MasukNang marinig ang pangalang ginamit niya sa loob ng higit isang dekada, nagtaasan ang balahibo ni Amara, na nag-iwan sa kanya ng panandaliang pagkalito.Ang middle-aged na lalaki na nakatayo sa pinto ay pinag-aralan siya sa isang sandali bago dahan-dahang ngumiti."Amara, 'di mo na ba naaalala ang Uncle Arlan mo?"Uncle Arlan...Hindi napigilan ni Amara ang tumingin nang mas malapit.Medyo pamilyar nga ang mukha nito.Pero ang pinakamatindi niyang naramdaman ay isang hindi maipaliwanag na pakiramdam ng kaba at pagkabalisa.Ilang taon na siyang hindi nakakabalik sa Cebu. Bagama't nakapaghanda na ang isip niya sa posibilidad na makasalubong ang mga lumang kakilala, hindi niya inasahan na mangyayari 'yon nang napakaaga.Si Director Salvador, na nakaupo sa malapit, ay agad na tumayo para maayos ang sitwasyon."Arlan, kilala mo si Miss Navarro?""Aba oo naman! Nagtrabaho ako sa kaniyang tatay. Tuwing Pasko at Bagong Taon, dinadala siya at ang mommy niya ng papa niya pabalik dito sa hometown
Para makakuha ng tumpak na data, kailangan nilang subukan ang drone sa iba't ibang kondisyon—sa mahinang hangin, sa mas malalakas na bugso, at sa iba't ibang altitude. Kailangan din nilang maitala ang bawat pagbabago sa bilis, direksyon, baterya, at stability ng drone.Dahil dito, hindi puwedeng isang tao lang ang nakatutok sa lahat.Salitan sina Amara at Director Salvador sa pag-monitor ng drone, pag-check ng telemetry, at pag-aayos ng mga kagamitan. Kapag nagsimula namang bumuhos ang ulan o lumakas nang husto ang hangin, agad nilang ibinababa ang drone at naghihintay hanggang maging ligtas muli ang kondisyon.Pagsapit ng hapon, pareho silang nagpasiyang huwag munang bumalik.Mahalaga rin sa kanilang eksperimento ang pagkakaiba ng data sa umaga at sa bandang hapon, lalo na kapag nagbabago ang direksyon at bilis ng hangin.Sayang nga lang, habang papalubog ang araw, biglang lumakas ang hanging nanggagaling sa gilid ng burol.Kakapagpalit pa lamang ni Amara ng isa sa mga propeller nang
Sa mata ng ilang matatanda, kahit gaano pa katindi ang gulo ng mag-asawa, maliit na away lang 'yon. Laging naniniwala ang mga ito na, maaga man o huli, magkakaayos din ang dalawa.Minsan, ang pagpapakasal ay parang pagbubukas ng isang blind box. Hindi mo kailanman malalaman kung makakahanap ka ng ligtas na imbakan sa loob o tuloy-tuloy na mahuhulog sa isang malalim na bangin.Pero kung umabot na ang mga bagay-bagay sa punto ng divorce, kailangan pa ba talagang itago ang bata?Ha. Ang kalokohan naman.Apat na taon nang kasal si Amara, at gumagamit sila ng birth control sa karamihan ng kanilang intimate encounters.Kahit wala siyang oras na mag-ingat para sa sarili niya, sisiguraduhin ni Lucien na iinom siya ng birth-control pills. Laging natatakot ang lalaki na baka mabuntis siya.Kasabay noon, napilitan siyang magtiis sa pressure mula sa pamilya Del Castillo.Lalo na mula kay matandang babae. Tuwing makikita siya ng matandang babae, magbibigay ito ng ilang sarcastic na komento, na par
Napakasama ng mood ni Lysandra paglabas niya sa opisina ni Lucien.Pagkabalik niya sa Ward 609 at nang makitang masarap ang tulog ni Nagel, bumaba siya at naglakad-lakad hanggang sa pumili ng isang kalapit na coffee shop.Sadyang pinili niya ang upuan na nasa ilalim mismo ng air conditioner, sa pag-asang ang malamig na hangin ay makakatulong para maalis ang init at gulo sa kanyang isip.Sa lahat ng taong 'to, napakarami niyang bitbit na sama ng loob.Siya ang unang nakakilala kay Lucien.Siya ang nanatili sa tabi nito sa pinakamadilim na panahon ng buhay nito.Kaya bakit sa huli, si Amara pa rin ang pinakasalan nito?Inaamin niyang sadyang naglagay siya ng bitag sa mga salitang sinabi niya kay Amara sa hotel noong araw na 'yon.Alam niyang hindi kailanman maglalakas-loob si Lucien na ipaliwanag kung anong totoong nangyari noong gabing 'yon kay Amara, anuman ang katotohanan.Dahil nakakaramdam ito ng guilt.Masaya si Lysandra na matagumpay niyang nasira ang relasyon ng dalawa.Pero kas
Patuloy na nagpadala si Lucien ng mga tao para maghanap sa lahat ng dako.Sa mga panahong ito, sa Hospital lang siya nakakabalik.Dahil alam niyang wala siya sa tamang kundisyon ng pag-iisip para mag-opera, mabilis niyang inayos ang kanyang schedule at ipinasa ang mga operasyon sa ibang mga doktor.Nanatili siya sa kanyang opisina, nakalapag ang phone sa mismong harap niya, pero wala man lang kahit isang mensaheng pumapasok.Sa sandaling 'yon, banayad na itinulak ang pinto ng opisina.Isang malambot na boses ang nanggaling sa pintuan."Lucien, anong nangyari? Nabalitaan kong kinansela mo raw lahat ng surgeries mo ngayon?"Biglang nag-angat ng tingin si Lucien.Nakatayo si Lysandra sa tapat niya, nakasuot ng khaki coat, at napakalinis ng makeup. Hawak nito ang isang lalagyan ng pagkain sa mga kamay."I was actually looking for you."Agad na kumunot ang mga kilay ni Lucien, at ang kanyang boses ay walang anumang init."‘Di ba sinabi mo kay Amara na pupuntahan kita bago ang kasal?"Agad
Tama ang hinala ni Lysandra.Noong i-flush ng ina ni Amara ang abo ng kanyang ama sa toilet, palihim na nagtabi si Amara ng kalahati nito.Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya noong oras na 'yon. Basta na lang siyang kumilos ayon sa kanyang instinct.Ang liwanag ng apoy sa loob ng metal barrel ay sumasayaw sa mukha ni Amara, na nag-iiwan ng liwanag sa isang bahagi habang ang kabila ay nakatago sa lilim.Nakatitig siya sa itim at puting litrato ng lalaki sa harap niya.Kahit nakalipas na ang napakaraming taon, ang mukha pa rin nito ay nagpapakulo ng parehong galit sa loob niya."Daddy, galit na galit pa rin ako sa'yo."Malamig ang kanyang boses."Sinisira mo ang pamilyang 'to at halos isama mo na rin kami ni Mommy sa pagkahulog. Ngayon, nakahiga ka na dyan nang tahimik, pero alam mo ba kung ano ang kailangang tiisin namin ni Mommy pagkatapos?"Pero kahit gaano pa siya galit dito, ama pa rin niya ito.Ang nararamdaman niya rito ay laging komplikado—isang masakit na timpla n
Sa labas, balot na ng kadiliman ang paligid, ngunit tila walang balak tumigil ang ulan, dahilan upang lalong maging mabalisa ang gabi.Ipinagpag ni Amara ang mga patak ng tubig mula sa kanyang payong habang nag-aalinlangang nakatitig sa mga unanswered at cancellation na mga pina-book niyang grab at
“Miss Amara, congratulations—buntis ka!”Natigilan si Amara. Mahigpit niyang hinawakan ang test report sa kanyang kamay at nanatiling tahimik sa mahabang sandali.Sabi ni Lucien ay ayaw nito ng bata, kaya sinisiguro nitong lagi siyang umiinom ng contraceptive pills.Paano ito nangyari?Mukhang kail
Marahil dahil sa sobrang tulog niya noong araw, naging balisa ang tulog ni Amara nang gabing iyon.Pagkagising niya kinaumagahan, ramdam pa rin niya ang pagod, bagaman laking pasasalamat niya na tuluyan nang nawala ang kanyang lagnat. Binuksan niya ang kanyang maleta at napagtantong wala siyang nad
Walang ibang mapagbalingang galit si Laura Navarro, ang ina ni Amara, kaya hindi maiwasang bumalik ng kanyang isip sa nakaraan.“Ano ba ang ginagawa mo?” asik niya. “Kasalanan ito ng bastos na Zenny Valderama na ’yon—’yang kabit ng Papa mo na ‘yan! Ilang taon tayong pinaglaruan ng mag-inang ’yan—sa







