาอ่อนและดึงผ้าตรงแผ่นหลังลงมาจนถึงสะโพกล่าง  ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือเขาสัมผัสโดนผิวกาย ใจเต้นเร็วเเรงจนเหมือนจะหลุดออกมาจากอก เขาจัดท่าทางของเธอจนได้ตามที่ต้องการแล้วถึงเดินออกมานั่งลงบนเก้าอี้ ด้านหน้าของเธอ  ก่อนจะขยับเฟรมผ้าใบขนาดใหญ่ให้มันเอียงมาด้านข้างเล็กน้อย

     ปกติเขาจะใช้นางแบบมืออาชีพหรือชาวต่างชาติมาเป็นแบบในการวาดรูป พวกเธอจะรู้งานดีโดยไม่ต้องบอกอะไรมาก  และเขาจะไม่สัมผัสหรือโดนตัวตัวนางแบบเลย นั่นเป็นกฎในการวาดรูปของเขา นอกเสียจากพวกเธอจะอยากทำอย่างอื่นนอกเหนือจากการเป็นแค่แบบวาดรูปให้เขา  

      ธีรวัฒน์เดินไปจุดเทียนหอมกลิ่นลาเวนเดอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิม

     “ เมลดา คุณผ่อนคลายหน่อย นั่งเกร็งขนาดนั้นกว่าจะสเก็ตรูปเสร็จคุณตะคริวกินแน่ๆ  ช่วยดึงผ้าที่หน้าอกลงมาอีกจนถึงร่องอกล่าง  โอเค.. แล้วเงยหน้าขึ้นมาทางผมด้วย ”   

     ธีร์วัฒน์หยิบดินสอขึ้นมาสเก็ตรูป  สายตาเขามองจ้องใบหน้าสวยหวานและเครื่องหน้าแบบปากนิดจมูกหน่อยของเธอ ก่อนจะไล้สายตาลงมาเรื่อยๆตามร่างกายของเธอ เขามองผิวขาวเนียนละเอียดไร้ริ้วรอยไฝฝ้า ซึ่งมันบ่งบอกถึงการดูแลเอาใจใส่ร่างกายของหญิงสาวเป็นอย่างดีแล้วอดคิดในใจไม่ได้ เห็นหุ่นเธอผอมบางแบบนี้ก็ซ่อนรูปเหมือนกัน  หน้าอกสวยอวบอิ่มที่ขนาดพอเหมาะพอดีและสะโพกกลมกลึงงอนงามน่าสัมผัสนั่นอีก ขณะที่เขาก็ขยับมือสเก็ตรูปภาพของเธอไปเรื่อยๆ

    เมลดาหลบสายตาลงเล็กน้อยก่อนจะชำเลืองสายตากลับขึ้นมามองดูเขา ใบหน้าหล่อเหลาของธีร์วัฒน์ที่ดูจริงจังกับการวาดรูป  และสายตาคมกริบของเขาที่ดูเรียบเฉยไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ  ขณะที่มือเขาก็ขยับดินสอสเก็ตรูปไปเรื่อยๆ มันดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหลทำให้เธอละสายตาจากเขาไม่ได้  เธอไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆของลาแวนเดอร์ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมากไม่ค่อยเขินอายเหมือนตอนแรกๆ   

      “ เอ่อ.. ทำไมคุณถึงชอบงานศิลปะเเนวนี้คะ ” เธอเอ่ยถามเขาเบาๆ

     “ มันเป็นความชอบและรสนิยมส่วนตัว  ผมชอบความสวยงามของสรีระร่างกายเปลือยเปล่าของผู้หญิง  นอกจากนั้นผมก็วาดรูปภาพวิวทิวทัศน์ตามธรรมชาติบ้าง เหมือนงานที่คุณเห็นในห้องนี้ ”

        เมลดาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเงียบไป เกรงว่าถ้าชวนเขาคุยจะทำให้เขาเสียสมาธิในการวาดรูป

       “ คุณล่ะชอบงานศิลปะไหม? ”

       “ ก็ชอบค่ะ ฉันชอบงานลายเส้นพวกงานสีน้ำ งานภาพวาดพวกวิวทิวทัศน์ เอ่อจริงสิ.. คุณวาดรูปสวยจัง เรียนมาทางด้านนี้เหรอคะ ”

      " เปล่า ผมเรียนจบMBA ส่วนงานศิลปะนี่อาศัยใจรักล้วนๆ ผมลงเรียนตามคอร์สที่เขาเปิดสอนงานศิลปะโดยเฉพาะ ..ผมสเก็ตรูปคุณเกือบเสร็จแล้ว เดี๋ยวเราพักสักยี่สิบนาที หลังจากนั้นผมจะวาดเก็บรายละเอียดอีกที โอเคไหม? ”

     เมลดาพยักหน้าตอบเขาเล็กน้อย บรรยากาศในห้องเงียบสงบลงอีกครั้งหนึ่งเมื่อสิ้นสุดบทสนทนาระหว่างเขากับเธอ

     เขาเดินออกมาจากในห้องพักก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับถือกระป๋องเครื่องดื่มในมือ ก่อนจะยื่นส่งให้เธอ

         “ ขอบคุณค่ะ ”

        “ พักยี่สิบนาทีแล้วกัน ผมจะออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกหน่อย เดี๋ยวเราค่อยเริ่มวาดรูปกันอีกที ”

        เธอมองเขาด้วยความรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเพราะเวลาที่เขาอยู่ที่ร้าน เธอไม่เห็นเขาสูบบุหรี่เลย

        ธีร์วัฒน์เดินออกไปจากห้อง  เดินตรงไปนั่งลงบนเก้าอี้ตรงด้านข้างของสตูดิโอ ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ สายตาเหม่อมองดูทะเลขณะพ่นควันบุหรี่ออกมา พลางครุ่นคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  ก้มลงมองดูนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้เวลาผ่านไปยี่สิบนาทีกว่าๆ แล้ว  เขาดับบุหรี่ที่ยังเหลือค่อนมวนลงกับที่เขี่ยบุหรี่ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในสตูดิโอ